Voorbij de spiegel: vier praktische pasvormcontroles voor in het pashokje

Denk voordat je de pasvorm beoordeelt na over waar en hoe je het kledingstuk wilt dragen. Pas een jas over de trui of het shirt dat je er gewoonlijk onder zou dragen. Pas een broek met het soort top dat je naar verwachting erin zult stoppen, als je hem zo wilt dragen. Een dunne top kan een jas of jack ruimer doen aanvoelen dan wanneer je het over een gebruikelijke laag draagt. Voorlichtingsmateriaal van een universiteitsvoorlichtingsdienst over bovenkleding raadt eveneens aan ruimte te laten voor de kleding die eronder wordt gedragen. University of Tennessee Extension, “Choosing Clothes for Children”

Sluit het kledingstuk zoals je dat normaal zou doen en controleer vervolgens of de sluiting comfortabel zit en op zijn plaats blijft. Let bij een top of jas met knopen op knopen die uit elkaar trekken of stof die rond de sluiting opbolt. Ga bij een broek of rok zitten en beweeg met de tailleband gesloten. Kun je je gebruikelijke lagen niet meenemen naar het pashokje, beschouw het resultaat dan als een eerste controle en houd bij je beslissing rekening met die onzekerheid.

Ga in een natuurlijke houding zitten, wacht even en sta dan weer op. Let op wat er verandert bij de taille, heupen, dijen, zitvlak en zoom. Drukt de tailleband op een manier die je vervelend vindt? Kruipt het kledingstuk omhoog of blijft het na het opstaan verschoven? Grijp je meteen naar het kledingstuk om het weer op zijn plaats te trekken? Die details kunnen belangrijker zijn dan hoe het kledingstuk eruitziet in een stilstaande pose.

Voorlichtingsmateriaal van universiteiten raadt aan kleding te controleren door te gaan zitten, lopen, bukken en reiken; Kansas State adviseert ook erop te letten of je na het bewegen aan het kledingstuk moet trekken. Kansas State University, Basic Apparel Management Het gaat er niet om aan één vaste norm voor bewegingsruimte te voldoen. Het gaat erom te zien of het kledingstuk ruimte biedt voor een houding die je op een gewone dag verwacht aan te nemen, en of de manier waarop het verschuift je bevalt.

Zet een paar normale stappen, draai je om en loop terug. Let bij een rok of jurk op of de zoom beweegt zoals je verwacht en of je de stof steeds gladstrijkt of opnieuw rechtlegt. Let bij een broek op of de tailleband, pijpen of zomen verschuiven op een manier die je stoort. Zet met een langere jas een paar stappen, zowel dicht als open, als je hem op beide manieren zult dragen.

De pasvormrichtlijnen van Montana State University Extension raden aan een kledingstuk zowel van achteren als van voren te bekijken en het te testen door te zitten, lopen, bukken, rekken of reiken. Montana State University Extension, “Fashion Revue” In het pashokje kunnen een draai en een kort stukje lopen veranderingen door beweging aan het licht brengen die je mist als je alleen recht voor de spiegel staat. Bekijk het kledingstuk opnieuw nadat je hebt bewogen: is het op de plek terechtgekomen waar je het wilt hebben, of ben je het aan het verstellen?

Probeer een paar bewegingen die lijken op hoe je het kledingstuk gebruikt. Reik naar voren alsof je iets van een plank voor je pakt; steek een arm omhoog en reik dan met je arm over je lichaam. Let bij een shirt of jas op of de mouwen of het lijf trekken, of de zoom meer omhoogkomt dan je prettig vindt en of de halslijn of sluiting verschuift. Let bij nauwsluitende mouwen op of het hele kledingstuk meebeweegt wanneer je een arm optilt, op een manier die je onhandig zou vinden.

Deze bewegingen zijn nuttig omdat alledaagse kledingstukken enige bewegingsruimte nodig hebben, terwijl het ontwerp en de stof bepalen hoeveel ruimte prettig voelt. In de handleiding voor consumentenkleding van Purdue staat dat bewegingsruimte bewegingen zoals reiken en bukken mogelijk maakt, terwijl extra ontwerpruimte bijdraagt aan de beoogde vorm van een kledingstuk. Purdue Extension, Consumer Clothing Manual Een losvallend model kan anders meebewegen dan een nauwsluitend model; beoordeel het resultaat aan de hand van de stijl die je wilt en verwacht niet dat elk kledingstuk hetzelfde zit.

Kijk bij elke beweging even naar de delen die het werk doen: de schouder- en armsgatnaden wanneer je reikt, de zijnaden wanneer je zit of draait en de sluitingen bij de taille wanneer je bukt. Controleer of een naad merkbaar draait of verschuift en of de stof een trekplooi, opening of vouw vormt die verandert wanneer je beweegt. Een kreuk op zichzelf bewijst niet dat een kledingstuk de verkeerde maat heeft; de stof, constructie en beoogde silhouet bepalen mede hoe het valt. Let op patronen die in meerdere houdingen blijven bestaan.

Controleer de sluitingen opnieuw na de bewegingstests. Een rits die dicht blijft terwijl je staat, kan gespannen aanvoelen wanneer je zit; een jasje met knopen kan anders aanvoelen als je je armen naar voren steekt. Controleer ook de zakken: steek je handen erin als je verwacht ze te gebruiken en kijk of het kledingstuk daardoor verschuift. De nuttige vraag is of de details zich naar behoren gedragen tijdens de handelingen die je echt zult uitvoeren.

Probeer niet een vage eerste indruk te onthouden, maar maak voor elk kledingstuk een korte notitie: “zitten: comfortabel”, “reiken: zoom komt omhoog” of “lopen: moet worden gladgestreken”. Bepaal daarna welke observaties voorkeuren zijn en welke doorslaggevend zijn voor het beoogde gebruik. Vind je de uitstraling mooi maar bevalt één beweging je niet, bedenk dan of je het kledingstuk in de praktijk op die manier zou dragen, of dat een andere maat, snit of laag het resultaat verandert.

Maataanduidingen zijn slechts een beginpunt, en je hoeft niet voor elk kledingstuk dezelfde pasvorm te verkiezen. De pasvormrichtlijnen van Kansas State raden aan de spiegel te gebruiken en tegelijk het comfort tijdens beweging te controleren. Kansas State University, Basic Apparel Management Combineer de spiegelcontrole met de bewegingstest: kies het kledingstuk waarvan het uiterlijk, de bewegingsvrijheid en het gevoel passen bij hoe je het wilt dragen.

Een handige routine in het pashokje is eenvoudig: trek de lagen aan die je verwacht te dragen, sluit het kledingstuk, ga zitten en sta op, loop en draai je om, reik in verschillende richtingen en controleer daarna opnieuw de naden en sluitingen. Het doel is een helder beeld te krijgen van hoe het kledingstuk zich gedraagt tijdens je gewone activiteiten, zodat je je keuze op meer kunt baseren dan alleen een stilstaande weerspiegeling.