Jak dodać płynne przemiatanie barwy do pary oscylatorów z twardą synchronizacją

Oscylator resetujący nazwij Oscylatorem A, a oscylator podrzędny — Oscylatorem B. W przywołanych tutaj instrukcjach producentów role te określa się jako „master” i „slave”. Twarda synchronizacja wymusza ponowne rozpoczęcie przebiegu B zgodnie z przebiegiem A. Zmiana częstotliwości B wpływa na kształt fali między resetami, tworząc charakterystycznie zmieniające się brzmienie. Spectrasonics: synteza oscylatora z twardą synchronizacją

Ustal te role przed przypisaniem modulacji; same numery oscylatorów nie wystarczą. Na przykład w Arturia Jup-8 V4 wybór VCO 1 lub VCO 2 przełącznikiem synchronizacji wskazuje oscylator podrzędny, a drugi oscylator staje się źródłem. Arturia wyraźnie zaleca wybranie tego samego oscylatora podrzędnego w sekcji VCO Modulator, gdy modulujesz jego częstotliwość. Arturia: Jup-8 V4 — pytania ogólne

Docelowe połączenia są więc następujące: A resetuje B; obwiednia lub LFO steruje częstotliwością B; to brzmienie B oceniasz. Na czas konfiguracji wyłącz modulację A, aby wyraźnie słyszeć zmiany barwy.

Zacznij od zainicjalizowanego patcha albo uprość istniejący, aby łatwo rozpoznać wszystkie aktywne połączenia modulacyjne. Potraktuj poniższe ustawienia jako ćwiczenie ze słuchu:

1. Jako praktyczny punkt wyjścia wybierz dla B przebieg piłokształtny.
2. Włącz twardą synchronizację, ustawiając A jako oscylator resetujący, a B jako podrzędny.
3. Ustaw A na wysokości zagranego dźwięku, a B początkowo o oktawę wyżej.
4. Słuchaj przede wszystkim B. Jeśli mikser na to pozwala, ścisz udział A w sygnale audio, pozostawiając A włączony jako źródło synchronizacji.
5. Otwórz filtr na tyle, by słyszeć szczegóły barwy, zmniejsz rezonans i na czas konfiguracji wyłącz efekty.
6. Ustaw podtrzymany poziom obwiedni wzmacniacza, aby przytrzymany dźwięk trwał wystarczająco długo do oceny przemiatania.

Wyższe strojenie oscylatora podrzędnego odpowiada zaleceniom Arturii, by uzyskać wyraźny efekt synchronizacji. Interwał jednej oktawy to po prostu wygodna pozycja początkowa; gdy połączenia działają, wypróbuj sąsiednie ustawienia. Arturia: Jup-8 V4 — pytania ogólne

Przytrzymaj jeden dźwięk i powoli obracaj regulatorem częstotliwości B. Zwróć uwagę na zmieniającą się barwę, podczas gdy A pozostaje nieruchomy. Zatrzymaj się w dwóch przydatnych pozycjach i zanotuj ustawienia. Staną się punktami końcowymi automatycznego przemiatania. Jeśli efekt przypomina zwykłe płynne przejście między wysokościami dźwięku, zanim dodasz kolejne źródło modulacji, ponownie sprawdź przypisanie synchronizacji.

Niektóre instrumenty ukrywają parę oscylatorów za dedykowanym sterowaniem. Na przykład Omnisphere udostępnia ukryty oscylator do twardej synchronizacji. Skonfiguruj go za pomocą parametru Hard Sync, zamiast zakładać, że parę muszą tworzyć dwie widoczne warstwy dźwięku. Spectrasonics: synteza oscylatora z twardą synchronizacją

Użyj obwiedni, jeśli chcesz, aby każdy dźwięk miał ukształtowany gest barwowy. Obwiednia ADSR narasta podczas ataku, opada do poziomu podtrzymania podczas zaniku i wraca do zera po zwolnieniu klawisza. Podtrzymanie określa poziom, a atak, zanik i zwolnienie są etapami czasowymi. Spectrasonics: sterowanie ADSR

Przypisz dostępną obwiednię modulacyjną wyłącznie do częstotliwości B. Zacznij od zerowej wartości modulacji, a następnie stopniowo ją zwiększaj, wielokrotnie grając ten sam dźwięk. Jeśli instrument udostępnia jako źródło modulacji tylko obwiednię filtra, sprawdź, czy można ją również przypisać do częstotliwości B; na czas konfiguracji przemiatania synchronizacji ustaw jej przypisanie do filtra na zero.

W przypadku krótkiego, opadającego gestu wypróbuj poniższe przykładowe ustawienia:

Parametr	Ustawienie początkowe	Co regulować ze słuchu
Bazowe strojenie B	O oktawę wyżej niż A	Barwę spoczynkową
Głębokość obwiedni	Dodatnia, około jednej oktawy, jeśli skala jest wyskalowana	Odległość między dźwiękiem początkowym a spoczynkowym
Atak	Około 5 ms	Jak szybko osiągany jest górny punkt końcowy
Zanik	Około 600 ms	Czas trwania opadającego przemiatania
Podtrzymanie	Zero	Powrót do bazowego ustawienia B podczas przytrzymania
Zwolnienie	Około 100 ms	Zachowanie po wcześniejszym zwolnieniu klawisza

Przy dodatniej modulacji ten kształt obwiedni szybko podnosi częstotliwość B, a następnie sprowadza ją z powrotem w stronę ustawienia bazowego. Wędrówka brzmienia może przechodzić przez kilka wyraźnie różnych barw, dlatego oceniaj cały ruch, zamiast oczekiwać równomiernej zmiany jasności. Zanim skrócisz czas zaniku, dostosuj głębokość.

Aby uzyskać gest wznoszący, wypróbuj atak trwający 700 ms i maksymalny poziom podtrzymania. Przytrzymaj dźwięk przez cały etap ataku, aby usłyszeć pełne narastanie. Zadbaj o słyszalny poziom podtrzymania obwiedni wzmacniacza: obwiednia częstotliwości może nadal zmieniać dźwięk, nawet gdy późniejsze etapy obwiedni amplitudy są trudne do usłyszenia. Rozdzielenie kształtowania amplitudy od pozostałych przypisań obwiedni pokazano w dokumentacji obwiedni Spectrasonics.

Użyj LFO do powtarzającego się ruchu. LFO zapewniają modulację cykliczną; przypisanie LFO do częstotliwości oscylatora podrzędnego przenosi ten cykl na barwę synchronizowaną. Spectrasonics: LFO

Na chwilę odłącz obwiednię od częstotliwości. Wybierz trójkątne lub sinusoidalne LFO, ustaw na początek około 0,2 Hz i powoli zwiększaj głębokość modulacji. Przy 0,2 Hz pełny cykl trwa pięć sekund, co daje czas, by usłyszeć oba krańce przemiatania. Potraktuj tę prędkość jako ustawienie do odsłuchu, a potem dostosuj ją do partii.

Sprawdź, czy LFO jest bipolarne czy unipolarne. Źródło bipolarne porusza się powyżej i poniżej swojego środka; unipolarne — po jednej stronie poziomu bazowego. Spectrasonics opisuje oba tryby i zaznacza, że przełączanie trybów zmienia również zakres amplitudy LFO. Po zmianie polaryzacji ponownie sprawdź głębokość modulacji. Spectrasonics: przełącznik unipolarny LFO

Na przykład przy bipolarnym przypisaniu do wysokości dźwięku wyskalowanym w półtonach, bazowe przesunięcie B o +19 półtonów i modulacja o ±7 półtonów daje zakres od +12 do +26 półtonów względem A. Ten przykładowy zakres utrzymuje oscylator podrzędny powyżej źródłowego przez cały cykl. Jeśli syntezator pokazuje umowną skalę wartości, znajdź krańce ze słuchu, zamiast zakładać, że określony procent odpowiada danemu interwałowi muzycznemu.

Wybierz sposób działania w czasie odpowiedni do frazy muzycznej. Aby uzyskać niezależny, powoli ewoluujący ruch, użyj LFO działającego swobodnie. Jeśli kolejne dźwięki mają rozpoczynać się tym samym gestem, wybierz tryb ponownego wyzwalania przy każdym nowym dźwięku. Omnisphere wyraźnie odróżnia tryb Free, który działa niezależnie, od trybu Note, który uruchamia się ponownie z każdym nowym dźwiękiem. Spectrasonics: tryb wyzwalania LFO

Jeśli ruch ma być zsynchronizowany z aranżacją, użyj synchronizacji tempa, jeśli jest dostępna. W Omnisphere po włączeniu synchronizacji tempa częstotliwość LFO zostaje zastąpiona wartościami rytmicznymi. Ustawienie zegara LFO reguluje czas przemiatania; twarda synchronizacja oscylatorów to odrębny proces, który tworzy barwę. Spectrasonics: częstotliwość LFO

Podczas odsłuchiwania własnych dźwięków skorzystaj z poniższej podpowiedzi:

Pożądany ruch	Zacznij od	Co sprawdzić przed pozostawieniem ustawienia
Jedno opadające przemiatanie na każdy dźwięk	Krótki atak i dłuższy zanik obwiedni	Czy dźwięk trwa wystarczająco długo, by ujawnić zanik
Stopniowe narastanie do podtrzymywanego tonu	Dłuższy atak i wysoki poziom podtrzymania obwiedni	Czy kształt obwiedni amplitudy pozwala usłyszeć narastanie
Ciągły ruch w całej frazie	Wolne LFO działające swobodnie	Czy różne barwy początkowe pasują do frazy
Podobny ruch przy każdym nowym dźwięku	LFO wyzwalane ponownie przy każdym dźwięku	Czy wybrana faza początkowa brzmi dobrze
Powtarzający się ruch w rytmie	LFO zsynchronizowane z tempem	Czy pełny cykl mieści się w zamierzonej długości frazy

Diagnozuj problem, przytrzymując jeden dźwięk i pozostawiając aktywne tylko jedno połączenie modulacji częstotliwości. Zmieniaj po jednym ustawieniu i traktuj ręczne przemiatanie jako punkt odniesienia.

• Zmienia się wysokość całego dźwięku: Sprawdź, czy modulacja trafia do B, a nie do A ani do wspólnego parametru wysokości oscylatorów. Potwierdź, który oscylator wskazuje przełącznik synchronizacji.
• Dźwięk prawie się nie zmienia: Ręcznie przestroj B w szerszym zakresie, upewnij się, że słyszysz B, i ponownie sprawdź jego początkowe strojenie.
• Trudno śledzić ruch: Wyłącz efekty, odsłoń więcej brzmienia oscylatora przez filtr i zwolnij modulację.
• Słychać tylko początek: Przytrzymaj dźwięk dłużej albo zwiększ poziom podtrzymania wzmacniacza, zanim zmienisz obwiednię barwy.
• Kolejne dźwięki zaczynają się inaczej: Sprawdź tryb wyzwalania LFO. Jeśli używasz obwiedni, sprawdź jej zachowanie przy ponownym wyzwalaniu i grze legato.
• Dobre brzmienie znika po zmianie polaryzacji: Zmniejsz głębokość i ponownie znajdź krańce; zmiana polaryzacji może zmienić zakres modulacji.

Kontrola połączeń opiera się na opisanej metodzie modulowania częstotliwości oscylatora podrzędnego, a kontrola wyzwalania — na różnicy między działaniem LFO swobodnie i z ponownym uruchamianiem przy każdym nowym dźwięku. Arturia: Jup-8 V4 — pytania ogólne, Spectrasonics: tryb wyzwalania LFO

Gdy przemiatanie działa, kolejno przywróć filtr i efekty, a następnie zagraj zamierzoną frazę w jej rzeczywistym rejestrze. Zapisz patch z zachowanym kierunkiem synchronizacji, miejscem docelowym modulacji, głębokością przemiatania i trybem wyzwalania. Dobre brzmienie końcowe ma słyszalną drogę między wybranymi barwami i czas, który wspiera grane dźwięki.

• Jup-8 V4 — pytania ogólne — Arturia
• STRONA EDYCJI – synteza oscylatora z twardą synchronizacją — Spectrasonics
• STRONA EDYCJI – obwiednie — Spectrasonics
• STRONA EDYCJI – sterowanie ADSR — Spectrasonics
• STRONA EDYCJI – LFO — Spectrasonics
• STRONA EDYCJI – przełącznik unipolarny LFO — Spectrasonics
• STRONA EDYCJI – tryb wyzwalania LFO — Spectrasonics
• STRONA EDYCJI – częstotliwość LFO — Spectrasonics