Jak zmodyfikować formowanie reglanowe, aby ograniczyć nadmiar materiału pod pachami
Aby ograniczyć nadmiar materiału pod pachami swetra reglanowego dzierganego od góry, najpierw ustal, czy jego przyczyną jest głęboki karczek, zbyt szerokie rękawy czy zbyt szerokie nabranie oczek pod pachami. Następnie zmodyfikuj odpowiednią część konstrukcji, kontrolując liczbę oczek po zakończeniu. Samo wcześniejsze zakończenie wszystkich dodawań reglanowych zmienia zarówno szerokość rękawów, jak i korpusu.
Ten poradnik dotyczy modyfikowania dzianego od góry swetra reglanowego przed przejściem do przerabiania korpusu i rękawów. Kluczowe jest osobne zaplanowanie głębokości i obwodu: projektantka Carol Feller pokazuje, jak zmiana częstotliwości dodawania oczek na korpus i rękawy może skorygować proporcje, których nie da się uzyskać przy standardowym schemacie dodawań reglanowych. Przewodnik Carol Feller po konstrukcji reglanowej
Ustal, w której części pod pachą jest nadmiar materiału
Ułóż sweter tak, aby dekolt znajdował się w docelowym położeniu. Porównaj trzy wymiary ze schematem modelu i, najlepiej, z dzianym swetrem o kroju, który Ci odpowiada: pionową głębokość pachy, obwód korpusu i obwód górnej części rękawa. Głębokość pachy mierz pionowo, a nie wzdłuż skośnej linii reglanowej; Knitting & Crochet Guild wyraźnie rozróżnia te pomiary. Knitting & Crochet Guild: rozmiarówka dla reglanów
Potraktuj poniższe wskazówki jako punkt wyjścia do diagnozy, a następnie potwierdź ją pomiarami. To wskazówki dotyczące konstrukcji, a nie diagnoza oparta wyłącznie na fałdach.
| Co zauważasz | Co sprawdzić w pierwszej kolejności | Jaką modyfikację rozważyć |
|---|---|---|
| Podział rękawów wypada niżej, niż powinien, a pod nim zwisa materiał | Pionową głębokość pachy | Skrócić karczek, zachowując wymaganą szerokość |
| Szerokość korpusu jest prawidłowa, ale górne części rękawów są zbyt obszerne | Liczbę oczek rękawa, łącznie z oczkami nabranymi pod pachą | Wykonać mniej dodawań na rękawach |
| Zarówno korpus, jak i rękawy są szersze, niż planowano | Próbkę i łączną liczbę oczek | Ponownie obliczyć wymiary przed zmianą formowania |
| Pas pod pachą jest szerszy, niż powinien | Liczbę oczek nabranych pod pachą | Zmniejszyć ją dopiero po sprawdzeniu jej wpływu na oba obwody |
| Przy łączeniu powstają małe dziurki, ale nie szerokie fałdy | Sposób nabierania oczek i tymczasowe dodatkowe oczka | Poprawić łączenie i wrócić do zaplanowanej liczby oczek rękawa |
Nie traktuj każdej fałdy jako błędu. Zdecyduj, ile luzu chcesz zachować, a następnie porównaj rzeczywiste wymiary ubrania z docelowymi. Wskazówki projektowe Celine Feyten zalecają osobne wyznaczenie docelowego obwodu korpusu, obwodu górnej części rękawa i głębokości karczku, zamiast zakładania, że jeden schemat dodawań zapewni wszystkie trzy. Podstawy dopasowania: kluczowe punkty dopasowania w reglanach dzierganych od góry
Sprawdź próbkę po blokowaniu, zanim zmienisz reglan
Wykonaj próbkę lub ponownie zmierz ją w ściegu użytym w ubraniu. Jeśli sweter jest dziergany na okrągło, zrób próbkę na okrągło; wypierz ją i zablokuj tak, jak zamierzasz pielęgnować sweter. Tin Can Knits zaleca taki proces przed obliczeniem gotowych wymiarów. Zapisz zarówno liczbę oczek, jak i rzędów w jednym calu. Tin Can Knits: wskazówki dotyczące innej próbki
Próbka oczek określa szerokość, a próbka rzędów — głębokość uzyskaną przy danej liczbie okrążeń. Dla przykładu 56 okrążeń ma 7 cali przy ośmiu okrążeniach na cal, ale 8 cali przy siedmiu okrążeniach na cal. Ta sama liczba okrążeń może więc dać karczek głębszy o dodatkowy cal, nawet gdy liczba oczek jest prawidłowa.
Zapisz zmierzoną próbkę obok próbki podanej w opisie. Jeśli się różnią, oblicz wymiary uzyskiwane przy rzeczywistej liczbie oczek i rzędów, zanim uznasz, że trzeba zmienić sam schemat dodawań.
Skróć głęboki karczek, nie zwężając przy tym przypadkowo swetra
Sprawdź, jak opis definiuje głębokość karczku. Pomiar od tylnej części dekoltu może różnić się od pełnego pionowego pomiaru od ramienia do pachy. Kristen TenDyke wyjaśnia, że oczka rękawów nabrane przy dekolcie wpływają na głębokość powyżej formowania reglanowego: w jej przykładzie konstrukcyjnym połowa szerokości nabranej części rękawa jest dodawana do głębokości formowania. Oddziel te oczka rękawów przy dekolcie od oczek nabieranych później pod pachami. Samouczek Kristen TenDyke o projektowaniu reglanów dzierganych od góry
Jeśli po wykonaniu wszystkich potrzebnych dodawań karczek ma jeszcze rzędy bez dodawań, w pierwszej kolejności rozważ skrócenie właśnie ich. W samouczku Elizabeth Smith dotyczącym podziału pod pachami wykorzystano dodatkowe rzędy dżerseju, aby pogłębić karczek bez dodawania oczek. Usunięcie części tej opcjonalnej głębokości opiera się na tej samej logice konstrukcyjnej, o ile po zmianie podział nadal wypada w docelowym miejscu. Elizabeth Smith: podział pod pachami i korpus
Jeśli dodawania trwają aż do podziału, wcześniejsze rozdzielenie robótki odbierze jej również szerokość. Przed dalszą pracą policz brakujące dodawania. Może być konieczne rozłożenie ich na mniejszą liczbę okrążeń albo osobne przeprojektowanie schematów dodawań na korpus i rękawy. Samouczek TenDyke zawiera odcinki z szybszymi dodawaniami oraz formowanie tylko na korpusie lub tylko na rękawach, pokazując, dlaczego dodawanie co drugie okrążenie to punkt wyjścia, a nie uniwersalna zasada. Obliczenia formowania reglanów dzierganych od góry
Ogranicz dodawanie oczek na rękawach, gdy szerokość korpusu jest już odpowiednia
W typowym pełnym okrążeniu dodawań reglanowych przybywa osiem oczek: po dwa na przód, tył i każdy rękaw. Aby ograniczyć przyrost na rękawach, zachowując przyrost na korpusie, wykonuj dodawania przypadające na przód i tył, pomijając te na rękawach. Feller opisuje naprzemienne wykonywanie pełnych okrążeń dodawań i okrążeń z dodawaniem tylko na korpusie, aby poprawić proporcje rękawów. Carol Feller wyjaśnia tempo dodawań reglanowych
Zanim zmienisz jakiekolwiek okrążenia, wyraźnie oznacz cztery sekcje. Okrążenie z dodawaniem tylko na korpusie zwiększa łączną liczbę oczek o cztery; pełne okrążenie dodawań — o osiem. Zachowaj ozdobne oczka linii reglanowych i ustal, do której sekcji będą należeć po podziale. Przeniesienie dodawania z jednej strony linii reglanowej na drugą zmienia sekcję, w której przybywają oczka.
Zastosuj tę metodę, jeśli obwód rękawów jest za duży, a obwód korpusu i głębokość są odpowiednie. Pominięcie dodawań na rękawach nie skraca karczku: zmienia szerokość przy tej samej liczbie okrążeń. Jeśli głębokość również jest zbyt duża, skoryguj ją osobno.
Uwzględnij oczka pod pachami w obu obwodach
Oczka nabrane pod pachą wchodzą w skład korpusu po oddzieleniu rękawów, a ich brzeg dostarcza oczek przy ponownym podjęciu pracy nad każdym rękawem. Dlatego zmniejszenie ich liczby zmienia oba gotowe obwody. Metoda obliczeń Feyten polega na odjęciu naddatku pod pachami od docelowej liczby oczek korpusu i rękawa przed ustaleniem liczby potrzebnych dodawań reglanowych. Naddatki pod pachami w obliczeniach reglanów
W przypadku prostego, symetrycznego swetra skorzystaj z poniższych równań. Niech F i B oznaczają liczbę oczek przodu i tyłu tuż przed podziałem, S — liczbę oczek na jednym rękawie przełożonych na uchwyt, a U — liczbę oczek nabranych pod każdą pachą. Uwzględnij oczka linii reglanowych w tej sekcji, do której zostaną przypisane.
- Liczba oczek korpusu po podziale = F + B + 2U.
- Liczba oczek rękawa po podjęciu oczek = S + U, przed tymczasowym nabraniem oczek w narożnikach.
- Docelowa liczba oczek korpusu przed podziałem = docelowy obwód korpusu × próbka oczek − 2U.
- Docelowa liczba oczek na jeden rękaw przełożony na uchwyt = docelowy obwód rękawa × próbka oczek − U.
Na przykład przy próbce pięciu oczek na cal zmniejszenie liczby oczek nabranych pod każdą pachą z dziesięciu do sześciu odejmuje osiem oczek, czyli 1,6 cala, od obwodu korpusu. Zmniejsza też obwód każdego rękawa o cztery oczka, czyli 0,8 cala. Ten przykładowy rachunek pokazuje, dlaczego zmniejszenie liczby oczek nabranych pod pachą wymaga pełnego sprawdzenia liczby oczek, a nie pojedynczej, odizolowanej zmiany.
Przykład: zachowaj szerokość korpusu i zmniejsz objętość rękawów
Załóżmy, że prosty sweter reglanowy przerabiany dżersejem ma odpowiednią głębokość karczku i szerokość korpusu, ale chcesz zwęzić każdą górną część rękawa o 1,6 cala. Poniższe liczby są przykładowe i nie stanowią instrukcji do konkretnego wzoru.
| Wymiar lub liczba oczek | Plan pierwotny | Cel po zmianie |
|---|---|---|
| Próbka oczek po blokowaniu | 5 oczek na cal | Bez zmian |
| Oczka przodu przed podziałem | 100 | 100 |
| Oczka tyłu przed podziałem | 100 | 100 |
| Oczka jednego rękawa przełożone na uchwyt | 72 | 64 |
| Oczka nabrane pod jedną pachą | 10 | 10 |
| Korpus po podziale | 220 oczek / 44 cale | Bez zmian |
| Każdy rękaw po podjęciu oczek | 82 oczka / 16,4 cala | 74 oczka / 14,8 cala |
Każdy rękaw wymaga ośmiu oczek mniej. Ponieważ w pełnym okrążeniu dodawań reglanowych przybywają po dwa oczka na każdy rękaw, zastąp cztery planowane pełne okrążenia dodawań okrążeniami z dodawaniem tylko na korpusie. Zachowaj pierwotną łączną liczbę okrążeń i liczbę oczek nabranych pod pachą.
Obliczenie wygląda tak: 72 − (4 × 2) = 64 oczka na jeden rękaw przełożony na uchwyt, a następnie 64 + 10 = 74 oczka po podjęciu. Liczba oczek przodu i tyłu pozostaje bez zmian, ponieważ dodawania w tych sekcjach nadal są wykonywane. Rozłóż cztery zamiany w odpowiedniej części formowania, zamiast traktować ich rozmieszczenie jako kwestię drugorzędną; zapisz każdą zmienioną liczbę oczek w sekcjach.
Następnie ponownie oblicz zwężanie rękawa od 74 oczek do docelowej liczby oczek mankietu. Powtórzenie pierwotnej liczby zmniejszeń na rękawie odjęłoby o osiem oczek więcej, niż dopuszcza zmieniony plan.
Sprawdź zmieniony podział i dokładnie wykończ łączenie
Zanim przerobisz znaczną długość korpusu lub rękawów, przełóż oczka rękawów na uchwyty i nabierz zaplanowane oczka pod pachami. Sprawdź jednocześnie uzyskaną głębokość i szerokości. Zapisz liczbę okrążeń, liczbę oczek w każdej sekcji i naddatek pod pachami, aby każda kolejna zmiana dotyczyła znanej wartości.
Rozpoczynając rękaw, odróżnij tymczasowe oczka nabrane w narożnikach od docelowego obwodu. Tin Can Knits pokazuje, jak nabrać po jednym dodatkowym oczku w każdym narożniku pod pachą, a następnie zmniejszyć te dwa dodatkowe oczka w następnym okrążeniu. Te oczka poprawiają łączenie; nie są stałym dodatkiem do szerokości rękawa. Tin Can Knits: rozpoczęcie rękawa dzierganego od góry
Jeśli sweter jest już gotowy, a nadmiar materiału pochodzi z karczku, dodatkowe zmniejszenia poniżej łączenia zwężą materiał tylko poniżej tego miejsca. Nie zmienią dotychczasowej głębokości ani liczby oczek karczku. Aby wprowadzić opisane tu poprawki, wróć do odpowiedniej części formowania i przerób ją ponownie, stosując zmienione liczby oczek.
Zapisz udaną zmianę w notatkach do wzoru: próbkę po blokowaniu, pionową głębokość, schemat dodawań, liczbę oczek rękawów przełożonych na uchwyty i liczbę oczek nabranych pod pachami. Taki zestaw pozwoli Ci powtarzalnie odtworzyć konstrukcję i zachować lubiany luz, jednocześnie usuwając nadmiar, który udało Ci się zidentyfikować.
Źródła
- Konstrukcja reglanowa — przegląd technik dziergania od góry — Carol Feller
- Rozmiarówka dla reglanów — Knitting & Crochet Guild
- Podstawy dopasowania: kluczowe punkty dopasowania w reglanach dzierganych od góry — Celine Feyten Designs
- Wskazówki dotyczące innej próbki: jak wydziergać sweter Strange Brew przy innej próbce — Tin Can Knits
- Wskazówki projektowe — jak projektuję reglanowy sweter dziergany od góry — Kristen TenDyke Designs
- Podział pod pachami i korpus — Elizabeth Smith Knits
- Rozpoczęcie rękawa dzierganego od góry — Tin Can Knits
