Jak wybrać neutralny próbnik do pipety balansu bieli
Wybierz powierzchnię, o której wiesz, że powinna być neutralnie szara lub biała, sfotografowaną w tym samym świetle co główny obiekt. Próbkuj dobrze naświetlony obszar z widocznymi szczegółami, unikając odblasków, prześwietlonych świateł i głębokich cieni. Sfotografowany wzorzec balansu bieli to najlepszy punkt wyjścia; ocena zwykłego jasnego przedmiotu wymaga większego wyczucia.
W przypadku fotografów edytujących nieruchomy obraz w Lightroom Classic, Capture One lub podobnym edytorze praktyczne zadanie polega na ustaleniu, który fragment kliknąć — i czy korekta sprawdza się także w innych miejscach zdjęcia. Poniższy sposób pracy pozwala powtarzalnie to ocenić.
Co sprawia, że próbka jest neutralna?
Neutralna próbka to obiekt, który z natury nie powinien mieć dominanty barwnej. Na zdjęciu może wyglądać na niebieski, żółty, zielony lub magentowy ze względu na oświetlenie i bieżący balans bieli. Adobe wyjaśnia, że narzędzie balansu bieli wykorzystuje obiekt, który powinien być biały lub szary, aby określić i skompensować oświetlenie sceny. Wprowadzanie korekt kolorów i tonalności w programie Camera Raw.
Oznacza to, że najlepszym kandydatem niekoniecznie jest fragment, który już wygląda na szary na ekranie. Liczy się Twoja wiedza o obiekcie. Kremowy kubek ceramiczny powinien zachować kremową barwę; użycie pipety w celu uzyskania neutralności może wprowadzić dominantę do reszty obrazu. To praktyczna konsekwencja poinformowania narzędzia, że wybrany kolor powinien być neutralny.
Zadaj sobie dwa osobne pytania: Czy ten materiał jest rzeczywiście neutralny? Czy pada na niego światło, które chcę skorygować? Przekonująca odpowiedź tylko na jedno z nich nie wystarczy. Znany szary wzorzec na tle oświetlonym inaczej niż główny obiekt może być gorszym punktem odniesienia niż odpowiednia neutralna powierzchnia obok niego.
Czy wybrać szarość, biel czy czerń?
Lightroom Classic zaleca obszar, który powinien być neutralnie jasnoszary, i odradza wybieranie świateł lub obszarów całkowicie białych. Capture One dopuszcza jasny, biały lub neutralny obszar z zachowanymi szczegółami, wyraźnie wykluczając bliki i prześwietlone fragmenty. Oba zalecenia prowadzą do tego samego praktycznego wyboru: neutralna powierzchnia na tyle jasna, by można ją było ocenić, z zachowanymi informacjami tonalnymi. Lightroom Classic: Praca z tonacją i kolorem obrazu; Capture One: Wybieranie neutralnego obszaru próbnikiem.
| Kandydat | Kiedy warto go użyć | Co sprawdzić przed kliknięciem |
|---|---|---|
| Wzorzec balansu bieli lub neutralne pole na tablicy | Został sfotografowany w oświetleniu takim jak obiekt | Równomierne oświetlenie, odpowiednia ekspozycja, brak odblasków |
| Znana neutralna szara powierzchnia | Nie masz wzorca | Rzeczywista neutralność i zgodność oświetlenia |
| Znana biała powierzchnia | Zachowuje szczegóły i nie jest prześwietlona | Unikaj błyszczących odbić i zabarwionych materiałów |
| Prawie czarna powierzchnia | Lepiej wybrać jaśniejszego kandydata | Ciemne punkty odniesienia mogą dostarczać zbyt słabego sygnału |
| Kremowa, beżowa lub celowo zabarwiona powierzchnia | Nie nadaje się do ustalania neutralności | Jej zamierzony kolor powinien pozostać widoczny |
Nie wybieraj czerni tylko dlatego, że w teorii jest neutralna. W opracowaniu technicznym Better Light wyjaśniono, że bardzo ciemne punkty odniesienia mogą prowadzić do błędnych ustawień balansu, ponieważ aparat otrzymuje zbyt mało światła, by uzyskać dobry sygnał. W opracowaniu wskazano również, że pożądanymi cechami punktu odniesienia są brak połysku i fluorescencji. Dobór szarej karty.
Jak ocenić, czy zwykły przedmiot jest wiarygodnym punktem odniesienia?
Traktuj przedmioty codziennego użytku jako kandydatów, a nie wzorce kalibracyjne. Biały papier, szara farba i jasny blat mogą wydawać się odpowiednie, ale sam wygląd nie przesądza o ich przydatności. Better Light opisuje, jak wybielacze optyczne w papierze oraz różnice między materiałami wzorcowymi mogą zmieniać ich barwę na zdjęciach w różnych warunkach oświetlenia. Dobór szarej karty.
Przed próbkowaniem przejdź przez poniższe kroki:
- Określ materiał. Wybierz obiekt, o którym wiesz, że jest neutralny, zamiast zgadywać.
- Dopasuj oświetlenie. Wybierz powierzchnię oświetloną tak samo jak ta część obiektu, której balans chcesz skorygować.
- Znajdź równomiernie oświetlony fragment. Wybierz miejsce wewnątrz powierzchni, z dala od krawędzi, oznaczeń, odbić i przejść w cień.
- Sprawdź ekspozycję. Odrzuć fragmenty, na których zniknęły szczegóły lub które są zbyt ciemne, by wiarygodnie je ocenić.
- Przygotuj innego kandydata. Użyj go, by sprawdzić, czy pierwsza korekta ma sens.
To kolejność działań pomocna w podejmowaniu decyzji, opracowana na podstawie wymagań dotyczących punktów odniesienia, a nie funkcja programu. Jej celem jest ujawnienie wątpliwych założeń, zanim zatwierdzisz korektę. Duży fragment jest wygodny, ale mniejszy, o znanej neutralności i oświetlony tak samo, może być bardziej przydatny.
Jak próbkować i weryfikować wynik?
W Lightroom Classic otwórz panel Basic w module Develop i wybierz selektor balansu bieli albo naciśnij W. Włącz opcję Show Loupe, aby sprawdzić piksele i wartości RGB pod selektorem. Adobe udostępnia też podgląd w panelu Navigator podczas przesuwania kursora nad możliwymi próbkami. Kliknij odpowiedni neutralny, jasnoszary obszar. Lightroom Classic: Praca z tonacją i kolorem obrazu.
W Capture One otwórz narzędzie White Balance i wybierz próbnik, dostępny również po naciśnięciu W. Kliknij jasny neutralny obszar z zachowanymi szczegółami. Każdy nowy wybór zastępuje poprzednie ustawienie balansu bieli, dzięki czemu możesz wypróbować inny fragment i porównać wynik. Wybieranie neutralnego obszaru próbnikiem.
Po każdym kliknięciu oceń całe zdjęcie. Najpierw sprawdź główny obiekt, a następnie inny znany neutralny obiekt oświetlony tak samo. Nie akceptuj korekty tylko dlatego, że wybrany fragment wygląda na szary: takie właśnie było polecenie przekazane narzędziu.
Jako praktyczny sposób diagnozy spróbuj kilku pobliskich punktów na tej samej równomiernie oświetlonej powierzchni. Następnie przetestuj drugiego kandydata. Jeśli wygląd znacznie się zmienia, przed wyborem wyniku sprawdź fakturę, ekspozycję, naturalną barwę lub oświetlenie próbki. To porównanie służy sprawdzeniu spójności, a nie dowodzi, że którykolwiek z obiektów jest skalibrowany.
Dlaczego neutralna próbka może mimo wszystko dać korektę, która wygląda niewłaściwie?
Jednym z powodów jest obcięcie tonalne. Adobe definiuje je jako przekroczenie przez wartości dostępnego zakresu, skutkujące utratą szczegółów. Dokumentacja Camera Raw opisuje wskaźniki obcięcia świateł i cieni, które pokazują dotknięte nim obszary. Użyj tych wskaźników, gdy próbka wydaje się podejrzanie pozbawiona szczegółów, i w razie potrzeby wybierz inny fragment. Wprowadzanie korekt kolorów i tonalności w programie Camera Raw.
Innym powodem może być różne oświetlenie. Badania nad balansem bieli w scenach z mieszanym oświetleniem wyjaśniają, że standardowa korekta globalna zakłada jedno źródło światła, podczas gdy rzeczywiste sceny mogą zawierać ich kilka. Dlatego jedna neutralna próbka może nie zapewnić odpowiedniej korekty dla wszystkich obszarów. Automatyczna korekcja balansu bieli w scenach z mieszanym oświetleniem.
Rozważ przykładową martwą naturę: szara karta leży obok modela oświetlonego światłem z okna, a stojąca za nim biała półka otrzymuje ciepłe światło lampy. Próbkowanie półki może ją zneutralizować, a jednocześnie zmienić wygląd modela. Jeśli chcesz skorygować balans dla modela, wybierz kartę leżącą obok niego. Ten przykład ilustruje warunki oświetleniowe; nie przedstawia zmierzonego wyniku.
Jeśli różne próbki konsekwentnie poprawiają wygląd różnych obszarów, przestań szukać jednego kliknięcia, które zneutralizuje wszystko. Wybierz obszar oświetlenia najważniejszy dla zdjęcia. Jeśli potrzebny jest jednolity wygląd, mogą być konieczne oddzielne korekty lokalne; zalecenie to wynika z ograniczeń korekty globalnej.
Jak sfotografować wzorzec do następnej edycji?
Zrób zdjęcie referencyjne z szarą kartą lub tablicą kolorów, oświetloną tak samo jak fotografowany obiekt. Capture One zaleca takie podejście, właściwą ekspozycję, równomierne oświetlenie i unikanie flary. W dokumentacji zaznaczono też, że materiały wzorcowe mogą się z czasem zmieniać, dlatego nie należy zakładać, że stary lub zmieniony wzorzec na zawsze zachowa neutralność. Ustawianie własnego balansu bieli przy użyciu szarej karty lub tablicy.
Przy fotografowaniu martwej natury w wolnym czasie umieść wzorzec blisko fotografowanych przedmiotów, sprawdź, czy jego powierzchnię oświetla to samo światło, i wykonaj zdjęcie referencyjne, zanim usuniesz go z kadru kompozycji. Powtórz zdjęcie referencyjne po zmianie oświetlenia. Przenosząc uzyskany balans bieli, ogranicz go do zdjęć wykonanych w takich samych warunkach.
Po ustaleniu neutralnego punktu wyjścia zdecyduj, czy wolisz cieplejsze, czy chłodniejsze odwzorowanie. Capture One udostępnia do dalszej regulacji suwaki Kelvin i Tint; Tint koryguje balans zieleni i magenty. Przegląd narzędzia White Balance.
Najlepsza próbka łączy znaną neutralność, odpowiednią ekspozycję i oświetlenie takie jak obiekt. Wybierz ją świadomie, porównaj korektę z innym odpowiednim punktem odniesienia, a na koniec oceń całe zdjęcie. Dzięki temu pipeta zyska solidny punkt wyjścia, a ostateczny wygląd pozostanie kwestią Twojego twórczego osądu.
Źródła
- Praca z tonacją i kolorem obrazu — Adobe Lightroom Classic
- Wprowadzanie korekt kolorów i tonalności w programie Camera Raw — Adobe
- Wybieranie neutralnego obszaru próbnikiem — Capture One
- Ustawianie własnego balansu bieli przy użyciu szarej karty lub tablicy — Capture One
- Przegląd narzędzia White Balance — Capture One
- Dobór szarej karty — Better Light
- Automatyczna korekcja balansu bieli w scenach z mieszanym oświetleniem — Mahmoud Afifi, Marcus A. Brubaker i Michael S. Brown
