Jak wykrywać i przypisywać dźwięki podstawowe do stref samplera
Aby poprawnie przypisać strefę samplera, określ wysokość dźwięku nagranego w próbce, ustaw tę nutę jako klawisz podstawowy strefy, skoryguj ewentualne odchylenie stroju, a następnie zdefiniuj zakres klawiszy, w którym próbka ma być odtwarzana. Zanim rozszerzysz mapę, sprawdź klawisz podstawowy i sąsiednie nuty.
Ten proces jest przeznaczony dla producentów, którzy przekształcają pojedyncze nagrania o określonej wysokości dźwięku w grywalny instrument z wieloma samplami. Obejmuje wykrywanie, ręczne przypisywanie, automatyczne mapowanie oraz przykład pokazujący, jak wybrać granice stref.
Za co odpowiada dźwięk podstawowy strefy samplera?
Dźwięk podstawowy, często oznaczony jako Root Key, wskazuje nutę klawiatury, przy której próbka jest odtwarzana z wysokością dźwięku zarejestrowaną w nagraniu. Zakres klawiszy określa, które przychodzące nuty mogą uruchomić daną próbkę. To odrębne ustawienia: dokumentacja Native Instruments Maschine udostępnia niezależne kontrolki ROOT KEY, TUNE, KEY LO i KEY HI. Samplowanie i mapowanie próbek
Załóżmy na przykład, że nagranie zawiera prawidłowo nastrojone E. Przypisz próbce jako klawisz podstawowy odpowiednie E na klawiaturze samplera. Przy konwencjonalnym chromatycznym śledzeniu wysokości dźwięku zagranie tego E odtworzy nagraną wysokość, a zagranie F podwyższy ją o pół tonu. Dokumentacja DirectWave określa śledzenie klawiatury o wartości 100 jako 100 centów na półton. Sampler DirectWave
Podczas edycji rozważ osobno trzy kwestie: jaka wysokość dźwięku występuje w nagraniu? Czy wymaga ono precyzyjnego dostrojenia? Które klawisze mają je odtwarzać? Rozdzielenie tych decyzji ułatwia znalezienie błędów mapowania.
Które próbki należy analizować, aby określić dźwięk podstawowy?
Zacznij od nagrań zawierających jedną wyraźną nutę o określonej wysokości. Steinberg wyraźnie wskazuje wyraźną wysokość dźwięku jako warunek wstępny automatycznego mapowania klawisza podstawowego w przykładzie dotyczącym HALion. Niepewny materiał traktuj jako wymagający sprawdzenia przed zaakceptowaniem wyniku detektora. Mapowanie próbek do klawisza podstawowego
Przygotuj czystą ścieżkę odsłuchu: odizoluj jedną próbkę, wyłącz modulację wysokości dźwięku i transpozycję, a następnie odsłuchaj ją w całości. Do analizy wybierz fragment, w którym zamierzona nuta jest wyraźna. Zachowaj dostęp do oryginalnego nagrania, aby porównać analizowany fragment z całym brzmieniem.
Dobrym punktem wyjścia jest tuner przeznaczony do pojedynczych nut. Tuner Abletona mierzy wysokość dźwięku monofonicznego oraz odległość od najbliższego półtonu; instrukcja ostrzega, że sygnały polifoniczne, zaszumione lub bogate w harmoniczne mogą dawać niedokładne odczyty. Dlatego nagrania akordu nie należy traktować tak, jakby musiało zawierać tylko jedną wykrywalną nutę próbki. Opis efektów audio Live — Tuner
W przypadku materiału bez wyraźnej wysokości dźwięku zdecyduj, jaki układ wyzwalania jest potrzebny, zamiast wymuszać analizę dźwięku podstawowego melodii. Maschine oferuje na przykład polecenie Map as Drum Kit, które umieszcza próbki na kolejnych klawiszach. Służy ono innemu celowi niż tworzenie instrumentu o określonej wysokości dźwięku. Samplowanie i mapowanie próbek
Jak wykryć nutę zarejestrowaną w nagraniu?
W przypadku każdego nagrania o określonej wysokości dźwięku zastosuj następującą praktyczną procedurę:
- Odsłuchaj oryginał. Poszukaj stabilnej nuty i zwróć uwagę na wszelkie zmiany wysokości dźwięku.
- Zmierz wyraźny fragment. Odtwórz go przez tuner lub użyj polecenia analizy wysokości dźwięku w samplerze.
- Zapisz wynik. Zanotuj wykrytą nutę i ewentualne odchylenie stroju obok nazwy pliku.
- Sprawdź rejestr. Porównaj próbkę z instrumentem odniesienia przy proponowanej nucie i pobliskich oktawach.
- W razie potrzeby powtórz pomiar. Przeanalizuj kolejny fragment, jeśli pierwszy odczyt się zmienia lub brzmi niespójnie.
W DirectWave kliknij prawym przyciskiem myszy w oknie Zone i wybierz Find pitch root, aby oszacować wysokość dźwięku wybranej próbki. Instrukcja opisuje ten wynik jako oszacowanie, dlatego odsłuchaj przypisaną próbkę, zanim zastosujesz tę samą procedurę do dużej kolekcji. Sampler DirectWave
Jeśli nagranie zawiera kilka kolejnych nut, Edison udostępnia polecenie Regions → Detection → Detect pitch regions, które wykrywa i wycina regiony o stałej wysokości dźwięku. Może to pomóc w podziale frazy na pojedyncze próbki do mapowania. Przed eksportem sprawdź te regiony: użyteczna granica próbki nadal musi zachowywać zamierzony początek i koniec dźwięku. Edison — Przyciski menu
Gdy odczyt jest niejednoznaczny, porównaj osobno początek, środek i końcówkę nagrania. Jeśli wskazują różne nuty, ustal, który fragment ma stanowić punkt odniesienia dla instrumentu. Jeśli żaden fragment nie daje przekonującego odniesienia, pozostaw próbkę poza mapą dźwięków o określonej wysokości do czasu wyjaśnienia wątpliwości. To zalecenie dotyczące procesu pracy wynika z podanego wyżej wymogu wyraźnej wysokości dźwięku oraz ograniczeń tunera.
Jak przypisać klawisz podstawowy i precyzyjnie dostroić próbkę?
Wybierz jedną strefę i wpisz wykrytą nutę w polu klawisza podstawowego. Nie zakładaj, że wyświetlana wartość domyślna oznacza pomyślną analizę. Na przykład Cubase Artist 15 przypisuje C3, jeśli załadowana próbka nie zawiera informacji o klawiszu podstawowym. Instrukcja pozwala zmienić tę wartość ręcznie, przeciągając uchwyt klawisza podstawowego na klawiaturze lub wpisując ją w polu Root Key. Ręczne ustawianie klawisza podstawowego
W edytorze wielu sampli najpierw sprawdź, która strefa jest zaznaczona. W Ableton Sampler wybierz warstwę próbki i ustaw RootKey na karcie Sample. W DirectWave wybierz strefę i kliknij prawym przyciskiem myszy zamierzony klawisz podstawowy na klawiaturze podglądu. Opis instrumentów Live — Sampler, Sampler DirectWave
Następnie wyzwól przypisaną nutę podstawową i zmierz dźwięk wyjściowy. Jako przykład załóżmy, że próbka konsekwentnie wypada jako E z odchyleniem około 12 centów w górę. Przypisz E jako dźwięk podstawowy i zastosuj precyzyjne dostrojenie o około −12 centów. Po regulacji ponownie wykonaj pomiar. Ten przykład zakłada zwykłe strojenie chromatyczne i brak innych aktywnych przesunięć wysokości dźwięku.
Nie przesuwaj klawisza podstawowego o pół tonu, aby skompensować niewielkie odchylenie wyrażone w centach. Użyj do tego kontrolki precyzyjnego dostrojenia. Ableton Sampler oddziela RootKey od Detune, a zakres odstrojenia próbki wynosi ±50 centów. Opis instrumentów Live — Sampler
Na koniec zagraj pół tonu powyżej i poniżej nuty podstawowej. Jeśli wysokość dźwięku nie zmienia się zgodnie z oczekiwaniami, sprawdź śledzenie klawiatury. Jeśli poprawna jest tylko nuta podstawowa, przed dalszą pracą sprawdź, czy nie jest aktywne nieoczekiwane skalowanie lub modulacja.
Jak rozmieścić próbki w strefach klawiatury?
Po przypisaniu dźwięków podstawowych określ, jakie nuty ma obejmować każda próbka. Ableton opisuje strefy klawiszy jako zakresy nut MIDI, które wyzwalają poszczególne próbki; multisampling udostępnia dodatkowe nagrania tam, gdzie rozszerzenie istniejącej próbki przestałoby brzmieć odpowiednio. Opis instrumentów Live — Strefy klawiszy
Dobrym punktem wyjścia jest przypisanie każdego klawisza do najbliższego nagranego dźwięku podstawowego, a następnie dopracowanie granic na słuch. Pozwala to ograniczyć odległość w półtonach od każdej próbki źródłowej w wybranym zakresie. To pomoc przy podejmowaniu decyzji o mapowaniu, a nie zasada przewidująca najbardziej naturalną barwę.
Poniższa przykładowa mapa wykorzystuje trzy nagrania. Wszystkie nazwy nut zakładają stosowanie jednej konwencji oktawowej w całym samplerze.
| Próbka | Przypisany dźwięk podstawowy | Włącznie z granicami zakresu klawiszy | Transpozycja w zakresie |
|---|---|---|---|
| Nagranie C | C | C–D♯ | Bez zmian do +3 półtonów |
| Nagranie F♯ | F♯ | E–G♯ | Od −2 do +2 półtonów |
| Nagranie B | B | A–B | Od −2 półtonów do wartości bez zmian |
Między C a F♯ nuta D♯ jest jednakowo oddalona od obu dźwięków podstawowych; w tym przykładzie przypisano ją do niższego nagrania. Między F♯ a B nuta G♯ jest bliżej F♯, a A jest bliżej B. W podanym zakresie od C do B mapa nie ma luk ani nakładających się stref.
Odsłuchaj D♯, a następnie E, po czym G♯ i A. Jeśli przełączenie próbki jest wyraźnie słyszalne, porównaj oba nagrania na tych nutach granicznych i przesuń podział w stronę lepiej brzmiącej opcji. Określ dokładnie skrajne granice zamiast automatycznie rozszerzać najniższe i najwyższe próbki.
Kiedy warto zaufać automatycznemu mapowaniu?
Automatyczne mapowanie może zaoszczędzić czas, gdy rozumiesz, jakie informacje odczytuje polecenie i co zmienia. Interpretacja nazwy pliku, osadzone metadane i analiza dźwięku to różne procesy.
DirectWave może odczytywać dźwięki podstawowe z nazw plików i automatycznie mapować próbki, korzystając z osadzonych danych o zakresie klawiszy i pętli. Funkcje te zależą od poprawności dostarczonych informacji. Nie weryfikują samodzielnie, czy nagranie odpowiada swojej etykiecie. Sampler DirectWave
W przykładzie Steinberg HALion analizuje każdą próbkę, zaokrągla wynik do nuty, przypisuje ją jako dźwięk podstawowy i ustawia tę samą nutę jako najniższy i najwyższy klawisz. W efekcie tworzy strefy obejmujące po jednym klawiszu; rozdzielenie szerszych zakresów gry pozostaje osobną decyzją. Mapowanie próbek do klawisza podstawowego
Najpierw przetestuj automatyzację na niewielkim wyborze próbek. Uwzględnij próbkę z wyraźną wysokością dźwięku, jedną ze zmienną wysokością oraz każdy plik o niepewnej nazwie lub metadanych. Zanim przetworzysz pozostałe nagrania, porównaj uzyskane dźwięki podstawowe z wynikami ręcznej kontroli.
Jak sprawdzić gotową mapę samplera?
Wykonaj krótką kontrolę diagnostyczną, która oddzieli strojenie od wyboru próbki:
- Zagraj każdą nutę podstawową. Porównaj dźwięk każdej strefy z zamierzoną nutą odniesienia.
- Zagraj pary nut granicznych. Zwróć uwagę na nagłe zmiany przy przełączaniu aktywnego nagrania.
- Przejdź przez cały zamierzony zakres. Sprawdź, czy nie brakuje nut i czy nie odtwarzają się jednocześnie niezamierzone próbki.
- Powtórz test przy różnych dynamikach. Upewnij się, że każda zamierzona warstwa reaguje.
- Zapisz i ponownie załaduj instrument. Sprawdź, czy przypisania próbek i ustawienia strojenia wracają zgodnie z oczekiwaniami.
Jeśli nuta nie jest słyszalna, sprawdź zakres strefy i warunki dynamiki. Jeśli nieoczekiwanie słychać kilka nagrań, sprawdź nakładające się zakresy. Maschine dokumentuje zarówno ograniczenia zakresu klawiszy, jak i dynamiki, a Ableton opisuje strefy dynamiki jako zakresy prędkości naciśnięcia klawisza, które wyzwalają próbki. Samplowanie i mapowanie próbek, Opis instrumentów Live — Strefy dynamiki
Zakończ pracę, gdy nagrane dźwięki podstawowe odpowiadają zamierzonym nutom, sąsiednie klawisze transponują zgodnie z oczekiwaniami, a każda zamierzona granica brzmi muzycznie. Otrzymasz w ten sposób użyteczny instrument samplera i powtarzalną metodę dodawania kolejnych nagrań: wykryj, przypisz, precyzyjnie dostrój, rozmieść i odsłuchaj.
Źródła
- Opis instrumentów Live — podręcznik referencyjny Ableton w wersji 12
- Opis efektów audio Live — podręcznik referencyjny Ableton w wersji 12
- Sampler DirectWave — Image-Line
- Edison — Przyciski menu — Image-Line
- Mapowanie próbek do klawisza podstawowego — HALion 7.1.30
- Ręczne ustawianie klawisza podstawowego — Cubase Artist 15.0
- Samplowanie i mapowanie próbek — Native Instruments
