Blog Metlivi

Jak odróżnić jednoczesne grupy nut od sekwencji w tabulaturze kalimby z nawiasami

W wielu tekstowych tabulaturach kalimby zapis (1 3 5) oznacza, że należy zagrać te nuty jednocześnie, a zapis 1 3 5 — że należy zagrać je kolejno, jedna po drugiej. Nawiasy kwadratowe również mogą oznaczać grupy grane jednocześnie. Zacznij od klucza notacji podanego przez autora aranżacji, ponieważ konwencje interpunkcyjne różnią się między wydawcami. Przewodnik po zapisie liczbowym Kalimba Classes wyjaśnia zapis akordów w nawiasach okrągłych; przewodnik TabWhale po zapisie liczbowym i literowym opisuje także nawiasy kwadratowe.

Ten przewodnik pomoże początkującym odpowiedzieć na praktyczne pytanie przed zagraniem fragmentu: które nuty należą do jednego zdarzenia muzycznego, a które zaczynają się osobno? Metoda polega na ustaleniu konwencji tabulatury, rozdzieleniu zdarzeń i niezależnym sprawdzeniu rytmu.

29 października 20266 min czytaniaAutor: Metlivi Editorial Team
Sekcja 1

Co oznaczają nawiasy w tabulaturze kalimby?

W notacji opisanej przez Kalimba Classes nuty wewnątrz (1 3 5) tworzą akord: gra się je jednocześnie. Spacje w nawiasach oddzielają oznaczenia nut; nie zmieniają grupy w trzy następujące po sobie zdarzenia. Ten sam przewodnik wyjaśnia, że zwykły zapis liczbowy czyta się od lewej do prawej. Jak czytać tabulaturę liczbową

TabWhale podaje (C E G), C-E-G i [C, E, G] jako alternatywne sposoby zapisu nut granych jednocześnie. Uzasadnia to odczytywanie nawiasów kwadratowych jako grupy jednoczesnej, jeśli tabulatura stosuje tę konwencję. Nie ustanawia to reguły dla każdego nawiasu w każdej aranżacji. Jak czytać tabulaturę kalimby w zapisie liczbowym i literowym

Zanim zinterpretujesz nieznany fragment, poszukaj legendy, uwagi wprowadzającej lub odnośnika do przewodnika na oryginalnej stronie. Sprawdź dokładnie użyte symbole: przewodnik objaśniający nawiasy okrągłe może nie wyjaśniać pojedynczej liczby w nawiasie kwadratowym ani większego nawiasu obejmującego całą frazę.

Sekcja 2

Jak odróżnić grupy od sekwencji?

Przydatną metodą czytania jest przepisanie fragmentu jako listy zdarzeń. Zdarzenie oznacza tu pojedynczą nutę albo grupę przeznaczoną do jednoczesnego zagrania. To pomoc w ćwiczeniu wynikająca z opisanych konwencji grupowania, a nie dodatkowy standard zapisu.

Rozważmy ten przykładowy fragment, zapisany z użyciem nawiasów okrągłych dla grup granych jednocześnie:

1 (3 5) 6 (2 4)

Odczytaj go jako cztery zdarzenia:

  1. Zagraj samo 1.
  2. Zagraj jednocześnie 3 i 5.
  3. Zagraj samo 6.
  4. Zagraj jednocześnie 2 i 4.

Zapisano sześć oznaczeń nut, ale są cztery początki zdarzeń. Liczenie cyfr dałoby więc błędny obraz fragmentu. Liczenie grup ułatwia odczytanie zamierzonej struktury.

Porównaj te przykłady przy tej samej, określonej konwencji:

Tabulatura Odczyt
1 3 5 Trzy następujące po sobie pojedyncze nuty
(1 3 5) Jedna grupa złożona z trzech nut
(1 3) 5 Grupa dwunutowa, a po niej pojedyncza nuta
1 (3 5) Pojedyncza nuta, a po niej grupa dwunutowa
(1 3) (2 4) Dwie następujące po sobie grupy

Odczytaj każdy nawias otwierający i zamykający, zanim poruszysz kciukami. Ostatni przykład można wypowiedzieć: „jeden i trzy razem, potem dwa i cztery razem”. Zachowuje to zarówno skład każdej grupy, jak i kolejność grup.

Sekcja 3

Czy „razem” zawsze oznacza dokładnie jednocześnie?

Instrukcje do tabulatur kalimby czasem używają słowa „razem” na tyle szeroko, że obejmuje ono szybki przesuw. KalimbaTabs.net wyraźnie opisuje nuty w nawiasach, takie jak (135), jako grane razem techniką przesuwu lub glissanda. Wyjaśnienie administratora rozróżnia także połączenie dwóch nut od przesuwu przez 1-3-5. Przewodnik KalimbaTabs.net

TabWhale jaśniej przedstawia różnicę fizyczną: nuty po przeciwnych stronach można szarpnąć jednocześnie oboma kciukami, a kilka sąsiadujących blaszek można zabrzmieć, przesuwając po nich paznokciem kciuka. Tę technikę przesuwu nazywa glissandem. Jak czytać tabulaturę kalimby

Podczas odczytywania grupy rozdziel dwie decyzje. Najpierw ustal, które nuty należą do siebie muzycznie. Następnie określ, czy aranżacja wymaga jednoczesnego szarpnięcia, czy szybkiego przesunięcia. W przesuwie kolejne blaszki są dotykane jedna po drugiej, dlatego jego brzmienie różni się od kilku nut rozpoczynających się dokładnie w tej samej chwili.

Zanim wybierzesz ruch, sprawdź wskazane blaszki na własnym instrumencie. Jeśli aranżacja zawiera demonstrację, obejrzyj właśnie tę grupę. Same nawiasy mogą wskazywać nuty, nie określając w pełni sposobu ich artykulacji przez wykonawcę.

Sekcja 4

Czy nawiasy określają rytm?

Granica grupy niekoniecznie informuje, jak długo grupa trwa ani kiedy zaczyna się kolejne zdarzenie. TabWhale pokazuje, że ta sama sekwencja liter może dać różne rytmy, gdy pominięto wartości rytmiczne. W razie niepewności co do rytmu jego przewodnik po tabulaturze tekstowej zaleca odsłuchanie odpowiedniego fragmentu. Jak czytać tabulaturę kalimby w zapisie liczbowym i literowym

Na przykład (1 3) 5 6 wskazuje trzy zdarzenia przy zastosowanej tu konwencji. Sam zapis nie określa jednak trzech równych uderzeń. Pierwsza grupa może trwać dłużej niż każda z kolejnych nut albo dwie ostatnie nuty mogą następować szybciej.

Na potrzeby ćwiczenia możesz celowo przypisać jedno zdarzenie do każdego równego pulsu. Oznacz ten równy rytm jako własny wybór na czas ćwiczeń. Podczas nauki właściwej aranżacji zastąp go zapisanymi wartościami rytmicznymi albo rytmem usłyszanym w demonstracji autora.

W razie potrzeby prowadź dwie oddzielne adnotacje: „co zaczyna się razem” oraz „kiedy zaczyna się następne zdarzenie”. Dzięki temu prawidłowo rozpoznany akord nie zmieni się we fragment z błędnym rytmem.

Sekcja 5

Jak tabulatura pionowa potwierdza jednoczesne nuty?

Tabulatura pionowa pozwala przedstawić to samo rozróżnienie w inny sposób. Z podręcznika Freda Boldera do KalimbaScore wynika, że tabulaturę czyta się od dołu do góry, a wiele nut w tym samym rzędzie gra się jednocześnie. Kolejne rzędy oznaczają więc kolejne miejsca w utworze. Podręcznik KalimbaScore, „Wprowadzanie nut i pauz”

Jeśli ta sama aranżacja jest dostępna w wersji tekstowej i pionowej, porównaj wątpliwą grupę w zapisie tekstowym z odpowiadającym jej rzędem. Kilka nut w jednym rzędzie przemawia za odczytaniem ich jako grupy. Nuty w kolejnych rzędach wskazują sekwencję, nawet jeśli większe oznaczenie graficzne obejmuje cały fragment.

Przed porównaniem sprawdź, czy obie wersje rzeczywiście przedstawiają tę samą aranżację i fragment. Uproszczona melodia i pełniejszy akompaniament mogą zawierać różne grupy nut, więc różnice między nimi nie wyjaśnią znaczenia nawiasów w oryginale.

Sekcja 6

Co zrobić, gdy symbole są niejednoznaczne?

Niektóre symbole mają sprzeczne znaczenia nawet w opublikowanych przewodnikach. TabWhale wymienia ukośnik jako możliwy separator nut granych jednocześnie, podczas gdy administrator KalimbaTabs.net używa ukośnika do oznaczenia pauzy lub przerwy. Ta rozbieżność sprawia, że instrukcje podane przez autora danego źródła są niezbędne. Przewodnik TabWhale po tabulaturze tekstowej, przewodnik KalimbaTabs.net

Zastosuj następującą procedurę diagnostyczną:

  1. Znajdź oryginalną stronę. Wykadrowany obraz albo skopiowany komentarz może pomijać klucz notacji.
  2. Ustal opisaną konwencję. Poszukaj wyraźnego objaśnienia nawiasu lub separatora, który widzisz.
  3. Zaznacz możliwe zdarzenia. Zachowaj wątpliwą grupę w całości na czas sprawdzania.
  4. Porównaj odpowiadającą jej demonstrację lub zapis pionowy. Skup się na chwili, w której zaczynają się nuty.
  5. Oznacz nierozstrzygnięty zapis jako niepewny. Jeśli nadal nie ma pewności, zapytaj autora aranżacji albo użyj wersji z wyraźnie zapisanym rytmem.

Szczególnej uwagi wymaga pojedyncza nuta w nawiasie, taka jak [5]. Powyższe przykłady akordów złożonych z wielu nut nie wyjaśniają, dlaczego autor aranżacji ująłby w nawias tylko jedną nutę. Nie dodawaj drugiej nuty ani nie wymyślaj specjalnego znaczenia, by dopasować zapis.

Sekcja 7

Jak poćwiczyć to rozróżnienie przed zagraniem utworu?

Skorzystaj z tego autorskiego ćwiczenia z jasno określoną zasadą: nawiasy okrągłe oznaczają grupę graną jednocześnie, a każde zdarzenie przypada na jeden równy puls. Wybierz oznaczenia nut występujące na twoim instrumencie; poniższe przykłady wymagają 1, 2, 3 i 5.

Ćwiczenie Liczenie i działanie
1 3 2 5 Cztery pulsy; po jednej nucie na każdy puls
(1 3) (2 5) Dwa pulsy; po jednej parze na każdy puls
1 (2 5) 3 Trzy pulsy; pojedyncza nuta, para, pojedyncza nuta

Najpierw wypowiedz na głos zdarzenia, nie grając. Następnie znajdź wszystkie potrzebne blaszki, zanim zaczniesz. Graj na tyle wolno, by każda para pozostała parą. Jeśli para zmieni się w dwa celowo następujące po sobie szarpnięcia, zatrzymaj się i przećwicz ten ruch osobno, zanim wrócisz do zapisu.

Zastosuj ten sam proces do krótkiego fragmentu wybranej tabulatury: potwierdź konwencję, zaznacz zdarzenia, a potem przywróć właściwy rytm. Kiedy te trzy kwestie będą jasne, nawiasy staną się przydatną wskazówką porządkującą utwór, zamiast interpunkcją, której znaczenie trzeba zgadywać.

Sekcja 8

Źródła

Warto przeczytać

Eksploruj dalej ten temat