Jak wykonać podwójne otwarte zapadnięcie boków złożonej bazy
Aby wykonać podwójne otwarte zapadnięcie boków bazy origami, otwórz wskazane warstwy, zapadnij większy zaznaczony obszar do środka, a następnie odwróć mniejszy wewnętrzny obszar na zewnątrz. Zamknij bazę ponownie wzdłuż istniejących zagięć i powtórz czynność po drugiej wskazanej stronie. Te dwa odwrócenia powodują zagnieżdżoną zmianę kierunku papieru. Opis systemu Yoshizawy–Randletta wyjaśnia, że podwójne otwarte zapadnięcie składa się z otwartego zapadnięcia, po którym następuje kolejne w przeciwnym kierunku.
Ten poradnik jest przeznaczony dla osoby składającej model według diagramu, który wymaga podwójnych otwartych zapadnięć boków już złożonej bazy. Miej diagram pod ręką: to model określa, które warstwy należy przesunąć, gdzie przebiegają dwie granice zapadnięcia i czy operację trzeba powtórzyć po lewej, prawej, przedniej czy tylnej stronie.
Co oznacza „podwójne otwarte zapadnięcie”?
Otwarte zapadnięcie polega na odwróceniu obszaru do wewnątrz przy jednoczesnym rozłożeniu papieru na płasko podczas manewru. Robert J. Lang wskazuje, że możliwość spłaszczenia tego obszaru jest cechą definiującą otwarte zapadnięcie. Jego wyjaśnienie pokazuje też, dlaczego pozornie podobne zamknięte zapadnięcie może dać inny układ ukrytych warstw. Zobacz Konwencje diagramowania origami.
Słowo podwójne opisuje dwa następujące po sobie zapadnięcia w przeciwnych kierunkach w obrębie danego obszaru. Powtórzenie ukończonej operacji po przeciwnej stronie to osobne polecenie. Taro’s Origami Studio wymienia podwójne otwarte zapadnięcie i podwójne zamknięte zapadnięcie jako odrębne techniki w swoim kursie 1st-Kyu Red Belt.
Przydatny sposób śledzenia ruchu papieru to do wewnątrz przy zewnętrznej granicy, na zewnątrz przy wewnętrznej granicy. Opisuje to ruch względem otaczającego papieru; nie określa symboli górskich i dolinnych dla każdego kąta patrzenia. Kieruj się kierunkami zagięć pokazanymi na danym diagramie.
Co sprawdzić przed otwarciem bazy?
Najpierw dopasuj bazę do rysunku bezpośrednio poprzedzającego zapadnięcie. Sprawdź jej ułożenie, liczbę widocznych skrzydełek i to, które krawędzie są otwarte. Następnie spójrz na rysunek przedstawiający wynik. Ustal, który kontur się zmienia i które skrzydełko musi pozostać dostępne.
Skorzystaj z tej listy kontrolnej:
- Znajdź obie granice zapadnięcia po stronie, nad którą będziesz pracować.
- Ustal, które warstwy obejmuje ta operacja.
- Odszukaj wcześniejsze polecenia składania i rozkładania, które wyznaczają te granice.
- Sprawdź, czy operację należy powtórzyć po przeciwnej stronie, czy na warstwach z tyłu.
- Zapamiętaj oś środkową bazy, aby móc przywrócić jej właściwe ułożenie.
Te kontrole są ważne, bo krótkie polecenie zapadnięcia może zależeć od kilku wcześniejszych kroków. W oryginalnym diagramie Dragon / Dragón 3.0 autorstwa Francesco Massimo strona 4 przedstawia układ przypominający ptasią bazę, zanim krok 30 poleci wykonać podwójne otwarte zapadnięcie. W kroku 31 wskazano następnie osobne otwarte zapadnięcie z użyciem wcześniejszych zagięć i wyraźnie polecono powtórzyć je z tyłu. Czytaj każde polecenie w kontekście jego sekwencji.
Jak przygotować dwie granice zapadnięcia?
Przed próbą złożenia wykonaj wskazane zagięcia pomocnicze. Złóż papier dokładnie wzdłuż krawędzi lub do punktów odniesienia z diagramu, zaznacz zagięcie i rozłóż papier. Jeśli instrukcja każe wykonać takie samo zagięcie od drugiej strony, przygotuj je również.
Samouczek otwartego zapadnięcia w serwisie Origami.me pokazuje tę zasadę na bazie kwadratowej: zaznacz zamierzoną granicę zagięciem, odwróć model, wzmocnij zagięcie w przeciwnym kierunku, a następnie otwórz papier, aby wykonać zapadnięcie. Przykład dotyczy pojedynczego zapadnięcia, ale przedstawia metodę przygotowania potrzebną przed dodaniem drugiego odwrócenia.
Przy podwójnym zapadnięciu rozróżnij granicę zewnętrzną, obejmującą większy obszar, i granicę wewnętrzną, obejmującą mniejszy obszar. Te określenia opisują ich wzajemne położenie, gdy rozłożysz dany fragment papieru. Na spłaszczonej bazie te same granice mogą wyglądać jak krótkie linie biegnące w poprzek wąskiego bocznego fragmentu.
Nie wybieraj nowych odległości tylko dlatego, że instrukcja nie podaje wymiarów. Kieruj się punktami odniesienia z diagramu. Jeśli granica znika pod inną warstwą, otwórz papier na tyle, by prześledzić jej dalszy przebieg, zanim przejdziesz dalej.
Jak wykonać pierwsze zapadnięcie do wewnątrz?
Najpierw pracuj po jednej wskazanej stronie. Poniższa sekwencja dostosowuje metodę otwierania i ponownego składania przedstawioną w poradniku dla początkujących serwisu Origami.me do bocznego obszaru wskazanego na diagramie modelu.
- Rozdziel uczestniczące warstwy. Otwórz boczną kieszeń lub układ skrzydełek, aż zobaczysz zewnętrzną granicę zapadnięcia. Tymczasowo rozluźnij sąsiednie zagięcia, jeśli utrudniają dostęp.
- Podeprzyj granicę. Przytrzymaj otaczający papier w pobliżu zagięcia zamiast ściskać całą bazę.
- Odwróć większy obszar do wewnątrz. Poprowadź papier przez zewnętrzną granicę, kierując się przygotowanymi zagięciami wokół danego obszaru.
- Zacznij przywracać bazę. Przesuń otaczające warstwy w stronę ich pierwotnego położenia, pozostawiając dostęp do mniejszego obszaru potrzebnego do drugiego zapadnięcia.
Zatrzymaj się, zanim całkowicie spłaszczysz bazę. Porównaj pierwsze odwrócenie z zamierzonym kierunkiem na diagramie. Jeśli po prostu złożyłeś zewnętrzne skrzydełko na powierzchni, otwórz je ponownie i prześledź, którędy papier powinien wejść do bazy.
Jak wykonać drugie zapadnięcie, na zewnątrz?
Pozostaw pierwsze zapadnięcie na miejscu i otwórz mniejszy obszar w jego obrębie. Odwróć ten mniejszy obszar w przeciwnym kierunku wzdłuż granicy wewnętrznej. To druga część podwójnego zapadnięcia opisanego w opisie systemu Yoshizawy–Randletta.
Prowadź wewnętrzne odwrócenie, podpierając pasek papieru między obiema granicami. Zachowaj jego złożony kształt, gdy mniejszy obszar przesuwa się na zewnątrz. Nie ciągnij całego pierwszego zapadnięcia z powrotem do położenia początkowego.
Stopniowo zamknij bazę, łącząc jej pierwotne zagięcia konstrukcyjne wokół ukończonego podwójnego zapadnięcia. Zanim mocno zaznaczysz zagięcia, obejrzyj widoczne krawędzie i porównaj wynik z następnym rysunkiem. Sprawdź przede wszystkim, czy oba odwrócenia pozostały na miejscu po zamknięciu bazy.
Teraz powtórz czynność po drugiej wskazanej stronie. Zanim zaczniesz, ponownie ułóż model zgodnie z diagramem. Jeśli operacja ma być lustrzana, skorzystaj z odpowiadających sobie zagięć odniesienia zamiast szacować położenie drugiej strony na podstawie widocznej szerokości pierwszej.
Jak rozpoznać, dlaczego zapadnięcie się nie spłaszcza?
Potraktuj poniższe wskazówki jako praktyczną sekwencję diagnostyczną opartą na metodzie otwartego zapadnięcia. Przed poprawieniem otwórz dany obszar, aby zobaczyć, które zagięcie lub warstwa odpowiada za problem.
| Co obserwujesz | Co sprawdzić | Co zrobić dalej |
|---|---|---|
| Między obiema granicami pozostaje wybrzuszenie | Wewnętrzne odwrócenie może być niepełne | Otwórz ponownie mniejszy obszar i prześledź jego granicę przez wszystkie uczestniczące warstwy |
| Pierwsze zapadnięcie znika podczas drugiego | Zewnętrzna granica mogła się rozłożyć | Przywróć zewnętrzne zapadnięcie do wewnątrz, podpierając pasek między granicami |
| Skrzydełko potrzebne w następnym kroku zostało uwięzione | Układ warstw może różnić się od diagramu | Porównaj ukryte warstwy i uwolnij każde skrzydełko, które zostało przypadkowo włączone |
| Kontury obu stron są różne | Zagięcia pomocnicze lub wybór warstw mogą się różnić | Otwórz każdą stronę na tyle, by porównać odpowiadające sobie granice |
| Pojawia się nowe ukośne zagięcie | Fragment może składać się poza przygotowanym zagięciem | Delikatnie otwórz obszar i przywróć go do zamierzonego zagięcia |
Szczególnej uwagi wymaga uwięzione skrzydełko. Lang wyjaśnia, że otwarte i zamknięte zapadnięcia mogą mieć takie same widoczne położenia zagięć, a jednocześnie różnić się ukrytymi zagięciami i układem warstw. Samo dopasowanie zewnętrznego konturu nie wystarczy więc do potwierdzenia prawidłowego wykonania operacji. Sprawdź wewnętrzny układ warstw zgodnie z instrukcjami w Konwencjach diagramowania origami.
Skąd wiadomo, że boczne zapadnięcia są gotowe?
Zanim przejdziesz dalej, ułóż bazę zgodnie z rysunkiem przedstawiającym wynik. Sprawdź kontur, obie granice zapadnięcia i dostępność skrzydełka potrzebnego w kolejnym kroku. Jeśli projekt wymaga symetrycznych boków, porównaj odpowiadające sobie krawędzie, zanim mocno zaznaczysz zagięcia.
Najlepszy test końcowy to prześledzenie drogi papieru przez złożony obszar: przy zewnętrznej granicy wchodzi do środka, a przy wewnętrznej odwraca się na zewnątrz. Gdy ta zagnieżdżona struktura odpowiada diagramowi, a baza zamyka się w wymagany kształt, mocno zaznacz zagięcia i kontynuuj składanie modelu.