Jak odchudzić karty print-and-play bez utraty sztywności

Grubość i sztywność są ze sobą powiązane, ale opisują różne właściwości. Grubość określa, ile miejsca zajmuje każda karta. Sztywność na zginanie opisuje jej odporność na wyginanie. Gramatura papieru, zwykle wyrażana w gramach na metr kwadratowy lub GSM, określa masę na jednostkę powierzchni; nie podaje bezpośrednio grubości. Dokumentacja techniczna firmy Holmen traktuje gramaturę i grubość jako osobne pomiary. Holmen: ogólne informacje techniczne

Sama wymiana solidnej podkładki na cieńszy materiał może więc przynieść rozczarowujący efekt. W uproszczonym modelu jednorodnego arkusza sztywność na zginanie jest proporcjonalna do modułu sprężystości materiału pomnożonego przez grubość podniesioną do sześcianu. Zmniejszenie grubości o 20% przy niezmienionych właściwościach materiału pozostawia około 51% pierwotnej sztywności na zginanie: 0,8³ = 0,512. Rzeczywiste karty z wielowarstwowego papieru wymagają bardziej szczegółowego ujęcia, co wyjaśnia pierwotne badanie papieru i tektury. Nygårds: powiązanie parametrów procesu wytwarzania papieru z właściwościami tektury

W praktyce należy przeanalizować całą konstrukcję przed zmniejszeniem grubości podkładki. Zadrukowany awers, osobny zadrukowany rewers, karta podkładowa, klej, koszulka i folia do laminowania — każdy z tych elementów zajmuje miejsce. Zachowaj przydatną warstwę konstrukcyjną i sprawdź, które otaczające ją warstwy możesz usunąć. To, czy gotowa karta zachowa wystarczającą sztywność, trzeba sprawdzić na złożonej próbce.

Zapisz obecną konstrukcję od awersu do rewersu. Uwzględnij każdy arkusz papieru, etykietę, warstwę kleju, podkładkę i plastikową osłonę. Na przykład karta w koszulce może składać się z zadrukowanego awersu, zwykłej, pustej karty podkładowej i osobnego zadrukowanego rewersu. To trzy papierowe elementy, które warto przeanalizować.

Zmierz stos 10 lub 20 gotowych kart zamiast polegać na pomiarze pojedynczej karty. Wyrównaj krawędzie, lekko i równomiernie przyłóż linijkę lub suwmiarkę i nie ściskaj stosu. Podziel jego wysokość przez liczbę kart. Jeśli stos wygląda na nierówny, powtórz pomiar przy innej krawędzi.

W ten sposób otrzymasz przybliżoną grubość gotowej karty, uwzględniającą rzeczywisty sposób jej złożenia. Na przykład stos 20 kart o wysokości 12,4 mm ma średnio 0,62 mm na kartę. Inna konstrukcja złożona z 20 kart o wysokości 8,8 mm ma średnio 0,44 mm na kartę. W przypadku 60 kart ta przykładowa różnica zmniejsza wysokość stosu o 10,8 mm, czyli około 29%. Są to przykładowe pomiary, a nie wyniki badań materiałów.

Sprawdź też, czy problem dotyczy wysokości, szerokości czy obu wymiarów. Koszulka wystaje poza krawędzie karty. Zmniejszenie grubości papieru może rozwiązać problem zbyt wysokiego stosu, ale nie usunie niedopasowania szerokości koszulki do pudełka. Przed wyprodukowaniem talii przetestuj jedną gotową kartę w przeznaczonej na nią przegródce.

Wybierz metodę wyjściową w zależności od sposobu używania kart. Poniższe opcje warto przetestować; ich końcowa grubość i odczucia w dłoni zależą od konkretnych materiałów.

Główna potrzeba	Pierwsza konstrukcja do przetestowania	Co sprawdzić
Kompaktowa talia ze stałą grafiką	Jeden odpowiedni arkusz kartonu zadrukowany dwustronnie	Sztywność, nieprzezroczystość i dopasowanie awersu do rewersu
Często zmieniana grafika	Jedna lekka wkładka z awersem i jedna karta podkładowa w pojedynczej koszulce	Przesuwanie się wkładki i wysokość gotowego stosu
Różne rewersy z informacjami o grze	Druk dwustronny na jednym arkuszu	Prawidłowe dopasowanie każdego rewersu do awersu
Trwale zabezpieczona powierzchnia	Jeden zadrukowany arkusz z kompatybilną, cienką folią do laminowania	Końcowa sztywność, wymiary i sposób użytkowania
Ponowne użycie istniejącego sztywnego podkładu	Zadrukuj rewers bezpośrednio na podkładzie, jeśli jest to możliwe, i dodaj tylko niezbędną warstwę awersu	Jakość druku i grubość po złożeniu

W przypadku kompaktowej, trwałej talii zacznij od kartonu zadrukowanego dwustronnie. Jeden arkusz mieści oba obrazy bez osobnych warstw montażowych. Przed wyborem kartonu sprawdź, jakie nośniki obsługuje drukarka, jak podawać arkusze i jakie obowiązują ograniczenia dotyczące druku dwustronnego. Jeśli drukarka nie poradzi sobie z wybranym materiałem, użyj kompatybilnego arkusza albo poproś punkt poligraficzny o wykonanie małej próbki.

W przypadku zmienianych prototypów koszulka może utrzymywać elementy razem bez kleju. Zostaw jedną kartę podkładową i zacznij od jednej wkładki z awersem. Jeśli ta sama karta podkładowa może służyć jako rewers, osobny zadrukowany rewers może być zbędny. Gdy rewersy zawierają różne informacje, zachowaj je, drukując na podkładzie albo stosując układ wkładki zadrukowanej dwustronnie.

Nie wybieraj kartonu wyłącznie dlatego, że jego gramatura przypomina gramaturę kart komercyjnych. Nieprzezroczystość to osobny wymóg. Na przykład firma MakePlayingCards opisuje kartony z niebieskim rdzeniem jako ograniczające prześwitywanie. Dlatego warto sprawdzać widoczność obrazu z drugiej strony niezależnie, zamiast zakładać, że sztywna karta będzie również zasłaniać swój awers. MakePlayingCards: rodzaje kartonu na karty do gry

Uwzględnij obie strony osłony. Firma Fellowes podaje grubość folii w przeliczeniu na jedną stronę: folia o grubości 80 mikronów dodaje łącznie 160 mikronów, czyli 0,16 mm na obu stronach, nie licząc włożonego arkusza. Według jej wskazówek grubsze folie dają sztywniejszy efekt. Fellowes: wybierz odpowiednią folię do laminowania

Przykładowy bilans grubości: zadrukowany arkusz o grubości 0,30 mm plus dwie warstwy folii o grubości 0,08 mm dają łącznie około 0,46 mm. W przypadku 60 kart to 27,6 mm, bez uwzględnienia różnic wynikających ze sposobu złożenia. Obliczenie pomaga wskazać materiały do przetestowania; rzeczywistą wysokość stosu określisz, mierząc gotowe karty.

Warto zwrócić uwagę również na grubość koszulek. Firma Sleeve Kings podaje grubość standardowych koszulek wynoszącą 60 mikronów, a wersji premium — 100 mikronów. Te wartości opisują różne rodzaje folii, ale nie określają wysokości gotowej talii. Porównaj koszulki odpowiedniego rozmiaru, używając tych samych wkładek i podkładu. Sleeve Kings: różnica Sleeve Kings

Jeśli karty są jednocześnie laminowane i włożone w koszulki, przetestuj dwie osobne alternatywy: kartę laminowaną bez koszulki oraz kartę nielaminowaną w jednej koszulce. Porównaj sztywność, odczucia przy dotyku powierzchni i wysokość stosu. Usunięcie osłony może też zmienić sposób użytkowania, więc zachowaj tę zmianę tylko wtedy, gdy próbka sprawdza się w Twojej grze.

Podczas pierwszego porównania pozostaw podkład bez zmian. Usuń jedną otaczającą go warstwę, złóż próbkę i oceń ją. Jednoczesna zmiana papieru, podkładu, kleju i koszulki utrudnia ustalenie, która zmiana pomogła, a która spowodowała problem.

Następnie porównaj podkłady o zmierzonej grubości po złożeniu. Jeśli to możliwe, sprawdź informacje o ich grubości, a także o gramaturze. Jeśli składasz kartę klejoną, wykonaj próbki z równomierną warstwą kleju zgodnie z instrukcjami jego producenta, bez nakładających się pasków ani dodatkowych łatek. Oceniaj gotowe połączenie, a nie luźne arkusze.

Kierunek włókien to kolejna zmienna, którą warto odnotować. Holmen wyjaśnia, że włókna papieru układają się głównie w kierunku maszynowym, i rozróżnia arkusze z włóknami wzdłuż i w poprzek. Badania tektury również uwzględniają wpływ kierunku materiału na zachowanie przy zginaniu. Wytnij identyczne próbki w dwóch orientacjach i porównaj je, zanim zdecydujesz się na układ. Holmen: ogólne informacje techniczne, Nygårds: budowa tektury i zginanie

Nie wybieraj automatycznie najsztywniejszej próbki. Karta używana jako nieruchomy element pomocniczy może mieć inne pożądane właściwości niż talia, którą często się tasuje i wachluje. Wybierz znaną kartę, która dobrze leży w dłoni, jako wzorzec, a następnie porównuj z nią każdą próbkę, wykonując te same czynności.

Przygotuj po 10 identycznych próbek każdego poważnie rozważanego wariantu, korzystając z docelowej grafiki i wymiarów. Umieść w zestawie testowym zarówno ciemny awers, jak i jasny rewers, aby sprawdzić prześwitywanie. Opisz każdą konstrukcję na osobnej karteczce.

1. Sprawdź układ druku. Drukuj w skali przewidzianej w pliku. Przed przycięciem partii sprawdź wymiary, orientację awersu względem rewersu i wyrównanie.
2. W pełni wykończ próbki. Użyj docelowej koszulki lub osłony i przed oceną postępuj zgodnie z instrukcjami dotyczącymi materiału.
3. Zmierz wysokość stosu. Zapisz wysokość stosu 10 kart, średnią grubość i przewidywaną wysokość całej talii.
4. Porównaj sztywność przy zginaniu. Trzymaj każdą kartę z takim samym odcinkiem niepodpartym i delikatnie, w podobnym stopniu zginaj w obu kierunkach. Porównaj ją z kartą wzorcową.
5. Sprawdź nieprzezroczystość. Obejrzyj rewers w typowym dla Ciebie oświetleniu przy stole i sprawdź, czy widać szczegóły awersu.
6. Przetestuj zwykłe użytkowanie. Rozdawaj, wachluj, tasuj i podnoś karty tak jak podczas gry. Zwróć uwagę na przesuwanie się wkładek, niewygodne krawędzie lub niepożądane wyginanie.
7. Sprawdź pudełko. Upewnij się, że karty mieszczą się na szerokość i wysokość oraz że można je wygodnie wyjąć.

Przed wyborem ustal kryteria akceptacji. Na przykład karta musi być co najmniej tak sztywna jak wzorzec podczas zwykłego użytkowania, zasłaniać awers od strony rewersu, mieścić się w przegródce i pozwalać, by cała talia nie przekraczała wybranej wysokości. Dzięki temu cienka próbka nie wygra tylko dlatego, że jest cienka, mimo że trudno się jej używa.

W przykładowej talii 60 kart, przy 36 mm dostępnej wysokości, pozostawienie 3 mm luzu daje 33 mm na stos. Podzielenie 33 przez 60 daje docelową średnią grubość gotowej karty wynoszącą 0,55 mm. Stos testowy 10 kart powinien więc mieć nie więcej niż około 5,5 mm. Dobierz luz do swojego pudełka i sposobu wyjmowania kart.

Nieudany test podpowie Ci, jaką zmianę wprowadzić. Dodaj lub wymień tylko element związany z problemem, a następnie powtórz test małej partii.

Zaobserwowany problem	Kolejna zmiana do przetestowania
Stos nadal jest zbyt wysoki, ale karty są sztywne	Usuń osobny arkusz rewersu lub sprawdź cieńszą osłonę
Karty są zbyt elastyczne	Przywróć podkład albo wypróbuj inny karton o podobnej zmierzonej grubości
Szczegóły awersu prześwitują przez rewers	Wypróbuj bardziej nieprzezroczysty podkład lub koszulkę z nieprzezroczystym tyłem
Wkładki przesuwają się w koszulkach	Przed dodaniem materiału sprawdź wymiary wkładek i dopasowanie koszulek
Klejone karty mają nierówne krawędzie lub grubość	Sprawdź, czy klej się nie nakłada, nie ma dodatkowych łatek ani problemów z wyrównaniem
Talia mieści się w pionie, ale zahacza o boki	Sprawdź szerokość gotowych koszulek i luz w przegródce
Grafika dwustronna jest niewyrównana	Popraw układ druku i orientację podawania arkusza, zanim wykonasz kolejne karty

Najlepsza cieńsza konstrukcja to taka, która spełnia wszystkie Twoje kryteria przy użyciu najmniejszej niezbędnej liczby warstw. Zacznij od obecnego podkładu, usuń jedno źródło nadmiernej grubości i zmierz gotową próbkę. Gdy konstrukcja spełni wymagania dotyczące sztywności, nieprzezroczystości, użytkowania i dopasowania do pudełka, zastosuj te same materiały i metodę składania dla całej talii.

• Ogólne informacje techniczne — Holmen
• Powiązanie parametrów procesu wytwarzania papieru z właściwościami tektury, ze szczególnym uwzględnieniem budowy w kierunku grubości — MRS Advances
• Rodzaje kartonu na karty do gry — MakePlayingCards
• Wybierz odpowiednią folię do laminowania — Fellowes
• Różnica Sleeve Kings — Sleeve Kings