Jak wzmocnić szydełkową siatkę za pomocą dzierganej na powierzchni kratki
Aby usztywnić istniejący szydełkowy panel siatkowy, wykonaj na jego powierzchni linie ściegów ścisłych przez kolejne oczka siatki, a następnie dodaj drugi zestaw linii w poprzek pierwszego. Podczas pracy nie napinaj panelu: każdy ścieg powierzchniowy powinien rozciągać się między miejscami wkłucia bez ściągania siatki.
Ten samouczek jest przeznaczony dla osób, które potrafią już robić łańcuszki i ściegi ścisłe, a chcą zmodyfikować niewielki, płaski panel siatkowy. Poniższa kratka to proponowane zastosowanie opisanych technik szydełkowania powierzchniowego. Jej praktycznym celem jest uzyskanie sztywniejszej tkaniny z dodatkową kratką; przed wykonaniem jej na całej pracy oceń efekt na próbce o takim samym splocie.
Jaka siatka nadaje się do tej metody?
Zacznij od regularnej siatki, której oczka układają się w rzędy i kolumny. Dobrym wyborem może być siatka filetowa, ponieważ jej słupki i przestrzenie z łańcuszka tworzą powtarzalną strukturę. Yarnspirations opisuje otwarty blok filetowy jako dwa oczka łańcuszka między słupkami, przy czym sąsiednie bloki mają wspólne oczko graniczne. W tym samouczku stosowana jest amerykańska terminologia szydełkowa. Wzory i poradniki do szydełkowania filetowego
Przed wyborem trasy obejrzyj nieściągnięty panel. Powinnaś lub powinieneś móc prześledzić rząd oczek z jednej strony na drugą oraz kolumnę od dołu do góry. Nieregularna koronka, przesunięte oczka i bardzo duże przestrzenie wymagają innych decyzji dotyczących rozmieszczenia; zacznij od regularnej siatki, aby rozpoznać, co chwyta każdy nowy ścieg.
W tej metodzie linie powierzchniowe biegną przez oczka, a nie dokładnie po istniejących słupkach. Przechodząc między sąsiednimi oczkami, chwytasz nitkę siatki, która je rozdziela. W efekcie powstaje kratka przesunięta względem pierwotnych krawędzi siatki. Proponowany efekt wzmocnienia wynika z tych powtarzających się połączeń, dlatego samo ułożenie luźnych łańcuszków na powierzchni nie odtworzy tej konstrukcji.
Jaką włóczkę i narzędzia przygotować?
Przygotuj próbkę siatki, włóczkę na warstwę wierzchnią, szydełko, wyjmowane znaczniki oczek, nożyczki, igłę dziewiarską i linijkę. Musisz mieć dostęp do obu stron panelu: szydełko pracuje z przodu, a włóczka robocza pozostaje za nim. Taką metodę szydełkowania powierzchniowego ilustruje Janie Crow. Szydełkowanie powierzchniowe
Do pierwszej próby wybierz gładką włóczkę na warstwę wierzchnią o zbliżonej lub nieco mniejszej grubości niż włóczka siatki. Potraktuj to jako punkt wyjścia, a nie uniwersalną specyfikację. Użyj szydełka, którym wygodnie przeciągniesz włóczkę przez oczka, i miej pod ręką sąsiedni rozmiar do porównania.
Rozłóż próbkę płasko, nie rozciągając jej. Zapisz jej szerokość i wysokość, a następnie zaznacz obszar, na którym wykonasz warstwę wierzchnią. Jeśli próbka wymaga prania lub blokowania, by uzyskać zwykły końcowy kształt, najpierw postępuj zgodnie z instrukcjami pielęgnacji podstawowej włóczki i pozostaw ją do wyschnięcia przed pomiarem. Kratkę dopasujesz do zamierzonych wymiarów panelu.
Jak zaplanować kratkę pasującą do siatki?
Zaznacz oczka wzdłuż jednej próbnej kolumny i jednego próbnego rzędu. Ich przecięcie pozwoli sprawdzić oba kierunki, zanim dodasz więcej linii. Janie Crow zaleca podążać za regularnie rozmieszczonymi otworami i przestrzeniami w bazowej robótce; w tej adaptacji siatki za punkty orientacyjne służą istniejące oczka. Szydełkowanie powierzchniowe
Rozdziel dwie decyzje dotyczące odstępów. Odstęp między liniami to liczba kolumn lub rzędów siatki między równoległymi liniami powierzchniowymi. Odstęp między ściegami to odległość między kolejnymi miejscami wkłucia wzdłuż jednej linii. Możesz zostawić kilka kolumn przerwy między pionowymi liniami, a jednocześnie wkłuwać szydełko w każde kolejne oczko wzdłuż wybranej kolumny.
Przykładowy układ na panelu o szerokości ośmiu oczek i wysokości ośmiu oczek: ponumeruj kolumny i rzędy oczek, zaczynając od jednej krawędzi. Wypróbuj pionowe linie w kolumnach 2, 4 i 6, a następnie poziome linie w rzędach 2, 4 i 6. Te liczby opisują wybrany układ, a nie sprawdzony wzór wzmocnienia. Zacznij od jednej linii pionowej i jednej poziomej.
Taka sama liczba rzędów i kolumn może utworzyć prostokątne pola kratki. Kieruj się rzeczywistymi wymiarami siatki, zamiast zakładać, że każde oczko jest kwadratowe. Jeśli zależy Ci na wyglądzie, zmień odstępy między liniami, zachowując takie rozmieszczenie miejsc wkłucia, by ściegi powierzchniowe układały się swobodnie.
Jak wykonać pierwszą linię szydełkowania powierzchniowego?
Podstawowym ściegiem jest ścieg ścisły wykonywany na powierzchni: przeciągnij włóczkę od tyłu robótki do przodu, a następnie przez pętelkę znajdującą się już na szydełku. IraRott opisuje tę sekwencję w samouczku dotyczącym gotowej dzianiny szydełkowej. Ścieg ścisły powierzchniowy od początku do końca
- Ułóż panel tak, by wybrana strona była zwrócona do Ciebie. Trzymaj włóczkę na warstwę wierzchnią za panelem i pozostaw dość długi koniec do schowania.
- Włóż szydełko od przodu do tyłu przez pierwsze zaznaczone oczko. Chwyć włóczkę i przeciągnij pętelkę na przód.
- Włóż szydełko przez następne oczko na zaznaczonej trasie. W przypadku linii pionowej będzie to oczko bezpośrednio nad nim, a w przypadku poziomej — następne oczko w poprzek.
- Chwyć włóczkę roboczą za siatką i przeciągnij pętelkę na przód. Pozostaw tyle włóczki, by ścieg rozciągał się nad oddzielającą oczka nitką siatki, ale nie ściągał ich do siebie.
- Przeciągnij nową pętelkę przez pętelkę znajdującą się już na szydełku, aby wykonać ścieg ścisły.
- Powtarzaj czynności przez kolejne oczka, co kilka ściegów układając panel płasko.
Sprawdź połączenie z obu stron. Między dwoma miejscami wkłucia nitka istniejącej siatki powinna być uwięziona między łańcuszkiem powierzchniowym z przodu a przebiegiem włóczki z tyłu. Jeśli nowy łańcuszek swobodnie przesuwa się przez jedno duże oczko, sprawdź, czy przechodzisz do sąsiedniego oczka po drugiej stronie nitki siatki.
Na końcu linii utnij włóczkę i przeciągnij koniec przez ostatnią pętelkę. Przeprowadź go na tył obok końcówki linii i pozostaw, by w razie potrzeby móc dokonać korekty. Samouczek KnitterKnotter również zaleca przenieść luźną nitkę na lewą stronę przed schowaniem końców. Samouczek – szydełkowanie powierzchniowe
Jak dodać linie krzyżujące się, nie marszcząc robótki?
W tej pierwszej kratce wykonaj każdą linię osobno. Zrób wybrane linie pionowe, sprawdzając panel między nimi, a następnie dodaj linie poziome. Osobne początki i zakończenia pozwalają poprawić jedną linię bez prucia ciągłej trasy prowadzonej przez kilka zakrętów.
W miejscu, gdzie pozioma trasa spotyka linię pionową, użyj tego samego oczka siatki, wkłuwając szydełko obok istniejącego ściegu powierzchniowego. Nie naruszaj wcześniejszego ściegu i prowadź nową linię tak, by konsekwentnie przechodziła nad nim. Jeśli szydełka nie da się wygodnie przełożyć, zatrzymaj się i obejrzyj skrzyżowanie, zamiast przeciskać je na siłę przez włóczkę warstwy wierzchniej.
Skrzyżowanie łączy się z siatką przez wspólne oczko; ta metoda nie dodaje osobnego ściegu łączącego obie linie powierzchniowe. Pamiętaj o tym, oceniając próbkę. Widocznie krzyżująca się kratka i ściśle połączona pleciona struktura to różne konstrukcje.
Po wykonaniu każdej poziomej linii rozłóż panel do zapisanych wymiarów, nie ciągnąc mocno. KnitterKnotter wyraźnie ostrzega, że ciasne pętelki szydełkowania powierzchniowego mogą marszczyć bazową tkaninę. W razie potrzeby dodaj długości ściegom, zamiast później próbować rozprostować zbyt krótką linię. Samouczek – szydełkowanie powierzchniowe
Jak ocenić, czy kratka pomaga?
Potraktuj pierwsze dwie krzyżujące się linie jako moment decyzji. Porównaj obszar z warstwą wierzchnią z nietkniętą częścią próbki. Obchodź się z obiema częściami tak samo: połóż je płasko, unieś i delikatnie rozciągnij odpowiadające sobie oczka. To praktyczne porównanie, a nie pomiar wytrzymałości.
| Co zauważasz | Co wypróbować dalej |
|---|---|
| Panel leży płasko, a obszar z warstwą wierzchnią jest odpowiednio sztywniejszy | Kontynuuj z zaplanowanymi odstępami |
| Panel zwęża się lub marszczy wzdłuż linii | Spruj tę linię i wykonaj ją ponownie luźniejszymi, dłuższymi ściegami powierzchniowymi |
| Duże pętelki odstają nad siatką | Zmniejsz ich nadmiarową długość, zachowując pierwotne wymiary panelu |
| Skrzyżowania są zbyt zbite | Wypróbuj na próbce cieńszą włóczkę na warstwę wierzchnią |
| Ściegi powierzchniowe muszą rozciągać się przez niewygodnie duże oczka | Zanim zaczniesz dalej, wypróbuj metodę na mniejszej siatce |
| Efekt ma więcej faktury, ale niewiele zmienia strukturę | Zmień próbny układ lub przerwij, zanim pokryjesz panel |
Zmieniaj jeden parametr naraz. Na przykład wykonaj tę samą próbną linię ponownie luźniejszymi ściegami, zanim równocześnie zmienisz włóczkę i odstępy między liniami. Dzięki temu porównanie będzie miarodajne i łatwiej ustalisz, czy problem wynika z naprężenia, grubości czy wybranej trasy.
Jeśli większa sztywność odbiera robótce pożądane układanie się, spruj próbną linię i ponownie porównaj efekt. Wybierz najrzadszy układ, który zapewnia preferowany sposób układania się i wygląd; gęstsza kratka powinna sprawdzić się na próbce, zanim ją zastosujesz.
Jak wykończyć wzmocniony panel?
Gdy cała kratka układa się zadowalająco, sprawdź wszystkie początki, końcówki i skrzyżowania. Przeprowadź luźne końce na tył i wpleć je w pobliskie istniejące ściegi, kontrolując po drodze przód. Jeśli to możliwe, wykorzystaj pełną krawędź lub słupek, aby wykończenie było dyskretne.
Proste linie wykańcza się niezależnie. Jeśli później zdecydujesz się wykonać zamknięty kontur szydełkowany powierzchniowo, IraRott opisuje niewidoczne okrągłe wykończenie: przeprowadź koniec pod obiema pętelkami pierwszego ściegu powierzchniowego, a następnie w dół przez środek ostatniego ściegu. W ten sposób koniec łączy się z początkiem zamkniętej trasy. Ścieg ścisły powierzchniowy od początku do końca
Połóż gotowy panel płasko i porównaj jego wymiary z zapisanymi na początku. Dobry efekt końcowy to kratka, która pozostaje przymocowana, zachowuje zamierzony kształt i nadaje siatce wybrane na próbce właściwości. Starannie wykonane pierwsze skrzyżowania sprawiają, że dalsza praca staje się powtarzalna.