Jak połączyć zdjęcia wykonane podczas przesuwania się w bok w płaską kompozycję

W przypadku zwykłej panoramy zdjęcia wykonuje się z jednego punktu widzenia, obracając aparat. W sekwencji zdjęć wykonywanych podczas przesuwania się w bok aparat zmienia położenie między ekspozycjami. Dokumentacja Hugin nazywa taką kompozycję mozaiką fotograficzną; typowym przykładem jest fotografowanie kolejnych fragmentów ściany podczas przesuwania się wzdłuż niej. Łączenie mozaiki fotograficznej

Przesuwanie się w bok utrudnia łączenie zdjęć, gdy scena ma różną głębię. Obiekt wystający z panelu przesuwa się względem znajdującej się za nim powierzchni. Wyrównanie jednej głębi może sprawić, że inna będzie podwojona lub przesunięta. Użytecznym wyjątkiem jest płaska powierzchnia: transformacje perspektywiczne pozwalają uzgodnić zdjęcia tej powierzchni mimo różnych pozycji aparatu. PTGui: Korekcja punktu widzenia

Płaski plik wynikowy i płaski obiekt to zatem dwie różne rzeczy. Zapisanie trójwymiarowej sceny jako prostokątnego obrazu nie usuwa rozbieżności perspektyw. W tym zadaniu wybierz główną płaszczyznę, którą chcesz odwzorować, i na niej oceniaj wyrównanie.

Zacznij od dwóch sąsiadujących zdjęć z rozpoznawalnymi wspólnymi szczegółami. Wskaż konkretny element na wybranej powierzchni, na przykład przecięcie linii ołówka lub charakterystyczny ślad farby. Następnie porównaj inne szczegóły w obszarze, na którym zdjęcia się pokrywają.

Przed obróbką całej sekwencji skorzystaj z poniższej wskazówki. Przekłada ona opisaną w dokumentacji zależność od płaskiej powierzchni na praktyczne wybory. Łączenie mozaiki fotograficznej

Co przedstawiają zdjęcia	Zalecane podejście
Jedna płaska powierzchnia z wyraźnymi wspólnymi szczegółami	Kontynuuj, stosując wyrównywanie mozaiki uwzględniające translację.
Płaska powierzchnia i kilka wystających obiektów	Wyrównaj powierzchnię; później sprawdź i zamaskuj obiekty powodujące rozbieżności.
Kilka głębi, które wszystkie wymagają dokładnego wyrównania	Zmień kompozycję lub metodę fotografowania; jedno wyrównanie do płaszczyzny nie może ich wszystkich dopasować.
Prawie żadnych wspólnych szczegółów między sąsiednimi zdjęciami	Poszukaj zdjęcia pośredniego lub wykonaj kolejne zdjęcie z nakładającym się fragmentem.

Na próbę użyj trzech kolejnych zdjęć zamiast całego zestawu. Sprawdź, czy wyrównują się zarówno u góry, jak i u dołu obszaru nakładania. To proponowana metoda pracy, a nie deklaracja zmierzonej wydajności. Jej celem jest wykrycie problemów z geometrią, zanim poświęcisz czas na dopracowanie każdego łączenia.

Aby uzyskać najprostszą geometrię mozaiki, skieruj aparat prostopadle do powierzchni i zachowuj tę samą odległość przez całą sekwencję. Przesuwaj się wzdłuż linii równoległej do obiektu, utrzymując stałe ustawienie aparatu. PTGui opisuje fotografowanie prostopadle do powierzchni i zachowanie równej odległości jako warunki swojej prostej metody tworzenia płaskiej mozaiki. Pomoc techniczna PTGui / FAQ, sekcje 6.4–6.5

Zachowaj stałą ogniskową i ekspozycję. Dobrym punktem wyjścia jest 40% nakładania: Adobe zaleca takie nakładanie zdjęć źródłowych dla funkcji Photomerge, a także stałe powiększenie i ekspozycję. To ogólna wskazówka dotycząca łączenia zdjęć, a nie szczególny wymóg mozaik tworzonych przez przesuwanie się w bok; zalecenia Adobe dotyczące zwykłych panoram również zakładają stały punkt widzenia. Adobe: Wprowadzenie do Photomerge

Przykład planowania: załóżmy, że jedno zdjęcie obejmuje 100 cm szerokości panelu. Jeśli 40 cm ma pozostać wspólnym fragmentem, przed kolejnym zdjęciem przesuń się o około 60 cm. Sprawdź rzeczywiste wspólne szczegóły na zdjęciach, zamiast polegać wyłącznie na odległości przesunięcia. Uwzględnij dodatkowy zapas poza planowanym kadrem końcowym.

Zanim przejdziesz dalej, powiększ pierwsze zdjęcia i sprawdź, czy drobne szczegóły są wyraźne. Zachowaj oryginalne pliki i przygotuj spójny zestaw roboczy. Unikaj niezależnego przycinania każdego kadru przed importem. Zachowanie oryginalnego kadrowania ułatwia porównywanie zdjęć i pozwala zachować dostępne obszary nakładania.

Oficjalny poradnik Hugin dotyczący mozaik pochodzi z wersji 2010.2.0, dlatego nazwy elementów interfejsu mogą się różnić w Twojej instalacji. W hostowanym podręczniku opisano ustawienia translacji w trybie Ekspert oraz opcję Pozycje i translacje (y,p,r,x,y,z) dla płaskich powierzchni fotografowanych z różnych pozycji. Użyj tych nazw parametrów, aby znaleźć odpowiednie ustawienia. Poradnik Hugin dotyczący mozaik, Karta Zdjęcia w Hugin

Wczytaj sekwencję i utwórz punkty kontrolne

Utwórz nowy projekt, dodaj zdjęcia i przejdź do trybu Ekspert. W przypadku zwykłych zdjęć z aparatu sprawdź, czy jako typ obiektywu wybrano Normalny/prostoliniowy i czy informacje o ogniskowej są wiarygodne. Wygeneruj punkty kontrolne za pomocą narzędzi dopasowywania cech na karcie Zdjęcia. Punkty te wskazują odpowiadające sobie szczegóły na nakładających się zdjęciach. Karta Zdjęcia w Hugin

Sprawdź każdą sąsiadującą parę na karcie Punkty kontrolne. Upewnij się, że każdy znacznik wskazuje dokładnie ten sam szczegół. Usuń dopasowania dotyczące obiektów znajdujących się przed wybraną powierzchnią lub za nią. W technicznym poradniku PTGui dotyczącym korekcji perspektywy również podkreślono, że punkty należy rozmieścić na płaskiej powierzchni, a nie skupiać je na jej małym fragmencie. PTGui: Korekcja punktu widzenia

Powtarzalne wzory wymagają szczególnej uwagi. W przypadku rysunku z kafelkami lub powtarzającym się motywem sprawdź dopasowanie względem innego, charakterystycznego, pobliskiego znaku. Element podobny wizualnie, ale znajdujący się w kolejnym powtórzeniu, nadal jest niewłaściwym dopasowaniem.

Optymalizuj translację i orientację

Wybierz Pozycje i translacje (y,p,r,x,y,z) i uruchom optymalizację geometrii. Dzięki temu Hugin uwzględni zmianę pozycji aparatu oraz jego orientacji. Podręcznik wskazuje tę opcję wprost dla panoram liniowych przedstawiających tę samą płaską powierzchnię. Karta Zdjęcia w Hugin

Zacznij od tego ograniczonego modelu, zamiast włączać wszystkie dostępne zmienne. Dokumentacja optymalizatora Hugin przestrzega przed optymalizowaniem większej liczby parametrów, niż to konieczne. Jeśli wynik jest słaby, sprawdź punkty kontrolne i informacje o obiektywie, zanim dodasz kolejne stopnie swobody. Karta Optymalizator w Hugin

Otwórz podgląd Fast Preview i wybierz projekcję wyjściową Prostoliniowa, zgodnie z poradnikiem Hugin dotyczącym mozaik. Dostosuj kadrowanie, a następnie użyj elementów sterujących Przesuń/Przeciągnij w trybie Mozaika, aby ustawić kompozycję. W poradniku pokazano użycie tych narzędzi po optymalizacji translacji. Poradnik Hugin dotyczący mozaik

Przed ustawieniem ciasnego kadru sprawdź cały obraz. Prześledź długą krawędź lub ciągłą narysowaną linię przez kilka zdjęć źródłowych. Następnie obejrzyj poszczególne łączenia przy dużym powiększeniu. Równe krawędzie zewnętrzne mogą ukrywać podwojone szczegóły wewnątrz kompozycji.

Zmiany projekcji oddziel od decyzji o wyrównaniu. Jeśli powierzchnia nadal rozjeżdża się na łączeniu, wróć do jej punktów kontrolnych i geometrii. Zmiana kadru może poprawić kompozycję, ale nie potwierdza zgodności odpowiadających sobie szczegółów.

Wybierz kolejne działanie na podstawie położenia i charakteru wady. Poniższa tabela przedstawia praktyczną sekwencję diagnostyczną wynikającą z opisanych właściwości wyrównywania płaskich powierzchni oraz odrębnych ustawień optymalizacji geometrycznej i fotometrycznej w Hugin. PTGui: Korekcja punktu widzenia, Karta Zdjęcia w Hugin

Objaw	Co najpierw sprawdzić	Kolejne działanie
Szczegół na płaskiej powierzchni pojawia się dwa razy	Nieprawidłowe lub brakujące punkty kontrolne	Popraw dopasowania i ponownie uruchom optymalizację.
Powierzchnia jest wyrównana, ale wystający obiekt jest podwojony	Różne głębie w obszarze nakładania	Zachowaj wyrównanie powierzchni i wybierz zdjęcie źródłowe, z którego ma pochodzić obiekt.
Kształty są wyrównane, ale jasność zmienia się na łączeniu	Różnice ekspozycji lub koloru	Sprawdź korekty źródłowe, a następnie użyj optymalizacji fotometrycznej.
Kompozycja stopniowo się wygina	Ustawienia obiektywu i narastające zniekształcenia wyrównania	Ponownie sprawdź geometrię przed ciasnym przycięciem obrazu.

Hugin obsługuje maski wykluczające, które pozwalają wybrać fragmenty zdjęć źródłowych używane do utworzenia mozaiki. Maskowanie przydaje się, gdy jedno zdjęcie wyraźnie pokazuje fragment powierzchni zasłonięty na innym zdjęciu. Sprawdź, czy inny obraz rzeczywiście obejmuje wykluczany obszar. W poradniku Hugin pokazano zarówno skuteczne usunięcie obiektu, jak i nierozwiązane zasłonięcie, dla którego brakowało materiału zastępczego. Poradnik Hugin dotyczący mozaik

Po wyrównaniu kształtów zajmij się różnicami tonalnymi na łączeniach. Hugin rozróżnia optymalizację geometryczną, która ustawia obrazy, od optymalizacji fotometrycznej, która modeluje różnice jasności i koloru. Dokumentacja wskazuje, że przed optymalizacją fotometryczną zdjęcia muszą być już wyrównane. Karta Zdjęcia w Hugin

Jeśli używasz PTGui, skorzystaj z osobnej procedury tworzenia płaskiej mozaiki opisanej w FAQ. Gdy kąt lub odległość aparatu są zmienne, PTGui Pro oferuje korekcję punktu widzenia. Pozostaw jedno zdjęcie bez tej korekcji, aby służyło jako kotwica. Producent ostrzega również, że przy włączonej korekcji punktu widzenia narastające błędy mogą zakrzywić długą mozaikę. Pomoc techniczna PTGui / FAQ, sekcja 6.5

Zapisz projekt łączenia przed eksportem. Na karcie Stitcher w Hugin wybierz format wyjściowy i wyrenderuj kompozycję. W oficjalnym poradniku pokazano eksport do formatu JPEG i TIFF. Zachowaj projekt i zdjęcia źródłowe, aby móc później poprawić poszczególne łączenia. Poradnik Hugin dotyczący mozaik

Otwórz wyrenderowany plik i sprawdź wszystkie obszary nakładania, krawędzie zewnętrzne oraz fragmenty objęte maskami. Porównaj drobne szczegóły z oryginałami. Zwróć uwagę na powtarzające się znaki, brakujące wąskie fragmenty, nagłe zmiany tonacji i puste obszary przy krawędziach kadru. Przed przygotowaniem ostatecznej kopii sprawdź zarówno całą kompozycję, jak i szczegóły przy dużym powiększeniu.

Udana kompozycja ze zdjęć wykonanych podczas przesuwania się w bok zaczyna się od jednoznacznego wyboru powierzchni. Wskaż łącznikowi właściwe punkty kontrolne na tej płaszczyźnie, włącz wyrównywanie uwzględniające translację i usuwaj pozostałe łączenia po kolei: najpierw popraw geometrię, następnie wybierz zdjęcie źródłowe, a na końcu skoryguj tonację. Jeśli dopasowanie w obszarze nakładania pozostaje niejednoznaczne, ponowne sprawdzenie tej pary zdjęć jest bardziej pomocne niż wielokrotne ponawianie łączenia całego zestawu.

• Poradnik Hugin — Łączenie malowideł ściennych w trybie Mozaika
• Łączenie mozaiki fotograficznej — Wiki PanoTools.org
• Karta Zdjęcia w Hugin — Wiki PanoTools.org
• Karta Optymalizator w Hugin — Wiki PanoTools.org
• Korekcja punktu widzenia — oprogramowanie do łączenia zdjęć PTGui
• Pomoc techniczna / FAQ — oprogramowanie do łączenia zdjęć PTGui
• Wprowadzenie do Photomerge — Adobe Photoshop