Jak owijać puste kształty quillingowe wokół Border Buddy
Aby wykonać pusty kształt quillingowy, owiń pasek papieru wokół jednego poziomu Border Buddy, sklej papier z samym sobą i delikatnie zsuń gotowy rant w stronę węższego końca. Kolejne owinięcia układaj dokładnie jedno na drugim, tak aby utworzyły pas z pustym środkiem.
Ten poradnik jest przeznaczony dla początkujących, którzy chcą wykonać osobne puste koła, kwadraty lub trójkąty. Najważniejsze decyzje dotyczą wyboru poziomu, ilości papieru do owinięcia oraz tego, czy sklejać warstwy. Mały próbny rant pomoże podjąć te decyzje przed wykonaniem pasującego zestawu.
Do czego służy Border Buddy?
Zestaw Quilled Creations Border Buddy zawiera formy w kształcie koła, kwadratu i trójkąta z wymiennym uchwytem. Każda forma ma powierzchnię, wokół której można owijać papier. Strona producenta Border Buddy potwierdza, że w zestawie znajdują się te trzy kształty.
Powstały papierowy rant często nazywa się zwojem pierścieniowym lub otwartym kształtem. W sekcji Podstawy quillingu serwis PaperQuilling.ca opisuje tę metodę: owiń papier wokół formy i przyklej luźny koniec, gdy papier jest jeszcze podparty. Forma zajmuje miejsce, które po jej zdjęciu stanie się pustym środkiem.
Co przygotować przed rozpoczęciem owijania?
Przygotuj Border Buddy, paski do quillingu, klej do prac plastycznych i precyzyjny aplikator. Nożyczki i linijka przydadzą się do kontrolowania długości paska. PaperQuilling.ca wskazuje, że butelka z cienką końcówką ułatwia nakładanie niewielkich ilości kleju, a w swoich wskazówkach dotyczących materiałów wymienia papier o szerokości 1/8 cala wśród popularnych szerokości pasków do quillingu. Możesz potraktować tę szerokość jako opcję na początek, a nie wymóg.
Na pierwszą próbę wybierz jeden kolor i jedną szerokość paska. Przygotuj zapasowy pasek do próbnego owijania bez kleju. Dzięki temu łatwiej zauważysz, czy trzymasz się tego samego poziomu, zanim użyjesz kleju.
Wybierz poziom, na którym pasek będzie przylegać do formy, nie zachodząc na zmianę rozmiaru. Zwróć uwagę zarówno na planowany otwór, jak i na ogólny kształt: wybierasz powierzchnię, wokół której ułoży się najbardziej wewnętrzna warstwa papieru.
Jak owinąć i zamknąć pusty kształt?
Ułóż pasek i wykonaj pierwsze pełne okrążenie
Przyłóż początek paska do wybranego poziomu, tak aby szersza strona papieru przylegała do formy. Poprowadź pasek dookoła całego obrysu, pilnując, by jego krawędzie były równo ułożone. Najpierw przećwicz to bez kleju, aby dopasować chwyt.
W przypadku koła prowadź pasek płynnie po łuku. Przy kwadracie lub trójkącie owiń pasek wokół każdego narożnika, a następnie poprowadź go wzdłuż kolejnego boku. Dociśnij papier do formy, ale nie pozwól, by zsunął się z wybranego poziomu.
Gdy pasek wróci do początku, nałóż niewielką kroplę kleju między zachodzące na siebie warstwy papieru i dociśnij je do siebie. Sklejane mają być dwie warstwy papieru; nie zabrudź klejem formy. Przytrzymaj pierwsze okrążenie, aż klej zwiąże zakładkę.
Rozbuduj rant i zabezpiecz końcówkę
Owijaj dalej, dokładnie na pierwszym okrążeniu. Podczas obracania formy obserwuj górną i dolną krawędź: pasek powinien budować warstwowy pas na zewnątrz, a nie wędrować wzdłuż wieży.
Zakończ, gdy rant będzie wyglądać tak, jak chcesz. W razie potrzeby przytnij pozostałą końcówkę, a następnie przyklej ją do poprzedniej warstwy papieru, gdy rant nadal znajduje się na formie. Jest to zgodne z opisaną w Podstawach quillingu metodą przyklejania końcówki, gdy papier jest podparty. W kwadracie lub trójkącie warto umieścić końcową zakładkę na prostym odcinku, aby można ją było docisnąć płasko do formy.
Czy sklejać każdą warstwę, czy tylko końce?
W swoim pierwotnym poradniku Border Buddy Basics Honey porównuje oba podejścia. Autorka podaje, że sklejanie warstw sprawia, iż większe kształty mają prostsze boki i wyraźniejsze narożniki. Bardzo małe kształty mogą dobrze się trzymać przy mniejszej ilości kleju.
Kompromisem jest trudniejsze wyrównywanie. Po sklejeniu warstw nie da się już łatwo wyrównać ich krawędzi. Jeśli zdecydujesz się na ciągłe sklejanie, nałóż niewielką ilość kleju na powierzchnię papieru, którą przykryje kolejne owinięcie, a potem wyrównaj to owinięcie, zanim je dociśniesz. Honey podkreśla, że w tej metodzie należy sklejać każdą kolejną warstwę.
Potraktuj poniższe wskazówki jako praktyczną pomoc w podjęciu decyzji na podstawie tego porównania, a nie jako sztywną instrukcję:
| Twój bezpośredni cel | Podejście do wypróbowania | Co sprawdzić |\n| --- | --- | --- |\n| Nauka samego owijania | Najpierw owiń pasek na sucho, a potem wykonaj mały rant | Czy pasek pozostaje na jednym poziomie? |\n| Wykonanie małego, prostego obrysu | Zabezpiecz początek i końcową zakładkę | Czy zdjęty rant zachowuje swój kształt? |\n| Wykonanie większego geometrycznego rantu | Sklejaj kolejne warstwy podczas owijania | Czy krawędzie są wyrównane, zanim klej zwiąże? |\n| Wykonanie pasujących elementów | Powtórz udaną próbę | Czy poziom, długość paska i metoda klejenia są takie same? |
Jak zdjąć rant, nie zniekształcając go?
Pozostaw gotowy pas na formie, aż sklejone łączenia się utrwalą. Postępuj zgodnie z instrukcją schnięcia podaną dla kleju; jeden określony czas oczekiwania nie uwzględniałby różnic między klejami i ilością kleju.
Podeprzyj rant wzdłuż całego obrysu i delikatnie przesuwaj go w stronę węższego końca formy. Rób to stopniowo, utrzymując przeciwległe boki na zbliżonej wysokości. Jeśli rant się zacina, zatrzymaj się i sprawdź miejsce styku, zamiast ciągnąć za jeden narożnik. Ta kolejność zdejmowania to praktyczna wskazówka dotycząca pracy ze schodkową formą.
Po zdjęciu połóż rant na płaskiej powierzchni i sprawdź otwór, krawędzie oraz szew. Jeśli rant jest sklejony tylko na końcach, delikatnie sprawdź, czy warstwy da się wyrównać. Gdy warstwy są sklejone na całej długości, ich ułożenie zależy przede wszystkim od dokładności owijania; to ograniczenie opisano w uwagach Honey dotyczących wyrównywania.
Jak wykonać pasujące kształty i znaleźć przyczynę nierówności?
Zapisz, jakiej formy i poziomu użyto, jaka była szerokość papieru i długość paska oraz jaką metodę klejenia zastosowano. W omówieniu form do otwartych kształtów Honey podkreśla, że zapisanie użytej formy pomaga odtworzyć kształt. Dzięki notatkom udana próba stanie się powtarzalnym wzorem do pracy.
Dla przykładu wykonaj dwa ranty na tym samym poziomie kwadratowej formy, używając pasków tej samej długości i z tego samego papieru. W jednym sklej tylko zakładki, a w drugim sklejaj kolejne warstwy. Po wyschnięciu porównaj prostoliniowość boków i wyrównanie krawędzi. To propozycja eksperymentu, a nie opis wyniku przeprowadzonego testu.
Jeśli krawędzie wyglądają schodkowo, ponownie przećwicz owijanie na sucho i obserwuj, w którym miejscu pasek zaczyna zbaczać. Jeśli boki większego kwadratu rozsuwają się po zdjęciu, w następnej próbce spróbuj sklejać kolejne warstwy. Jeśli pasujące elementy różnią się wyglądem, porównaj zapisane ustawienia, zanim zmienisz kilka rzeczy naraz.
Zanim wykonasz pozostałe elementy, dokończ jeden rant, który zachowuje swój kształt i ma solidny szew. Trzymaj tę próbkę obok siebie jako wzór: dopasowanie otworu, wyrównania krawędzi i grubości rantu zapewni konkretny cel dla każdego kolejnego kształtu.