Ebeveynlerinizle Kuşaklar Arası Bir Farklılığı Nasıl Konuşabilirsiniz?
Kuşaklar arası bir farklılığa dair faydalı bir konuşma, kimin modern veya eski kafalı olduğuna dair bir hükümle değil, sıradan bir durumla başlar. Her iki tarafın da harekete geçebileceği bir şey seçin: aile içi gelişmelerin nasıl paylaşıldığı, ziyaretlerin nasıl teyit edildiği, bir grup sohbetinin mi yoksa telefon görüşmesinin mi daha kolay olduğu veya tavsiyelerin gerçekten ne zaman istendiği gibi. Durumu belirli bir yaş grubuna mal etmeden tanımlayın, ebeveynlerinize onlar için neyin önemli olduğunu sorun ve sizin için neyin önemli olduğunu belirtin. Amaç, herkesin kabul edebileceği, revize edebileceği veya reddedebileceği bir sonraki düzenlemeyi belirlemektir; taraflardan birine tüm bir neslin haksız olduğunu kabul ettirmek değildir. Ebeveynler tercihlerini korumakta, tartışmayı durdurmakta veya daha sonra gelen bir mesajı yanıtsız bırakmakta özgürdür. Dar kapsamlı bir konu, sade bir dil ve yazılı bir özet, farklı bir ilişki vaat etmeden pratik tercihi görünür kılabilir.
Gözlemlenebilir tek bir an seçin
Her iki tarafın da hatırlayabileceği yakın tarihli bir olayla başlayın. Ebeveynleriniz arama beklerken siz bir grup sohbetinde aileyle ilgili bir güncelleme paylaşmış ya da tarafların saati farklı anlaması nedeniyle bir ziyarete beklenmedik bir anda varmış olabilirsiniz. Tarihi, iletişim kanalını veya alınan kararı belirtin ve orada durun. ‘Sizin kuşağınız mesajları asla düzgün kullanmıyor’ veya ‘gençler hiç dinlemiyor’ gibi iddialarla söze başlamayın. Bu tür etiketler, birçok insanı ve durumu tek bir suçlamada toplar. Ortada birden fazla anlaşmazlık varsa, sıradaki olağan planı etkileyen olanı seçin. İnançları, geçmişteki fedakarlıkları ve ilgisiz aile geçmişini bu konuşmanın dışında tutun. Kapsamın dar tutulması, herkese yanıtlaması gereken gerçek bir soru sunar: Bu durum bir dahaki sefere tekrarlandığında ne yapmalıyız?
Açıklamadan önce tercihlerini sorun
Kendi çözümünüzü sunmadan önce, ebeveynlerinizin o anı nasıl yönetmeyi tercih edeceğini sorun. Tarafsız bir soru şöyle olabilir: ‘Pazar günkü ziyaretteki bir değişiklik için aranmayı mı yoksa mesaj almayı mı tercih edersiniz?’ Yaşa dayalı bir varsayımı doğrulayan kanıtlar aramak yerine, verdikleri asıl tercihe kulak verin. Ebeveynlerden biri mesajlaşmayı, diğeri ise aramayı tercih edebilir; Kanada hükümetinin rehberi, ileri yaştaki kitlelerin çeşitlilik gösterdiğini ve tek bir iletişim aracının herkes için geçerli olmadığını vurgulamaktadır. Ses tonunuzu otomatik olarak basitleştirmeyin, kendinizi daha yüksek sesle tekrar etmeyin veya bir yardım teklifini talimata dönüştürmeyin. Ebeveyniniz konuyu şu an konuşmak istemiyorsa, bir kez başka bir zaman önerebilir veya acil bir ortak plana bağlı değilse konuyu kapatabilirsiniz.
İhtiyacı yöntemden ayırın
İki kişi aynı sonucu isterken farklı yöntemleri tercih edebilir. Biri tekrar okunabilecek bir plan isteyebilir; diğeri ise hızlıca soru sorabilmeyi tercih edebilir. Aracı savunmadan pratik ihtiyacı belirtin: ‘İkimizin de cuma gününe kadar kesin varış saatini bilmesi gerekiyor.’ Ardından her bir yöntemin neyi kolaylaştırdığını ve ne gerektirdiğini sıralayın. Telefon görüşmesi anında soru sorma imkanı tanır ancak ortak bir zaman dilimi gerektirir. Mesaj ise bir kayıt oluşturur ancak gözden kaçabilir. Bu karşılaştırma mevcut görevle ilgilidir, yetkinlikle değil. Hiç kimse ailenin daimi çevirmeni, organizatörü veya denetçisi olarak atanmaz. Konu ebeveyninize aitse, seçim onlara aittir; konuşma yalnızca her iki tarafı da doğrudan ilgilendiren kısmı koordine eder.
Uygulanabilir iki seçenek sunun
En fazla iki gerçekçi seçenek sunun ve başka bir şey önerme payı bırakın. Örneğin: ‘Perşembe akşamı arayabilirim ya da cuma sabahı üç satırlık bir özet gönderebilirim. Hangisi daha iyi olur?’ Zaten aldığınız bir kararı soruymuş gibi sunmaktan kaçının. Ayrıca mevcut durumun gerektirmediği bir aciliyet yaratmayın. İki seçenek de ebeveynlerinize uymuyorsa, bunun yerine neyi tercih edeceklerini sorun. Tercihleri sağlayamayacağınız bir çaba gerektiriyorsa, bunu açıkça söyleyin ve en küçük ortak noktayı arayın. Anlaşma, bir kişinin saati bildirmesi ve diğerinin uygun olduğunda bunu onaylaması kadar sınırlı olabilir. Mütevazı bir düzenleme, kimsenin tercih etmediği karmaşık bir aile kuralından daha faydalıdır.
Yalnızca üzerinde anlaşılan bir sonraki adımı yazın
Konuşmanın ardından yalnızca operasyonel sonucu kaydedin: konu, seçilen iletişim kanalı, bir sonraki güncellemeyi kimin göndereceği ve düzenlemenin ne zaman kullanılacağı. ‘Babam teknolojiye direniyor’ veya ‘çocuğum çok sabırsız’ gibi kişilik özetleri yazmayın. Net bir özet şöyle olabilir: ‘Hafta sonu ziyaretlerindeki değişiklikler için yeni saati içeren tek bir mesaj göndereceğim; size uymazsa lütfen düzeltin.’ İfadenin ebeveynlerinizin anladığı şeyle örtüşüp örtüşmediğini sorun. W3C'nin talimatlara yönelik yönergeleri, net adımların eylemin hemen yanına yerleştirilmesini ve gerekli bilgilerin atlanmamasını destekler. Buradaki karşılığı ise, bir aile üyesini form gibi yönetmeye kalkmadan, bir sonraki eylemin kolayca bulunabilmesini sağlamaktır.
Kimseye not vermeden düzenlemeyi gözden geçirin
Düzenlemeyi ilgili bir sonraki durumda deneyin ve kişileri değil, yöntemi değerlendirin. Mesaj gereken saati içeriyor muydu? Arama kararlaştırılan zaman aralığında yapıldı mı? Taraflardan birinin farklı bir kanala ihtiyacı oldu mu? Her seferinde tek bir unsuru değiştirin. Yanıt verme hızını ölçmeyin, okundu bilgilerini iş birliğinin kanıtı olarak kullanmayın veya kardeşleri birbiriyle kıyaslamayın. Bir ebeveyn tercihini değiştirebilir veya önerilen bir sistemi reddedebilir. Yanıt gelmezse ve bekleyen acil bir ortak karar yoksa, farklı kanallardan ısrarla ulaşmaya çalışmayın. Değerlendirmenin sonucu yalnızca orijinal yöntemin korunması, yeni bir seçeneğin bir kez denenmesi veya bu konunun kurala bağlanmaya değmemesi olabilir. Bu sonuçların hiçbiri sevgiyi veya saygıyı ölçmez.
Sık sorulan sorular
Ebeveynlerim birbiriyle anlaşamazsa ne olur?
Her birine kendi tercihini sorun ve yalnızca herkesi ortak ilgilendiren kısmı koordine edin. Ebeveynlerden birinin otomatik olarak diğeri adına konuşmasını istemeyin.
Önce teknolojiyi mi açıklamalıyım?
Yalnızca onlar sorarsa veya seçilen seçenek için bir adım gerekliyse. Asıl görevle başlayın ve talep edilmemiş bir ders vermekten kaçının.
Ya hiçbir anlaşmaya varamazsak?
İşlevsel olduğu sürece mevcut düzenlemeyi koruyun veya konuşmayı sonlandırıp yalnızca gerçek bir ortak karar gerektiğinde konuyu tekrar ele alın.