Kompozisyonu Kaybetmeden İki Sayfalık Bir Eskiz Defteri Açılımı Nasıl Arşivlenir

Kamerayı kurmadan önce açılımı tek bir kompozisyon olarak inceleyin. Üç tür ilişkiyi belirleyin: kat izinin konumu, ana öğeler arasındaki boşluklar ve bir sayfadan diğerine devam eden çizgiler. Düzenleme sırasında bunları referans noktaları olarak kullanacaksınız.

Örneğin, hayalî oyuncak atölyelerinden oluşan bir açılım düşünün. Ortadan kıvrımlı bir kurdele geçiyor, sol sayfada büyük dairesel bir pencere bulunuyor ve sağ kenara yakın üç küçük tabure duruyor. Başarılı bir kopya, kurdelenin devamlılığını, pencerenin şeklini ve taburelerin çevresindeki boşluğu korur. Her sayfayı birbirinin aynısı bir dikdörtgeni dolduracak şekilde ayarlamak, bu ilişkileri korumaktan daha öncelikli değildir.

İki kullanışlı sürümü saklamayı planlayın: açık kitabı gösteren özgün bir görüntü ve rahatça görüntülenebilmesi için dikkatle ayarlanmış bir açılım. Ayrıntılar için tek tek sayfaları da çekerseniz bunları açılımın yanında saklayın. Bu, pratik bir iş akışı önerisidir: her dosya aynı sanat eseriyle ilgili farklı bir soruya yanıt verir.

Cilt yapısını ve çizimin konumunu göz önünde bulundurarak başlayın. Library of Congress, ciltli malzemeleri dijitalleştirirken yukarıdan görüntü almayı, beşik desteği kullanmayı ve uygun ekipman ölçülerini önemli noktalar olarak belirtir. Ayrıca sınırlı açılarda açılabilen kitaplar için kama destekler önerir. Görüntüleme Ekipmanlarının İncelenmesi

Açılımın durumu	Pratik başlangıç yöntemi	Kompozisyon kontrolü
İki sayfa da neredeyse düz duruyor ve tek kareye sığıyor	Yukarıdan tek fotoğraf	Tüm kenarları ve kat izinin tamamını kadraja alın
Kitap yalnızca kısmen açılıyor	Gerekirse ek sayfa görüntüleriyle destekli yukarıdan çekim	Birleştirmeye rehber olması için açık kitap görüntüsünü saklayın
Açılım baskı uygulamadan düz duruyor ve tarayıcıya sığıyor	Açılımın tamamını tarama	Tarayıcının iç kenar boşluklarını da aldığını kontrol edin
Tarayıcıya yalnızca tek sayfa sığıyor	Açılımın tamamının fotoğrafı ve ayrı taramalar	Ölçeği ve boşlukları belirlemek için fotoğrafı kullanın
Önemli çizgiler kat izinde kayboluyor	İç kenar boşluklarına yönelik ek görüntüler	Hangi çizgilerin görünmeden kaldığını kaydedin

Sayfaların birleştiği iç bölge olan cilt payına özellikle dikkat edin. NYC Municipal Archives, tarayıcının cam tablasının dar bir iç kenar boşluğunu gizleyebileceğini, çevredeki sayfaların da yukarıdan çekim sırasında cilt payındaki içeriği kapatabileceğini açıklıyor. Her iki yöntem de cilt yakınına düşen her şeyi kendiliğinden görünür kılmaz. Kitapların Sorunu

Bu iş akışında düz yataklı tarayıcıyı yalnızca eskiz defteri sırtına bastırmadan yerinde duruyorsa kullanın. Çizim hâlâ cilt payına doğru kıvrılıyorsa bu kıvrımı referans görüntüsünde koruyun ve kitabı zorla düzleştirmek yerine ek görüntüler çekmeyi değerlendirin.

Açık eskiz defterini düz bir yüzeye yerleştirin ve gerektiğinde kapakları ve sayfa bloklarını destekleyin. Kamerayı açılımın ortasının üzerine konumlandırın. Sayfalar yaklaşık olarak düzken kameranın görüntü düzlemini sayfalara paralel tutun. İlk görüntüde dört dış köşenin tamamı yer alsın diye kitabın çevresinde küçük bir boşluk bırakın.

Artist Studio Archives, sanat eserlerini fotoğraflarken kamerayı ortalamayı ve sayfalara paralel tutmayı, tripod kullanmayı, kadrajda çevre boşluğu bırakmayı ve yumuşak, eşit aydınlatma sağlamayı öneriyor. Dağınık gün ışığını veya difüzörlü bir çift ışığı seçenekler arasında sayıyor. Arşivinizi Dijitalleştirme: Sanat Eserlerini Fotoğraflama

Bu düzeni başlangıç noktası olarak kullanın ve ardından bir deneme görüntüsünü inceleyin. Sol ve sağ kâğıt alanlarını karşılaştırın: biri belirgin biçimde daha mı koyu görünüyor? Yansıma kurşun kalem veya mürekkep çizgilerini kapatıyor mu? Devam etmeden önce ışığı ayarlayın. Ek görüntüler çekerken kitap, kamera ve ışık konumlarını sabit tutun.

İlk fotoğrafı kompozisyon referansınız olarak kullanın. Sonraki görüntüleme kopyasında daha sıkı bir kırpma kullanacak olsanız bile kat izini ve amaçlanan boş kenar paylarının tümünü kadraja alın. Ardından görüntüyü tam boyutta inceleyin: dış köşeleri, orta bölümü ve en silik çizgileri kontrol edin. Bir alan net değilse düzenek hâlâ hazırken ek bir ayrıntı fotoğrafı çekin.

Ayrı sayfa görüntülerinin ortak bir referansa ihtiyacı vardır. Açılımın tamamını gösteren fotoğrafın çalışma kopyasıyla başlayın ve ardından daha ayrıntılı görüntüleri katmanları destekleyen bir düzenleyicide bunun üzerine yerleştirin. Alttaki referansla çizgileri karşılaştırabilmek için bir katmanın opaklığını geçici olarak azaltın.

Pratik bir hizalama yardımı olarak şu üç dayanak noktasını kontrol edin:

1. Dış dayanak: Sayfanın dış tarafına yakın, ayırt edici bir çizgiyi eşleştirin.
2. İç dayanak: Kat izine yakın başka bir çizgiyi eşleştirin.
3. Şekil dayanağı: Bu iki nokta arasındaki çizginin dışında kalan, daire veya dikdörtgen bir eskiz gibi tanınabilir bir şekli kontrol edin.

Önce ölçeği ve döndürmeyi eşleştirin. İki dayanak uyuşuyor ama üçüncüsü uyuşmuyorsa perspektif farkı veya sayfa kıvrımı olup olmadığını anlamak için kaynak görüntüleri inceleyin. Bir çizgi birleşirken diğer şekiller kayana dek görüntüyü tekrar tekrar esnetmekten kaçının. Uyumsuzluk belirginse yeni bir çekim daha sadık bir sonuç verebilir.

Otomatik birleştirme, görüntüler ortak ayrıntılar içerdiğinde kullanışlıdır. Adobe, Photomerge kaynak fotoğrafları için yaklaşık %40 örtüşme ile tutarlı odak uzaklığı ve pozlama öneriyor. Bunu, aynı sanat eserinin örtüşen görüntüleri için bir kılavuz olarak değerlendirin; karşılıklı iki sayfanın kendiliğinden bu koşulu sağlayacağına dair bir gereklilik olarak değil. Photomerge ile Başlarken

Ayrı taranmış iki sayfanın ortak çizim alanı olmayabilir. Bu durumda aralarındaki ilişkiyi değerlendirmek için referans fotoğrafını kullanarak yan yana yerleştirin. Otomatik birleştirme aracından yalnızca boş kâğıda bakarak aradaki boşluğu belirlemesini istemeyin. Oyuncak atölyesi örneğinde birleştirmeyi onaylamadan önce kat izindeki kurdeleyi kontrol edin, ardından pencereyi ve tabureleri inceleyin.

Görüntüleme kopyasında orta kat izinin nasıl görünmesi gerektiğine karar verin. Görünür bir kırışıklık, eskiz defterinin görünümünün parçası olabilir. Sert bir aydınlatma gölgesi ise çizimi kapatabilir. Bunlar farklı çözümler gerektirir: nesneyi doğru biçimde yansıtıyorsa kırışıklığı koruyun; aydınlatma çizgileri görmenizi engelliyorsa görüntüyü iyileştirin.

Bir çizgi cildin içinde kayboluyorsa düzenleme yazılımı, hiç kaydedilmemiş piksellerden çizginin tam yolunu belirleyemez. Özgün görüntüyü saklayın ve görünmeyen alanları not edin. Sunum için ayrıca yeniden oluşturulmuş bir sürüm hazırlarsanız bunu açıkça etiketleyin ve görüntülenen sürümün yanında saklayın.

Birleştirilmiş açılımı tek parça hâlinde kırpın. Her sayfayı en yakındaki çizgiye göre ayrı ayrı kırpmak, bilerek bırakılmış boş alanları silebilir veya kompozisyonun görünürdeki merkezini kaydırabilir. Bitmiş kırpmayı referansla karşılaştırın; özellikle çizim ile her dış kenar arasındaki mesafeye bakın.

Basit bir tanılama yöntemi kullanın: özgün ve düzenlenmiş açılımı aynı görüntü boyutunda görüntüleyin. Küçük bir eskiz artık sıkışık mı duruyor? Ortadaki açıklık genişledi mi? Sayfalardan biri bağımsız olarak döndürüldüğü için çizim eğik mi görünüyor? Ton ayarlarına geçmeden önce bu değişiklikleri gözden geçirin.

Piksel boyutları, arşivinizdeki görüntü verilerinin miktarını belirtir. Yeniden örnekleme yapmadan bir dosyanın inç başına piksel ayarını değiştirmek, hesaplanan baskı boyutlarını değiştirir; üst örnekleme ise yeni pikseller tahmin eder. Adobe, üst örneklemenin özgün çekimde bulunmayan ayrıntıları geri getiremeyeceğini açıklıyor. Görüntü Boyutu, Çözünürlük ve Yeniden Örnekleme

Örnek bir hesaplama yapalım: Bitmiş açılımın 12 × 8 inç olduğunu varsayın. Seçilen çıktı yoğunluğu inç başına 300 piksel olduğunda karşılık gelen boyutlar 3.600 × 2.400 pikseldir: her ölçüyü 300 ile çarpın. Bu, çıktı planlamasına yönelik bir örnektir; dosyanın çizim ayrıntılarını yeterince içerdiğinin kanıtı değildir.

En silik kurşun kalem çizgilerini ve en ince taramaları tam boyutta inceleyin. Ardından dengesini değerlendirmek için açılımın tamamını rahatça okunabilecek bir boyutta görüntüleyin. Her iki kontrol de önemlidir: keskin ayrıntılar hatalı birleştirmeyle bir arada bulunabilir; genel görünüm güzel olsa bile bulanık bir orta bölüm gözden kaçabilir.

Ton ayarlarını çalışma kopyasında yapın. Özellikle kâğıdı aydınlatırken her değişiklikten önceki ve sonraki soluk çizgileri karşılaştırın. Korunmasını istediğiniz çizgiler kayboluyorsa ayarı durdurun. Görüntüleme kopyaları için boyutlandırmayı, kompozisyon ve ton kararları tamamlanana kadar erteleyin.

National Archives, TIFF biçimini ana görüntüler için, JPEG biçimini daha küçük erişim kopyaları için, PDF biçimini ise birden çok sayfanın görüntülenmesi için bir seçenek olarak tanımlıyor. Kılavuzunda ayrıca dosyaları açıklayıcı şekilde düzenlemeyi, çekim notları tutmayı ve birden fazla kopya saklamayı öneriyor. Kişisel Fotoğraf Albümleri ve Karalama Defterlerini Koruma ve Dijitalleştirme

Tek bir açılım için derli toplu bir klasörde şunlar bulunabilir:

• Dokunulmamış kamera veya tarayıcı dosyaları.
• Birleştirilmiş açılımın tam çözünürlüklü TIFF dosyası.
• Katman veya maske kullandıysanız düzenlenebilir proje dosyası.
• İki sayfayı birlikte gösteren bir JPEG görüntüleme kopyası.
• Eskiz defterinin kimliğini, sayfa numaralarını, görüntüleme yöntemini ve önemli düzenlemeleri kaydeden kısa bir metin notu.

sketchbook-03_p018-019_reference, sketchbook-03_p018-019_master.tif ve sketchbook-03_p018-019_view.jpg gibi birbiriyle ilişkili dosya adları kullanın. Referans için özgün dosyanın uzantısını koruyun. Perspektifi ayarlayıp ayarlamadığınızı, görüntüleri birleştirip birleştirmediğinizi veya cilt payında görünmeyen bir alanı çözümsüz bırakıp bırakmadığınızı kaydedin.

Eskiz defterini kaldırmadan önce kaydedilen ana dosyayı ve görüntüleme kopyasını açın. İki sayfanın doğru sırada göründüğünü, görünmesini istediğiniz tüm kenarların yer aldığını ve orta kısmın orijinaldeki gibi algılandığını doğrulayın. Başka bir kopyayı ayrı bir depolama aygıtında saklayın. Tamamlanmış arşiv, dijital sürümünün ayrıntılarını ve arkasındaki kararları koruyarak açılıma bütünlüklü bir kompozisyon olarak yeniden bakmanıza olanak tanımalıdır.

• Görüntüleme Ekipmanlarının İncelenmesi — Library of Congress
• Kitapların Sorunu — NYC Department of Records & Information Services
• Arşivinizi Dijitalleştirme: Sanat Eserlerini Fotoğraflama — Artist Studio Archives
• Photomerge ile Başlarken — Adobe Photoshop
• Görüntü Boyutu, Çözünürlük ve Yeniden Örnekleme — Adobe Photoshop
• Kişisel Fotoğraf Albümleri ve Karalama Defterlerini Koruma ve Dijitalleştirme — National Archives