Bir Lead Sheet'te Her Notaları Yazmadan Eşlik Kalıbı Nasıl Belirtilir
Bir eşlik kalıbını özlü biçimde belirtmek için akor sembollerini açık bir icra yönergesiyle ve gereken miktarda ritim notasyonuyla birleştirin. Çalan kişi eşliği kendisi oluşturabiliyorsa vuruş çizgileri, zamanlamanın sabit olması gerekiyorsa ritmik çizgiler kullanın; doku veya notalar önemliyse kısa bir yazılı örnek ekleyin.
Bu rehber, akor sembollerini yorumlayabilen bir piyanist ya da gitarist için lead sheet hazırlayan besteci veya aranjörlere yöneliktir. Amaç, melodinin okunabilirliğini korurken tekrarlanabilir bir eşliği aktarmaktır. Aşağıdaki pratik yaklaşım üç kararı birbirinden ayırır: hangi armoninin kullanılacağı, ne zaman çalınacağı ve icracının hangi ayrıntıları seçebileceği.
Eşlikçinın gerçekten hangi bilgilere ihtiyacı var?
Notasyon eklemeden önce, istediğiniz sonucu tek cümlede açıklayın. Örneğin: “Piyano 1. ve 3. vuruşlarda pes bir temel ses, 2. ve 4. vuruşlarda ise kısa tiz akorlar çalar.” Bu cümle, her akor sesini tek tek belirtmeden doku ve ritmi tanımlar.
Şimdi nelerin tutarlı kalması gerektiğini belirleyin. Eşlikte belirli bir vuruş ritmi mi gerekiyor? Bas belirli notaları mı izlemeli? Tanınabilir bir figür şart mı, yoksa birkaç farklı kalıp da işe yarar mı? Bu yanıtlar, ne kadar notasyonun gerekli olduğunu belirler.
İyi bir başlangıç yönergesi enstrümanı, tempoyu, alt bölümlerin hissini ve dokuyu içerir: “Piyano: dörtlük nota = 96; düz sekizlikler; dönüşümlü bas ve kısa akorlar.” Bunlar bu örnek için önerilen yönlendirmelerdir; standart, adlandırılmış bir kalıp değildir. Tam dönüşüm önemliyse ritmik veya yazılı bir örnek ekleyin.
Melodiyi alışılmış porte üzerinde bırakın. Bir eşlik figürünün ayrı notasyona ihtiyaç duyduğu durumlarda, geçici bir ikinci porte ek bilgiye yer verirken melodinin korunmasını sağlar. Berklee'nin lead sheet'lerle ilgili açıklaması, temel enstrümantal figürler ve topluluk ritimleri için bu yaklaşımı ele alır. Why Lead Sheets? — Berklee
İhtiyacınız olan ayrıntı düzeyine hangi kısa gösterim uyuyor?
Gerekli bilgiyi ileten en yalın notasyonu seçmek için bu karar yardımını kullanın. Aşağıda belirtilen notasyon kılavuzlarındaki ayrımların editoryal bir sentezidir.
| İcracı neyi yeniden üretmeli? | Önerilen notasyon | Neler açık bırakılır? |
|---|---|---|
| Armoni ve genel his | Akor sembolleri ve belirli bir metin yönergesi | Eşlik ritmi ve akor seslerinin dizilişi |
| Eşliği geliştirme özgürlüğüyle birlikte armoni | Akor sembolleri ve vuruş çizgileri | Kesin vuruşlar, süreler ve akor seslerinin dizilişi |
| Belirli bir akor ritmi | Akor sembolleri, ritmik çizgiler ve suslar | Belirtilen armonideki notalar |
| Belirli bir bas ve akor dokusu | Bir yazılı örnek ve devamına ilişkin açık yönerge | Yalnızca yönergenizin seçime bıraktığı ayrıntılar |
| Önceki ölçünün veya ölçü grubunun aynısı | Ölçü tekrarı sembolleri | Tekrarlanan malzemede değişiklik yapılmaması |
Kabul edilebilir bir icranın hangi yönlerinin değişebileceğini sorarak notasyonu seçin. Farklı akor ritimlerinin hepsi işe yarayacaksa birini belirtmek için pek neden yoktur. Parçanın tanımını ritim yapıyorsa onu gösterin. Figürü asıl notalar belirliyorsa en azından bir kez yazın.
Vuruş çizgilerini ne zaman kullanmalısınız?
Vuruş çizgileri, eşlik ritmini belirtmeden nabzı işaretler. MuseScore Studio el kitabı, stemsiz bu çizgileri ritmik notasyondan ayırır: İcracıyı bir eşlik oluşturmaya veya önceki bir pasajın tarzını sürdürmeye yönlendirebilirler. Genellikle yanlarında akor sembolleri de bulunur. Slash notation — MuseScore Studio Handbook
Açık uçlu bir pasaj için, akor sembolleri ve vuruş çizgilerinin üzerinde “Gitar: hafif, uzun akorlar; düz sekizlik hissi” gibi bir yönerge yararlı olabilir. Her dörtlük nota vuruşunda mutlaka ses gelmesini istiyorsanız bunu açıkça belirtin veya ritmik notasyon kullanın. Tek başına nabız işaretleri daha fazla özgürlük bırakır.
Ölçü vuruş çizgilerinin nasıl gruplandığını da etkiler. Dorico kılavuzunda varsayılan olarak 4/4'te ölçü başına dört çizgi, 6/8'de ise iki çizgi verilir. Bu örnek, eşlik kısa gösterimini eklemeden önce ölçü ölçüsünü belirlemenin neden önemli olduğunu gösterir. Slash regions — Dorico Pro 6.2
Melodinin baştan sona duyulduğu bir lead sheet'te eşlik yönergelerini, melodiye yönelik değişikliklerle karıştırılamayacakları yerlere koyun. Ek ritmin ezgiyi sıkıştıracağı durumlarda ayrı ve kısa bir eşlik portesi kullanışlıdır.
Her akor dizilimini seçmeden kesin bir ritmi nasıl belirtirsiniz?
İcracının belirli vuruşlara ve sürelere uyması, ancak akor seslerinin dizilişini seçebilmesi gerekiyorsa ritmik çizgi notasyonu kullanın. Çubuklar, kirişler, bağlar ve suslar ritmi iletirken çizgi biçimli nota başları perdeleri belirtmez. MuseScore el kitabı, belirli bir ritim gerektiğinde ritmik çizgileri açıkça önerir. Slash notation — MuseScore Studio Handbook
Örnek olarak 4/4'lük bir kalıpta akorun 1. vuruşta, 2. vuruşun “ve”sinde ve 4. vuruşta çalınması, bu sesler arasında ise susulması gerektiğini varsayalım. Ölçünün tamamı şöyle gösterilebilir:
| Konum | Yazılı olay |
|---|---|
| 1. vuruş | Dörtlük nota çizgisi |
| 2. vuruş | Sekizlik sus |
| 2. vuruşun “ve”si | Sekizlik nota çizgisi |
| 3. vuruş | Dörtlük sus |
| 4. vuruş | Dörtlük nota çizgisi |
Süreler toplamda dört dörtlük nota vuruşu eder. Akor sembolünü uygun konumun üzerine koyun ve sonraki armonilerde de aynı ritmik kalıbı kullanmak istiyorsanız, bunu tekrarlayın. Suslar akorlar arasındaki boşlukları açıkça belirtir; yalnızca üç vuruş noktası yazmak bu süreleri belirsiz bırakır.
Akor değişikliklerini gerçek ritmik konumlarında gösterin. Yeni akor 3. vuruşta başlıyorsa, 3. vuruş sus olsa ve ilk ses daha sonra gelse bile sembolü o konuma hizalayın. Önceden başlayan bir akor veya gecikmiş bir vuruş yanlış yorumlanabilecekse kısa bir açıklama ekleyin.
Tek bir yazılı ölçüyle daha uzun bir eşlik nasıl tanımlanır?
Önemli özellik, parçalar arasındaki ilişkiyse — basın ardından akor gelmesi, ellerin dönüşümlü çalması, kırık akor veya sabit bir ses bölgesi gibi — örnek bir ölçü yazın. Ardından tam olarak nelerin devam etmesi ve bunların nasıl uyarlanması gerektiğini belirtin.
4/4'lük bu özgün piyano örneğini ele alalım. Örnek armoni dizisi C–Am–F–G olup her ölçüde bir akor vardır. İlk ölçüde dörtlük notalardan oluşan dört olayı notaya alın: sol el 1. vuruşta C3, sağ el 2. vuruşta E4–G4–C5, sol el 3. vuruşta C3 ve sağ el 4. vuruşta aynı akor. Burada C4, orta Do anlamına gelir. Diğer el çalarken her el için dörtlük sus kullanın; kısa artikülasyon gerekiyorsa üst akorlara staccato işaretleri koyun.
Örnek ölçünün üzerine şunu yazın: “Dönüşümlü bas ve akorlar. Bu ritmi 4. ölçüye kadar sürdür; bas her akorun temel sesini çalsın; üst seslerin dizilişi serbest; pedal yok.” Bu yönerge dönüşümlü yapıyı korurken örnekten sonraki üst notaları serbest bırakır.
Sonraki ölçülerin bas temel sesleri A, F ve G'dir. Oktavları önemliyse belirtin. Belirli bir üst sesin dört ölçü boyunca pürüzsüz biçimde ilerlemesi gerekiyorsa, akor dizilişlerini serbest bırakmak yerine o çizgiyi yazın.
Tek başına “sim.” ya da “simile” yazmak, buradaki tam devam yönergesinden daha az bilgi verir: icracının hangi özelliklerin süreceğini bilmesi gerekir. Armoni değişirken ritim kalıbı aynı kalacaksa “Aynı ritim; akor sembollerini izle” yönergesi işe yarar.
Ölçü tekrarı sembolleri ne zaman uygundur?
Önceki malzemenin aynen tekrarlanmasını istiyorsanız ölçü tekrarı sembollerini kullanın. Dorico kılavuzu bunları bu şekilde tanımlar ve bir, iki veya dört ölçülük tekrar gruplarını açıklar. Bar repeats — Dorico Pro 6.2
Bu ayrım piyano örneğinde önemlidir. Yazılı C majör ölçüsünü aynen tekrarlamak, C bas notalarını ve üst akoru da korur. Am akoruna geçmek ise uyarlama gerektirir. Bu değişikliği aktarmak için yeni akor sembollerini bırakın ve tam ölçü tekrarına güvenmek yerine kalıbın devamına ilişkin açık yönergeyi kullanın.
Her devam yönergesi için bir bitiş noktası belirleyin: “8. ölçüye kadar”, “B bölümüne kadar” veya görünür başka bir hedef. O noktada yeni kalıbı ya da yönergeyi yazın. Son ölçü farklıysa, icracının yerleşik eşliğin nerede bittiğini görebilmesi için istisnayı eksiksiz gösterin.
Bitmiş lead sheet'in anlaşılır olup olmadığını nasıl kontrol edersiniz?
Eşliği, yazılmamış varsayımlara başvurmadan ilk girişinden son bırakışına kadar okuyun. Şu kontrolleri yapın:
- Armoni: İcracı her akor değişikliğinin ölçü içindeki yerini bulabiliyor mu?
- Ritim: Gerekli vuruşlar, suslar ve süreler açıkça belirtilmiş mi?
- Doku: Bas ve akorların dönüşümlü çalınması, aynı anda çalınmasından ayırt edilebiliyor mu?
- Özgürlük: Yönerge, hangi notaların veya akor dizilişlerinin değişebileceğini belirtiyor mu?
- Kapsam: Kalıbın nerede devam ettiği, değiştiği ve durduğu açık mı?
- Melodi: Ezgi hâlâ karışıklık olmadan okunabiliyor mu?
Notasyon düzenleyicisinin yanı sıra basılı veya dışa aktarılmış sayfayı da kontrol edin. Dorico slash bölgeleri kullanıyorsanız, yazılı istisnaları dikkatle inceleyin: kılavuzuna göre, bölgeyle aynı ritmik konumdaki notalar, bölgenin yanında gösterilmeleri seçilmediği sürece varsayılan olarak gizlenir. Slash regions — Dorico Pro 6.2
Kısa bir eşlik yönergesi, icracı armoniyi bulabiliyor, temel kalıbı yeniden üretebiliyor ve tüm istisnaları fark edebiliyorsa başarılıdır. Akor sembolleri ve kesin bir yönergeyle başlayın, sabit zamanlama için ritmik çizgiler ekleyin, doku açıklama gerektiriyorsa bir örnek yazın. Her notasyon parçası açık bir müzikal kararı aktarsın.
