Numaralandırılmamış Bir Kâğıt Üzerine Parçalama Şablonunda Dikiş Sırasını Belirleme

Önce şablona eşlik eden talimatlar, montaj şeması veya ayrı numaralandırılmış bir temel olup olmadığına bakın. Numaralandırılmamış sayfanız bir yerleşim ya da boyama sayfası olabilir. Her çizgiyi bir dikiş talimatı saymadan önce verilen diğer sayfalarla karşılaştırın. Ships & Violins, tasarımcıların kumaş seçimi, kesim referansları ve dikiş sırası için farklı kodlama sistemleri kullandığını; harflerin her desende aynı anlama gelmeyebileceğini açıklıyor. Preparing Your Foundation Paper Piecing Templates sayfasına bakın.

Bitmiş dış sınırı ve varsa dış düzeltme çizgisini belirleyin. Dikiş payları çizime zaten eklenmiş olabilir ya da eklenmeleri gerekebilir. Ayrıca baskı ölçeğinin doğru olup olmadığını kontrol edin ve varsa test karesini ölçün. Bu hazırlık ayrıntıları, kullanacağınız temelin boyutunu ve kenarlarını etkiler. Ships & Violins’in hazırlık kılavuzu bu farklılıkları ele alıyor.

Üzerinde değişiklik yapmayacağınız bir referans kopyası ve ayrı bir planlama kopyası hazırlayın. Planlama kopyasındaki şekillere P, Q ve R gibi geçici adlar verin. Yapım sırasını renk planınızı değiştirmeden değiştirebilmek için kumaş renklerini bu adlardan ayrı tutun.

Parça, tek bir kumaş şeklini; bölüm ise tek bir temel üzerinde dikilen parça grubunu ifade eder. Tam bir tasarım, sonradan birleştirilen birbirinden bağımsız birkaç dikilmiş bölüm içerebilir. Bu yapı Sketch-Based Design of Foundation Paper Pieceable Quilts çalışmasında gösterilmiştir.

Numara vermeden önce çizimi büyük gruplara ayıran uzun dikişlere bakın. Paper Panache’in tasarımcısı, önce son birleştirme dikişini bulduğunu, ardından her bir tarafı üzerinde çalışılabilir bölümlere ayırdığını anlatıyor. Bu, işe yarar bir başlangıç sorusu sunar: Hangi tamamlanmış gruplar mevcut düz bir çizgi boyunca birleştirilebilir? Designing Paper-Pieced Patterns sayfasına bakın.

Önerilen bölüm sınırlarını kurşun kalemle belirgin biçimde çizin ve bölümlere A, B ve C adlarını verin. “A’yı B ile birleştir, ardından AB’yi C ile birleştir” gibi ayrı bir montaj notu tutun. Aşağıdaki numaralandırma testini geçene kadar bunu geçici bir plan olarak görün. Bölüm sınırlarını seçmekle bu sınırlar içindeki sırayı belirlemek ayrı kararlardır.

Bu yöntemi önerilen bölümlerden biri üzerinde uygulayın. Çıkarılabilir parça, tek bir düz dikiş boyunca tamamen ayrılabilmelidir; yalnızca dış kenara temas etmesi yeterli değildir. Parçanın kalan tasarımla bağlantısı köşe dönemez. Tersine çıkarma ilkesi Leake ve çalışma arkadaşlarının matematiksel araştırmasından gelir.

1. Bölümdeki parçaları sayın. Yedi parça varsa, ilk çıkardığınız parçaya 7 numarasını verin.
2. Kalan tasarımla bağlantısının tamamı tek bir düz dikiş üzerinde olan bir parça bulun.
3. Yalnızca planlama kopyasında parçanın üstünü tarayın veya onu kesin.
4. Geriye kalan yeni şekli inceleyin ve numaraları geriye doğru vererek işlemi tekrarlayın.
5. İki parça kalınca bunları 1 ve 2 olarak etiketleyin.
6. Numaraları sağlam temele aktarın ve 1’den başlayarak yukarı doğru dikiş provası yapın.

Her aşamada yalnızca hâlâ mevcut olan şekilleri inceleyin. Başlangıçta ayrılamayan bir parça, komşu parça çıkarıldıktan sonra ayrılabilir hâle gelebilir. Sırayı kolayca yeniden oluşturabilmek için çıkardığınız şekilleri saklayın veya geçici adlarını not edin.

Kurşun kalem ve cetvelle yeniden çizebileceğiniz açıklayıcı bir örnek şöyle. Ölçüler, dikiş payları hariç bitmiş parça alanlarını belirtir.

6 inçlik bir kare çizin. Üst kenarından 1 inç aşağıya yatay bir çizgi ekleyerek tüm genişlik boyunca uzanan üst şeridi oluşturun ve buna T adını verin. Bu çizginin altında, sol ve sağ kenarlardan 1 inç içeride dikey çizgiler çizin. Ortaya çıkan yan şeritlere L ve R adını verin. Böylece ortadaki dikdörtgen 4 inç genişliğinde ve 5 inç yüksekliğinde olur. Bu dikdörtgeni sol üst köşesinden sağ alt köşesine çapraz bir çizgiyle bölün; üçgenlere X ve Y adını verin.

Geriye doğru testi karenin tamamıyla başlatın. T, tek yatay alt kenarı boyunca ayrılabilir; bu yüzden ona 5 numarasını verin. T çıkarılınca L, sağındaki dikey kenarı boyunca ayrılabilir: ona 4 numarasını verin. Ardından R, solundaki dikey kenarı boyunca ayrılabilir: ona 3 numarasını verin. Yalnızca X ve Y kalır; bu parçalar çapraz dikişlerini paylaşır. Bunları 1 ve 2 olarak etiketleyin.

Dikiş numarası	Parça	Yapım işlemi
1	X	Başlangıç kumaşını yerleştirin
2	Y	Üçgenleri çapraz kenarları boyunca birleştirin
3	R	Orta dikdörtgene sağ şeridi ekleyin
4	L	Sol şeridi ekleyin
5	T	Tüm genişlik boyunca uzanan üst şeridi ekleyin

T’nin neden X’ten hemen sonra eklenemediğine dikkat edin: alt kenarı sonunda iki üçgenle ve iki yan şeritle birleşir. Bu seçilen sırada, T eklenmeden önce bu parçalar aşağıdaki birimi oluşturmuş olmalıdır. Örnek, yalnızca makul görünen bir başlangıç ikilisi bulmanın yetmediğini; numaralandırma planını baştan sona uygulayarak prova etmek gerektiğini de gösteriyor.

Test ilerlemiyorsa dış kenardaki bir parçayı gözden kaçırıp kaçırmadığınızı ya da aynı düz çizgi üzerindeki iki dikiş parçasını ayrı çizgiler gibi ele alıp almadığınızı kontrol edin. Yeni bir parça, daha önce dikilmiş birkaç parçaya kesintisiz tek bir düz dikiş boyunca eklenebilir. A Mathematical Foundation for Foundation Paper Pieceable Quilts çalışmasındaki yapım modeli bu işlemi açıkça içerir.

Uygun bir parça bulamıyorsanız bölüm sınırlarınızı yeniden değerlendirin. Çizimin birbirinden bağımsız olarak dikilebilen gruplara ayrılması veya geometrisinin ayarlanması gerekebilir. Sketch-Based Design of Foundation Paper Pieceable Quilts çalışmasının yazarları her iki yaklaşımı da açıklıyor.

Önce mevcut düz bir dikiş boyunca bölmeyi deneyin. Her tarafı ayrı ayrı sınayın, ardından tamamlanan bölümlerin nasıl birleştirileceğini kaydedin. Örneğin, dört küçük kareye bölünmüş bir kare iki ayrı satır olarak planlanabilir; ardından satırları birleştiren dikiş dikilir.

Temelleri ayırırken ilk birleştirme çizgisini koruyun ve çizginin dışındaki dikiş payını bitişik iki bölümün her birine ekleyin. Kate Basti’nin Foundation Paper Piecing Tutorial başlıklı kılavuzu, dikiş çizgileriyle dış düzeltme çizgileri arasındaki farkı açıklar ve ayrı temelleri tamamladıktan sonra bunları birleştirme yöntemini anlatır.

İşe yarar bir sıra, kumaşların doğru yerleştirilmesini de gerektirir. İlk parçada kumaşı baskısız tarafa, ters yüzü kâğıda gelecek şekilde yerleştirin. Dikiş payı bırakmak için parça sınırlarının dışına taşmalıdır. Sonraki parçalar dikilmeden önce yüzleri birbirine bakacak şekilde yerleştirilir; dikişten sonra açılarak yerine oturtulur. Bu yönler Kate Basti’nin kılavuzunda gösterilmiştir.

Her yeni parçayı dikmeden önce açıldığında nasıl duracağını kontrol edin. American Quilter’s Society, kumaşın hedef alanı kapladığını ışığa tutarak kontrol etmeyi; gerekirse dikiş boyunca iğneleyip yeni kumaşı çevirerek hedefini tamamen örtüp örtmediğini doğrulamayı öneriyor. İlgili dikiş çizgisinin en az ¼ inç ötesine uzanmasını sağlayın. How to Foundation Paper Piece sayfasına bakın.

İki sorunu ayrı ayrı değerlendirin: sıradaki dikişi planlandığı gibi yapmak mümkün değilse sırayı veya bölümleri yeniden gözden geçirin. Dikişe ulaşılabiliyor ama açılan kumaş bir köşeyi kapatmıyorsa kumaşın boyutunu veya yerleşimini yeniden değerlendirin. Küçük bir kumaş parçasına yeniden numara vermek çözüm olmaz.

Özellikle birkaç parçanın birleştiği veya dar bir şeklin açılı bir dikiş boyunca açıldığı yerlerde, bir deneme bölümü kumaş artıklarıyla dikin. Paper Panache, yapım sırasında düzeltme gerektiren ayrıntılar ortaya çıkabileceği için tasarım sürecine deneme dikişini de dahil ediyor. Designing Paper-Pieced Patterns sayfasına bakın.

Deneme dikişinde, numaraları işlediğiniz kopyayı kontrol edin. Her dikişten sonra kâğıdı geriye doğru katlayın, kumaşın dikiş payını kesin, ardından eklenen kumaşı açıp ütüleyin. American Quilter’s Society, How to Foundation Paper Piece sayfasında bu işlem sırasında dikiş payını ¼ inçe kadar kesmeyi gösteriyor.

Bloğu çoğaltmadan önce her parçanın numaralandırıldığını, her bölümün bir montaj sırası olduğunu ve dış düzeltme sınırında gereken dikiş payının korunduğunu doğrulayın. Tamamladığınız deneme parçasını üzerinde notlar bulunan referans kopyasının yanında saklayın. Artık her temel içindeki denenmiş bir sırayı ve tamamlanan bölümleri birleştirmek için kaydedilmiş bir düzeni içeren kullanışlı bir dikiş planınız var.

• A Mathematical Foundation for Foundation Paper Pieceable Quilts — Mackenzie Leake, Gilbert Bernstein, Abe Davis ve Maneesh Agrawala.
• Sketch-Based Design of Foundation Paper Pieceable Quilts — Mackenzie Leake, Gilbert Bernstein ve Maneesh Agrawala.
• Preparing Your Foundation Paper Piecing Templates — Cristina De Miranda, Ships & Violins.
• Designing Paper-Pieced Patterns — Paper Panache.
• Foundation Paper Piecing Tutorial — Kate Basti.
• How to Foundation Paper Piece — American Quilter’s Society.