Kişisel özgürlük ile aile beklentileri arasında sınırlar nasıl çizilir

Yorumlamadan önce talebi tam olarak adlandırın

Yakın zamanda yaşanan bir olayı seçin. Tam olarak ne talep edildi, siz ne dediniz ve sonrasında ne oldu? Diyelim ki bir akrabanız her akşam otuz dakikalık bir görüntülü arama yapmak istedi. O an kabul ettiniz ancak defalarca müsait olamadınız. İki tarafın da karakterine dair bir hüküm vermek yerine, işlemeyen bu anlaşmayı ele alarak başlayın. Eğer aslında hiç kimse günlük arama talep etmediyse, buna bir yanıt hazırlamadan önce böyle bir beklentinin gerçekten var olup olmadığını kontrol edin. Bir iç çekiş, bir yüz ifadesi veya başka bir akrabanın yorumu teyit edilmiş bir talep değildir.

Bir Central China Normal University (CCNU) kampüs raporu, aile iletişimindeki çeşitli kalıpları açıklamaktadır. Bu rapor evrensel bir çizelge değil, örnekler sunar. Ne sıklıkla konuşacağınıza karar verirken kendi takvimlerinizi ve tercihlerinizi esas alın. Bir kuzeninizin yaptığı düzenleme ilginç olabilir ancak bu, sizin yeterince önemseyip önemsemediğinizin ölçütü haline gelmemelidir.

Kişisel seçimleri ortak düzenlemelerden ayırın

Seçimi kimin yaptığını ve bu seçimin kimin zamanını, eşyalarını veya alanını kullandığını sorgulayın. Bir ilgi alanını ya da henüz netleşmemiş kişisel bir planı ne zaman konuşacağınıza siz karar verebilirsiniz. Ortak bir mutfak, söz verilmiş bir eşya teslimi veya birlikte rezerve edilen bir seyahat ise etkilenen kişilerle koordinasyon gerektirir. Tek bir talep her iki konuyu da barındırabilir: öğle yemeğine gelmek ve bir masanın taşınmasına yardım etmek. Daha önce kabul ettiyseniz, öğle yemeğini reddetmek taşıma işine ne olacağını çözüme kavuşturmaz. Her bir kısmı ayrı ayrı netleştirin.

Müsaitliğinizin yanı sıra kendi sunabileceğiniz katkıyı da belirtin. Cumartesi sabahı bir çizim dersine katılabilir ve cuma günü yapmayı kabul ettiğiniz alışverişi tamamlayabilirsiniz. Kişisel zamanınızın olması, daha önce verilen bir sözü güncelleme gerekliliğini ortadan kaldırmaz. Aynı şekilde, bir kez yardım kabul etmiş olmak, gelecekteki her talebin peşinen kabul edildiği anlamına gelmez. Tartışmayı fiili düzenleme çerçevesinde tutun.

Ne yapacağınızı tanımlayan ifadeler kullanın

Somut bir ifade deneyin: Hafta içi akşamları uzun görüntülü aramalar için uygun değil, ancak pazar öğleden sonra olabilir; henüz kesinleşmemiş bir plan, siz paylaşmaya hazır olana kadar gizli kalacaktır; bir fotoğrafa bakılabilir ancak bir gruba iletilmemelidir. Birisi kişi sayısını ayarlamak için bir cevaba ihtiyaç duyuyorsa, gerçekçi bir yanıt süresi belirtin. Zaten reddedeceğinizi biliyorsanız, onları ucu açık bir "belki" ile bekletmeyin.

İsviçre çocuk koruma rehberi, ihtiyaçlarla ilgili olarak birinci tekil şahıs diliyle ifade edilen iletileri önermektedir. Bu ifade tarzı, yetişkinler arasındaki günlük konuşmalara da rehberlik edebilir. Ailenizin her zaman ne yaptığına dair genelleyici bir suçlamada bulunmadan kendi duruşunuzu belirtin. Net ifadeler yine de anlaşmazlıkla karşılanabilir. Bunun pratik amacı, seçiminizi anlaşılır kılmaktır. Yalnızca gerçekten istediğinizde ve sürdürebileceğinizde bir alternatif sunun.

Daha uzun savunmalar geliştirmeden tekrarlara yanıt verin

Bir talep yinelendiğinde yeni bir bilgi olup olmadığını kontrol edin. Farklı bir tarih veya değişen bir görev dağılımı yeni bir konuşmayı hak edebilir. Aynı isteğin tekrarlanması, başka bir açıklama uydurmanızı gerektirmez. Aksi takdirde, asıl cevabınız belirsiz kalırken her açıklama üzerinde pazarlık yapılacak yeni bir konuya dönüşebilir. Birinin katılmanızı umduğunu kabul edebilir, gelmeyeceğinizi tekrarlayabilir ve hâlâ tamamlamayı planladığınız diğer işi teyit edebilirsiniz.

USU, karşı tarafın bakış açısını anlamayı ve bunu kendi cümlelerinizle yeniden ifade etmeyi önerir. Pratik ihtiyacın arkadaşlık mı, ulaşım mı yoksa netleşmiş bir kişi sayısı mı olduğunu sorun ve ardından bu meseleye yanıt verin. Bir talebi anlamak, onu karşılamak için önerilen her yolu kabul etmek anlamına gelmez. Konuşma tekrara düştüyse, başkalarının yorumlayacağı açıklamasız bir sessizlik bırakmak yerine, şimdilik konuşmayı sonlandırdığınızı belirtin.

Aynı anlayışı her iki yönde de uygulayın

Akrabalarınızın ziyaretleri önceden haber vermesini istiyorsanız, siz de onların evine gitmeden önce sorun. Henüz tamamlanmamış bir planı konuşmamayı tercih ediyorsanız, onlara da aynı tercihi tanıyın. Başka birinin boş bir öğleden sonrasının otomatik olarak size ait olduğunu varsaymayın. Düzenleme, tek bir kişiye sınırsız ayrıcalıklar tanımak yerine insanların nasıl koordine olacağını tanımlamalıdır.

Başka biri yapmayı kabul ettiğiniz bir ev işini tamamladıysa, aksatılan görevi kabullenin ve bunu nasıl telafi edeceğinizi planlayın. Gerçek bir taahhüt hakkındaki hatırlatma, ek bir talepten farklıdır. Benzer şekilde, bir defaya mahsus bir iyilik, amacınız buysa tek seferlik olarak tanımlanmalıdır. Geçici bir düzenlemenin sessizce kalıcı bir role dönüşmemesi için o anki durumu ve sonrasında ne olacağını netleştirin.

Yaşanan gerçek bir durumu değerlendirin

Bir sonraki görüşme veya hafta sonunun ardından gözlemlenebilir ayrıntılara bakın. Düzenleme net miydi? Buna uydunuz mu? Ortak bir görev aksatıldı mı? Gerekli bilgiler sağlandı mı? Pazar öğleden sonraları düzenli olarak başka bir aktiviteyle çakışıyorsa zamanı tartışın. Değişiklikleri sürekli çok geç bildiriyorsanız haber verme sürenizi iyileştirin. İşlevsel bir sınır koyup koymadığınızın ölçütü ailenin tam onayı olmasın.

Neleri yapmaya istekli olduğunuza, nelerin önceden anlaşma gerektirdiğine ve hangi pratik değişikliğin konuyu yeniden müzakereye açacağına dair kısa, kişisel bir not tutun. Bir ev kuralı kitabına ya da her akrabaya mesaj atmaya ihtiyacınız yok. Doğrudan ilgili kişilerle tek bir düzenlemeyi netleştirmek ve buna tutarlı bir şekilde uymak, size başlamak için somut bir zemin sağlar.

Bu konuyu keşfetmeye devam et