"Sonra Lazım Olur" Kutularıyla Ne Yapılacağına Her Seferinde Tek Bir Eşya Üzerinden Nasıl Karar Verilir?
"Sonra lazım olur" kutusu bir depolama planı değil, ertelenmiş bir karardır. Bir kutu açın, içinden tek bir eşya çıkarın ve gerçek bir kullanım amacı belirleyip belirleyemediğinize, ne zaman kullanacağınıza ve nerede duracağına göre nereye ait olduğuna karar verin. Saklayacaksanız, ona görünür bir hedef yer ve bir gözden geçirme tarihi atayın. Eğer ona bir kullanım amacı ve bir yer bulamıyorsanız, başka bir kutuya aktarmak yerine evden çıkarma yolunu seçin. Bu yöntem, hali hazırda "sonra lazım olur" olarak etiketlenmiş kutuları ayıklamak içindir. İçindekilerin sadece yeni bir yığına göç etmesini önlemek amacıyla gerçek bir kullanım testi, karar için son tarih ve görünür hedef noktalar kullanır. Aşağıdaki sorular ve adımlar pratik editoryal rehberlik niteliğindedir; yayımlanmış veya test edilmiş bir program değildir. Kaynak destekli noktalar geçerli oldukları yerlerde belirtilmiştir.
Bir kutuyu açmadan önce hedef noktaları belirleyin
Yönetilebilir bir seans seçin: tek bir kutu, temiz bir zemin ve çıkardığınız her eşyayı bir yere atamayı tamamlamaya yetecek kadar zaman. Başlamadan önce birkaç hedef nokta hazırlayın:
**Sakla ve kullan:** Belirli bir raf, çekmece, dolap veya tahsis edilmiş başka bir yer.
**Başka yere geri koy:** Başka bir odaya ait eşyalar için bir sepet. Seans bittikten sonra bu sepeti ilgili odaya götürün.
**Bağışla veya hediye et:** Belirlenmiş bir alıcının veya yerel bir kuruluşun kabul ettiği temiz, çalışır durumdaki eşyalar için net biçimde işaretlenmiş bir çanta veya kutu.
**Geri dönüştür veya at:** Yerel hizmetinizin kabul ettiği materyaller ve sorumlu bir şekilde yeniden kullanılamayacak eşyalar için ayrı çıkış yolları.
**Son tarihe kadar çözüme kavuştur:** Bir model numarasını teyit etmek veya evdeki birine sormak gibi tek bir somut kontrol gerektiren eşyalar için küçük, geçici bir yer.
Son kategori, belirsiz süreli ikinci bir bekletme alanı değildir. Her eşyanın üzerine veya yanındaki kısa bir listeye bir tarih ve yapılması gereken işlemi yazın. Gerçekçi bir şekilde uyabileceğiniz, ideal olarak bir sonraki planlanan ayıklama seansınızdan önceye denk gelen bir son tarih belirleyin. Hatırlatıcıyı göreceğiniz bir yere koyun. Kontrol belirtilen tarihe kadar tamamlanmazsa elinizdeki bilgilere göre karar verin ya da eşya için sorumlu bir çıkış yolu belirleyin.
University of Illinois Extension, her eşyaya bir yer tahsis edilmesini öneriyor ve eşyaları belirlenmiş bir yeri olmadan kaldırmanın onları yalnızca istiflemek anlamına geleceği konusunda uyarıyor. Kurumun fazlalıklardan kurtulma rehberi ayrıca bir eşyanın kullanılıp kullanılmadığını, düzgün çalışıp çalışmadığını, bir kopyasının olup olmadığını ve tamir edilmeye değip değmeyeceğini sormayı da tavsiye ediyor. Buradaki tek kutu sırası ve son tarih kuralı üniversiteye atfedilen talimatlar olmayıp pratik uyarlamalar olsa da bunlar söz konusu görev için son derece yararlı yönlendirici sorulardır. [Illinois Extension: “Decluttering Your Life”](https://extension.illinois.edu/family/decluttering-your-life)
Her eşyaya gerçek kullanım testini uygulayın
Her seferinde tek bir eşya çıkarın. İşe tüm kutuyu yere dökerek başlamayın: bu, kararları takip etmeyi zorlaştırır ve başka bir geçici yığın yaratır. Her nesne için aşağıdaki soruları sırasıyla yanıtlayın:
**Bu nedir ve çalışıyor mu veya kullanılabilir durumda mı?** Amacı net değilse, tanımlamaya yetecek kadar inceleyin. Bozuk bir nesneyi, tamir etmeye dair belirsiz bir plana güvenerek saklamayın.
**Hangi belirli işi yapacak?** "Bir gün işe yarayabilir" bir kullanım amacı değildir. "Bu, seyahatlerde yanıma aldığım kameranın yedek şarj cihazı" kontrol edilebilecek kadar spesifiktir.
**Bu iş ne zaman gerçekleşecek?** Bir etkinlik, mevsim, proje veya sıradan bir rutin belirtin. Ne zaman kullanacağınızı belirleyemiyorsanız, şu an için geçerli bir plan yok demektir. Gelecekteki olası bir ihtiyaç, planlanmış bir kullanımla aynı şey değildir.
**O zamana kadar nerede duracak?** İçinde yer olan gerçek bir konum belirtin. Onu saklamak daha sık kullandığınız bir şeyin yerini alacaksa, kaldırmadan önce neyin feda edileceğine karar verin.
Önerilen hedef nokta gerçekçi olduğu sürece, bu dört soruya verilecek bir "evet" yanıtı eşyanın saklanmasını destekler. Eşyayı hemen oraya koyun veya hedef noktasını etiketleyip seansın sonunda taşıyın. Yanıtlayabilmeniz için eşyanın küçük bir kontrole ihtiyacı varsa, onu bir sonraki adımı belirlemeden bir kenara koymak yerine tarihli tek bir görev atayın. Yanıtlar belirsiz kalıyorsa, bir çıkış yolu seçin.
Amaç, gelecekteki her durumu tahmin etmek değildir. Amaç, mevcut ve makul bir kullanım ile ucu açık bir olasılığı birbirinden ayırt etmektir. Gerçekten yararlı bir yedeği saklayabilirsiniz; bu test yalnızca onun ne için olduğunu ve nereye ait olduğunu belirlemenizi ister.
Yeni bir birikim yaratmadan bir karar son tarihi belirleyin
Bazı eşyalar için kısa bir duraklama gerekir: bir kablonun tanımlanması gerekebilir, evdeki biri ortak bir aleti kullanıyor olabilir veya mevsimlik bir eşyayı sezon dışındayken değerlendirmek zor olabilir. Yalnızca belirli bir gerekçe ve net bir sonraki adım için duraklayın. "Sam'e buna ihtiyacı olup olmadığını sor" uygulanabilir bir adımdır; "bunu bir düşün" ise öyle değildir.
Eşyayı, yapılacak kontrolü ve tarihi yazın. Bu eşyaları orijinal kutuya geri koymak yerine, küçük ve görünür tek bir yerde bir arada tutun. Bu alanı, kısa bir seansta gözden geçirebileceğiniz miktarla sınırlayın. Tarih geldiğinde kontrolü tamamlayın ve derhal bir hedef nokta belirleyin. Kimse bir kullanım amacı ortaya koyamıyorsa, bunu bir karar olarak kabul edin: eşyayı uygun bir yolla elden çıkarın.
Manevi değeri olan veya pahalı nesneler için aynı soruları kullanın, ancak gerekirse ayrı ve üzerinde düşünülmüş bir karara izin verin. Son tarih karar vermeye teşvik eder, uygunsuz bir şekilde elden çıkarmak için acele etme nedeni değildir. Önemli evraklar, tehlikeli maddeler, piller, elektronik eşyalar veya özel işlem gerektiren her şey için atmadan veya bağışlamadan önce ilgili resmi yerel yönergeleri kontrol edin. Örneğin, ABD Çevre Koruma Ajansı (EPA), kişisel bilgilerin bilgisayarlardan silinmesini ve elektronik eşyaların bağışı veya geri dönüşümü için yerel seçeneklerin kontrol edilmesini tavsiye eder; lityum iyon piller ve bunları içeren cihazlar evsel çöp veya geri dönüşüm kutularına atılmamalıdır. [EPA: Electronics Donation and Recycling](https://www.epa.gov/recycle/electronics-donation-and-recycling)
Çıkış yolunu somutlaştırın
Bir bağış kutusu, ancak birisi içindekileri kullanabilecekse ve kutunun nereye gideceğini biliyorsanız bir hedef nokta sayılır. Charity Navigator, ev eşyalarının temiz ve işlevsel durumda olduğunun kontrol edilmesini ve yerel hayır kurumlarıyla iletişime geçilerek neleri kabul ettiklerinin sorulmasını önerir. Kabul kuralları farklılık gösterir, bu nedenle eşyaları taşımadan önce kuralları teyit edin. [Charity Navigator: Donating Goods](https://www.charitynavigator.org/donor-basics/other-ways-to-give/donating-goods/)
Bağışlanacak eşyaları bir arada tutun, ancak teslimat veya alım için bir sonraki adımı ve tarihi belirleyin. Bir kuruluş bunları almayacaksa, vakit kaybetmeden başka bir uygun rota seçin; bağış kutusunun bir sonraki "sonraya kalsın" kutusuna dönüşmesine izin vermeyin. Geri dönüşüm için kabul edilen malzemeler değişiklik gösterdiğinden yerel hizmetinizin kurallarına uyun. Elektronik cihazlar ve piller için bunları doğrudan ev tipi çöp kutularına atmak yerine EPA'nın güvenlik yönergelerine ve yerel talimatlara uyun.
Yenisine başlamadan önce kutuyu kapatın
Dibe ulaştığınızda orijinal kutuyu ve odayı kontrol edin. Her eşyanın üç sonuçtan birine ulaşmış olması gerekir: belirli bir yer, tarihli ve sınırlı bir takip adımı veya gerçek bir çıkış yolu. İade sepetini ilgili odalara götürün, saklanacakları yerlerine kaldırın ve bağış ya da geri dönüşüm yolculuğunu planlayın. Boş kutuyu sessizce yeni bir yığına davetiye çıkarmaması için katlayın veya başka bir amaçla yeniden kullanın.
Vaktiniz biterse net bir sınırda durun: sadece henüz orijinal kutunun içinde bulunan eşyaları bırakın; karara bağlanmamış olanları açıkça işaretleyin ve tarihlendirin. Bitmemiş içerikleri odaya yaymayın veya yeni bir kaba aktarmayın. Bir sonraki seansta tek bir eşya ve onun yazılı sonraki adımıyla devam edin.
Buradaki yararlı soru "Buna hiç ihtiyacım olabilir mi?" değil, "Bunu ne için, ne zaman kullanacağım ve nerede duracak?" sorusudur. Her yanıta bir son tarih ve görünür bir hedef nokta verin. Bu, "sonra lazım olur" ifadesini bir etiketten çıkarıp tamamlayabileceğiniz bir karara dönüştürür.