Cara Menerangkan Lore Latar Melalui Permainan Apabila Watak Lebih Tahu daripada Pemain Baharu

Sebelum menyediakan lore, catat keputusan segera yang perlu dibuat dalam babak itu: contohnya, sama ada parti akan mempercayai seorang pemandu, memasuki sebuah daerah atau menghampiri monumen yang dikawal. Berikan pemain apa-apa pengetahuan pada tahap watak yang diperlukan untuk memahami pilihan itu. Jika adat tempatan menghendaki senjata ditinggalkan di pintu masuk tempat suci, beritahu mereka sebelum parti memutuskan cara untuk masuk. Anda boleh menyampaikan fakta itu dalam satu ayat, melalui gambaran pengunjung lain atau melalui tindak balas NPC.

Ini ialah penerapan praktikal panduan D&D bahawa pemain memerlukan maklumat yang perlu untuk membuat pilihan, berdasarkan pengetahuan dan deria watak mereka. Prinsip yang sama berguna dalam permainan lain, walaupun peraturan dan kebiasaannya mungkin berbeza. GM boleh mengatur rentak penerangan dan mendedahkan butiran lanjut apabila watak menyiasat. (Peraturan Asas D&D Beyond: “Asas-Asas”)

Sebelum sesi bermula, bahagikan setiap maklumat lore kepada tiga kumpulan mudah: pengetahuan umum, pengetahuan khusus watak dan maklumat yang belum diketahui atau dipertikaikan. Pengetahuan umum boleh dinyatakan secara langsung. Pengetahuan khusus watak boleh dicungkil daripada pemain yang wataknya mempunyai latar belakang berkaitan. Maklumat yang belum diketahui boleh dimasukkan dalam penyiasatan, manakala maklumat yang dipertikaikan patut disampaikan bersama sumber atau ketidakpastiannya.

Contohnya, kebanyakan penduduk mungkin tahu bahawa jambatan lama ditutup pada waktu malam. Watak yang dibesarkan berdekatan mungkin tahu penjaga mana yang masih menyimpan kunci. Sama ada jambatan itu ditutup kerana kerosakan struktur atau arahan politik boleh kekal sebagai persoalan terbuka. Pengelasan ini mengelakkan petunjuk berguna daripada disembunyikan seolah-olah ia rahsia, sambil mengekalkan penemuan sebenar untuk diterokai dalam permainan.

Apabila babak menyentuh kepakaran seseorang, tujukan soalan kepada pemain melalui watak mereka: “Anda pernah berlatih dengan pengawal bandar. Apakah yang anda kenali tentang pusat pemeriksaan ini?” Jika anda sudah tahu jawapannya, berikan fakta yang berguna dan ajak pemain memasukkannya ke dalam babak: “Anda tahu lencana ini menandakan pegawai kanan. Bagaimanakah watak anda bertindak balas?” Pemain tidak perlu menyampaikan ucapan atau mengimprovisasi seluruh sejarah; reaksi ringkas sudah memadai.

Ini memberikan titik rujukan yang jelas kepada pemain baharu tanpa meminta mereka menghafal panduan latar. Jika pemain tidak pasti, nyatakan fakta itu dengan jelas dan teruskan. Soalan tentang pengetahuan patut membuka pilihan, bukan menjadi ujian mengejut sama ada seseorang telah mempelajari lore di luar permainan.

Tunjukkan pengetahuan tentang latar melalui perkara yang boleh diperhatikan oleh watak: susunan upacara, lambang yang lusuh, gelaran yang digunakan dalam perbualan atau cara pekedai menukar sapaan apabila melihat pakaian seragam. Sertakan penjelasan ringkas pada setiap butiran apabila maknanya mempengaruhi keputusan. Gambaran bandar yang tersendiri boleh membantu pemain mengenali tempat itu, tetapi latar belakang yang panjang sebelum mereka ada sebab untuk bertindak boleh melambatkan babak. Panduan kempen bandar D&D Beyond mengesyorkan penerangan ringkas yang menyentuh deria, supaya pemain dapat membayangkan tempat itu tanpa dibebani maklumat. (D&D Beyond: “Cara Menjalankan Kempen Bandar dalam Dungeons & Dragons”)

Corak yang berguna ialah butiran, makna, pilihan: “Pengawal memakai selempang biru milik majlis sungai. Watak anda tahu pegawai majlis boleh memeriksa kargo tanpa kebenaran majistret tempatan. Saudagar itu memandang ke arah anda—apa yang anda lakukan?” Ayat pertama menjadikan maklumat itu jelas, ayat kedua menerangkan maknanya, dan ayat ketiga mengembalikan kawalan kepada pemain.

Pengetahuan watak sepatutnya membantu pemain membuat keputusan, bukan memberitahu mereka keputusan yang betul. Berikan konteks yang berkaitan dan, jika berguna, nyatakan kemungkinan pertimbangannya: pengenalan rasmi mungkin memberi akses tetapi menarik perhatian; menggunakan kenalan tempatan mungkin lebih cepat tetapi mewujudkan kewajipan. Biarkan pemain menentukan tindak balas. Nasihat The Alexandrian tentang berkongsi kepakaran peraturan menyentuh perkara yang serupa: membantu seseorang membuat pilihan tidak sepatutnya bermakna memilih bagi pihak mereka, dan menawarkan beberapa pilihan berserta kelebihan dan kekurangannya boleh mengekalkan kebebasan mereka. (The Alexandrian: “Lore Pemain – Berkongsi Penguasaan Anda”)

Bagi pemain baharu, jelaskan pilihan tanpa menetapkan satu pilihan yang mesti diambil. Anda boleh berkata, “Anda tahu persatuan ini menganggap tuduhan terbuka sebagai cabaran rasmi. Anda boleh membangkitkan perkara itu secara terbuka, meminta pertemuan secara peribadi atau membiarkannya dahulu.” Pilihan ini ialah contoh, bukan senarai lengkap; pemain boleh mencadangkan pendekatan lain.

Jika hanya seorang watak yang mungkin tahu sesuatu fakta, beritahu pemain itu apa yang diingati oleh wataknya, kemudian tanya apa yang ingin dikongsikan dengan kumpulan. Untuk maklumat yang diperoleh semasa berpisah, nota ringkas atau laporan padat selepas kembali boleh digunakan, tetapi elakkan daripada membiarkan komunikasi rutin mengambil masa permainan. Perbincangan di RPG Stack Exchange menghuraikan beberapa pendekatan terhadap pengetahuan watak, termasuk memberikan pemain hanya butiran yang diperlukan untuk melaporkan perkara yang diperhatikan oleh wataknya; anggap pendekatan ini sebagai cadangan yang boleh disesuaikan, bukan peraturan universal. (RPG Stack Exchange: “Bagaimana saya membenarkan watak berkongsi pengetahuan yang hanya mereka ketahui?”)

Gunakan balingan hanya apabila peraturan dan situasi menjadikan ingatan tidak pasti atau membawa kesan penting. Tentukan terlebih dahulu perkara yang akan didedahkan jika berjaya dan perkara yang berubah jika gagal. Kegagalan dalam balingan untuk mengingati sesuatu tidak sepatutnya memadamkan pengetahuan biasa yang sewajarnya diketahui oleh watak; sebaliknya, watak mungkin hanya mengingati sebahagian cerita, tersalah anggap dua simbol yang serupa atau perlu merujuk seseorang. Gunakan mekanik permainan itu sendiri, kerana sistem yang berbeza mengendalikan kepakaran dan maklumat dengan cara yang berbeza.

Selepas babak itu, tanya diri anda tiga soalan praktikal: Adakah pemain memahami pilihan yang perlu dibuat? Adakah sekurang-kurangnya satu maklumat tentang latar mempengaruhi apa yang berlaku? Adakah penerangan itu memberi ruang kepada pemain untuk bertindak balas dengan cara mereka sendiri? Jika jawapan kepada soalan pertama ialah tidak, jelaskan fakta yang berkaitan lebih awal pada sesi seterusnya. Jika lore tidak mengubah babak, ringkaskan atau pindahkannya ke bahagian lain. Jika pemain menganggap khabar angin sebagai sejarah yang pasti, jelaskan sumber dan ketidakpastiannya dengan lebih terang.

Anda tidak perlu menerangkan setiap fakta yang diketahui oleh watak. Berikan pemain maklumat secukupnya untuk bertindak sebagai orang yang hidup dalam latar itu, ajak mereka meluahkan pengetahuan watak mereka dan simpan soalan yang belum terjawab untuk saat apabila jawapannya penting untuk ditemui. Dengan cara ini, pengetahuan tentang latar menjadi konteks yang boleh digunakan di meja permainan: sesuatu yang boleh diambil tindakan, dipersoalkan atau disampaikan kepada orang lain semasa bermain.

• “Asas-Asas,” Peraturan Asas D&D Beyond
• “Cara Menjalankan Kempen Bandar dalam Dungeons & Dragons,” D&D Beyond
• “Lore Pemain – Berkongsi Penguasaan Anda,” The Alexandrian
• “Bagaimana saya membenarkan watak berkongsi pengetahuan yang hanya mereka ketahui?”, RPG Stack Exchange