Cara Menjadikan Langkah Watak Piksel Terasa Lebih Berat atau Ringan melalui Pemasaan

Sebelum mengubah pemasaan, pastikan gelung itu mempunyai langkah berselang-seli yang jelas. Tandakan dua pose sentuhan, iaitu saat setiap kaki mencecah tanah, serta pose rendah ketika berat badan mendap pada kaki yang menampung. Pose lintasan, ketika kaki yang bergerak melintas di bawah badan, membantu menjelaskan peralihan. Pose-pose umum ini memberikan titik rujukan untuk pelarasan pemasaan; animasi langkah piksel tidak memerlukan banyak bingkai untuk menyampaikannya. Panduan animasi sprite resolusi rendah menerangkan kitaran dua, empat dan lapan bingkai sebagai pilihan yang boleh digunakan, bergantung pada saiz sprite dan perincian yang diingini. Tutorial kitaran langkah resolusi rendah oleh Manning Krull

Jika sprite itu kini kelihatan meluncur, melantun sekali bagi setiap gelung penuh, atau seolah-olah sentiasa mendahulukan kaki yang sama, betulkan perkara itu dahulu. Mengubah kelajuan keseluruhan boleh menyebabkan gelung yang kurang jelas lebih sukar dibaca. Mainkannya pada skala sebenar dalam permainan dan juga dengan zum masuk: perbezaan kecil dalam pemasaan yang kelihatan pada garis masa editor mungkin hilang pada saiz asal.

Pemasaan ialah tempoh sesuatu aksi; dalam gelung sprite, ia dikawal oleh kadar main balik dan tempoh setiap lukisan dipaparkan. Jarak ialah sejauh mana watak atau bahagian badan bergerak antara lukisan berturutan. Kadar main balik yang perlahan memanjangkan setiap bahagian kitaran secara sama rata. Menahan pose tertentu mengubah rentak pada bahagian itu, manakala mengubah kedudukan piksel pose mengubah jarak visual. Kawalan ini boleh digunakan bersama, tetapi kesannya berbeza.

Contohnya, memperlahankan seluruh gelung membuatkan watak mengambil masa lebih lama untuk melangkah. Menahan pose rendah menambah detik mendap yang tersendiri. Menggerakkan torso turun satu piksel lagi pada pose itu mengubah siluetnya dan saiz gerakan menunduk. Soalan yang berguna bukan sekadar “Berapa banyak bingkai yang menjadikan langkah terasa berat?” tetapi “Bilakah penonton patut melihat berat badan tiba, dan berapa lama ia patut kekal di situ?” Rujukan kitaran langkah menggunakan tempoh keseluruhan yang berbeza untuk langkah pantas, semula jadi, santai dan perlahan. Ini menyokong idea bahawa panjang kitaran ialah pilihan gaya, bukannya nilai tetap. Panduan pemasaan kitaran langkah Universiti Monmouth

Cuba langkah ini pada salinan animasi sedia ada supaya anda boleh membandingkan versi. Mula-mula, kekalkan bilangan lukisan dan kurangkan sedikit kelajuan main balik. Pastikan watak masih kelihatan melangkah dan bukan bergerak dalam gerak perlahan. Jika seluruh gelung terasa lembap secara seragam, kembalikan kelajuan asal dan buat pelarasan setempat.

Seterusnya, panjangkan pose rendah yang menampung berat dengan menahannya seketika, atau tambahkan bingkai yang hampir serupa jika editor anda menyokongnya dengan jelas. Pengulangan itu patut membuatkan badan kelihatan tiba lalu mendap di atas kaki yang menampung. Pastikan kaki yang menapak kekal di tempatnya sepanjang tempoh itu. Jika kaki itu bergeser di atas tanah, jeda tersebut mungkin kelihatan seperti gelinciran atau tersangkut, bukannya pemindahan berat.

Ujian praktikalnya ialah membandingkan gelung asal dengan gelung yang diubah secara bersebelahan, menggunakan kadar main balik dan kelajuan pergerakan permainan yang sama. Perhatikan sela masa dari setiap sentuhan hingga kedudukan badan yang paling rendah. Jika badan mendap selepas kaki mendarat, pemasaan itu boleh menyampaikan pemindahan berat yang lebih berat; jika badan kekal rendah terlalu lama, langkahnya mungkin terasa tersekat. Hubungan antara pose dan pemasaan dapat dilihat walaupun dalam kitaran piksel yang ringkas: panduan MakeCode Arcade oleh Adafruit melaraskan langkah dengan mengubah selang bingkai dan pose badan, termasuk mengalihkan badan ke bawah dalam satu bingkai. Panduan animasi piksel Adafruit

Untuk menjadikan watak yang sama terasa lebih ringan, cuba kitaran yang lebih pendek atau kurangkan tempoh tahan pada pose rendah. Biarkan badan melalui kedudukan paling rendah tanpa berlama-lama, dan jadikan gerakan naik ke langkah seterusnya terasa pantas. Anda juga boleh mengecilkan sedikit lantunan menegak jika watak kelihatan jatuh dengan berat pada setiap sentuhan. Ubah sama ada kelajuan kitaran atau pose dahulu; melaraskan kedua-duanya serentak menyukarkan anda mengenal pasti perubahan yang memperbaik hasilnya.

Kelajuan sahaja boleh menyampaikan rasa tergesa-gesa selain rasa ringan. Kitaran pantas yang digandingkan dengan badan yang turun banyak boleh terasa kuat atau kelam-kabut, manakala pemulihan pantas dan tundukan yang terkawal boleh terasa tangkas. Anggap ini sebagai pilihan animasi yang perlu diuji, bukannya formula fizikal yang universal. Bandingkan dengan panjang langkah watak dan kelajuan pergerakan yang dimaksudkan supaya animasi yang lebih pantas tidak membayangkan gerakan kaki yang bercanggah dengan pergerakan ke hadapan.

Perbandingan ringkas boleh menunjukkan bahagian rentak yang menghasilkan kesan. Nilai di bawah ialah contoh, dengan andaian pratonton 12 bingkai sesaat dan pose yang sama bagi setiap versi. “Tahan” bermaksud jumlah tempoh pose rendah dipaparkan, termasuk lukisan asalnya. Ini bukan piawaian profesional yang ditetapkan.

Versi	Panjang kitaran	Tempoh tahan pose rendah	Perkara yang perlu diperiksa
Asas	8 bingkai (kira-kira 0.67 s)	1 bingkai (kira-kira 0.08 s)	Adakah gerakannya jelas pada saiz permainan?
Ujian lebih berat	10 bingkai (kira-kira 0.83 s)	2 bingkai (kira-kira 0.17 s)	Adakah badan mendap tanpa membuatkan kaki kelihatan terpaku pada tanah?
Ujian lebih ringan	6 bingkai (kira-kira 0.50 s)	1 bingkai (kira-kira 0.08 s)	Adakah pemulihan terasa pantas sementara sentuhan kaki kekal jelas?

Angka ini ialah contoh pengiraan, bukannya nilai lalai yang disyorkan: lapan bingkai pada 12 bingkai sesaat mengambil masa dua pertiga saat. Jika anda mempunyai kitaran empat bingkai, cuba gandakan pose rendah sebelum menambah beberapa lukisan baharu. Jika sprite itu sangat kecil, memudahkan pose mungkin lebih mengekalkan kejelasan daripada menambah perincian; Krull menyatakan bahawa kitaran dua dan empat bingkai sesuai untuk sprite kecil, manakala kitaran yang lebih panjang boleh digunakan untuk sprite yang lebih besar. Perbincangan Krull tentang saiz kitaran

Gelung langkah yang digunakan dalam permainan sering dimainkan semasa watak bergerak merentasi skrin. Jika watak bergerak terlalu jauh dalam satu kitaran, kaki boleh kelihatan meluncur; jika kitaran dipercepat sedangkan kadar pergerakan kekal sama, kaki mungkin bergerak pantas di bawah badan yang bergerak perlahan ke hadapan. Uji animasi dalam konteks permainan sebenar dan laraskan pemasaan kitaran bersama kelajuan pergerakan apabila perlu. Panduan Monmouth menyatakan bahawa kitaran langkah sering dicipta di tempat yang sama untuk tujuan gelung. Oleh itu, pergerakan dalam permainan masih perlu diperiksa secara berasingan. Panduan kitaran langkah Universiti Monmouth

Semasa memeriksa kaki yang menapak, perhatikan kedudukannya berbanding tanah merentas bingkai ketika kaki itu sepatutnya menampung berat. Kedudukannya patut kekal stabil secara visual sehingga watak mengangkatnya. Pada sprite yang sangat kecil, peralihan satu piksel ialah gerakan yang ketara, jadi periksa urutan itu pada saiz asal dan teliti bingkai demi bingkai jika anda melihat pergeseran.

Jika langkah terasa terapung, periksa sama ada torso kekal pada ketinggian yang hampir sama semasa sentuhan dan pose rendah. Tundukan yang lebih jelas atau gerakan mendap yang lebih lama mungkin membantu, tetapi keterlaluan pada kedua-duanya boleh membuatkan watak melantun. Jika langkah terasa seperti hentakan, kurangkan tempoh tahan pose rendah atau lembutkan gerakan badan ke bawah. Jika langkah terasa perlahan tanpa terasa berat, kembalikan kelajuan keseluruhan kitaran dan laraskan pemasaan berhampiran pose yang menampung berat.

Jika sebelah langkah terasa lebih berat daripada sebelah lagi, bandingkan kedua-dua separuh kitaran: jarak sentuhan, tempoh pose rendah, ketinggian badan dan kedudukan kaki yang menapak. Perbezaan kecil yang disengajakan boleh menambah ekspresi, tetapi ketidakpadanan yang tidak disengajakan sering kelihatan seperti tempang atau gelung yang rosak. Gunakan pasangan yang dicerminkan atau hampir sepadan sebagai asas, kemudian tambahkan ketidaksimetrian hanya apabila sesuai dengan reka bentuk.

Sediakan tiga pratonton: versi asal, ujian pemasaan lebih berat dan ujian pemasaan lebih ringan. Mainkan semuanya pada skala paparan dan kelajuan pergerakan yang sama, kemudian tanya soalan yang khusus: di manakah badan mendap, seberapa cepat badan meninggalkan titik terendah, dan adakah kaki kekal menapak ketika sepatutnya? Jika sesuatu versi lebih jelas, kekalkan perubahan itu. Jika ia hanya kelihatan lebih perlahan atau lebih pantas, batalkan perubahan dan uji tempoh tahan pose rendah secara berasingan.

Tiada satu jumlah bingkai yang menjadikan setiap sprite kelihatan berat atau ringan. Hasil terbaik bergantung pada skala sprite, reka bentuk pose, kelajuan permainan dan gaya. Tetapkan asas yang jelas, ubah tempoh kitaran atau tempoh tahan setempat sedikit demi sedikit, dan nilai gelung dalam konteksnya. Dengan cara itu, anda boleh membentuk kesan berat melalui pemasaan secara berulang sambil memastikan gerakan piksel kekal jelas.

• Tutorial: Animasi berjalan untuk sprite resolusi rendah — Manning Leonard Krull

• Pergerakan: Kitaran Langkah — Halaman Arahan Animasi Universiti Monmouth

• Animasi Piksel MakeCode Arcade — Sistem Pembelajaran Adafruit