Een spread van twee schetsboekpagina’s archiveren zonder de compositie te verliezen

Bekijk de spread als één compositie voordat je de camera opstelt. Bepaal drie soorten verhoudingen: de positie van de vouw, de afstand tussen de belangrijkste elementen en eventuele lijnen die van de ene pagina doorlopen naar de andere. Gebruik deze als referentiepunten tijdens het bewerken.

Stel je bijvoorbeeld een spread voor met denkbeeldige speelgoedwerkplaatsen. Een kronkelend lint loopt over het midden, een groot rond raam staat op de linkerpagina en drie kleine krukjes staan dicht bij de rechterrand. Een goede kopie behoudt het doorlopende lint, de vorm van het raam en de ruimte rond de krukjes. Dat elke pagina precies evenveel ruimte in een rechthoek inneemt, is minder belangrijk dan die onderlinge verhoudingen.

Plan om twee bruikbare versies te bewaren: een oorspronkelijke opname waarop het open boek te zien is, en een zorgvuldig aangepaste spread die prettig te bekijken is. Als je ook afzonderlijke pagina’s vastlegt voor meer detail, bewaar die dan samen met de spread. Dit is een praktische aanbeveling voor de werkwijze: elk bestand beantwoordt een andere vraag over hetzelfde kunstwerk.

Begin met de binding en de positie van de tekening. De Library of Congress noemt opnamen van bovenaf, ondersteuning met een boekwieg en geschikte afmetingen van de apparatuur als belangrijke aandachtspunten bij het digitaliseren van ingebonden materiaal. Ook raadt de organisatie wigvormige steunen aan voor boeken die maar beperkt open kunnen. Review of Imaging Equipment

Toestand van de spread	Praktische startmethode	Controle van de compositie
Beide pagina’s liggen vrijwel plat en passen in één beeld	Eén foto van bovenaf	Neem alle randen en de volledige vouw op
Het boek kan maar gedeeltelijk open	Ondersteunde opname van bovenaf, zo nodig aangevuld met opnamen van afzonderlijke pagina’s	Bewaar de referentie van het open boek als leidraad voor het samenvoegen
De spread ligt zonder druk plat en past op de scanner	Scan de volledige spread	Controleer of de scanner de binnenmarges vastlegt
Er past maar één pagina op de scanner	Foto van de volledige spread plus afzonderlijke scans	Gebruik de foto om schaal en tussenruimte te bepalen
Belangrijke lijnen verdwijnen in de vouw	Extra opnamen gericht op de binnenmarges	Noteer welke lijnen verborgen blijven

De binnenmarge, waar de pagina’s samenkomen, verdient bijzondere aandacht. NYC Municipal Archives legt uit dat de plaat van een scanner een smalle binnenmarge kan verbergen, terwijl de omliggende pagina’s bij fotografie van bovenaf ook inhoud in de vouw kunnen bedekken. Geen van beide methoden brengt automatisch alles bij de binding in beeld. The Problem of Books

Gebruik voor deze werkwijze alleen een flatbedscanner als het schetsboek zonder de rug omlaag te drukken op zijn plaats blijft liggen. Als de tekening nog steeds in de vouw kromt, behoud die kromming dan in de referentieopname en overweeg extra opnamen in plaats van het boek verder plat te drukken.

Leg het open schetsboek op een effen oppervlak en ondersteun zo nodig de kaften en pagina’s. Plaats de camera boven het midden van de spread. Houd het beeldvlak van de camera parallel aan de pagina’s als die ongeveer plat liggen. Laat rondom het boek een smalle rand vrij, zodat de eerste opname alle vier de buitenhoeken bevat.

Artist Studio Archives raadt aan kunstwerken te fotograferen met een camera die gecentreerd en parallel staat, een statief, wat ruimte rondom in beeld en zachte, gelijkmatige belichting. Als opties noemt de organisatie diffuus daglicht of twee gediffuseerde lampen. Digitizing Your Archive: Photographing Artwork

Gebruik deze opstelling als uitgangspunt en bekijk daarna een testopname. Vergelijk de linker- en rechterkant van het papier: is de ene duidelijk donkerder? Controleer of er een reflectie over potlood- of inktlijnen valt. Pas de belichting aan voordat je verdergaat. Houd de posities van het boek, de camera en de verlichting gelijk voor eventuele aanvullende opnamen.

Gebruik de eerste foto als referentie voor de compositie. Neem de vouw en alle bedoelde lege marges op, zelfs als een latere weergavekopie strakker wordt bijgesneden. Bekijk de afbeelding daarna op volledige grootte: controleer de buitenhoeken, het midden en de lichtste lijnen. Is een deel onduidelijk, maak dan een extra detailfoto zolang de opstelling nog staat.

Afzonderlijke pagina-afbeeldingen hebben een gedeelde referentie nodig. Begin met een werkkopie van de foto van de volledige spread en plaats vervolgens opnamen met meer detail erboven in een editor die met lagen werkt. Verlaag tijdelijk de dekking van een laag zodat je de lijnen kunt vergelijken met de referentie eronder.

Gebruik deze controle met drie ankerpunten als praktische hulp bij het uitlijnen:

1. Buitenste ankerpunt: Lijn een herkenbare lijn dicht bij de buitenrand van de pagina uit.
2. Binnenste ankerpunt: Lijn een andere lijn dicht bij de vouw uit.
3. Vormanker: Controleer een herkenbare vorm buiten de lijn tussen die punten, zoals een cirkel of een rechthoekige schets.

Stem eerst de schaal en rotatie op elkaar af. Komen twee ankerpunten overeen, maar het derde niet, controleer dan de bronafbeeldingen op verschillen in perspectief of kromming van de pagina’s. Rek de afbeelding niet telkens verder uit totdat één lijn aansluit terwijl andere vormen verschuiven. Als het verschil groot is, kan een nieuwe opname een getrouwer resultaat opleveren.

Automatisch samenvoegen is handig wanneer opnamen details met elkaar gemeen hebben. Adobe raadt voor bronfoto’s in Photomerge ongeveer 40% overlap aan, samen met een gelijkblijvende brandpuntsafstand en belichting. Zie dit als richtlijn voor overlappende opnamen van hetzelfde kunstwerk, niet als vereiste waaraan twee tegenoverliggende pagina’s vanzelf zullen voldoen. Get Started with Photomerge

Twee afzonderlijk gescande pagina’s bevatten mogelijk geen gemeenschappelijk tekengebied. Plaats ze in dat geval naast elkaar en gebruik de referentiefoto om hun onderlinge verhouding te beoordelen. Laat een automatische samenvoegfunctie de afstand niet uitsluitend op basis van blanco papier bepalen. Controleer in het voorbeeld van de speelgoedwerkplaats eerst het lint bij de vouw en bekijk daarna het raam en de krukjes voordat je de samenvoeging goedkeurt.

Bepaal hoe de middenvouw in de weergavekopie moet verschijnen. Een zichtbare vouw kan bij het uiterlijk van het schetsboek horen. Een harde schaduw door de belichting kan de tekening verbergen. Dat vraagt om verschillende oplossingen: behoud de vouw als die het voorwerp getrouw weergeeft en verbeter de opname als de belichting de lijnen onzichtbaar maakt.

Als een lijn in de binding verdwijnt, kan een editor het precieze verloop niet bepalen aan de hand van pixels die nooit zijn vastgelegd. Bewaar de oorspronkelijke opname en noteer welk deel verborgen is. Maak je een afzonderlijk gereconstrueerde presentatieversie, label die dan duidelijk en bewaar de vastgelegde versie erbij.

Snijd de samengevoegde spread als één geheel bij. Als je elke pagina afzonderlijk tot aan de dichtstbijzijnde lijn bijsnijdt, kan dat bedoelde lege ruimte wegnemen of het schijnbare midden van de compositie verplaatsen. Vergelijk de uiteindelijke uitsnede met de referentie, vooral de afstand tussen de tekening en elke buitenrand.

Gebruik een eenvoudige controle: bekijk de oorspronkelijke en bewerkte spread op dezelfde weergegeven grootte. Lijkt een kleine schets nu benauwd? Is de opening in het midden breder geworden? Lijkt de tekening scheef doordat één pagina afzonderlijk is gedraaid? Controleer deze wijzigingen opnieuw voordat je verdere aanpassingen aan de tinten maakt.

De pixelafmetingen geven aan hoeveel afbeeldingsgegevens je archief bevat. Als je de instelling pixels per inch van een bestand wijzigt zonder opnieuw te samplen, veranderen de berekende afdrukafmetingen; bij opschalen worden extra pixels geschat. Adobe legt uit dat opschalen geen details kan terughalen die in de oorspronkelijke opname ontbreken. Image Size, Resolution, and Resampling

Een rekenvoorbeeld: stel dat de uiteindelijke spread 12 × 8 inch beslaat. Bij een gekozen uitvoerdichtheid van 300 pixels per inch zijn de bijbehorende afmetingen 3.600 × 2.400 pixels: vermenigvuldig elke maat met 300. Dit is een voorbeeld voor het plannen van de uitvoer, geen bewijs dat een bestand voldoende detail van de tekening bevat.

Bekijk de lichtste potloodlijnen en de smalste arceringen op volledige grootte. Bekijk daarna de volledige spread op een prettig leesbaar formaat om de balans te beoordelen. Beide controles zijn belangrijk: scherpe details kunnen samengaan met een onnauwkeurige samenvoeging, en een mooi totaalbeeld kan een onscherp midden verbergen.

Pas de tinten aan op een werkkopie. Vergelijk de lichte lijnen voor en na elke wijziging, vooral als je het papier lichter maakt. Stop als de aanpassing lijnen verwijdert die je wilde behouden. Wacht met het verkleinen voor weergavekopieën tot de compositie en de toonaanpassingen definitief zijn.

The National Archives beschrijft TIFF als formaat voor masterafbeeldingen, JPEG als bruikbaar voor kleinere weergavekopieën en PDF als optie om meerdere pagina’s te bekijken. De richtlijnen raden ook een beschrijvende ordening, notities over de opname en meerdere bewaarde kopieën aan. Preserving and Digitizing Personal Photo Albums and Scrapbooks

Een compacte map voor één spread kan het volgende bevatten:

• De ongewijzigde bestanden van de camera of scanner.
• Een TIFF van de samengevoegde spread met volledige resolutie.
• Het bewerkbare project, als je lagen of maskers hebt gebruikt.
• Een JPEG-weergavekopie waarop beide pagina’s samen te zien zijn.
• Een korte tekstnotitie met de identificatie van het schetsboek, paginanummers, de gebruikte opnamemethode en belangrijke bewerkingen.

Gebruik verwante bestandsnamen, zoals sketchbook-03_p018-019_reference, sketchbook-03_p018-019_master.tif en sketchbook-03_p018-019_view.jpg. Behoud voor de referentie de bestandsextensie van het origineel. Noteer of je het perspectief hebt aangepast, opnamen hebt gecombineerd of een verborgen deel van de vouw onopgelost hebt gelaten.

Open de opgeslagen master en weergavekopie voordat je het schetsboek opbergt. Controleer of beide pagina’s in de juiste volgorde staan, alle bedoelde randen zichtbaar blijven en het midden overeenkomt met het origineel. Bewaar nog een kopie op een apart opslagapparaat. Met het voltooide archief kun je de spread als één complete compositie bekijken, terwijl de details en de keuzes achter de digitale versie beschikbaar blijven.

• Review of Imaging Equipment — Library of Congress
• The Problem of Books — NYC Department of Records & Information Services
• Digitizing Your Archive: Photographing Artwork — Artist Studio Archives
• Get Started with Photomerge — Adobe Photoshop
• Image Size, Resolution, and Resampling — Adobe Photoshop
• Preserving and Digitizing Personal Photo Albums and Scrapbooks — National Archives