Aangrenzende kleurvlakken in wandtapijt verbinden zonder openingen achter te laten
Verbind aangrenzende kleurvlakken in een geweven wandtapijt door hun inslagdraden tussen de kettingdraden in elkaar te haken of ze om een gedeelde kettingdraad te laten verspringen. Beide methoden verbinden de kleurvlakken op de grens. Als je elke kleur alleen om de kettingdraad aan de eigen rand laat keren, blijven de vlakken gescheiden en kan er een verticale spleet ontstaan. Weefstructuren, Art Institute of Chicago
Deze gids is bedoeld voor beginnende wandtapijtwevers die al linnenbinding kunnen weven en twee aangrenzende vormen willen verbinden. Begin met een klein proeflapje in twee kleuren, zodat je het garenpad kunt volgen en de grens kunt vergelijken voordat je de techniek in een groter ontwerp toepast.
Waarom ontstaat er een opening tussen aangrenzende kleuren?
Er ontstaat een spleet wanneer aangrenzende inslagdraden steeds terugkeren zonder met elkaar verbonden te zijn. De rijen dichter op elkaar pakken zorgt niet voor die ontbrekende verbinding opzij. Het Art Institute of Chicago maakt onderscheid tussen deze structuur en in elkaar haken, waarbij aangrenzende inslagdraden in elkaar lussen, en verspringen, waarbij ze een kettingdraad delen. Weefstructuren
Controleer eerst of je een doorlopende opening ziet of een kettingdraad die tijdelijk onbedekt is. Rebecca Mezoff legt uit dat een kettingdraad die onbedekt lijkt op de plek waar twee kleuren samenkomen, bij de volgende inslag bedekt kan worden. Voltooi de reeks van twee inslagen voordat je het garenpad verandert. Een inslag is één passage door de kettingdraden; een reeks betekent hier een heen- en teruggaande passage. Vier dingen die een wandtapijtwever moet onthouden
Welke verbindingsmethode kies je?
Kies op basis van de grens die je wilt weven en of de aangrenzende vlakken nog toegankelijk zijn. Het volgende hulpmiddel bij je keuze past de structurele onderscheidingen van het Art Institute en de instructies voor in elkaar haken van Schacht toe. Weefstructuren, Ontdek de gezamenlijke wandtapijtweefles
| Jouw situatie | Methode om uit te proberen | Wat de vlakken verbindt |
|---|---|---|
| Je wilt tijdens het weven een verticale grens verbinden | Inslagdraden in elkaar haken | Aangrenzende inslagdraden lussen om elkaar heen |
| Je wilt beide kleuren om dezelfde grenskettingdraad laten keren | Verspringen | Beide kleuren delen die kettingdraad |
| Er is al een verticale spleet geweven | Naai de spleet dicht of haal het werk uit om verbindingen aan te brengen | Naaien verbindt de bestaande randen; opnieuw weven verandert de structuur |
| De grens verschuift zijwaarts in plaats van verticaal op te stapelen | Beoordeel of er daadwerkelijk een doorlopende spleet ontstaat | Verspringende ontmoetingspunten hebben mogelijk geen extra verbinding nodig |
Een bestaande spleet dichtnaaien is een bekende optie. Mezoff beschrijft het dichtnaaien of in elkaar haken van lange spleten en legt uit dat kleine, verspringende openingen in de stof kunnen verdwijnen. Ga niet uit van een universele grens voor de spleetlengte: haar uitleg stelt er geen vast voor elke soort garen, kettingdichtheid en elk project. Wandtapijt en lego: opgebouwd als bakstenen
Hoe haak je de inslagdraden van twee kleuren in elkaar?
De methode van Schacht, waarbij je in dezelfde richting weeft, verbindt de inslagdraden om de rij en levert een gekartelde kleurgrens op. Weef beide vlakken in elke rij in plaats van eerst één hoog blok af te maken. In het voorbeeld voor deze les wordt een even aantal kettingdraden per vlak gebruikt. Ontdek de gezamenlijke wandtapijtweefles, les 3
Gebruik voor een oefening met twee kleuren groen links en crème rechts:
- Weef in één sprong — de opening tussen afwisselende kettingdraden — elke kleur van rechts naar links door het eigen vlak. Laat beide werkdraden aan de linkerranden van hun respectieve vlakken liggen.
- Wissel van sprong en sla de rij aan.
- Weef groen van links naar rechts en laat het bij de grens uitkomen.
- Leid de crèmekleurige draad om de groene werkdraad en vervolgens door dezelfde sprong het crèmekleurige vlak in. De verbinding bestaat uit een inslagdraad die om de andere inslagdraad loopt tussen de vlakken.
- Laat genoeg inslagdraad over om de rij aan te slaan, wissel van sprong en sla aan.
- Breng beide kleuren binnen hun eigen vlak van rechts naar links terug. Herhaal het in elkaar haken bij de volgende passage van links naar rechts. Ontdek de gezamenlijke wandtapijtweefles
Pauzeer na de eerste verbinding en volg beide werkdraden. Zoek de lus voordat je er meer rijen overheen slaat. Kun je niet vinden waar crème om groen loopt, haal die passage dan uit en herhaal hem langzaam.
Hoe verbindt verspringen kleuren om een gedeelde kettingdraad?
Bij verspringen wordt een gemeenschappelijke kettingdraad gebruikt in plaats van een lus tussen inslagdraden. Kies één kettingdraad op de grens als keerpunt voor beide aangrenzende kleuren. Breng de linkerkleur naar die kettingdraad en keer terug naar het eigen vlak; breng de rechterkleur naar dezelfde kettingdraad en keer terug naar het eigen vlak. Tijdens het weven keren ze om en om om de gedeelde kettingdraad. Weefstructuren
Markeer de gekozen kettingdraad boven het weefsel op je proeflapje, zodat je elke keer kunt controleren. Volg de bestaande boven-ondervolgorde en bekijk de grens na elke voltooide reeks. Controleer vooral of beide kleuren daadwerkelijk om de gemarkeerde kettingdraad keren. Keren ze elk om een andere aangrenzende kettingdraad, dan heb je twee afzonderlijke randen gemaakt.
Hoe voorkom je dat de verbinding insnoert?
Ook een verbinding heeft genoeg inslagdraad nodig om over en onder de kettingdraden door te lopen. Mezoff legt uit dat de benodigde garenlengte groter is dan de rechte afstand over het weefsel; dikkere kettingdraden vragen om een langer pad. Als kettingdraden naar elkaar toe trekken of het weefsel smaller wordt, laat dan meer inslagdraad over. Vier dingen die een wandtapijtwever moet onthouden
Leg de inslagdraad met een kleine boog of lus neer voordat je hem aanslaat. Houd de grens in de gaten terwijl je de lus op zijn plek brengt: als het aanspannen van de verbinding de omliggende kettingdraden verplaatst, haal dan een stukje terug en laat meer garen over. Controleer de breedte bij de verbinding én aan de buitenranden. Zo pas je Mezoffs uitleg over het garenpad toe op het verbindingspunt.
Volg deze volgorde bij het opsporen van problemen:
- Eén schijnbaar onbedekte kettingdraad: voltooi eerst de teruggaande inslag voordat je ingrijpt.
- Een blijvende verticale opening: volg de keerpunten en controleer of er een verbinding ontbreekt.
- Kettingdraden die naar de verbinding toe trekken: maak de laatste passage losser en laat meer inslagdraad over.
- Een onbekende textuur aan de grens: vergelijk het garenpad met je gekozen methode voordat je van techniek verandert. Vier dingen die een wandtapijtwever moet onthouden
Moet je bij gebogen en diagonale grenzen overal de inslagdraden in elkaar haken?
Kleine openingen hoeven niet per se op elk ontmoetingspunt verbonden te worden. Mezoff legt uit dat verspringende ontmoetingspunten van inslagdraden in de stof kunnen verdwijnen, terwijl punten die steeds op één lijn liggen een spleet vormen. De richting van de grens is dus van belang: kijk waar de keerpunten zich opstapelen in plaats van elke kleurverandering hetzelfde te behandelen. Wandtapijt en lego: opgebouwd als bakstenen
Bekijk bij een gebogen vorm de bijna verticale delen apart van de delen die zijwaarts lopen. Vraag je af of meerdere keerpunten zich op één plek opstapelen. Gebruik de geplande omtrek als leidraad; de grens verplaatsen om een opening te verbergen verandert ook de vorm. Probeer bij een omtrek met een aanhoudende verticale rand een bewuste verbinding uit.
Hoe kun je de verbindingen testen voordat je je ontwerp weeft?
Maak een vergelijkend proeflapje met de kettingdraden en twee contrasterende inslagdraden die je wilt gebruiken. De volgende afmetingen zijn voorbeelden om mee te oefenen, geen verplichte specificaties. Gebruik 24 kettingdraden: verdeel ze in twee groepen van 12 voor de oefeningen met een spleet en met in elkaar gehaakte inslagdraden. Wijs voor de oefening met verspringen een kettingdraad in het midden aan als gedeelde grensdraad.
Weef drie korte banen en breng beide kleuren op dezelfde hoogte voordat je van methode verandert:
- Afzonderlijk keren: weef twee aangrenzende blokken zonder de randen te verbinden. Zo krijg je een referentiespleet.
- Inslagdraden in elkaar haken: volg de bovenstaande reeks waarbij je in dezelfde richting weeft. Stop na enkele verbindingen en volg één lus.
- Verspringen: gebruik de gemarkeerde gedeelde kettingdraad en controleer of beide kleuren eromheen keren.
Noteer wat je ziet: de kleurlijn, eventuele openingen, het oppervlak bij de grens en of de afstand tussen de kettingdraden verandert. Vergelijk het proeflapje tijdens het weven en opnieuw nadat je het van het weefgetouw hebt gehaald. Dit zijn waarnemingen die je zelf doet; er wordt geen bepaalde uitkomst verwacht.
Kies de verbinding die bij het uiterlijk van je ontwerp past en waarvan je het garenpad steeds op dezelfde manier kunt herhalen. Controleer voordat je verdergaat met een verticale kleurgrens drie dingen: beide vlakken zijn tot de werkrij geweven, de bedoelde verbinding is aanwezig en de omliggende kettingdraden staan gelijkmatig uit elkaar.
Bronnen
- Art Institute of Chicago — Weefstructuren
- Jane Patrick, Schacht Spindle Company — Ontdek de gezamenlijke wandtapijtweefles
- Rebecca Mezoff — Vier dingen die een wandtapijtwever moet onthouden
- Rebecca Mezoff — Wandtapijt en lego: opgebouwd als bakstenen
