Jak łączyć sąsiadujące obszary gobelinu w różnych kolorach bez pozostawiania szczelin

Szczelina powstaje, gdy sąsiadujące wątki wielokrotnie zawracają, nie łącząc się ze sobą. Ściśniejsze dobijanie rzędów nie zapewnia brakującego połączenia w poprzek tkaniny. Art Institute of Chicago odróżnia tę strukturę od splatania, w którym sąsiadujące wątki tworzą pętle, oraz od łączenia na zakładkę, w którym dzielą jedną nić osnowy. Struktury tkackie

Najpierw sprawdź, czy widzisz ciągłe otwarcie, czy chwilowo odsłoniętą nić osnowy. Rebecca Mezoff wyjaśnia, że osnowa widoczna na styku dwóch kolorów może zostać zakryta przy kolejnym przejściu wątku. Zanim zmienisz jego przebieg, wykonaj sekwencję dwóch przejść. Jedno przejście to pojedynczy przebieg wątku przez osnowę; tutaj sekwencja oznacza przejście w jedną stronę i powrót. Cztery rzeczy, o których powinien pamiętać tkacz gobelinów

Wybór zależy od tego, jaką granicę chcesz utkać i czy sąsiadujące obszary są nadal dostępne. Poniższa pomoc decyzyjna opiera się na rozróżnieniach strukturalnych opisanych przez Art Institute i instrukcji splatania firmy Schacht. Struktury tkackie, Poznaj wspólne tkanie gobelinów

Twoja sytuacja	Metoda do wypróbowania	Co łączy obszary
Chcesz połączyć pionową granicę w trakcie tkania	Splatanie wątków	Sąsiadujące wątki tworzą pętle wokół siebie
Chcesz, aby oba kolory zawracały wokół jednej nici osnowy na granicy	Łączenie na zakładkę	Oba kolory korzystają z tej nici osnowy
Pionowa szczelina jest już utkana	Zszyj szczelinę albo spruj tkaninę, aby wprowadzić połączenia	Ścieg łączy istniejące krawędzie; ponowne tkanie zmienia strukturę
Granica przesuwa się na boki, zamiast układać pionowo	Oceń, czy rzeczywiście powstaje ciągła szczelina	Przesunięte punkty styku mogą nie wymagać dodatkowego łączenia

Zszycie istniejącej szczeliny to sprawdzona metoda. Mezoff opisuje zszywanie lub splatanie długich szczelin, wyjaśniając zarazem, że małe, przesunięte względem siebie otwory mogą zniknąć w tkaninie. Unikaj przyjmowania jednej uniwersalnej granicy długości szczeliny: jej wyjaśnienie nie określa takiej wartości dla każdej przędzy, gęstości osnowy i projektu. Gobelin i klocki Lego: budowanie jak z cegieł

Metoda Schacht polegająca na tkaniu w tym samym kierunku łączy wątki co drugi rząd i tworzy ząbkowaną granicę kolorów. Przerabiaj oba obszary w każdym rzędzie, zamiast najpierw kończyć jeden wysoki blok. W przykładzie dydaktycznym wykorzystano parzystą liczbę nici osnowy w każdej sekcji. Poznaj wspólne tkanie gobelinów, lekcja 3

W próbce do ćwiczeń w dwóch kolorach użyj zielonej przędzy po lewej i kremowej po prawej:

1. W jednym przesmyku — otworze między naprzemiennymi nićmi osnowy — przeprowadź każdy kolor przez jego własny obszar, od prawej do lewej. Pozostaw oba robocze pasma na lewych krawędziach ich obszarów.
2. Zmień przesmyk i dobij rząd.
3. Prowadź zieloną przędzę od lewej do prawej, wyprowadzając ją przy granicy.
4. Owiń pasmo kremowej przędzy wokół roboczego wątku zielonej, a następnie wprowadź je w ten sam przesmyk przez kremowy obszar. Połączenie powstaje między obszarami przez owinięcie jednego wątku wokół drugiego.
5. Pozostaw odpowiednią długość wątku do dobicia, zmień przesmyk i dobij.
6. Przeprowadź oba kolory z powrotem przez ich obszary od prawej do lewej. Powtórz splatanie przy następnym przejściu od lewej do prawej. Poznaj wspólne tkanie gobelinów

Zatrzymaj się po pierwszym połączeniu i prześledź oba robocze pasma przędzy. Zlokalizuj pętlę, zanim dobijesz kolejne rzędy. Jeśli nie widzisz, gdzie kremowa przędza owija się wokół zielonej, spruj to przejście i powtórz je powoli.

Łączenie na zakładkę wykorzystuje wspólną nić osnowy zamiast pętli łączącej wątki. Wybierz jedną nić osnowy na granicy jako punkt zawracania dla obu sąsiadujących kolorów. Doprowadź lewy kolor do tej nici i zawróć go do jego obszaru; doprowadź prawy kolor do tej samej nici i zawróć go do jego obszaru. W miarę postępu tkania oba kolory zawracają naprzemiennie wokół wspólnej nici osnowy. Struktury tkackie

Na próbce zaznacz wybraną nić osnowy nad tkaniną, aby móc kontrolować każde zawrócenie. Zachowaj dotychczasową sekwencję przeplatania nad i pod nićmi osnowy, a po każdej ukończonej sekwencji obejrzyj granicę. Sprawdź, czy oba kolory rzeczywiście zawracają wokół zaznaczonej nici. Jeśli każdy zawraca wokół innej, sąsiedniej nici, pozostają dwie niezależne krawędzie.

Połączenie nadal wymaga takiej ilości wątku, by można go było prowadzić nad i pod osnową. Mezoff wyjaśnia, że potrzebna długość przędzy jest większa niż prosta odległość w poprzek tkaniny; grubsze nici osnowy wymagają dłuższej drogi. Gdy nici osnowy zaczynają się zsuwać ku sobie lub tkanina się zwęża, pozostaw więcej wątku. Cztery rzeczy, o których powinien pamiętać tkacz gobelinów

Ułóż wątek w niewielki łuk lub pętelkę przed dobiciem. Obserwuj granicę podczas układania pętli: jeśli zaciśnięcie połączenia przesuwa sąsiednie nici osnowy, cofnij się i pozostaw więcej przędzy. Sprawdź szerokość przy połączeniu oraz na zewnętrznych krawędziach. To zastosowanie wyjaśnienia Mezoff dotyczącego przebiegu przędzy w miejscu łączenia.

Korzystaj z tej kolejności diagnozowania:

1. Jedna pozornie odsłonięta nić osnowy: wykonaj przejście powrotne, zanim zaczniesz działać.
2. Trwałe pionowe otwarcie: prześledź zawrócenia i sprawdź, czy nie brakuje połączenia.
3. Nici osnowy zbierające się przy połączeniu: poluzuj ostatnie przejście i pozostaw więcej wątku.
4. Nieznana faktura na granicy: zanim zmienisz technikę, porównaj przebieg przędzy z wybraną metodą. Cztery rzeczy, o których powinien pamiętać tkacz gobelinów

Małe otwory niekoniecznie wymagają łączenia w każdym punkcie styku. Mezoff wyjaśnia, że przesunięte względem siebie punkty styku wątków mogą zniknąć w tkaninie, podczas gdy ich wielokrotne wyrównywanie tworzy szczelinę. Dlatego kierunek granicy ma znaczenie: przyjrzyj się miejscom, w których gromadzą się zawrócenia, zamiast traktować każdą zmianę koloru tak samo. Gobelin i klocki Lego: budowanie jak z cegieł

W przypadku zakrzywionego kształtu osobno obejrzyj odcinki zbliżone do pionu i te, które przesuwają się na boki. Sprawdź, czy kilka zawróceń nie układa się jedno nad drugim w tym samym miejscu. Zachowaj planowany kontur jako punkt odniesienia; przesunięcie granicy tylko po to, by ukryć otwarcie, zmienia również kształt. Jeśli kontur wymaga długiej pionowej krawędzi, wypróbuj zamierzone połączenie.

Wykonaj próbkę porównawczą na planowanej osnowie, używając dwóch kontrastujących wątków. Poniższe wymiary są przykładowymi parametrami ćwiczeń, a nie obowiązkową specyfikacją. Użyj 24 nici osnowy: podziel je na dwie grupy po 12 na potrzeby ćwiczeń ze szczeliną i splataniem. W ćwiczeniu łączenia na zakładkę wyznacz środkową nić osnowy na granicy, z której będą korzystać oba kolory.

Utkaj trzy krótkie pasma, doprowadzając oba kolory do tej samej wysokości przed zmianą metody:

• Osobne zawracanie: utkaj dwa sąsiadujące bloki bez łączenia ich krawędzi. Posłużą jako próbka ze szczeliną.
• Splatanie wątków: zastosuj opisaną wyżej sekwencję tkania w tym samym kierunku. Zatrzymaj się po kilku połączeniach i prześledź jedną pętlę.
• Łączenie na zakładkę: użyj zaznaczonej wspólnej nici osnowy i sprawdź, czy oba kolory zawracają wokół niej.

Zapisz swoje obserwacje: linię kolorów, ewentualne otwarcie, fakturę na granicy i to, czy zmienia się rozstaw nici osnowy. Oceniaj próbkę podczas tkania, a następnie ponownie po zdjęciu jej z krosna. To obserwacje, które wykonujesz samodzielnie; nie zakłada się żadnego konkretnego wyniku próbki.

Wybierz połączenie, którego wygląd pasuje do projektu i którego przebieg przędzy potrafisz konsekwentnie powtarzać. Zanim będziesz kontynuować pionową granicę kolorów, sprawdź trzy rzeczy: oba obszary sięgają właśnie tkanego rzędu, zamierzone połączenie jest wykonane, a sąsiadujące nici osnowy pozostają równomiernie rozstawione.

• Art Institute of Chicago — Struktury tkackie
• Jane Patrick, Schacht Spindle Company — Poznaj wspólne tkanie gobelinów
• Rebecca Mezoff — Cztery rzeczy, o których powinien pamiętać tkacz gobelinów
• Rebecca Mezoff — Gobelin i klocki Lego: budowanie jak z cegieł