Hoe je één notitieboekonderwerp door verspreide pagina’s heen volgt zonder de index te herschrijven

Een reeks maken houdt in dat je op de pagina’s zelf twee kleine kruisverwijzingen noteert. Noteer op elke pagina over het onderwerp het paginanummer van de vorige keer dat het voorkwam en, indien bekend, van de volgende keer. In de handleiding van Bullet Journal wordt deze methode beschreven als het toevoegen van het paginanummer van de vorige of volgende keer dat het onderwerp voorkomt naast het huidige paginanummer, zodat je tussen verwante onderdelen kunt navigeren zonder telkens naar de index terug te keren. Paginaverwijzingen

Stel je een notitieboek voor waarin een onderwerp op pagina’s 12, 27 en 41 voorkomt, met niet-verwante notities ertussen. Pagina 12 kan vooruit verwijzen naar 27; pagina 27 kan terugverwijzen naar 12 en vooruit naar 41; pagina 41 kan terugverwijzen naar 27. Deze nummers zijn een illustratief voorbeeld. De notities blijven staan waar ze zijn geschreven en de verwijzingen maken hun onderlinge verband duidelijk.

Het nuttige onderscheid is dat tussen de indexvermelding van het onderwerp en de route van pagina naar pagina. De index beantwoordt de vraag: “Waar komt dit onderwerp voor?” Paginaverwijzingen beantwoorden de vraag: “Waar ga ik vanaf hier naartoe?” De officiële indexhandleiding laat zien dat terugkerende verzamelingen kunnen worden weergegeven met één onderwerpregel met meerdere paginabereiken of paginanummers. Wat is een Bullet Journal-index?

Kies één onderwerpnaam en gebruik die consequent. Voeg het onderwerp één keer toe aan de index, met de pagina’s waarop de notities staan. Voor het bovenstaande voorbeeld kan de regel luiden: “Tuinindeling — 12, 27, 41.” Als een onderdeel meerdere opeenvolgende pagina’s beslaat, noteer je het als een bereik, bijvoorbeeld “12–13”, en scheid je latere vermeldingen met komma’s. De indexrichtlijnen van Bullet Journal geven hetzelfde algemene patroon voor terugkerende verzamelingen die over niet-opeenvolgende pagina’s zijn verspreid.

Staat het onderwerp al in de index, voeg dan nieuwe paginanummers aan die regel toe in plaats van een tweede vermelding met een net iets andere naam aan te maken. “Tuinindeling” en “tuinplan” lijken tijdens het schrijven misschien uitwisselbaar, maar iemand die de index doorbladert, weet mogelijk niet dat ze naar dezelfde reeks verwijzen. Gebruik je alternatieve termen, dan kan een korte “zie”-verwijzing de lezer naar de gekozen vermelding leiden; er hoeft geen tweede lijst met paginanummers bij.

De index is een vindplaats, geen herschreven samenvatting. Je hoeft de paginakoppen of inhoud er niet in over te nemen. Een beknopt onderwerplabel met de vindplaatsen is genoeg om te beginnen. Zo blijven latere toevoegingen beheersbaar, terwijl de volledige context op de oorspronkelijke pagina’s staat.

Gebruik een vaste plaatsing en notatiewijze. Schrijf bijvoorbeeld een kleine “Vorige: 12” en “Volgende: 41” bij het paginanummer of naast de onderwerpkop. Afkortingen zoals “←12” en “→41” werken ook als je ze één keer definieert en ze snel kunt lezen. De exacte symbolen zijn een persoonlijke afspraak; duidelijkheid en consequent gebruik zijn belangrijker dan het symbool zelf.

Je hoeft de uiteindelijke volgorde niet van tevoren te kennen. Wanneer je op pagina 12 voor het eerst over het onderwerp schrijft, voeg je de indexvermelding toe. Komt het onderwerp terug op pagina 27, voeg dan 27 toe aan de index en verwijs op pagina 12 vooruit naar 27 en op pagina 27 terug naar 12. Verschijnt het opnieuw op pagina 41, voeg dan op pagina 27 een vooruitverwijzing en op pagina 41 een terugverwijzing toe. Voeg vervolgens 41 toe aan de bestaande indexregel. Zo bouw je de reeks geleidelijk op en hoef je geen pagina’s te reserveren of het notitieboek opnieuw in te delen.

Maak de verwijzing specifiek voor het onderwerp als een pagina meerdere onderwerpen bevat. Op één pagina kunnen notities over meerdere zaken staan, waardoor een losse pijl onduidelijk kan zijn. Zet de verwijzing naast een korte kop of schrijf een aanwijzing zoals “indeling → 41.” Dit is een praktische keuze op basis van de methode met paginaverwijzingen: het paginanummer geeft de bestemming aan en de nabijgelegen onderwerpaanduiding maakt duidelijk bij welke reeks die bestemming hoort.

Voor een reeks van twee pagina’s volstaan één terug- en één vooruitverwijzing: pagina 12 → 27 en pagina 27 → 12. Bij drie of meer vermeldingen is een aaneengeschakelde reeks het eenvoudigste patroon. Noteer op elke tussenliggende pagina beide aangrenzende vermeldingen. Zo kan iemand die het onderwerp halverwege openslaat teruggaan naar eerdere notities of vooruitgaan naar latere, zonder te hoeven gokken.

Een beknopt voorbeeld kan er zo uitzien:

Pagina 12: Tuinindeling — Volgende: 27

Pagina 27: Tuinindeling — Vorige: 12; Volgende: 41

Pagina 41: Tuinindeling — Vorige: 27

De labels en nummers hierboven zijn illustratief. Je kunt ook pijlen gebruiken, maar vermijd het door elkaar gebruiken van notatiewijzen in hetzelfde notitieboek, tenzij de betekenis duidelijk blijft. Zijn de pagina’s genummerd, gebruik die nummers dan consequent. Zijn ze niet genummerd, nummer ze dan voordat je op de verwijzingen vertrouwt; anders leiden ze niet betrouwbaar naar een bestemming.

Een reeks is het nuttigst wanneer elke verwijzing naar de volgende daadwerkelijke vermelding leidt, en niet alleen naar een latere pagina die verwant lijkt. Is pagina 27 de volgende plek waar het onderwerp wordt voortgezet, verwijs daar dan naar, ook als pagina 35 er terloops naar verwijst. Wordt pagina 35 een wezenlijk onderdeel van hetzelfde onderwerp, voeg die dan toe aan de reeks en de index. Zo sluit de navigatie aan op de notities die de lezer opnieuw wil raadplegen.

Niet elk terloops genoemd woord hoeft in de reeks. Voeg een pagina toe als die notities bevat die bij hetzelfde doorlopende onderwerp horen en die je samen met de andere pagina’s wilt kunnen vinden. Een kop, vraag, observatie of vervolgnotitie kan allemaal meetellen; de vraag is of je de pagina erbij wilt hebben wanneer je dat onderwerp later opzoekt.

Als een onderwerp zich vertakt in een afzonderlijk subonderwerp, heb je twee redelijke opties. Houd één reeks aan als de notities nog vanzelfsprekend onder het oorspronkelijke onderwerp vallen. Maak een afzonderlijke indexvermelding als het nieuwe onderwerp genoeg eigen materiaal heeft om er onder die eigen naam naar te zoeken. Kies je voor een afzonderlijke vermelding, dan kan een kruisverwijzing op de pagina de vertakking met het oorspronkelijke onderwerp verbinden. Voeg geen ingewikkelde categorieën toe om één korte notitie onder te brengen.

Deze afweging weerspiegelt het doel van een index: relevant materiaal helpen vinden. Ook de richtlijnen van de Library of Congress voor archiefbeschrijvingen beschrijven indexen als lijsten met termen en verwijzingen naar relevant materiaal, al gaat het daar om formele toegangen en niet om een persoonlijk notitieboek. Encoded Archival Description Tag Library, Index

Wanneer je een pagina midden in een reeks toevoegt, werk je beide aangrenzende verwijzingen bij. Stel dat de huidige volgorde 12 ↔ 27 ↔ 41 is en je later een relevante notitie toevoegt op pagina 34. Verander dan de verwijzing “Volgende” op pagina 27 in 34, laat pagina 34 terugverwijzen naar 27 en vooruit naar 41, en verander de verwijzing “Vorige” op pagina 41 in 34. Voeg 34 toe aan de ene indexregel. Controleer beide kanten om te voorkomen dat een verouderde verwijzing je voorbij de nieuwe notitie stuurt.

Besluit je dat een pagina niet in de reeks thuishoort, haal het nummer dan uit de index en verbind de voormalige buren opnieuw met elkaar. Is een pagina vol of staat de marge vol, zet de verwijzing dan naast de kop of aan het einde van de notitie; prop die niet op een plek waar het nummer voor inhoud kan worden aangezien. Een handleiding van de University of New South Wales raadt aan om in notities consequent dezelfde symbolen en afkortingen te gebruiken, zodat de betekenis later duidelijk blijft. Dat geldt ook voor paginaverwijzingen. Lezen, onderzoek en notities maken

Gebruik deze korte reeks stappen wanneer het onderwerp opnieuw voorkomt:

Schrijf hetzelfde onderwerplabel als op eerdere pagina’s.

Noteer het vorige paginanummer en, indien bekend, het volgende.

Werk de aangrenzende pagina’s bij zodat de reeks in beide richtingen verbonden is.

Voeg het nieuwe paginanummer toe aan de bestaande indexvermelding.

Blader één keer door de pagina’s met verwijzingen om een verkeerd getypt of verouderd nummer op te sporen.

Je kunt de index en paginaverwijzingen bijwerken zodra je klaar bent met schrijven, zodat je je gedachte niet midden in een notitie hoeft te onderbreken. Het belangrijkste is dat het paginanummer wordt vastgelegd voordat je erop vertrouwt om iets terug te vinden. De U.S. National Archives beschrijft toegangen als hulpmiddelen die zijn gebaseerd op vastgestelde eenheden en merkt op dat kruisverwijzingen onregelmatigheden in de ordening kunnen aangeven. Een persoonlijk notitieboek is veel eenvoudiger, maar de praktische les is vergelijkbaar: verwijzingen werken als hun bestemmingen vastliggen en duidelijk zijn aangeduid. Bronnen voor archieven en documentbeheer: archiefordening

Het uiteindelijke systeem is bewust klein gehouden: één indexregel noemt het onderwerp en vermeldt de verspreide pagina’s; elke pagina verwijst naar de aangrenzende vermelding in de reeks. Je kunt notities blijven toevoegen in de volgorde waarin ze ontstaan en daarna de verwijzingen volgen om het onderwerp als een samenhangende reeks te lezen, zonder de index te herschrijven.