Hoe je een HDR-samenvoeging met een vlakke, doffe uitstraling toonmapt

Het samenvoegen van belichtingen en toonmapping dienen verschillende doelen. Lightroom Classic combineert foto's met verschillende belichtingen tot een HDR-DNG. Met toonmapping wordt het toonbereik van een scène aangepast aan het bereik dat beschikbaar is voor weergave of afdruk. Een geslaagde samenvoeging kan dus nuttige informatie behouden, terwijl er nog steeds belangrijke keuzes nodig zijn voor de uiteindelijke weergave. Adobe: HDR-fotosamenvoeging, darktable: toonmapping

Een nuttige aanwijzing is dat te veel belangrijke oppervlakken ongeveer dezelfde helderheid hebben gekregen. Een schaduwrijke voorgrond, een zonbeschenen rots en een heldere wolk kunnen allemaal details bevatten, maar toch te weinig van elkaar verschillen om de belichting over te brengen die je voor ogen hebt. Behandel dit eerst als een weergaveprobleem dat je moet onderzoeken voordat je de samenvoeging opnieuw uitvoert.

Toonmapping kan ook het contrast binnen afzonderlijke gebieden verminderen. In de darktable-handleiding staat expliciet dat filmic rgb het lokale contrast comprimeert en dat je na het vaststellen van de toonmapping lokale contrastaanpassingen kunt overwegen. Daarom kan het herstellen van de algehele toonstructuur de texturen nog steeds gedempt laten ogen. darktable: filmic rgb

Sla een vergelijkingsstatus op met de momentopname-, geschiedenis- of kopieerfunctie van je editor. Bekijk de foto daarna zowel passend op het scherm als op 100%. Gebruik deze praktische beslisgids om de eerste aanpassing te kiezen; het is een bewerkingsvolgorde op basis van de beschreven regelaars, geen voorinstelling.

Wat je ziet	Eerste aanpassing om te proberen	Wat je wilt behouden
Het onderwerp en het grootste deel van het beeld zijn te donker	Algehele belichting	Belangrijke lichte details
Schaduwen zien er vervaagd uit en hoge lichten grijs	Bekijk het optillen van schaduwen en het comprimeren van hoge lichten opnieuw	Een geloofwaardig verschil tussen schaduw en licht
De donkere en lichte uitersten zien er overtuigend uit, maar het onderwerp mist vorm	Contrast in middentonen	Textuur aan beide uiteinden van het toonbereik
De algehele belichting ziet er goed uit, maar oppervlakken missen definitie	Lokaal contrast	Strakke randen zonder halo's
De helderheidsverhoudingen zien er goed uit, maar de kleuren blijven gedempt	Witbalans en daarna levendigheid	Kleuren die neutraal moeten blijven
De bewerking ziet er goed uit, maar het geëxporteerde bestand oogt dof	Uitvoermodus en SDR-weergave	De beoogde weergave

Maak ook onderscheid tussen vlakke tonen en samenvoegartefacten. Dubbele bladranden of doorschijnende vlekken vragen om controle van de samenvoeging. Adobe raadt aan om bij zichtbare spookbeelden eerst Lage verwijdering van spookbeelden te proberen, dit alleen zo nodig te verhogen en verwijdering van spookbeelden te vermijden als het voorbeeld al schoon is. Contrastaanpassingen zijn geen goed beginpunt als de onderliggende samenvoeging correctie nodig heeft. Adobe: HDR-fotosamenvoeging

Kies een oppervlak in de middentonen dat belangrijk is voor de compositie: een rotswand, een houten oppervlak of een stuk grond. Pas Belichting aan totdat dat oppervlak de gewenste helderheid heeft. Laat een klein, zeer helder vlakje niet de uitstraling van het hele beeld bepalen.

De regelaar Belichting in Lightroom wijzigt de algehele helderheid, terwijl Hoge lichten en Schaduwen zich richten op de lichtere en donkere delen. In Adobe's bewerkingstutorial wordt deze volgorde getoond: stel eerst de algehele helderheid in en behandel daarna afzonderlijk de delen die dat nodig hebben. Adobe: Foto's bewerken in Lightroom Classic

Verlaag vervolgens Hoge lichten alleen zoveel als nodig is om de heldere textuur te behouden die bijdraagt aan de foto. Verhoog Schaduwen alleen genoeg om de voorgrondinformatie zichtbaar te maken waarop je wilt dat kijkers letten. Schakel elke aanpassing uit en weer in. Als de schaduw bijna even nadrukkelijk is geworden als het zonbeschenen onderwerp, verminder dan de verhoging van de schaduwen.

Bepaal bij een wolk boven een schaduwrijke heuvel bijvoorbeeld eerst hoe helder de heuvel moet lijken. Pas daarna de wolk afzonderlijk aan. Zo heb je een visueel anker en een duidelijke reden voor elke volgende wijziging.

Zodra de algehele helderheid ongeveer goed is, bekijk je de donkerste en helderste betekenisvolle delen. In Lightroom Classic regelen Wit en Zwart het clippen aan de uiteinden van het toonbereik, terwijl Contrast vooral het onderscheid in de middentonen wijzigt. Gebruik de clipindicatoren om te zien waar details verdwijnen wanneer je de uitersten aanpast. Adobe: Werken met beeldtinten en kleur

Verlaag Zwart geleidelijk als diepe spleten er grijs uitzien. Verhoog Wit als heldere oppervlakken hun schittering missen. Beoordeel de betreffende objecten in plaats van te mikken op een bepaalde histogramvorm. Bij een mistige scène passen misschien zachte uitersten; een zonbeschenen rotslandschap kan sterkere uitersten verdragen. Dit zijn creatieve keuzes, dus gebruik de beoogde belichting als referentie.

Verhoog daarna het contrast in de middentonen in kleine stappen. Begin bij gebruik van een tooncurve met een bescheiden S-vorm: verlaag een donkere middentoon een beetje en verhoog een lichtere middentoon een beetje. Stop zodra de vorm van het onderwerp duidelijk leesbaar is. Controleer de uitersten opnieuw voordat je nog een aanpassing toevoegt.

In de filmic rgb-workflow van darktable bepaalt het tabblad Scene de grenzen voor zwart en wit van de invoer, terwijl het tabblad Look de contrastcurve regelt. Stel eerst de belichting in en verfijn daarna die grenzen en de weergave. De interface in de gekoppelde ontwikkelhandleiding kan verschillen van die in een geïnstalleerde versie. darktable: filmic rgb

Als de voorgrond er goed uitziet maar de lucht dof blijft, stop dan met het aanpassen van de hele foto. Met de maskeringstools van Lightroom Classic kun je toon- en kleuraanpassingen beperken tot geselecteerde gebieden. Lucht selecteren, Penseel en Lineair verloop bieden verschillende manieren om de correctie af te bakenen; een Lineair verloop zorgt voor een geleidelijk vervagende overgang. Adobe: Maskeringstool

Probeer voor een landschap deze volgorde:

1. Selecteer de lucht en controleer de maskeroverlay langs de horizon.
2. Pas de tonen een beetje aan om de gewenste wolkenstructuur te herstellen.
3. Verfijn de selectie op plekken waar die voorgrondobjecten omvat.
4. Schakel het masker in en uit terwijl je de hele compositie bekijkt.
5. Verminder de aanpassing als de lucht niet meer bij de voorgrond past.

Gebruik een afzonderlijke, zacht uitgeveerde penseelaanpassing als het hoofdonderwerp iets meer nadruk nodig heeft. Koppel elk masker aan een specifiek visueel doel. Je kunt stoppen wanneer de belichting duidelijk overkomt zonder dat de grens van de aanpassing opvalt.

Wanneer de brede toonstructuur vastligt, voeg je alleen lokaal contrast toe waar de foto baat heeft bij meer definitie van oppervlakken. Helderheid in Lightroom verhoogt het lokale contrast; Adobe raadt aan het effect te beoordelen bij 100% of meer en te verminderen als er halo's rond randen verschijnen. Controleer richels, takken en de randen van wolken zorgvuldig. Adobe: Werken met beeldtinten en kleur

Ga na elke inspectie van dichtbij terug naar de weergave passend op het scherm. Behoud de aanpassing alleen als die de foto verbetert op het beoogde weergaveformaat. Fijne textuur moet het onderwerp ondersteunen en niet elk oppervlak even nadrukkelijk maken.

Beoordeel nu de kleuren. Corrigeer een ongewenste algemene kleurzweem met Temperatuur en Kleurtoon voordat je beslist of de afbeelding meer kleurintensiteit nodig heeft. Probeer daarna een bescheiden verhoging van Levendigheid. In Adobe's tutorial wordt onderscheid gemaakt tussen deze taken: witbalans corrigeert een algemene kleurzweem, terwijl Levendigheid verandert hoe kleurrijk de afbeelding eruitziet. Adobe: Foto's bewerken in Lightroom Classic

Gebruik geen vaste formule voor verzadiging. Vergelijk de lucht, begroeiing en neutrale oppervlakken afzonderlijk en stop wanneer hun onderlinge verhouding bij de scène past. Als maar één gebied aandacht nodig heeft, ga dan terug naar een masker in plaats van de kleurintensiteit in het hele beeld te verhogen.

Stel je een voorbeeldsamenvoeging voor met heldere wolken, zonbeschenen rotsen en een schaduwrijke voorgrond. De volgende waarden zijn bedoeld als uitgangspunten om uit te proberen; het zijn geen metingen, geteste resultaten of instellingen die je op andere toepassingen kunt overzetten.

Stel dat Hoge lichten in de huidige Lightroom-bewerking op −100 staan en Schaduwen op +100. Probeer ze eerst dichter bij −50 en +40 te brengen. Beoordeel of de rotsen weer meer naar voren komen en de voorgrond nog voldoende informatie bevat. Behoud een van beide wijzigingen alleen als de verhoudingen daardoor verbeteren.

Stel vervolgens Belichting in op basis van de zonbeschenen rotsen. Pas Zwart aan totdat de diepste spleten overtuigend diepte hebben en Wit totdat heldere rotsoppervlakken licht uitstralen zonder de textuur te verliezen die je wilt behouden. Voeg wat contrast in de middentonen toe als de rotsen nog steeds vorm missen.

Als de wolken gedempt blijven, pas ze dan aan met een luchtmasker. Voeg alleen terughoudend Helderheid toe aan de rotsen als hun oppervlakken meer definitie nodig hebben en beoordeel daarna opnieuw de witbalans en Levendigheid. De waarde van dit voorbeeld zit in de volgorde van beslissingen: elke stap verhelpt een zichtbaar probleem voordat je een andere regelaar gebruikt.

HDR-samenvoeging en HDR-uitvoer voor beeldschermen zijn afzonderlijke functies. Lightroom Classic kan foto's bewerken voor compatibele HDR-schermen en met de SDR-weergave-instellingen kun je op een SDR-scherm een HDR-bewerking vooraf bekijken en het uiterlijk ervan aanpassen. Bepaal welke weergave je beoordeelt voordat je de uiteindelijke contrastaanpassingen maakt. Adobe: Bewerken en exporteren in HDR

Controleer voor deze SDR-workflow de SDR-weergave en exporteer een klein testbestand met de instellingen die je voor de uiteindelijke afbeelding wilt gebruiken. Open dat bestand in de beoogde viewer en vergelijk de helderheid van het onderwerp, de details in de wolken, de diepste schaduwen en de kleuren. Als het verschil pas na het exporteren zichtbaar wordt, onderzoek dan eerst de weergave en het kijkpad voordat je de bewerking opnieuw opbouwt.

Stop wanneer de foto een duidelijk onderwerp heeft, het verschil tussen licht en schaduw goed zichtbaar is en de details bevat die je wilde behouden. Een geslaagde toonmapping brengt deze elementen in een samenhangende verhouding. Zodra die verhouding in de geëxporteerde weergave klopt, moeten verdere aanpassingen van schuifregelaars een specifieke visuele reden hebben.

• Adobe — HDR-fotosamenvoeging
• Gebruikershandleiding van darktable — toonmapping
• Gebruikershandleiding van darktable, ontwikkelversie — filmic rgb
• Adobe — Beeldtinten en kleur aanpassen en in grijstinten werken in Lightroom Classic
• Adobe Learn — Foto's bewerken in Lightroom Classic
• Adobe — Maskeringstool
• Adobe — Bewerken en exporteren in HDR