Blog Metlivi

Jak mapować tony w scalonym HDR, który wygląda płasko i blado

Aby poprawić płasko wyglądające scalone HDR, ustal jasność głównego obiektu, przywróć różnicę między jasnymi i ciemnymi tonami, a następnie dopracuj kontrast lokalny i kolor. Pracuj w tej kolejności i po każdej zmianie sprawdzaj istotne szczegóły w światłach i cieniach.

Ten proces jest przeznaczony dla fotografów, którzy scalili już zdjęcia z różnymi wartościami ekspozycji i chcą uzyskać naturalny wygląd obrazu wyświetlanego w standardowym zakresie dynamicznym (SDR). Poniżej opisano konkretne narzędzia w Lightroom Classic; te same decyzje dotyczące edycji można podejmować w innych programach, choć nazwy i działanie suwaków mogą się różnić.

28 października 20268 min czytaniaAutor: Metlivi Editorial Team
Sekcja 1

Dlaczego scalone HDR wygląda płasko?

Scalanie ekspozycji i mapowanie tonów służą różnym celom. Lightroom Classic łączy zdjęcia z różnymi wartościami ekspozycji w plik HDR DNG. Mapowanie tonów dopasowuje zakres tonalny sceny do zakresu dostępnego na ekranie lub wydruku. Udane scalenie może więc zachować przydatne informacje, a mimo to wymagać wielu decyzji dotyczących wyglądu obrazu. Adobe: scalanie zdjęć HDR, darktable: mapowanie tonów

Przydatna wskazówka diagnostyczna: zbyt wiele ważnych powierzchni ma podobną jasność. Zacieniony pierwszy plan, oświetlona słońcem skała i jasna chmura mogą zawierać szczegóły, a mimo to mieć zbyt mały kontrast, by oddać pożądane oświetlenie. Potraktuj to jako problem z renderowaniem, który warto zbadać, zanim ponownie wykonasz scalenie.

Mapowanie tonów może też zmniejszyć kontrast wewnątrz poszczególnych obszarów. Instrukcja darktable wyraźnie zaznacza, że filmic rgb kompresuje kontrast lokalny, i zaleca rozważenie jego korekty po ustaleniu mapowania tonów. Dlatego poprawa ogólnej struktury tonalnej może nie wystarczyć, by przywrócić wyrazistość tekstur. darktable: filmic rgb

Sekcja 2

Zdiagnozuj problem, zanim przesuniesz suwaki

Zapisz stan do porównania za pomocą migawki, historii lub funkcji kopiowania w edytorze. Następnie obejrzyj zdjęcie zarówno w całości na ekranie, jak i w powiększeniu 100%. Skorzystaj z poniższej praktycznej wskazówki, aby wybrać pierwszą korektę. To kolejność edycji wynikająca z udokumentowanych narzędzi, a nie gotowe ustawienie.

Co widzisz Pierwsza korekta do wypróbowania Co zachować
Główny obiekt i większość kadru są zbyt ciemne Ekspozycja ogólna Ważne szczegóły w jasnych partiach
Cienie wyglądają na wyblakłe, a światła na szare Ponownie sprawdź rozjaśnianie cieni i kompresję świateł Wiarygodną różnicę między cieniem a światłem
Najciemniejsze i najjaśniejsze partie wyglądają przekonująco, ale głównemu obiektowi brakuje kształtu Kontrast półtonów Teksturę na obu krańcach tonalnych
Ogólne oświetlenie wygląda dobrze, ale powierzchnie są mało wyraziste Kontrast lokalny Czyste krawędzie bez poświat
Relacje jasności wyglądają dobrze, ale kolory są nadal stonowane Balans bieli, a potem Żywość Zamierzone kolory neutralne
Edycja wygląda dobrze, ale wyeksportowany plik jest blady Tryb wyjściowy i odwzorowanie SDR Zamierzony wygląd podczas oglądania

Rozróżnij też płaskość tonalną od artefaktów scalania. Podwojone krawędzie liści lub półprzezroczyste plamy wymagają sprawdzenia scalania. Adobe zaleca najpierw wypróbować niską wartość usuwania duchów, jeśli występują takie artefakty, zwiększać ją tylko w razie potrzeby i unikać tej funkcji, gdy podgląd jest już czysty. Korekta kontrastu to zły punkt wyjścia, jeśli trzeba poprawić samo scalenie. Adobe: scalanie zdjęć HDR

Sekcja 3

Ustal jasność głównego obiektu, zanim skompresujesz światła

Wybierz ważną dla kompozycji powierzchnię w półtonach: ścianę skalną, drewnianą powierzchnię albo fragment ziemi. Ustaw Ekspozycję tak, by ta powierzchnia miała pożądaną jasność. Nie pozwól, by mały, najjaśniejszy fragment decydował o wyglądzie całego kadru.

Narzędzie Ekspozycja w Lightroomie zmienia ogólną jasność, a narzędzia Światła i Cienie służą do korekty jaśniejszych i ciemniejszych obszarów. Samouczek Adobe pokazuje właśnie taką kolejność: najpierw ustal ogólną jasność, a potem osobno skoryguj fragmenty, które tego wymagają. Adobe: edycja zdjęć w Lightroom Classic

Następnie obniż wartość Świateł tylko na tyle, by zachować jasną teksturę, która wnosi coś do zdjęcia. Rozjaśnij Cienie tylko na tyle, by ujawnić szczegóły pierwszego planu, na które chcesz zwrócić uwagę odbiorców. Przełączaj każdą korektę między włączoną a wyłączoną. Jeśli cień stał się niemal równie wyrazisty jak oświetlony słońcem główny obiekt, zmniejsz rozjaśnienie cieni.

Na przykład w przypadku chmury nad zacienionym zboczem najpierw zdecyduj, jak jasne ma być zbocze. Następnie osobno skoryguj chmurę. Dzięki temu masz wizualny punkt odniesienia i jasny powód dla każdej kolejnej zmiany.

Sekcja 4

Przywróć krańce tonalne i różnicę między półtonami

Gdy ogólna jasność jest już zbliżona do pożądanej, sprawdź najciemniejsze i najjaśniejsze istotne obszary. W Lightroom Classic narzędzia Biel i Czerń kontrolują obcinanie szczegółów na krańcach tonalnych, a Kontrast przede wszystkim zmienia różnicę między półtonami. Podczas regulowania punktów krańcowych korzystaj ze wskaźników przycinania, aby sprawdzić, gdzie znikają szczegóły. Adobe: praca z tonacją i kolorem obrazu

Spróbuj stopniowo obniżyć wartość Czerni, jeśli głębokie szczeliny wyglądają na szare. Podnieś wartość Bieli, jeśli jasnym powierzchniom brakuje blasku. Oceniaj konkretne obiekty, zamiast dążyć do określonego kształtu histogramu. Zamglona scena może dobrze wyglądać przy łagodnych krańcach tonalnych, a nasłoneczniony skalisty pejzaż może wymagać mocniejszych. To decyzje twórcze, więc punktem odniesienia powinno być zamierzone oświetlenie.

Następnie stopniowo zwiększaj kontrast półtonów. Jeśli używasz krzywej tonalnej, zacznij od łagodnego kształtu litery S: nieznacznie obniż ciemniejszy półton i nieznacznie podnieś jaśniejszy. Zatrzymaj się, gdy kształt głównego obiektu będzie czytelny. Zanim dodasz kolejną korektę, ponownie sprawdź skrajne partie tonalne.

W procesie darktable z użyciem filmic rgb karta Scene określa wejściowe granice czerni i bieli, a karta Look steruje krzywą kontrastu. Najpierw ustal ekspozycję, a potem dopracuj te granice i wygląd. Szczegóły interfejsu w podlinkowanej instrukcji obsługi programu mogą się różnić w zależności od zainstalowanej wersji. darktable: filmic rgb

Sekcja 5

Użyj korekt lokalnych, gdy jeden obszar wymaga innego traktowania

Gdy pierwszy plan wygląda dobrze, ale niebo nadal jest blade, przestań zmieniać całe zdjęcie. Narzędzia maskowania w Lightroom Classic pozwalają ograniczyć korekty tonalne i kolorystyczne do wybranych obszarów. Opcje Zaznacz niebo, Pędzel i Gradient liniowy umożliwiają różne sposoby wyodrębnienia obszaru korekty; Gradient liniowy tworzy stopniowo zanikające przejście. Adobe: narzędzie maskowania

W przypadku pejzażu wypróbuj następującą kolejność:

  1. Zaznacz niebo i sprawdź nakładkę maski wzdłuż horyzontu.
  2. Zastosuj niewielką korektę tonalną, aby przywrócić pożądaną strukturę chmur.
  3. Popraw zaznaczenie wszędzie tam, gdzie obejmuje obiekty pierwszego planu.
  4. Włączaj i wyłączaj maskę, oglądając całą kompozycję.
  5. Zmniejsz siłę korekty, jeśli niebo przestaje pasować do pierwszego planu.

Jeśli główny obiekt potrzebuje nieco większej wyrazistości, zastosuj osobną korektę za pomocą pędzla z miękkimi krawędziami. Każdej masce przypisz konkretny cel wizualny. Dobrze jest zakończyć korektę, gdy oświetlenie jest czytelne, a granica maski pozostaje niezauważalna.

Sekcja 6

Dodaj kontrast lokalny, a potem ponownie oceń kolor

Gdy ogólna struktura tonalna jest już ustalona, zwiększ kontrast lokalny tylko tam, gdzie wyraźniejsza definicja powierzchni poprawia obraz. Narzędzie Przejrzystość w Lightroomie zwiększa kontrast lokalny; Adobe zaleca sprawdzać jego działanie w powiększeniu co najmniej 100% i zmniejszyć efekt, jeśli wokół krawędzi pojawią się poświaty. Dokładnie sprawdź linie grzbietów, gałęzie i krawędzie chmur. Adobe: praca z tonacją i kolorem obrazu

Po każdym dokładnym sprawdzeniu wróć do widoku całego zdjęcia. Zachowaj korektę tylko wtedy, gdy poprawia obraz w docelowym rozmiarze wyświetlania. Drobna tekstura powinna wspierać główny obiekt, a nie sprawiać, że każda powierzchnia staje się równie wyrazista.

Teraz oceń kolor. Skoryguj niepożądany zafarb za pomocą suwaków Temperatura i Odcień, zanim zdecydujesz, czy obraz wymaga większej intensywności kolorów. Następnie spróbuj nieznacznie zwiększyć wartość Żywości. Samouczek Adobe rozróżnia te działania: balans bieli zmienia ogólny zafarb obrazu, a Żywość — intensywność jego kolorów. Adobe: edycja zdjęć w Lightroom Classic

Unikaj stosowania stałej recepty na nasycenie. Porównuj osobno niebo, roślinność i neutralne powierzchnie. Zatrzymaj się, gdy ich wzajemne relacje pasują do sceny. Jeśli uwagi wymaga tylko jeden obszar, wróć do maski zamiast zwiększać intensywność kolorów w całym kadrze.

Sekcja 7

Przeprowadź edycję płaskiego, scalonego pejzażu

Wyobraź sobie przykładowe scalenie jasnych chmur, nasłonecznionych skał i zacienionego pierwszego planu. Poniższe wartości to ustawienia do wstępnego wypróbowania, a nie pomiary, sprawdzone wyniki ani ustawienia, które można przenosić między aplikacjami.

Załóżmy, że bieżąca edycja w Lightroomie ma wartość Świateł −100 i Cieni +100. Najpierw spróbuj zmienić je odpowiednio na −50 i +40. Oceń, czy skały znów są wyraziste i czy na pierwszym planie pozostało dość szczegółów. Zachowaj każdą z tych zmian tylko wtedy, gdy poprawia te relacje.

Następnie ustaw Ekspozycję, kierując się jasnością nasłonecznionych skał. Skoryguj wartość Czerni, aż najgłębsze szczeliny uzyskają wiarygodną głębię, a potem wartość Bieli, aż jasne powierzchnie skał będą świetliste, ale nie stracą pożądanej tekstury. Jeśli skałom nadal brakuje kształtu, nieznacznie zwiększ kontrast półtonów.

Jeśli chmury nadal są przygaszone, skoryguj je za pomocą maski nieba. Zwiększ nieco Przejrzystość skał, tylko jeśli ich powierzchnie wymagają wyraźniejszej definicji, a następnie ponownie oceń balans bieli i Żywość. Wartość tego przykładu polega na kolejności decyzji: każda zmiana rozwiązuje widoczny problem, zanim wprowadzisz kolejną korektę.

Sekcja 8

Sprawdź odwzorowanie SDR i wyeksportowany plik

Scalanie HDR i wyjście przeznaczone na ekran HDR to osobne funkcje. Lightroom Classic pozwala edytować zdjęcia z myślą o zgodnych ekranach HDR, a ustawienia odwzorowania SDR umożliwiają podgląd i korektę wyglądu edycji HDR na ekranie SDR. Przed końcową korektą kontrastu ustal, które odwzorowanie oceniasz. Adobe: edycja i eksport w HDR

W tym procesie SDR sprawdź wygląd obrazu w SDR i wyeksportuj mały plik testowy z ustawieniami przeznaczonymi dla finalnego zdjęcia. Otwórz go w docelowym programie i porównaj jasność głównego obiektu, szczegóły chmur, najgłębsze cienie oraz kolory. Jeśli różnica pojawia się dopiero po eksporcie, sprawdź odwzorowanie i sposób wyświetlania, zanim przebudujesz edycję.

Zakończ, gdy zdjęcie ma wyraźny główny obiekt, czytelne różnice między światłem a cieniem i zamierzone szczegóły. Udane mapowanie tonów zapewnia tym elementom spójne relacje. Gdy utrzymują się one w wyeksportowanym obrazie, każda kolejna zmiana suwaka powinna mieć konkretny powód wizualny.

Sekcja 9

Źródła

Warto przeczytać

Eksploruj dalej ten temat