Technische termen, hoofdlettergebruik en vertaalde labels controleren

Stijlgidsen bieden nuttige standaardregels, maar een product of vakgebied kan ingeburgerde namen hebben die een andere behandeling vereisen. De ontwikkelaarsgids van Google beveelt standaard Amerikaans-Engels hoofdlettergebruik aan en zinskapitalisatie voor koppen, lijsten en tabellen, met behoud van officiële productnamen en codevormen. Ook de gids van Microsoft geeft de voorkeur aan zinskapitalisatie, maar schrijft hoofdletters expliciet voor bij eigennamen, zoals de merken, producten en diensten van Microsoft. De gedeelde standaard is een uitgangspunt, geen bewijs dat een bepaalde technische term soortnaam is. Richtlijnen van Google voor hoofdlettergebruik Richtlijnen van Microsoft voor hoofdlettergebruik

Een woordenlijst kan een andere vraag beantwoorden dan een algemene pagina over hoofdlettergebruik: welke spelling of welk gebruik een specifieke redactiegids voor bepaalde termen aanbeveelt. De woordenlijst van Google verwijst lezers bijvoorbeeld naar het woordenboek waaraan het de voorkeur geeft voor termen die er niet in staan, en maakt onderscheid tussen stijladvies en het controleren van een technische definitie in gezaghebbende documentatie. Dat onderscheid is nuttig: redactionele consistentie en technische juistheid vereisen bewijs uit bronnen die geschikt zijn voor de betreffende vraag. De woordenlijst van Google

Maak één rij voor elke term die inconsistent kan worden aangepast of verkeerd kan worden vertaald. Dit hypothetische voorbeeld toont de velden en de beslislogica; “Sync token” en de vertaling ervan zijn illustratief en doen geen uitspraken over een echt product of goedgekeurde terminologie.

De termenlijst dient om beslissingen en de grenzen daarvan vast te leggen. Een toegestane vorm met kleine letters mag niet ongemerkt een tweede productnaam worden; een identifier mag niet worden ‘gecorrigeerd’ om overeen te komen met de lopende tekst; en een vertaling waarover nog geen beslissing is genomen, moet zichtbaar onbeslist blijven. Wanneer een officiële bron in tegenspraak is met een lokale woordenlijst, noteer dan het conflict en de bron van de uiteindelijke beslissing, in plaats van de vormen samen te voegen tot een onverklaarde lijst.

Bepaal eerst waarnaar de term verwijst: een algemeen concept, een merk- of productnaam, een UI-label of een letterlijke identifier. Controleer de relevante productdocumentatie of woordenlijst op de officiële vorm. Pas vervolgens de stijlregels van de doelpublicatie toe op gewone tekst, koppen en labels, met behoud van vastgelegde uitzonderingen voor namen en identifiers. Google raadt onnodige hoofdletters af en waarschuwt tegen het uitsluitend gebruiken van hoofdlettergebruik om betekenissen te onderscheiden; Microsoft zegt eveneens dat je volgens de aanpak met zinskapitalisatie kleine letters gebruikt, behalve aan het begin van een zin en bij eigennamen. Richtlijnen van Google voor hoofdlettergebruik Richtlijnen van Microsoft voor hoofdlettergebruik

Vergelijk de vorm vervolgens waar nodig met de woordenlijst en het woordenboek van de organisatie waarvoor je werkt. Leg de bron en de versie of controledatum vast, zodat een andere redacteur de keuze kan nagaan. Leid de officiële status niet af uit een aantrekkelijk ogende spelling met hoofdletters, een zoekresultaat of een vertaling die op de Engelse term lijkt. Als bronnen elkaar tegenspreken of de vorm niet specificeren, markeer de rij dan voor een beslissing in plaats van een gok als vaststaande terminologie te presenteren.

Behandel vertalen als een beslissing over betekenis en context, niet als een mechanische omzetting van hoofdletters. Een label kan worden beperkt door de interface, ingeburgerde gelokaliseerde productterminologie of een andere grammaticale vorm in de doeltaal. Vergelijk de kandidaat met goedgekeurde gelokaliseerde materialen en de context waarin lezers het label tegenkomen. Als er geen gezaghebbende gelokaliseerde vorm beschikbaar is, markeer de vertaling dan als onopgelost en vraag om de juiste terminologiebeslissing; verzin geen zogenaamd officieel equivalent.

Controleer na de terminologiebeslissing het daadwerkelijke label op de plek waar het wordt gebruikt. Ga na of het hoofdlettergebruik de regels van de gekozen taal en de toepasselijke product- of huisstijl volgt. Houd het oorspronkelijke label in de termenregistratie zichtbaar, samen met de bron en status, zodat een toekomstige bewerking een tijdelijke vertaling niet voor een goedgekeurde aanziet. Als het label ook in instructies wordt vermeld, controleer dan of de tekst dezelfde bewoording gebruikt als op het scherm.

Scheid letterlijke tekenreeksen van redactionele tekst voordat je het hoofdlettergebruik aanpast. Vergelijk identifiers teken voor teken met de relevante API-referentie, het schema, de code of de interface. Behoud underscores, hoofdlettergebruik, spaties en leestekens wanneer de bron die voorschrijft; normaliseer de stijl in de toelichting eromheen, niet in een letterlijke waarde. De gids van Google staat specifiek vormen in alleen hoofdletters of camelcase toe in officiële namen of wanneer je verwijst naar code waarin die vormen worden gebruikt. Richtlijnen van Google voor hoofdlettergebruik

Bij een praktische controle markeer je beschermde identifiers in de termenlijst en vergelijk je vervolgens elk voorkomen met die referentie. Als een tekstzin een term in codevorm als gewoon zelfstandig naamwoord gebruikt, beslis dan of je die voor lezersvriendelijkheid wilt toelichten en de letterlijke identifier intact in codeopmaak wilt laten staan. Als de gezaghebbende definitie zelf onduidelijk is, noteer die onzekerheid; een stijlgids kan het gedrag van een API of de canonieke veldnaam niet vaststellen.

Deze volgorde is een hulpmiddel voor het nakijken, geen automatische vertaling of universele regel voor hoofdlettergebruik. De waarde ervan is dat elke redactionele beslissing controleerbaar wordt: welke vorm is gekozen, waar die vandaan komt, waar die van toepassing is en waarover nog een beslissing nodig is. Voor een kort document volstaat misschien een compacte tabel; gebruik voor een grote verzameling termen dezelfde velden in de bestaande woordenlijstworkflow van het team.