Waarom een HDR-samenvoeging ruis en paarse verkleuring toevoegt
Een HDR-samenvoeging kan meer ruis bevatten doordat de bewerking bestaande schaduwruis zichtbaarder maakt, de belichtingsreeks geen voldoende heldere opname bevat of bewegingscorrectie het resultaat verandert. Paarse verkleuring vereist een afzonderlijke diagnose: gekleurde spikkels, smalle randjes, magentakleurige hooglichten en een kleurzweem over de hele afbeelding hebben verschillende oorzaken.
Voor fotografen die problemen oplossen met een landschap of stilleven dat met meerdere belichtingen is gefotografeerd, is een gecontroleerde vergelijking de nuttigste eerste stap. Bekijk de oorspronkelijke beelden en een terughoudende samenvoeging op dezelfde vergroting en bij een vergelijkbare helderheid, en wijzig daarna telkens één instelling.
Waarom kan een HDR-afbeelding meer ruis bevatten dan de bronfoto’s?
Een donkere bronfoto kan ruis verbergen die duidelijk zichtbaar wordt wanneer de schaduwen worden opgehelderd. Adobe merkt expliciet op dat luminantieruis zichtbaar kan worden wanneer schaduwpartijen worden opgelicht. Een donkerder origineel en een helderdere samenvoeging vormen daarom geen eerlijke vergelijking. Documentatie over fotobewerking in Adobe Lightroom
Toonmapping kan ook ruis versterken die al in de afbeelding aanwezig is. HDRsoft beschrijft dit gedrag voor Details Enhancer in Photomatix: de lokale details worden versterkt, maar ook de ruis daarin. Het bedrijf raadt aan de schaduwbelichting in de helderste bronopname te controleren in plaats van volledig op de bewerking te vertrouwen. Veelgestelde vragen over Photomatix
De onderliggende beperking is de hoeveelheid opgevangen licht. De technische referentie van Samuel Hasinoff legt uit dat fotonruis de statistiek van het tellen van fotonen volgt en dat de signaal-ruisverhouding verbetert naarmate er meer fotonen worden opgevangen. Een zwakke belichting achteraf helderder maken levert die extra fotonen niet op. ‘Photon, Poisson noise’
Kies voor de diagnose een stilstaande schaduwpartij met zichtbare textuur. Vergelijk die in het helderste bruikbare beeld en in de samenvoeging, en stel de weergegeven helderheid op beide ongeveer gelijk in. Als beide er korrelig uitzien, onderzoek dan eerst de opname en de toonbewerking. Ziet alleen de samenvoeging er korrelig uit, test dan de bewerkingsinstellingen voordat je sterkere ruisreductie toepast.
Wat zegt de vorm van de paarse verkleuring?
Gebruik de volgende tabel als uitgangspunt voor de diagnose. Het zijn hypotheses die je aan de hand van de originelen moet toetsen, geen conclusies die je alleen op basis van kleur kunt trekken.
| Wat je ziet | Eerste mogelijkheid om te onderzoeken | Eerste vergelijking |
|---|---|---|
| Verspreide paarse of veelkleurige spikkels in schaduwen | Kleurruis | Helderste bronopname versus samenvoeging bij vergelijkbare helderheid |
| Een dunne paarse omlijning langs een heldere grens | Paarse kleurrand | Dezelfde rand in afzonderlijke bronopnamen |
| Roze of magenta in zeer heldere partijen | Weergave van een afgeclipt kleurkanaal | Donkerste bronopname en raw-clippinginformatie |
| Een brede magentakleurige zweem over de afbeelding | Compatibiliteit met raw-bestanden of kleurinstellingen | Dezelfde bestanden geopend in een andere ondersteunde raw-converter |
| Ongelijkmatige vlekken bij bewegende bladeren of reflecties | Bewegingscorrectie | Verder identieke samenvoegingen met verschillende instellingen voor ontdubbeling |
Adobe maakt onderscheid tussen korrelachtige luminantieruis en gekleurde artefacten, ook wel chromaruis genoemd. Capture One beschrijft paarse kleurranden afzonderlijk, langs grenzen met een zeer hoog contrast, zoals takken tegen een heldere lucht en reflecterend metaal. Deze beschrijvingen helpen spikkels in schaduwen te onderscheiden van een randprobleem dat met de lens samenhangt. Adobe’s detailinstellingen, Uitleg van Capture One over kleurranden
Hoe kun je het probleem isoleren met een gecontroleerde nieuwe samenvoeging?
Bewaar de originelen en behoud je huidige bewerking. Kies drie gebieden om te controleren: een stilstaande schaduwpartij, een heldere rand en een gebied met beweging. Gebruik bij elke vergelijking dezelfde uitsnede en vergroting.
- Maak een basissamenvoeging waarbij automatische toonaanpassingen zijn uitgeschakeld, als die optie beschikbaar is.
- Begin bij een stilstaande scène met uitgeschakelde ontdubbeling. Test bij zichtbare beweging de laagste bruikbare instelling.
- Schakel uitlijning in als de beelden ten opzichte van elkaar zijn verschoven.
- Vergelijk de basissamenvoeging met de bestaande samenvoeging bij een vergelijkbare helderheid.
- Schakel toonaanpassingen, detailverbetering en verscherping afzonderlijk weer in en controleer welke wijziging het defect zichtbaar maakt.
Het dialoogvenster HDR samenvoegen in Lightroom voor desktop bevat de instellingen Automatisch uitlijnen, Automatische instellingen en Hoeveelheid ontdubbeling. Adobe raadt aan zo nodig met een lage ontdubbelingsinstelling te beginnen en deze te vermijden als het voorbeeld geen spookbeelden bevat. De overlay toont waar ontdubbelingscorrecties worden toegepast. Instructies van Adobe voor HDR samenvoegen
Als een ongelijkmatige vlek verandert wanneer je de ontdubbelingsinstelling aanpast en samenvalt met de correctie-overlay, is dat nuttig bewijs dat bewegingsverwerking eraan bijdraagt. Dat bewijst niet dat elke vlek met ruis dezelfde oorzaak heeft. Kies de laagste instelling die de zichtbare beweging verhelpt en inspecteer daarna de resulterende textuur.
Hoe kun je paarse schaduwruis verhelpen?
Bestaat de verkleuring uit verspreide gekleurde spikkels, test dan eerst de kleurruisreductie. Pas vervolgens luminantieruisreductie toe op de resterende korrel. Adobe biedt hiervoor afzonderlijke instellingen en beschrijft de afwegingen: sterker verzachten kan ten koste gaan van details, terwijl instellingen die fijne kleurovergangen behouden spikkels kunnen laten staan. Handleiding van Adobe voor detailaanpassingen
Bewerk een klein gebied met zowel egale tinten als echte textuur, bijvoorbeeld een beschaduwde rots naast fijn gebladerte. Verhoog de betreffende instelling geleidelijk. Stop zodra verdere verbetering van het egale gebied nuttige textuur begint uit te wissen of kleur over grenzen heen verspreidt.
Beoordeel daarna de verscherping opnieuw. Met de instelling Maskeren voor verscherping in Adobe kun je de verscherping beperken tot sterke randen, terwijl de instelling Detail bepaalt hoeveel fijne informatie wordt versterkt. Gebruik dat onderscheid om te voorkomen dat een egale schaduw dezelfde bewerking krijgt als een scherpe objectrand. Documentatie over fotobewerking in Adobe Lightroom
Hoe verwijder je een smalle paarse kleurrand?
Bekijk dezelfde grens in de bronfoto’s. Als de paarse lijn daar al zichtbaar is, heb je aanwijzingen dat de samenvoeging niet de volledige oorzaak van het defect is. Capture One legt uit dat lenzen verschillende golflengten verschillend scherpstellen en dat paarse kleurranden vooral zichtbaar zijn bij grenzen met extreem contrast. Handleiding van Capture One over chromatische aberratie en paarse kleurranden
Pas de geschikte lens- of ontpaarse correctie van je bewerkingsprogramma toe en controleer daarna nabijgelegen echte paarse onderwerpen. De tool Ontpaarse in RawTherapee kan de tint selecteren, zodat de correctie op bepaalde kleuren kan worden gericht in plaats van gelijkmatig op alle tinten te worden toegepast. RawPedia: Ontpaarse
Behandel de paarse verzadiging van de hele foto niet als eerste oplossing. Vergelijk in plaats daarvan de betreffende rand vóór en na de correctie en controleer of echte paarse details behouden blijven. Verschijnt de lijn pas na het samenvoegen, ga dan terug naar de tests voor uitlijning en beweging voordat je een kleurcorrectie langs randen toepast.
Waarom worden heldere partijen roze of magenta?
Magentakleurige hooglichten kunnen ontstaan door kleurkanalen die gedeeltelijk zijn afgeclipt. De handleiding van darktable legt uit dat aanpassingen van witbalanskanalen roze hooglichten kunnen veroorzaken wanneer kanalen in verschillende mate zijn afgeclipt. De tools voor hooglichtherstel proberen ontbrekende informatie te schatten op basis van geldige kanalen of naburige pixels. Handleiding van darktable voor hooglichtherstel
Inspecteer eerst de kortst belichte opname. Bevat die geldige kleur- en textuurinformatie op de plek waar de samenvoeging paars wordt? Vergelijk dan hoe je samenvoeging dat gebied verwerkt. Ontbreekt de informatie over hooglichten ook in het kortst belichte beeld, test dan de herstelopties van de raw-converter en beoordeel de overgang naar de omringende tinten.
Een weergegeven histogram geeft niet altijd uitsluitsel over de vraag of de sensorgegevens zijn afgeclipt. Raadpleeg, indien beschikbaar, de raw-clippingindicatie van de converter. Herstel is een schatting: darktable waarschuwt uitdrukkelijk dat het reconstrueren van sterk afgeclipte gebieden aannemelijke informatie oplevert, maar niet de oorspronkelijke meting nauwkeurig herstelt. Uitleg van darktable over clipping en herstel
Wat als de hele samengevoegde foto een paarse zweem heeft?
Een brede kleurzweem vraagt om een andere test dan plaatselijke correctie van kleurranden. HDRsoft noemt niet-ondersteunde raw-bestanden van camera’s als een gebruikelijke oorzaak van een sterke roze of magentakleurige zweem in Photomatix. Dit is een gedocumenteerde verklaring voor Photomatix en geen bewijs dat elke toepassing hetzelfde probleem heeft. Veelgestelde vragen over Photomatix
Controleer of je cameramodel en raw-indeling worden ondersteund in de geïnstalleerde versie van de toepassing. Open de originelen in een converter die deze ondersteunt en gebruik terughoudende instellingen. Vergelijk hun algemene kleurweergave voordat je ze samenvoegt. Maak als diagnoseproef een samenvoeging van consistent geconverteerde kopieën in een indeling die je HDR-toepassing accepteert; bewaar de originelen.
Heeft de samenvoeging van de geconverteerde kopieën normale kleuren, onderzoek dan het oorspronkelijke raw-decoderingsproces. Hebben beide versies dezelfde zweem, vergelijk dan witbalans, profielen en andere kleuraanpassingen één voor één. Noteer welke wijziging de zweem verandert, zodat je de correctie kunt herhalen.
Hoe kun je de volgende keer een schonere belichtingsreeks maken?
Stel de belichtingsreeks samen rond de uiterste belichtingen. De donkerste opname moet belangrijke heldere partijen behouden, terwijl de helderste opname de schaduwen bruikbaar moet belichten. HDRsoft raadt aan het diafragma en de ISO-waarde constant te houden en de sluitertijd te variëren bij het maken van een belichtingsreeks. Opnamerichtlijnen van Photomatix
Controleer die twee opnamen voordat je de scène verlaat. Zijn belangrijke schaduwpartijen in de helderste belichting nog steeds extreem donker, breid de belichtingsreeks dan uit. Ontbreken belangrijke details in de hooglichten van de donkerste belichting, voeg dan een korter belichte opname toe. Houd de camera stabiel; Adobe raadt een statief aan om beweging tussen HDR-bronfoto’s te minimaliseren. Opnamerichtlijnen van Adobe voor HDR
De praktische herstelvolgorde is: bepaal de vorm van het defect, vergelijk die met de bronbeelden en isoleer de instelling die het verandert. Gebruik ruisreductie voor spikkels, gerichte correctie voor kleurranden, onderzoek van hooglichten voor magentakleurige heldere partijen en compatibiliteitscontroles voor een brede kleurzweem. Zo heeft elke aanpassing een duidelijk doel en blijft de bruikbare detailinformatie in de foto behouden.
Bronnen
- Adobe — Foto’s samenvoegen tot HDR’s, panorama’s en HDR-panorama’s in Lightroom voor desktop
- Adobe — Foto’s bewerken met voorinstellingen in Lightroom voor desktop
- Adobe — Details in een afbeelding aanpassen
- HDRsoft — Veelgestelde vragen over Photomatix
- Samuel W. Hasinoff — Photon, Poisson noise
- Capture One — Chromatische aberratie en paarse kleurranden
- RawPedia — Ontpaarse
- Gebruikershandleiding van darktable, ontwikkelversie — hooglichtherstel
