Jak zacząć miejskie szkicowanie, gdy dopiero uczysz się rysować

Dobry pierwszy szkic jest zapisem wybranego przez Ciebie widoku, a nie sprawdzianem tego, czy potrafisz odtworzyć każdy szczegół. Wybierz jeden widoczny obiekt: witrynę sklepową, przystanek autobusowy, rząd okien albo stolik kawiarniany widziany z zewnątrz. Uwzględnij tyle otoczenia, by pokazać, gdzie znajduje się obiekt, ale pomiń szczegóły, które nie pomagają go objaśnić. Poradnik Urban Sketchers zaleca wybór między szerokim widokiem a mniejszym zbliżeniem, ustalenie położenia głównego punktu oraz zwrócenie uwagi na krawędzie strony. Poradnik miejskiego szkicowania: jak zacząć szkic

Praktycznym celem pierwszej sesji jest ukończenie prostego rysunku, który zawiera główny zarys, jedną lub dwie wskazówki dotyczące głębi oraz kilka charakterystycznych szczegółów. Narożny sklep może na przykład wymagać narysowania markizy, wejścia i kąta ściany bocznej; prawdopodobnie nie trzeba rysować każdej cegły ani szyldu. To ćwiczenie polega na wyborze tego, co uwzględnić, na podstawie tego, co sprawia, że widok jest dla Ciebie rozpoznawalny.

Znajdź miejsce, w którym możesz wygodnie siedzieć lub stać przez kilka minut, z dala od ruchu ulicznego. Sprawdzi się widok z okna, budynek po drugiej stronie spokojnej ulicy albo ławka zwrócona w stronę niewielkiej grupy drzew. Materiał Uniwersytetu w Reading o szkicowaniu miejskim sugeruje, by szukać wygodnego miejsca do rysowania i używać dłoni lub kartonowej ramki do badania kompozycji. Materiał edukacyjny Urban Sketchers

Zanim zaczniesz rysować, ułóż palce w mały prostokąt i przesuwaj go, aż widok będzie na tyle prosty, by zmieścił się na stronie. Zwróć uwagę, co styka się z lewą, prawą, górną i dolną krawędzią. Jeśli wysoki budynek jest niezgrabnie ucięty, zmień kadr lub wybierz jego mniejszy fragment. Jeśli wszystko wydaje się równie ważne, przytnij kadr, aż jeden element stanie się wyraźnym centrum uwagi.

Narysuj małą miniaturę w rogu strony albo użyj skrawka papieru, by sprawdzić rozmieszczenie głównych kształtów. Miniatura nie jest gotowym rysunkiem; to szybki test układu. Poradnik miejskiego szkicowania zaleca też sprawdzenie różnych widoków i rozmieszczenia elementów za pomocą małych miniatur przed rozpoczęciem większego szkicu. Poradnik miejskiego szkicowania: jak zacząć szkic

Na pierwsze wyjście zabierz dowolny papier i przybory do rysowania, które już masz. Mały szkicownik łatwo trzymać, ale sprawdzi się też luźna kartka lub zeszyt. Poradnik dla początkujących Liz Steel sugeruje, by ograniczyć materiały do minimum, i podaje niedrogi szkicownik A5, ołówek oraz cienkopis jako praktyczny zestaw; zaznacza też, że zwykły papier do rysowania nie nadaje się do lawowania akwarelą. Jak zacząć miejskie szkicowanie

Wybierz jeden z tych prostych zestawów:

Do pierwszego szkicu nie potrzebujesz koloru. Jeśli później zechcesz spróbować akwareli, użyj papieru przystosowanego do pracy z wodą; cienki papier do rysowania może się marszczyć lub nieprzewidywalnie zachowywać po zamoczeniu. Najpierw wykonaj rysunek, a kolejny materiał dodaj dopiero wtedy, gdy ma konkretny cel, na przykład zaznaczenie dużego cienia lub jaskrawego szyldu.

Zacznij od porównania największych elementów widoku. Zastanów się, jaka jest wysokość budynku w stosunku do jego szerokości, gdzie przebiega linia dachu i jaką część strony zajmuje ulica lub pierwszy plan. Lekko zaznacz górną i dolną krawędź głównego obiektu, a następnie naszkicuj jego ogólny zarys. Dodaj sąsiednie kształty dopiero wtedy, gdy główny obiekt będzie już dobrze pasować do strony.

Jeśli widzisz budynek z narożnika, przyjrzyj się trzem podstawowym kierunkom: pionowym krawędziom, poziomym liniom dachu lub okien oraz liniom biegnącym w głąb wzdłuż każdej ze ścian. Możesz lekko zaznaczyć główne kąty ołówkiem, nie tworząc pełnego rysunku perspektywicznego. Muzeum Sztuki w Cleveland wyjaśnia perspektywę jednopunktową za pomocą linii horyzontu i punktu zbiegu, ku któremu zbiegają się linie biegnące w głąb; to szczególnie przydatne, gdy ulica lub korytarz ciągną się bezpośrednio przed Tobą. Muzeum Sztuki w Cleveland: perspektywa

Jeśli patrzysz wzdłuż ulicy, zwróć uwagę, czy krawędzie jezdni i rzędy budynków zdają się zbiegać w punkcie blisko horyzontu. Jeśli tak, może pomóc prosty układ jednopunktowy: zaznacz horyzont na wysokości oczu, określ kierunek, w którym ulica biegnie w głąb, i zachowaj z grubsza spójny kierunek linii oddalających się od Ciebie. Omówienie perspektywy przygotowane przez Art Institute of Chicago wyjaśnia, jak linia horyzontu i punkt zbiegu porządkują formy biegnące w głąb na płaskiej stronie. Czym jest perspektywa?

Nie każdy widok układa się w prosty przykład perspektywy jednopunktowej. Gdy stoisz pod kątem do budynku, jego ściany mogą zbiegać się w różnych kierunkach. Nie kieruj wszystkich krawędzi na siłę ku jednemu punktowi; obserwuj rzeczywisty kierunek linii dachu, okien i chodnika. W szybkim szkicu często bardziej przydaje się uchwycenie głównych kątów niż konstruowanie skomplikowanej siatki.

Gdy duże kształty będą już dobrze rozmieszczone na stronie, wybierz kilka szczegółów wyróżniających ten widok: pasiastą markizę, rząd balkonów, sygnalizację świetlną albo drzewo zachodzące na ścianę. Jeśli Twoje narzędzie na to pozwala, używaj linii o różnej grubości: nieco mocniejszej dla głównego konturu oraz lżejszych lub krótszych kresek dla elementów drugorzędnych. Nie obrysowuj każdego okna ani liścia. Materiał Uniwersytetu w Reading zachęca osoby szkicujące do zastanowienia się, jak zasugerować faktury, takie jak trawa i cegły, bez rysowania każdego elementu z osobna. Materiał edukacyjny Urban Sketchers

Przenoś wzrok między widokiem a stroną. Sprawdzaj proporcje, porównując jedną widoczną odległość z drugą: czy wejście ma mniej więcej jedną trzecią wysokości ściany, czy raczej zbliża się do połowy? To porównania wzrokowe, których nie musisz obliczać. Jeśli linia jest w złym miejscu, zostaw ją i rysuj dalej; dodatkowa kreska może pozostać częścią rysunku. Poradnik miejskiego szkicowania również zaleca przechodzenie od dużych kształtów do mniejszych. Poradnik miejskiego szkicowania: jak zacząć szkic

Wypróbuj tę kolejność podczas pierwszego wyjścia. Podane czasy służą do planowania, a nie są sztywną regułą; poświęć na poszczególne etapy więcej czasu, jeśli go potrzebujesz, albo zakończ, gdy zmieni się widok lub warunki.

Ta kolejność ma znaczenie, ponieważ szczegóły nie naprawią układu, który nie mieści się na stronie. Jeśli masz mało czasu, poprzestań na dużych kształtach i kilku charakterystycznych kreskach. Strona nadal może być zapisem widoku. Materiał Uniwersytetu w Reading zaleca zanotowanie miejsca i daty, a Muzeum Sztuki w Cleveland sugeruje, by wracać do znanego miejsca i porównywać widoki z różnych pozycji. Materiał edukacyjny Urban Sketchers, Muzeum Sztuki w Cleveland: perspektywa

Jeśli cała scena wydaje się przytłaczająca, zmniejsz zakres: narysuj same drzwi, ławkę albo narożnik, w którym spotykają się dwie ściany. Jeśli budynki wyglądają na przechylone, sprawdź, czy kartka nie jest przekrzywiona w dłoni, a potem porównaj pionowe krawędzie na widoku. Jeśli rysunek wydaje się zbyt zatłoczony, pomiń obiekty w tle, które odciągają uwagę od głównego tematu.

Jeśli wahasz się przed postawieniem pierwszej kreski, lekko zaznacz kilka linii pomocniczych wyznaczających zewnętrzne granice obiektu. Materiał Uniwersytetu w Reading opisuje lekkie zarysowanie sceny jako sposób na dopasowanie jej do strony i kontrolowanie proporcji. Materiał edukacyjny Urban Sketchers Następnie wybierz jedną krawędź do narysowania i poprowadź ją dalej, ku następnemu kształtowi. Podczas pierwszej sesji skup się na dokończeniu obserwacji, a nie na poprawianiu każdej linii.

Powtórz to samo niewielkie ćwiczenie w znanym miejscu. Innym razem wybierz inny kadr albo usiądź gdzie indziej, a potem porównaj położenie głównych kształtów i zauważone szczegóły. Muzeum Sztuki w Cleveland proponuje rysowanie znanego miejsca z różnych pozycji i porównywanie rezultatów; to przydatny sposób, by sprawdzić, jak punkt widzenia wpływa na kompozycję. Muzeum Sztuki w Cleveland: perspektywa

Pisz krótkie notatki: miejsce, datę, użyte narzędzie i jedną rzecz, którą chcesz następnym razem zaobserwować. Możesz zapisać: „Kąt dachu był bardziej stromy, niż się spodziewałem” albo „Zostawiłem za mało miejsca nad szyldem”. Dzięki temu kolejne wyjście będzie konkretnym ćwiczeniem: zwróć uwagę na ten element i spróbuj ponownie. Gdy będziesz gotowy, dodawaj po jednym nowym wyzwaniu, na przykład rysuj ludzi jako proste kształty albo wypróbuj niewielki obszar koloru.