Jak zrobić długi, ciągły arkusz papieru czerpanego bez formy na całą długość

Tutaj „ciągły” oznacza jeden połączony element, złożony przed wysuszeniem. Każdy odcinek powstaje na tej samej małej formie, a miejsca łączenia stają się częścią gotowego pasa. W obszarach zakładek znajduje się dodatkowa warstwa papieru, dlatego warto zaplanować poprzeczne pasma zamiast oczekiwać całkowicie jednolitej powierzchni.

Łączenie na mokro jest stosowane także poza małymi projektami rękodzielniczymi. Papiernik James Kleiner opisuje składanie dużego arkusza ze świeżo wykonanych i sprasowanych arkuszy lnianych, z nakładaniem ich krawędzi na siebie i wspólnym suszeniem na siatce. Potwierdza to zasadę tej techniki, ale nie pozwala przewidzieć, jak zachowa się konkretna pulpa z makulatury. „Old and New: Learning and Adapting Traditional Hand Papermaking”.

Jeśli robisz pas do rysowania, zdecyduj przed rozpoczęciem, gdzie mogą przebiegać te pasma. Możesz umieścić je między planowanymi ilustracjami lub włączyć do kompozycji. Jeśli zależy Ci na nieprzerwanej, równej powierzchni do rysowania, wykonaj opisaną niżej próbę z dwóch arkuszy, zanim przystąpisz do pracy na całej długości.

Przygotuj następujące rzeczy:

• Małą prostokątną formę z siatką i pasującą do niej ramkę.
• Kadź na tyle dużą, by swobodnie zanurzyć w niej formę.
• Przygotowaną pulpę papierniczą albo zwykły papier do recyklingu, wodę i blender do przygotowania pulpy z makulatury.
• Ciągły kawałek tkaniny do przenoszenia arkuszy, szerszy i dłuższy niż planowany pas.
• Płaski, wodoodporny podkład pod całą tkaniną.
• Dodatkową tkaninę lub fizelinę, chłonne ręczniki i gąbkę.
• Linijkę i oznaczenia wyrównania umieszczone obok miejsca pracy.

Forma to oprawa z siatką, która zatrzymuje włókna; ramkę nakłada się na nią, aby wyznaczyć krawędzie arkusza. Podstawowy domowy zestaw do czerpania papieru obejmuje te narzędzia, kadź, pulpę, materiał do przenoszenia arkuszy i gąbkę. Muzeum Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stanowego Florydy udostępnia ilustrowane wprowadzenie do tego sprzętu i procesu formowania arkuszy. „The Art of Craft: Handmade Paper (And How to Make it at Home)”.

Wybierz długi podkład, zanim przygotujesz pulpę. Hand Papermaking zaleca podpieranie mokrego papieru na przenośnej, wodoodpornej powierzchni i wskazuje fizelinę jako przydatny materiał do przenoszenia arkuszy. W tym projekcie, jeśli to możliwe, użyj jednego nieprzerwanego kawałka tkaniny, aby jej szwy nie pokrywały się z miejscami łączenia papieru. „Couching and Felts”.

Rozłóż wszystko na całej planowanej długości. Jeśli nie masz miejsca na mokry pas i podkład do suszenia, skróć pierwszy projekt. Rezygnacja z długiej formy nie eliminuje potrzeby podparcia złożonego papieru.

Zanim uformujesz arkusze, oblicz długość, która zniknie pod zakładkami. Dla równych odcinków zastosuj wzór:

Długość po połączeniu na mokro = liczba arkuszy × długość arkusza − liczba łączeń × szerokość zakładki

Pas złożony z siedmiu arkuszy ma sześć miejsc łączenia.

Załóżmy przykładowo, że każdy mokry odcinek ma 30 cm, a zakładka ma 3 cm:

7 × 30 − 6 × 3 = 192 cm

Sześć odcinków dałoby 165 cm. Siedem zapewnia więc zapas długości dla projektu o nominalnej długości 180 cm. Są to wymiary do planowania, a nie zmierzone wyniki suszenia; zakładka o szerokości 3 cm to wartość do wypróbowania, a nie uniwersalny wymóg.

Zmierz wysuszoną próbkę z dwóch arkuszy, aby sprawdzić, jakie efekty daje Twoja pulpa i metoda suszenia. Skorzystaj z tego wyniku, planując dokładną długość gotowego pasa. Przez cały czas utrzymuj tę samą orientację formy: wymiar arkusza biegnący wzdłuż pasa musi pozostać taki sam.

Uformuj dwa odcinki z pulpy i o przybliżonej grubości, których zamierzasz użyć w gotowej pracy. Połącz je wybraną zakładką, sprasuj i pozostaw do całkowitego wyschnięcia. Ta niewielka próba pozwala sprawdzić cały proces, a nie tylko to, czy dwa mokre arkusze wydają się do siebie przylegać.

Sprawdź trzy rzeczy: czy łączenie pozostaje trwałe przy zwykłym obchodzeniu się z papierem, czy jego grubość pasuje do planowanej powierzchni oraz czy papier daje się czysto oddzielić od tkaniny. Zapisz szerokość zakładki i wymiary gotowego arkusza. Jeśli zamierzasz zwinąć gotowy pas, delikatnie wygnij również wysuszoną próbkę.

Pierwszą próbę zrób bez ozdób. Dodatki dekoracyjne możesz wprowadzić, gdy podstawowy papier i łączenie będą zachowywać się zgodnie z oczekiwaniami. Udokumentowany przykład Landes wykorzystuje przygotowany papier z abaką; traktuj go jako potwierdzenie możliwości łączenia na mokro, a nie jako prognozę, że każda domowa pulpa będzie mieć takie same właściwości. „casting on edge”.

Uformuj pierwszy arkusz

Równomiernie zwilż tkaninę do przenoszenia arkuszy i wygładź ją na podkładzie. Zamieszaj pulpę w kadzi, zanurz formę z ramką i wyjmij je poziomo. Gdy woda odpływa, delikatnie rozprowadź włókna, a następnie zdejmij ramkę. W poradniku muzeum opisano tę kolejność formowania równego arkusza. „The Art of Craft: Handmade Paper (And How to Make it at Home)”.

Przenieś, czyli odbij pierwszy arkusz na tkaninę. Opuść jedną krawędź odwróconej formy i kontrolowanym ruchem przetocz ją po tkaninie, a następnie unieś. Przed odwróceniem pozwól wodzie dostatecznie odpłynąć i zadbaj o równomierne zwilżenie tkaniny odbiorczej — Ted Snider wskazuje oba te warunki jako istotne dla przenoszenia arkusza. „Couching”.

Nałóż na siebie kolejny mokry arkusz

Uformuj drugi arkusz o podobnej grubości. Wyrównaj go względem pierwszego tak, aby jego przednia krawędź przykryła wybraną zakładkę. Odbij go na tej samej długiej tkaninie, tak by nakładana część spoczęła na poprzednim mokrym arkuszu. W miejscu łączenia nie wkładaj tkaniny oddzielającej warstwy papieru.

Korzystaj z oznaczeń obok tkaniny, by zachować odpowiednią szerokość i zakładkę. Przed zetknięciem sprawdź położenie formy; nie przesuwaj na bok świeżo odbitego arkusza, by poprawić jego ułożenie. Opisana metoda z małą formą polega na układaniu mokrych arkuszy obok siebie z nachodzącymi na siebie krawędziami, aż do uzyskania potrzebnego rozmiaru. Western Sheet Forming Techniques.

Wydłużaj pas

Dodawaj kolejne odcinki pojedynczo, utrzymując mokre krawędzie łączeń i stosując zakładkę w tym samym kierunku. Przed każdym kolejnym formowaniem ponownie zamieszaj pulpę. Staraj się uzyskiwać podobne uformowanie arkuszy i po każdym przeniesieniu sprawdzaj wyrównanie. Podczas pracy pozostawiaj złożony papier na tkaninie podpierającej.

Do pierwszego pasa użyj metody z gąbką zamiast próbować zmieścić całość w małej prasie. Przykryj mokry papier czystą tkaniną lub fizeliną, a następnie przyciskaj przez tę warstwę gąbką. Regularnie wyżymaj gąbkę i pracuj na całej długości pasa, uwzględniając każde łączenie. Helen Hiebert opisuje tę prostą metodę usuwania wody z ręcznie czerpanych arkuszy. „How to Make Your Own Paper”.

Pracując z długim pasem, podziel go na wygodne odcinki, pozostawiając resztę podpartą. Dociskaj pionowo, zamiast pocierać wzdłuż papieru. Jeśli fragment przesunie się lub pomarszczy, zatrzymaj się i sprawdź, co się stało; mocniejszy nacisk nie zastąpi poprawienia ułożenia.

Pozostaw papier na tkaninie do przenoszenia arkuszy na czas suszenia. Hiebert wskazuje suszenie na tej tkaninie jako prostą metodę; po wyschnięciu można odkleić papier i w razie potrzeby spłaszczyć go pod obciążeniem. Przy pierwszym długim pasie zachowaj podparcie na całej długości zamiast przenosić mokry papier bez podparcia. „How to Make Your Own Paper”.

Przed zdjęciem papieru poczekaj, aż cały element, łącznie z zakładkami, wyschnie. Odklejaj go stopniowo, podpierając uwalniany fragment. Podczas oceny łączeń i powierzchni trzymaj pierwszy gotowy pas na płasko.

Wprowadzaj jedną zmianę naraz, korzystając z wyników próby:

Co zauważasz	Co sprawdzić lub wypróbować w następnej kolejności
Łączenie się rozchodzi	Sprawdź, czy obie krawędzie były mokre podczas łączenia; wypróbuj szerszą zakładkę i bardziej równomierne prasowanie.
Łączenie jest zbyt grube	Najpierw wypróbuj cieńsze odcinki, zanim zmniejszysz zakładkę; porównaj wygląd i trwałość połączenia.
Papier zostaje na formie	Sprawdź odpływanie wody, wilgotność tkaniny i ruch podczas przenoszenia arkusza.
Pas wygina się na bok	Dodaj oznaczenia wyrównania i sprawdzaj ułożenie przed każdym przeniesieniem.
Zdejmowanie tkaniny uszkadza powierzchnię	Zanim ponownie wykonasz długi pas, przetestuj inny materiał do przenoszenia arkuszy na małej próbce.

To zmiany diagnostyczne do wypróbowania, a nie ustawienia, które sprawdzą się przy każdym rodzaju włókien. Przenoszenie arkusza zależy od jego uformowania, odpływu wody i powierzchni odbiorczej, a faktura tkaniny może odcisnąć się na papierze. Warto zwrócić uwagę na te warunki, zanim zmieni się kilka elementów procesu naraz. „Couching”; Western Sheet Forming Techniques.

Zacznij od połączenia dwóch arkuszy, wykorzystaj ich wymiary po wysuszeniu do zaplanowania całego pasa i podpieraj każdy odcinek podczas prasowania i suszenia. Gdy próba da powierzchnię, która Ci odpowiada, ta sama mała forma pozwoli budować dłuższy element, dokładając po jednej mokrej zakładce.

• Western Sheet Forming Techniques
• casting on edge — Barbara Landes
• Old and New: Learning and Adapting Traditional Hand Papermaking — James Kleiner
• The Art of Craft: Handmade Paper (And How to Make it at Home) — Museum of Fine Arts, Florida State University
• Couching and Felts — Helen Hiebert, Hand Papermaking
• Couching — Ted Snider, Hand Papermaking
• How to Make Your Own Paper — Helen Hiebert, Artsy