Yerinde Kentsel Eskiz ve Suluboya Öğrenmek İçin Başlangıç Sıralaması

İlk olarak ne öğrenmelisiniz?

Perspektif teorisi veya boya karıştırma ile değil, gözlem ve seçim ile başlayın. Kentsel eskiz (urban sketching), siz oradayken bir mekânı kaydetmektir ve sahnenin kendisi fark edilecek pek çok şey sunar. Net bir konu seçin—bir dükkân cephesi, köşe bir bina, bir otobüs durağı veya kısa bir dizi ev—ve onu ayırt edici kılan şeyin ne olduğuna karar verin. Urban Sketchers'ın eğitim programı da aynı şekilde mekân eskizleri pratiğinde çizim becerilerini ve tekniği merkeze alır.

İlk seanslarınızda görüş alanınızı tek bir ana bina ve bir ağaç, tabela, kapı aralığı veya bir parça kaldırım gibi tek bir destekleyici unsurla sınırlandırın. Dış hatları net olan bir sahneyi yerleştirmek, kalabalık bir kavşaktan daha kolaydır. Bu öğretici bir öneridir: birbiriyle yarışan formların sayısını azaltmak, ayrıntı eklemeden önce dikkatinizi oran ve yerleşime odaklamanızı sağlar.

Çizmeye başlamadan önce iki dakikalık bir inceleme yapmayı deneyin. Ana şeklin üst ve alt sınırlarını, en geniş açık ve koyu alanları ve sokağın veya bina kenarlarının hangi yönde uzaklaştığını belirleyin. Sahneyi ezberlemiyorsunuz; sayfanın neleri içermesi gerektiğine karar veriyorsunuz.

Başlamak için hangi temel malzemeler yeterlidir?

Suluboyaya uygun bir eskiz defteri veya kâğıt, bir kurşun kalem, küçük bir suluboya seti, bir fırça, su ve bir bez ya da kâğıt mendil kullanın. Mürekkeple dış hatlar çizmeyi seviyorsanız, su geçirmez (waterproof) olarak etiketlenmiş bir kalem ekleyin; ona güvenmeden önce müsvedde bir kâğıt üzerinde suluboya ile test edin. Urban Sketching World'ün yeni başlayanlar için hazırladığı malzeme rehberi kâğıt, kurşun kalem, su geçirmez kalem, suluboya, fırçalar ve su aksesuarları gibi bu kategorileri sıralamaktadır. Ayrıca orta boy bir eskiz defterini pratik bir başlangıç noktası olarak nitelendirir; ancak en iyi boyut, rahatça taşıyabileceğiniz ve çizebileceğiniz boyuttur.

Bu sıralamayı uygulamak için büyük bir palete veya uzman işi bir fırça koleksiyonuna ihtiyacınız yoktur. Tek bir orta boy yuvarlak fırça, uyguladığınız baskıyı değiştirdiğinizde hem geniş darbeler hem de daha dar çizgiler oluşturabilir. Birbiriyle karıştırabileceğiniz renklerden oluşan küçük bir palet, katmanları ve basit renk ilişkilerini çalışmak için yeterlidir. Sıkça kullanmaya istekli olduğunuz malzemeleri seçin; kâğıtların tepkileri farklılık gösterir, bu nedenle tam bir sahneye başlamadan önce alışık olmadığınız bir eskiz defterini küçük bir boyama ile test edin.

Evde küçük bir test şeridi hazırlayın: bir sulandırılmış açık ton, bir daha yoğun ton, kuru zemin üzerine bir çizgi ve nemli zemin üzerine bir çizgi boyayın. Seçtiğiniz kâğıdın suyla nasıl başa çıktığını ve boyanızın nasıl davrandığını gözlemleyin. Bu, açık havada elinizde yarı bitmiş bir çizimle durmadan önce size faydalı bir malzeme bilgisi sağlar.

Küçük bir kentsel eskizin kompozisyonu nasıl oluşturulur?

Ayrıntıları çizmeden önce resmin sınırlarına karar verin. Görünümün etrafında bir dikdörtgen hayal edin ve ana binanın bunun neresinde duracağını seçin. Amaçlanan kırpma kasten dar değilse, çatının ve yanların etrafında biraz nefes alma payı bırakın. Konu yüksekse sayfayı dikey çevirin; sokak veya bina sırası yana doğru yayılıyorsa yatay bir sayfa kullanın.

En büyük şekilleri hafifçe işaretleyin: bina silüeti, sokak veya kaldırım çizgisi ve silüeti değiştiren büyük bir ağaç veya araç. Ardından oranlarını karşılaştırın. Bina genişliğinden daha mı yüksek? Çatı çizgisi sayfaya göre nerede duruyor? Sokak dar bir şerit mi kaplıyor yoksa ön planda geniş bir alan mı tutuyor? Bu aşamada bu karşılaştırmalar, tek tek tuğlalardan veya pencere çerçevelerinden çok daha önemlidir.

Etkili bir kontrol yöntemi, gözünüzü sayfadan ayırıp konuya tekrar bakmak ve ardından yalnızca ana hatları karşılaştırmaktır. Çizim dengesiz görünüyorsa, çizgiler henüz hafifken büyük şekli düzeltin. İnce detaylar, sayfa kenarına çok yakın yerleştirilmiş veya yanlış genişlikte çizilmiş bir binayı kurtaramaz.

Perspektif pratiği ne zaman yapılmalıdır?

Büyük bir şekli yerleştirebildikten sonra temel perspektif pratiği yapın. Tam karşıdan görünen bir cephe için ön duvar faydalı bir başlangıç şeklidir. Köşeden görünen bir bina için önce köşeyi çizin, ardından görünen iki cepheyi ayrı düzlemler olarak gözlemleyin. Sahnede birbirine paralel olan çizgiler, uzaktaki noktalara doğru açı yapıyor gibi görünebilir; çatı kenarları, pencere sıraları ve kaldırım kenarları bu yönleri kestirmenize yardımcı olabilir. Urban Sketch Course'un başlangıç rehberi, köşe bir binadaki iki yönün sayfanın dışında kalabilecek ayrı kaçış noktalarına doğru ilerlediğini açıklar.

Her çizime çıktığınızda biçimsel kaçış noktaları çizmenize gerek yoktur. Bunun yerine, birbiriyle ilişkili birkaç kenarın yönünü hafifçe karşılaştırın. Aynı duvardaki pencere sıraları benzer bir yöne mi eğiliyor? Çatı kenarı ile kaldırım kenarı genel olarak uyumlu mu? Değilse, bir çizginin fazla dik mi yoksa fazla yatay mı çizildiğini kontrol edin. Bunları mekanik hassasiyet talepleri olarak değil, görsel rehberler olarak ele alın; hızlı bir eskiz, gördüklerinizin seçici bir kaydıdır.

Başlangıçta dikey kenarları basit tutun. Sokak seviyesinden bakılan binalar, ana dikeyleri tutarlı bir şekilde çizildiğinde genellikle daha kolay düzenlenir görünür. Keskin bir şekilde yukarı veya aşağı bakmak dikeylerin birleşiyormuş gibi görünmesine neden olabilir; bu daha ileri düzey bir durumdur. Perspektif rehberi bunu üç noktalı perspektif olarak tanımlar ve dramatik yüksek veya alçak bakış açılarıyla ilişkilendirir. İlk eskiziniz için, perspektif tüm dikkatinizi alıyorsa daha az uç bir açı seçin.

Suluboya eklemeden önce hangi çizim pratiği faydalı olur?

Tamamen boyanmış bir sahne denemeden önce, yalnızca çizgiden oluşan birkaç küçük eskiz yapın. Her birinde aynı basit konuyu kullanabilirsiniz: binanın ana hatlarını çizin, en büyük boşluklarını yerleştirin ve sokağın yönünü belirtin. Görevi dar kapsamlı tutun—biri genel oranlar için, diğeri köşe ve çatı açıları için, bir diğeri ise pencere ve kapıların yerleşimi için bir eskiz olsun. Bunu sıradan bir çizim kâğıdında veya yanınızda taşımayı planladığınız eskiz defterinde yapabilirsiniz.

Açıklıkları eklerken, pencere ve kapıları bağımsız süslemeler yerine gruplanmış şekiller olarak ele alın. Cepheye göre aralıklarını ve hizalamalarını kontrol edin. Yukarı doğru kayan veya bir neden olmaksızın boyutu değişen bir pencere sırası, binanın daha az dengeli hissettirmesine neden olabilir. Tabelaları, parmaklıkları ve ince süsleme ayrıntılarını ana yapı kısa bir mesafeden net bir şekilde okunana kadar erteleyin.

Faydalı bir durup kontrol etme yöntemi, ayrıntıları elinizle kapatmak veya sayfaya gözlerinizi kısarak bakmaktır. Bina ve sokak hâlâ bir sahne olarak okunabiliyorsa, büyük şekiller görevini yapıyor demektir. Eskiz yalnızca bir tabela veya özenle çizilmiş birkaç pencere sayesinde anlam kazanıyorsa, bir sonraki pratik çiziminde dış oranlara geri dönün.

Suluboya ne zaman ve nasıl eklenmelidir?

Suluboyayı çizim kendi başına yeterli hale geldikten sonra ekleyin. Birkaç geniş, açık renkli alanla başlayın: belki sıcak tonlu bir duvar, soğuk bir gölge ve soluk bir gökyüzü veya kaldırım. En açık alanlar olmasını istediğiniz yerlerde kâğıdı boyasız bırakın. Suluboyada ışık, alttaki kâğıttan şeffaf boya aracılığıyla yansıyabilir; Transparent Watercolor Society of America, kâğıdın beyazını korumanın şeffaflık etkisinin merkezinde yer aldığını belirtir.

Önce kuru kâğıt üzerinde pratik yapın. Kuru kâğıt üzerine ıslak bir fırça uygulamak, ıslak bir alana boyamaktan daha belirgin bir kenar sağlar. STAEDTLER'in suluboya rehberi, küçük motifler için kuru üzerine ıslak (wet-on-dry) tekniğini anlatır ve kuruyan ilk katmanın ikinci bir katmanla yoğunlaştırılabileceğini belirtir. Yeni başlayan birinin bina eskizi için bu, bir duvar katmanı boyamak, kurumasını beklemek ve ardından tüm cepheyi bilerek birbirine karıştırmadan daha koyu bir gölge eklemek açısından yararlıdır.

Islak üzerine ıslak (wet-on-wet) tekniğini her yerde değil, ayrı olarak deneyin. Küçük bir alanı ıslatın, ardından boyayı dokundurun ve rengin nasıl yayıldığını gözlemleyin. STAEDTLER bu tekniği nemlendirilmiş kâğıda boya uygulamak olarak tanımlar; sonuç, kuru üzerine ıslak tekniğine göre daha az keskin sınırlara sahiptir. Yumuşak bir gökyüzü veya gevşek bir uzak renk hissi verebilir, ancak kontrole ihtiyaç duyduğunuz yerlerde kullanılırsa mimari kenarları da bulanıklaştırabilir.

Mekânda boyamadan önce küçük bir boya karışımı hazırlayın ve yoğunluğunu bir kenar boşluğunda veya müsveddede test edin. Açık bir renk katmanı kâğıdı altından göstermeye devam etmelidir; daha koyu bir karışım ise birkaç vurgu için ayrılabilir. Geniş renk alanlarından daha küçük fırça darbelerine doğru çalışın ve daha net kenarlar istediğinizde başka bir katman eklemeden önce boyanın kurumasını bekleyin. Sayfa gözle görülür şekilde ıslaksa, aynı noktayı tekrar tekrar fırçalamak yerine bekleyin; eklenen darbeler önceki boya katmanını bozabilir.

İlk dış mekân çalışması için pratik sıralama nedir?

Acele etmeden gözlemleyebileceğiniz bir sahne seçin ve yanınıza yalnızca rahatça başa çıkabileceğiniz malzemeleri alın. Küçük bir eskiz için şu sırayı izleyin:

Bu sıralama bir pratik çerçevesidir, her eskiz için katı bir kural değildir. Bazı çizerler önce mürekkeple çizer; diğerleri çizgi eklemeden önce boyar veya çizimi boyasız bırakır. Öğrenmedeki kilit tercih, her seferinde tek bir değişkeni değiştirmektir. Çizim kafa karıştırıcı görünüyorsa, bir sonraki dış mekân çalışmasını renksiz olarak şekillere ve açılara ayırın. Çizim iyi okunuyor ancak boya katmanları çamurlaşıyorsa, çizim görevini sabit tutun ve suluboyayı küçük şekiller üzerinde ayrı olarak çalışın.

Bir sonraki adımda neyin pratiğini yapacağınızı nasıl anlarsınız?

Sonucu en çok etkileyen ilk sorunu belirleyerek sayfayı inceleyin. Konu sıkışık görünüyorsa kırpma ve sayfa yerleşimi pratiği yapın. Bina beklenmedik şekilde eğiliyorsa dikeyleri ve ana açıları karşılaştırın. Pencereler dağınık görünüyorsa onları gruplama ve aralıklandırma pratiği yapın. Boya parlaklığını kaybediyorsa daha fazla kâğıt alanını boyasız bırakın ve daha şeffaf bir katman kullanın. Kenarlar bulanıklaşıyorsa aynı şekli kuru kâğıt üzerinde deneyin ve bir katman daha eklemeden önce katmanların kurumasını bekleyin.

Değerlendirmenizi somut ve gözlemlenebilir tutun: "perspektifte kötüyüm" yerine "çatı kenarı fazla düzdü" demek daha faydalıdır. Ardından bir sonraki eskizi yalnızca bu soruna yönelik küçük bir deneme haline getirin. Basit bir dükkân cephesini farklı bir açıdan tekrarlamak veya aynı konuyu bir kez çizgiyle ve bir kez hafif bir boyama ile çizmek, yeni bir malzeme setine veya karmaşık bir sahneye ihtiyaç duymadan hangi adımın ilgi gerektirdiğini ortaya çıkarmaya yardımcı olur.

Dolayısıyla, yeni başlayanlar için güvenilir bir sıralama şöyledir: gözlemleyin, kompozisyonu kurun, büyük şekilleri çizin, perspektifi kontrol edin, seçilen ayrıntıları ekleyin ve geniş şeffaf katmanlar halinde boyayın. Bu süreç basit bir sahnede yönetilebilir hissettirdiğinde, bir sonraki işareti koymadan önce eskizin neye ihtiyacı olduğuna karar verme alışkanlığını koruyarak karmaşıklığı her seferinde tek bir unsurla artırın—daha fazla bina, insan, yansıma veya ıslak üzerine ıslak bir geçiş.

Kaynaklar

Bu konuyu keşfetmeye devam et