İnce Sayfalı Bir Günlüğe Suluboya Kağıdı Çalışmaları Nasıl Eklenir?
Günlüğünüzün sayfaları suluboya için çok inceyse her çalışmayı ayrı bir suluboya kağıdına yapın ve yalnızca tamamen kuruduktan sonra ekleyin. Geri döndürülebilir en basit yöntem için hafif bir arka sayfaya sabitlenmiş dört fotoğraf köşesi kullanın; daha temiz ve ciltli bir görünüm içinse tek bir kenar boyunca dar bir kağıt menteşe tercih edin. Her iki durumda da ıslak boyayı ve ıslak yapıştırıcıyı günlüğün kendisinden uzak tutun ve değerli bir defteri birleştirmeden önce tutturma işlemini yedek bir sayfada test edin.
Neden doğrudan günlüğe yapmak yerine ayrı bir kağıda boyamalı?
Suluboya kağıdı suyu tutacak şekilde üretilmiştir ancak lifleri ıslandıkça genleşir; tekniğin ne kadar ıslak olduğuna bağlı olarak kağıt kururken dalgalanabilir. Boyutlandırma (tutkallama) da su ve boyanın ne kadar hızlı emildiğini etkiler; bu nedenle boyanın yayılma davranışı kağıda ve kullanılan su miktarına bağlıdır. İnce bir günlük sayfası, özel bir suluboya kağıdının yerini tutamaz. Ayrı bir yerde boyamak, boyama aşamasında günlük sayfasının sırılsıklam olmasını veya yıpranmasını önler. Golden Artist Colors, “Paint and Paper: Making a Watercolor”
Dört tarafı yapışkanlı suluboya blokları (watercolor block), boyama sırasında kağıdın hareketini kontrol etmeye yardımcı olmanın bir yoludur: Kağıtları dört kenarından da yapıştırılmıştır ve resim kururken sabit kalır. Bu format dalgalanmayı azaltabilir ancak her çalışma için bir blok gerekmez; sert bir zemin üzerine tutturulmuş tek bir yaprak veya bloknot sayfası da daha hafif boyamalar için işe yarayabilir. ARCHES, “Your ARCHES® Aquarelle paper: block or pad?”
Bir kağıt boyutu ve tutturma yöntemi seçin
Günlük sayfasını ve resmin kaplamasını istediğiniz alanı ölçün. Orijinal sayfanın çalışmayı çerçevelemesini istiyorsanız bir kenar boşluğu veya görünür bir sınır bırakın. Suluboya kağıdını, eklemeyi planladığınız köşeleri, menteşeyi veya arka desteği hesaba katarak günlük sayfasından biraz daha küçük kesin. Küçük bir çalışmayı, defterin sırtına baskı yapmadan tutturmak daha kolaydır.
Resmi ne sıklıkla çıkarabileceğinize ve defterin ne kadar kalınlığı kaldırabileceğine bağlı olarak bir yöntem seçin:
Yöntem: Fotoğraf köşeleri; En uygun durum: Çalışmanın çıkarılabilir olmasını ve kağıdın köşelerinin yeterince güçlü olmasını istediğinizde; Temel dezavantaj: Köşeler görünür durumdadır ve hafif kabarıklık yaratır
Yöntem: Kağıt menteşe; En uygun durum: Çalışmanın tek bir kenardan tutturularak sayfa gibi çevrilmesini istediğinizde; Temel dezavantaj: Yapıştırıcı ve nemin dikkatli bir şekilde kontrol edilmesi gerekir
Yöntem: Çıkarılabilir kılıf veya cep; En uygun durum: Günlük sayfasına hiçbir şey yapıştırmaktan kaçınmak istediğinizde; Temel dezavantaj: Hacim katar ve sabitlenmediği sürece kayabilir
Yöntem: Doğrudan yapıştırıcı veya bant; En uygun durum: Basit ve kalıcı hissettiren bir montaj istediğinizde; Temel dezavantaj: Çıkarması daha zordur ve ince sayfaları dalgalandırabilir
Günlük tutma rutinleri için köşeler veya bir cep ile başlayın. Konservasyon kılavuzları, köşeleri nesnenin kendisine yapıştırıcı sürmeden bir kağıt nesneyi tutmanın bir yolu olarak tanımlarken, kenarlarını bükebilecek veya zarar verebilecek durumdaysa köşelerin uygun olmadığı konusunda uyarır. National Park Service, “Making Mounting Corners for Photographs and Paper Objects”
Çalışmayı günlüğün yanına getirmeden önce hazırlayın
Ayrı ve temiz bir suluboya kağıdına boyayın. Tek bir yaprak kullanıyorsanız boyalı alanın dışına yerleştirilen kıskaçlar veya resim bandı (maskeleme bandı) ile bir altlığa sabitleyin; kağıdı kenarlarını deforme edecek kadar sıkı çekmekten kaçının. Bloknot veya dört tarafı yapışkanlı blok için bitmiş kağıdı ayırırken üreticinin talimatlarını izleyin. ARCHES, bloklarını dört kenarı yapışkanlı olarak tanımlar ve ince bir spatula/bıçakla ayırmadan önce resim bitip kuruyana kadar kağıdın blok üzerinde bırakılmasını önerir. ARCHES, “Your ARCHES® Aquarelle paper: block or pad?”
Resmin düz bir şekilde kurumasını bekleyin, ardından hem önünü hem de arkasını kontrol edin. Yüzey kuru hissettirmeli ve kağıt artık soğuk veya nemli olmamalıdır. Belirgin bir kıvrılma oluştuysa yalnızca boyanın kuruduğundan emin olduktan sonra üzerine temiz, düz bir ağırlık koyun; boyalı yüzeyi ovalamaktan veya parlatmaktan kaçının. Aşırı derecede deforme olmuş bir kağıt günlükte düzgün durmayabilir; bu nedenle sıkı bir tutturmayla düz durmaya zorlamak yerine bir cep kullanın veya serbest bırakın.
Yalnızca kuruduktan sonra kesin. Bir kesme matı üzerinde cetvel ve keskin bir maket bıçağı kullanın; hafif pürüzlü bir kenar kabul edilebilirse makas da kullanabilirsiniz. Parmaklarınızı bıçaktan uzak tutun ve günlüğün üzerinde kesim yapmayın. Beyaz bir kenarlık istiyorsanız doğrudan resmin üzerine bant yapıştırmaya çalışmak yerine bunu suluboya kağıdında pay olarak bırakın.
Fotoğraf köşeleriyle tutturun
Fotoğraf köşeleri resmi köşelerinden tutarken, yapıştırıcı köşeleri bir desteğe sabitler. National Park Service, yapıştırıcının kağıt nesneye değil, köşeye ve arkalığa temas etmesi gerektiğini açıklar; ayrıca kağıdın köşelerinin bu yöntem için yeterince güçlü olması gerektiğini belirtir. National Park Service, “Making Mounting Corners for Photographs and Paper Objects”
Köşeler; kırılgan, yırtık veya çok fazla kıvrılmış bir çalışma için en iyi seçenek değildir çünkü uçlardaki baskı bunları katlayabilir veya yırtabilir. Kırılgan bir kağıt için daha büyük bir arka cep kullanın veya çalışmayı tutturmadan sayfaların arasında saklayın.
Ciltli bir çalışma için kağıt menteşe kullanın
Menteşe, eklenen parçaya sayfa gibi bir hareket kazandırır. Konservasyon montajında kağıt menteşeler resmin arkasına ve bir arka panoya yapıştırılır; Library of Congress, menteşe kağıdı ve nem uygulamasının konservasyon deneyimi gerektirdiğini belirtir. Günlük kullanım için bu prensibi ölçülü bir şekilde uygulayın: Menteşeyi dar tutun, çok az yapıştırıcı kullanın ve günlük sayfasını ıslatmak yerine parçanın arkasına ve ayrı bir destek yaprağına tutturun. Library of Congress, “Paper Hinges”
İnce, esnek bir kağıt şeridi kesin (sanat menteşeleri için yaygın olarak Japon kağıdı kullanılır) ve küçük, katlanmış bir menteşe yapın. Yapıştırıcıyı yalnızca ek parçaya ve arka desteğe temas edecek uçlara uygulayın; çalışmanın hareket edebilmesi için kat yerini boş bırakın. Boyayı koruyan temiz bir bariyer kağıdı ile bağlantının hafif ve eşit bir basınç altında kurumasını bekleyin. Ardından arka yaprağı fotoğraf köşeleri gibi kuru bir tutturma yöntemiyle günlüğe sabitleyin veya günlük formatınız izin veriyorsa deftere ciltleyin.
Resmin doğrudan üzerine kendinden yapışkanlı “arşivsel” bant yapıştırmaktan kaçının. Northeast Document Conservation Center, bu tür bantların çoğunun geri döndürülebilir olmadığını ve zamanla çıkarılmasının zorlaşabileceğini açıklar; kurumun rehberi menteşeleme için koruma yapıştırıcılarını ve uygun olduğunda yapışkansız köşeleri veya kenar şeritlerini önerir. NEDCC, “Matting and Framing for Works on Paper and Photographs”
Defterin aşırı kabarmasını önleyin
Suluboya kağıdı tipik bir günlük yaprağından önemli ölçüde daha kalındır ve eklenen her parça defterin kalınlığını artırır. Çok sayıda ek parça defteri dengesiz hale getirebilir, cildini zorlayabilir ve kapanmasını güçleştirebilir. Her girişten sonra fazladan bir ekleme yapmak yerine çalışmaları dönüşümlü sayfalara yerleştirin veya birkaç çalışmayı tek bir katlanır arka yaprakta toplayın.
Bir düzene karar vermeden önce benzer kalınlıktaki müsvedde kağıtları kullanarak örnek bir ek parça hazırlayın. Günlüğü kapatın ve kapakların rahatça örtülüp örtülmediğini, sırtın zorlanıp zorlanmadığını ve tutturulan kağıdın karşı sayfadaki boyaya sürtünüp sürtünmediğini kontrol edin. Defter artık doğal bir şekilde kapanmıyorsa daha ince köşelere, birden fazla çalışma için tek bir arka sayfaya veya günlükle birlikte saklanan ayrı bir zarfa geçin.
İnce, kaplamasız kağıttan yapılmış bir kılıf veya cep, çalışmaları yerinden çıkarmak istediğinizde kullanışlıdır. Cebi, resmi içeri ve dışarı kaydıracak kadar geniş bir açıklık bırakarak kenarlarından bir arka sayfaya sabitleyin. Böylece ek parça köşeleri bükülmeden çıkarılabilir. Defter taşınırken kağıdın kayıp düşme eğilimi varsa açıklığı günlüğün dış kenarından uzağa bakacak şekilde konumlandırın.
Basit bir karar sırası
Sağlam suluboya kağıdı üzerindeki küçük, kuru bir çalışma için hafif bir arka sayfada dört köşe kullanın. Günlüğün bir parçası olarak çevirmek istediğiniz bir çalışma için arka yaprağa tutturulmuş dar bir menteşe kullanın. Hassas köşeleri olan veya sürekli kıvrılan kağıtlar için bir cep seçin. Kalın bir ek parça veya zaten sıkışık hissettiren bir günlük için çalışmayı defterin yanında bir dosya veya zarf içinde serbest tutun.
Bitirmeden önce dört kontrol yapın: Boya tamamen kurumuş mu; tutturma malzemesi ıslak boyaya değil de arkalığa veya köşelere mi temas ediyor; ek parça kırışmadan hareket edebiliyor mu; günlük baskı uygulamadan kapanıyor mu? Bu kontroller işlemdeki iki ayrı sorunu çözer: Suluboya ıslakken uygun bir yüzeye ihtiyaç duyar ve defter, ince sayfalarına aşırı yük bindirmeyen bir tutturma yöntemine gereksinim duyar.
Ayrı suluboya çalışmaları eklemek, en iyi sonucu boyama süreci ve defterin montajı iki ayrı aşama olarak ele alındığında verir. Sayfayı suluboya kağıdı üzerinde boyayıp kurutun, ardından kağıdın durumuna ve günlüğün boş alanına göre köşeler, menteşe veya bir cep seçin. Bu, orijinal sayfayı ıslak boya aşamasından uzak tutar ve bitmiş çalışmayı, defteri kaldırabileceğinden fazlasını taşımaya zorlamadan eklemeniz için pratik bir yol sunar.