Daha Fazla Boş Zaman İçin Düşük Geliri Kabul Etme Durumu Nasıl Değerlendirilir?
Daha az çalışma saati veya daha düşük maaşlı bir rol düşünüyorsanız, kendi kayıtlarınızdan iki şeyi karşılaştırın: bu değişikliğin size ne kadar kullanılabilir zaman kazandıracağı ve kalan gelirin sürdürmek istediğiniz olağan harcamaları karşılamaya yetip yetmeyeceği. Kısa bir zaman kullanım kaydı ve kişisel olarak değer verdiğiniz aktivitelerin listesiyle eşleştirilen basit bir aylık karşılaştırma, her saatin veya paranın aynı değere sahip olduğunu varsaymadan bu takası somut hale getirir.
1. Adil bir öncesi-sonrası karşılaştırması kurun
Tipik bir aydaki mevcut net gelirinizi ve önerilen çalışma düzeni veya rolde beklediğiniz net tutarı yazın. Brüt maaş veya varsayılan bir saatlik ücret yerine bordro kayıtlarını kullanın. Geliriniz değişkenlik gösteriyorsa, son birkaç aya bakın ve temsil edici bir rakam seçin; olağandışı yüksek veya düşük ayları da görünür tutun ki karşılaştırmayı fark ettirmeden çarpıtmasınlar.
Ardından, fiilen geri kazanacağınız saatleri tahmin edin. Çalışma planlarını karşılaştırın, ardından işe gidiş geliş veya işle ilgili görevler gibi yeni düzenlemenin gerektirmeye devam edeceği zamanı çıkarın. Önerilen değişiklik kesin değilse, tek bir tahmini kesin gibi sunmak yerine alt ve üst bir tahmin hesaplayın. Gelir, harcama ve saatler için aynı zaman dilimini kullanın—genellikle bir ay, hesaplamaların takip edilmesini kolaylaştırır.
Yararlı bir başlangıç veri çifti şöyledir:
Aylık gelir değişimi: önerilen net gelir eksi mevcut net gelir.
Kazanılan net saat: artık çalışarak veya yolda geçmeyen saatler, eksi işle ilgili her türlü yeni süre.
Bunlar takasın büyüklüğünü tanımlar. Ancak buna değip değmeyeceğine karar vermezler. Bu karar, kalan gelirin hangi harcamaları karşılayabildiğine ve kazanılan zamanla ne yapacağınıza bağlıdır.
2. Karşılama sınırını bulmak için gerçek harcama kayıtlarını kullanın
Son dönem bordrolarını, faturaları, hesap hareketlerini, makbuzları ve halihazırda tuttuğunuz tüm notları toplayın. Bir aylık harcama kaydı, kısa bir incelemenin gözden kaçıracağı rutin küçük alışverişleri ve kategorileri ortaya çıkarabilir; Tüketici Finansal Koruma Bürosu'nun (CFPB) Harcama Takip Aracı, gelir ve harcamaları tek bir yerde toplamayı ve kategorileri toplamayı önerir. consumer.gov bütçeleme kılavuzu da benzer şekilde maaş bordroları, faturalar ve diğer giderlerle başlar, ardından aylık gelir ile giderleri karşılaştırır.
Olağan harcamaları sizin için yararlı olacak şekilde gruplandırın: konut ve ev faturaları, gıda, ulaşım, kişisel harcamalar, düzenli aktiviteler ve daha seyrek yapılan alışverişler. Mümkün olan yerlerde gerçek tutarları kullanın. Birkaç ayda bir gelen bir gider için bunu aylık bir planlama tutarına dönüştürün—örneğin, yıllık 120 dolarlık bir üyelik ayda 10 dolardır—böylece karşılaştırma, sakin geçen bir ayı masrafsız bir yıl gibi algılamaz. Bu dönüşüm planlama amaçlı bir aritmetiktir, ödemelerin aylık yapıldığı anlamına gelmez.
Toplamı iki çalışma görünümüne ayırın: sürdürmeyi düşündüğünüz harcamalar ve değiştirmeyi düşünebileceğiniz harcamalar. İsteğe bağlı gibi görünen her harcamayı otomatik olarak çıkarılacak şekilde işaretlemeyin. Düşük maliyetli haftalık bir kurs, kitaplar veya arkadaşlarla yenen yemekler en çok korumak istediğiniz aktiviteler arasında olabilir. Asıl soru, önerilen gelirin önem verdiğiniz olağan seçimleri korurken neleri karşılayabileceğidir.
Şunları hesaplayın:
Mevcut aylık bakiye: mevcut net gelir eksi sürdürmeyi planladığınız aylık harcamalar.
Önerilen aylık bakiye: önerilen net gelir eksi aynı planlanan harcamalar.
İkinci rakam negatifse, mevcut planlanan harcama listeniz beklenen geliri aşıyor demektir; gerçekten neleri değiştirebileceğinizi belirleyin ve ardından yeniden hesaplayın. Pozitifse, bu miktar listelenen masraflardan sonra kalan tutardır; her düzensiz harcamanın veya gelecekteki değişikliğin hesaba katıldığının kanıtı değildir. CFPB'nin nakit akışı bütçe aracı ayrıca zamanlamayı da vurgular: gelir ve giderler farklı haftalara denk gelebilir, bu nedenle aylık bazda denk görünen bir bütçe yine de sıkışık bir hafta barındırabilir.
3. Yalnızca programdan çıkarılan saatleri değil, kullanabileceğiniz saatleri sayın
Bir çalışma programı, zamanı elverişsiz parçalar halinde veya tercih ettiğiniz aktivitenin uygun olmadığı saatlerde serbest bırakabilir. İki veya üç tipik hafta boyunca basit bir günlük tutun: işin ne zaman başlayıp bittiği, işe gidiş geliş süresi, yinelenen taahhütler ve gerçekten müsait olan zaman blokları. ABD Çalışma İstatistikleri Bürosu'nun Amerikan Zaman Kullanımı Anketi, gerçek günlük aktivitelerin tutulduğu günlükleri kullanır ve yöntem notunda katılımcıların bir önceki günün aktivitelerini bildirdiği açıklanır. Bu, yalnızca tipik bir haftanın hafızadaki izine güvenmek yerine kendi rutininizi gözlemlemek için yararlı bir modeldir.
Açığa çıkan blokların hangilerinin aklınızdaki aktiviteler için kullanılabilir olduğunu işaretleyin. Bir değişiklik haftada altı saat kazandırıyor ancak bu saatler kısa aralıklara bölünüyorsa, bunları altı saat olarak sayarken daha uzun bir geziyi veya kursu desteklemeyebileceğini not edin. Değişiklik işe gidiş geliş süresini ortadan kaldırıyorsa bu süreyi dahil edin; işi akşamlara kaydırıyor veya yeni ayak işleri yaratıyorsa bu saatleri çıkarın veya işaretleyin. Aktiviteler çakıştığında aynı zaman bloğunu iki kez saymaktan kaçının.
4. Bu zamanın ne için olduğunu ve neye mal olduğunu adlandırın
Evde yemek pişirmek, bir hobi, yürüyüş, kitap okumak veya arkadaşları görmek gibi daha fazla yer açmak istediğiniz birkaç olağan aktiviteyi listeleyin. Her biri için gerçekçi bir sıklık, ihtiyaç duyduğu zaman bloğunu ve varsa ek harcamaları not edin. Boş bir öğleden sonra otomatik olarak değerli bir öğleden sonra demek değildir; belirli bir plan, program değişikliğinin gerçekten kullanmayı seçeceğiniz bir zaman yaratıp yaratmadığını test etmeye yardımcı olur.
Örneğin, kayıtlarınızın mevcut net geliri ayda 3.600 dolar gösterdiğini ve önerilen düzenlemenin 3.150 dolar getireceğini varsayalım. Seçtiğiniz aylık harcama listenizin, sizin için önemli olan haftalık bir aktivite dahil, toplam 2.850 dolar olduğunu varsayalım. Örnekteki kalan bakiye 750 dolardan 300 dolara inecektir. Değişiklik aynı zamanda ayda yaklaşık 20 kullanılabilir saat kazandırıyorsa, takası net olarak görebilirsiniz: Listelenen olağan harcamalar bütçeye sığmaya devam ederken, kabaca 20 ek saat için 450 dolar daha az aylık bakiye. Bunlar yöntemi göstermek için oluşturulmuş kurgusal rakamlardır; tipik sonuçlar veya önerilen bir eşik değildir.
Eklemek istediğiniz aktivitenin bir ücreti varsa, bütçe karşılamasını değerlendirmeden önce bunu önerilen harcama listesine ekleyin. Ücretli bir aktiviteyi ücretsiz bir alternatifle değiştirmeyi planlıyorsanız, harcama tahminini yalnızca bu umulan bir kesinti değil, gerçek bir tercihse değiştirin. Kişisel değer yargınızı aritmetikten ayrı tutun: Kayıtlar zamanı ve harcamayı tahmin edebilir, ancak kazanılan saatlerin bu esneklik kaybına değip değmeyeceğini yalnızca siz söyleyebilirsiniz.
5. Kırılgan varsayımları senaryolarla test edin
Bir temel senaryo ve en az bir daha az elverişli senaryo oluşturun. Örneğin, makul olan en düşük net tutarı, daha az kullanılabilir saati veya rutin harcamaların daha yüksek olduğu bir ayı kullanın. Her ikisi de gerçekçi seçeneklerse, kademeli bir program azaltmasını tam değişiklikle de karşılaştırabilirsiniz. Buradaki amaç gelecekteki her ayı tahmin etmek değil; kararı hangi varsayımın belirlediğini öğrenmektir.
Sonucu şu sırayla kontrol edin:
Önerilen net gelir, sürdürmek istediğiniz harcamaları karşılıyor mu?
Kazanılan saatler, gerçekten değer verdiğiniz ve planlayabileceğiniz aktivitelerle örtüşüyor mu?
Gelir biraz daha düşük, olağan harcamalar biraz daha yüksek veya kullanılabilir saatler daha az olduğunda karşılaştırma hala kabul edilebilir hissettiriyor mu?
En çok hangi değişikliği fark ederdiniz: daha küçük aylık bakiyeyi mi, yeni zaman bloğunu mu, yoksa sürdürmek istediğiniz bir aktiviteden yapılan kesintiyi mi?
Sonuç tek bir iyimser varsayıma bağlıysa, tercihi belirsiz olarak değerlendirin ve bu tahmine güvenmeden önce daha iyi bilgiler toplayın. Rakamlar yalnızca kişisel olarak değer verilen bir aktivite bırakıldıktan sonra denk geliyorsa, bunu genel bir harcama kategorisinin içine gizlemek yerine bu takası açıkça görünür kılın.
6. Kararı gözlemlenebilir hale getirin
Programınızı değiştirmeden önce, rakamları ve yer açmak istediğiniz aktiviteleri yazın. Bir deneme süresinden sonra, gerçekleşen gelir ve harcamaları tahminle karşılaştırın ve zaman günlüğünüzü gözden geçirin: Saatler gerçekten müsait miydi? Bunları seçtiğiniz aktiviteler için kullandınız mı? Sürdürmeyi planladığınız gider kategorileri karşılanabilir kalmaya devam etti mi? Consumer.gov, harcamaların ay boyunca kaydedilmesini ve sonucun bir sonrakini planlamak için kullanılmasını önerir; bu basit kontrolü tekrarlamak, tahminin güncellenmesini kolaylaştırır.
Karar destek aracı, birbiriyle bağlantılı iki kayıttan oluşur: aylık gelir-harcama karşılaştırması ve kullanılabilir zamanın haftalık haritası. Birlikte, yeni gelirin hangi olağan harcamaları karşılamaya devam edebileceğini, fazladan zamanın hangi aktiviteleri destekleyebileceğini ve hangi varsayımların yeniden incelenmeyi hak ettiğini gösterirler. Bu somut takasları, bu özel değişimin kurmak istediğiniz hayata uyup uymadığına karar vermek için kullanın.