Tek Bir Yürüyüşten Hızlı Bir Çizim, Bir Ses ve Yazılı Bir Not Nasıl Bir Araya Getirilir?
Tek bir yürüyüşten üç farklı not türünü bir araya getirmenin basit bir yolu; tek bir an veya konu seçmek, buna ortak bir etiket vermek ve her bir ortamı farklı bir amaç için kaydetmektir: şeklini veya düzenini çizin, aynı noktadan kısa bir ses yakalayın ve çizmesi veya duyması zor olan ayrıntıları yazın. Parçaları daha sonra eşleştirebilmek için tarihi, yeri ve yaklaşık saati ekleyin. Kusursuz bir sanata veya özel kayıt ekipmanlarına ihtiyacınız yok; amaç, daha sonra tekrar göz atabileceğiniz küçük, tutarlı bir kayıt oluşturmaktır.
Üç parçayı sabitlemek için tek bir an seçin
Güvenli ve rahat bir mola yerinden fark edebileceğiniz bir şey seçin: dalları kıpırdayan bir ağaç, köprünün altından akan su, çalıların arasından öten bir kuş veya patikanın belirli bir dönemecindeki manzara. Bu ana "köprü, 10:20" veya "kuzey kapısındaki meşe" gibi kısa bir tanımlayıcı verin. Diğer parçaları oluşturmadan önce bunu bir not defteri sayfasının üst kısmına veya telefondaki bir nota yazın.
Sabitleyici bir odak noktası; çizimi, sesi ve yazıyı aynı olmaya zorlamadan birbirine bağlı tutar. Bir çizim, patikanın üzerine eğilmiş bir gövdeyi gösterebilir; ses, hışırdayan yapraklar olabilir; not ise rüzgarın kısa hamlelerle estiğini belirtebilir. Her ortam, diğerlerinin aktarmakta zorlandığı bilgileri sağlar. Smithsonian'ın saha defteri etkinliği de benzer şekilde mekanı, çizimi ve yazılı notları birbirinden ayırır ve çizimin gösteremediği ayrıntılar için notların kullanılmasını önerir. Smithsonian Ulusal Doğa Tarihi Müzesi, "Saha Defteri Etkinliği: Gözlem Yapma ve Kaydetme"
Hiçbir şey dikkatinizi uzun süre çekmiyorsa, nadir veya kolayca tanımlanabilen bir konu yerine küçük bir sahne seçin: bir su birikintisinin şekli, bir kapıdan görünen manzara veya bir kavşaktaki trafik ve kuş seslerinin karışımı. Ses çoğunlukla rüzgardan veya uzaktaki hareketlilikten ibaret olsa bile bu alıştırma işe yarar. Yürüyüşten dramatik bir konu çıkarmaya çalışmak yerine orada ne varsa onu kaydedin.
Yararlı bir özelliği kaydeden hızlı bir çizim yapın
Çizmeye başlamadan önce çizimin neyi hatırlamanıza yardımcı olacağına karar verin. Bir bitki için bu; genel şekli, bir dalın açısı veya çiçeklerin duruş yeri olabilir. Bir manzara içinse patikanın kıvrımı ve bir bankın konumu olabilir. Önce en büyük şekilleri çizin, ardından bu görünümü sıradan bir görüntüden ayıran bir veya iki ayrıntı ekleyin. Birkaç etiket veya ok; hareketin yönünü, bir rengi veya çizilemeyecek kadar küçük bir özelliği netleştirebilir.
Çizimi, konuya bakmaya devam ederken bitirebileceğiniz kadar küçük tutun. Amerikan Doğa Tarihi Müzesi'nin saha çizimi rehberi; önce oranlar ve genel şekillerle başlamayı, ardından ayrıntı eklemeyi önerir; ayrıca ayrıntı miktarının mevcut zamana bağlı olduğuna da dikkat çeker. Çizim, sonuç kaba taslak olsa bile yakından bakmanın bir yolu olarak işlev görebilir. Amerikan Doğa Tarihi Müzesi, "Saha Çizimi İçin Yararlı İpuçları"
Bakış açısını tarif eden bir alt yazı yazın: örneğin "alçak taş duvardan doğuya bakış". Bu önemlidir çünkü oranların ve mesafenin görünümü durduğunuz yere göre değişir. O noktadan ayrılıp çizimi daha sonra tamamlarsanız, çizimin hafızadan tamamlandığını belirtin; aksi takdirde sonraki bir okuyucu, sonradan hatırlanan bir ayrıntıyı doğrudan gözlemlenen bir şeyle karıştırabilir.
Aynı yere ait bir ses kaydedin
Telefonun dahili kaydedicisini veya kullanmayı zaten bildiğiniz başka bir kayıt cihazını kullanın. Patikayı kapatmadan durabileceğiniz bir yerde duraklayın, ardından dikkatinizi çeken sesten kısa bir kesit kaydedin. Öncesinde veya sonrasında; ortak tanımlayıcı, konum ve zamanı içeren kısa bir sesli not söyleyin ya da bu ayrıntıları hemen yazın. Ses kaydı ile yazılı notu aynı etiketle bağlantılı tutun.
Kullanışlı bir kaydın tek bir sesi izole etmesi gerekmez. Uzaktaki yol gürültüsünün üzerindeki birkaç saniyelik kuş sesleri, bir kuşa doğal olmayan bir şekilde yaklaşma çabasından daha iyi bir şekilde ortamı koruyabilir. Telefonu sabit tutun, mikrofona dokunmaktan veya sürtünmekten kaçının ve ilk kaydınızda çoğunlukla tutuş gürültüsü varsa ikinci bir deneme yapın. Bunlar kendi saha notunuzu oluşturmanız için pratik önerilerdir, ses kalitesi garantisi değildir; rüzgar, trafik, mesafe ve telefonun mikrofonu kaydın içeriğini etkiler.
Daha resmi ses belgelendirmeleri için, Cornell'in K. Lisa Yang Biyoakustik Koruma Merkezi protokolü, ses kayıtlarını konum, tarih, başlangıç saati ve hava durumu gibi yazılı meta verilerle eşleştirir ve kayıt yapanlara beklenmeyen gürültüleri veya diğer sapmaları not etmelerini söyler. Kişisel bir yürüyüş kaydı için aynı ilkeyi daha basit bir ölçekte kullanabilirsiniz: kaydın ne zaman ve nerede yapıldığını anlayacak kadar bağlamı koruyun ve duyduklarınızı etkilediyse rüzgardan veya yakındaki makinelerden bahsedin. Cornell Ornitoloji Laboratuvarı, "CAMPUS Araştırma Protokolü"
Bağlamı aktarması için "Kayıt 12" gibi bir dosya adına güvenmeyin. Kaydı fırsat bulur bulmaz, örneğin "yuruyus-mese-kuzey-kapisi-1020" şeklinde yeniden adlandırın veya etiketleyin. Yürüyüş sırasında yeniden adlandırmak zorsa, kaydedicinin otomatik dosya numarasını defterinizdeki eşleşen etiketin yanına yazın. Önemli olan, ses ile sayfa arasında güvenilir tek bir köprünün bulunmasıdır.
Çizimin ve kaydın dışarıda bıraktığı şeyleri yazın
Yazılı notu somut tutun. Diğer iki biçimle kolayca aktaramayacağınız ayrıntıları ekleyin: havanın nemli hissettirmesi, patikanın çamurlu olması, yaprakların yalnızca uçlarının kıpırdaması veya seslenmenin iki kez tekrarlanıp durması gibi. Doğrudan gözlemleri tahminlerden ayırın. "Çalılığın arkasından üç keskin ötüş sesi geldi" duyduğunuz şeyi kaydeder; "bir çit kuşu öttü" ise bir tanımlamadır ve emin değilseniz belirsiz olarak belirtilmelidir.
Kompakt bir yapı oldukça işe yarar: "Fark ettim", "Duydum" ve "Merak ediyorum". Smithsonian, gözlemleri ve soruları kaydetmek için buna benzer bir "gör-düşün-merak et" şablonu önerir. Bunu bir tahmini gerçeğe dönüştürmeden merak duygunuzu korumak için kullanın. Smithsonian Ulusal Doğa Tarihi Müzesi, "Saha Defteri Etkinliği: Gözlem Yapma ve Kaydetme"
Temel bağlamı henüz tazeyken ekleyin: tarih, yaklaşık saat, yer veya güzergah işareti ve notlar paylaşılacaksa adınızın baş harfleri. Doğa Tarihi Müzesi'nin doğa günlüğü tutma rehberi; ne, nerede, ne zaman ve kim unsurlarını biyolojik bir kaydın yararlı ögeleri olarak tanımlar. Resmi bir bilimsel kayıt oluşturmanıza gerek kalmadan, bu alanları herhangi bir yürüyüş konusuna uyarlayabilirsiniz. Doğa Tarihi Müzesi, "Yaban hayatı gözlemlerinizi kaydetmek için bir doğa günlüğü nasıl oluşturulur ve kullanılır?"
Yürüyüşü çok fazla bölmeden tekrarlanabilir bir sıra kullanın
Bir duraklama noktasında şu kısa sırayı deneyin:
Bu sıra pratik bir sentezdir, zorunlu bir saha protokolü değildir. Çizim yapmak için durmak elverişli değilse, yürüyüşten sonra iki dakikalık bir çizim yapın ve "hafızadan" diye belirtin. Ses kaydı güvenli bir şekilde yürümeyi engelliyorsa veya insanları ya da yaban hayatını rahatsız ediyorsa, bunu atlayın veya uygun bir noktadan yalnızca genel ortam sesini yakalayın. Eksiksiz bir üçlüye sahip olmak, topladığınız şeyleri birbirine bağlamaya yetecek kadar bilgiyi muhafaza etmekten daha önemli değildir.
Yürüyüşten sonra parçaları birleştirin
Evde, çizimi ve notu tek bir sayfada bir araya getirin veya her an için bir giriş içeren dijital bir klasör oluşturun. Hafızanıza güvenmek yerine ses dosyası adını çizim etiketinin yanına yazın. Kaydedicinin dosya adı anlaşılır değilse küçük bir dizin ekleyin: "Kayıt 004 = köprü, doğu patikası, yaklaşık 10:20". Sesi daha sonra kırparsanız, orijinal dosyayı ve düzenlenen kopyayı belirgin bir şekilde birbirinden ayırın.
Ardından hızlı bir tutarlılık kontrolü yapın. Üç parça da aynı yere ve ana mı atıfta bulunuyor? Yazılı not, gözlemi tanımlama veya yorumdan ayırıyor mu? Çizimin bakış açısı net mi? Her kaydı baştan sona dinlemek zorunda kalmadan ilgili sesi bulabiliyor musunuz? Bu kontroller, üç dağınık parçayı kullanılabilir tek bir girişe dönüştürür. Doğa Tarihi Müzesi, bir günlüğün çizimleri, gözlemleri ve diğer kişisel kayıtları hazırlayan kişiye uygun bir formatta birleştirebileceğini belirtir. Doğa Tarihi Müzesi, "Yaban hayatı gözlemlerinizi kaydetmek için bir doğa günlüğü nasıl oluşturulur ve kullanılır?"
Gerçekçi bir örnek üzerinden ilerleyin
Küçük bir yaya köprüsünün yanında durduğunuzu ve sürekli tekrarlanan bir tıkırtı sesi duyduğunuzu varsayalım. Girişi "yaya köprüsü, batı korkuluğu, 10:20" olarak etiketlersiniz. Çiziminiz dereyi iki geniş kavis olarak, korkuluğu sayfanın üstünden geçecek şekilde gösterir ve baktığınız yönü belirten bir not içerir. Patikadan kısa bir ses kaydı alır ve dosya numarasını not edersiniz. Yazılı olarak şunları eklersiniz: "Alttaki suyun sesi yumuşak; birbirine yakın üç daha yüksek tıkırtı, ardından bir duraklama. Ses derenin karşısındaki ağaçlardan geliyor gibiydi; kaynak doğrulanmadı."
Bu giriş, bildiğinizden fazlasını iddia etmeden bir sahneyi muhafaza eder. Çizim düzeni kaydeder, ses kaydı sesin kalitesini ve zamanlamasını korur, cümle ise belirsizliğinizi ve dinleme koşullarını belgeler. Daha sonra sesi tanıyabilir veya yeni bir not ekleyebilirsiniz ancak orijinal giriş, o yürüyüşte fark ettiğiniz şeylerin kaydı olarak kalır.
Kaydı sade ve yeniden incelenmesi kolay tutun
Bir çizim, bir kısa ses kaydı ve birkaç net cümle yeterlidir. Materyalleri düzenlemeye girişin bir külfete dönüşeceği kadar çok zaman harcamayın; amaç, üç parçayı daha sonra bulunabilir ve anlaşılır kılmaktır. Tarih, konum ipucu, ortak bir etiket ve gözlemlediğiniz şey hakkında net bir not, bu kombinasyonu işe yarar kılan küçük bağlantı ayrıntılarıdır.
Bir sonraki yürüyüşünüzde aynı formatı farklı bir konuyla tekrarlayın. Zamanla girişlerin tarzı değişebilir ancak aynı temel yapı korunur: görünür bir ayrıntı, o andan bir ses ve diğer ortamların taşıyamayacağı bağlam için sözcükler. Kapanış kontrolünüz basittir: Biri sayfayı açıp adı geçen kaydı dinlese, hangi anı kastettiğinizi ve gerçekte ne gözlemlediğinizi anlayabilir mi?