Işık veya Hava Koşulları İdeal Olmadığında Nasıl İyi Fotoğraf Çekilir?

İşe mevcut ışığın türünü inceleyerek başlayın

Ayarları değiştirmeden önce ışığın nesnenin üzerine nasıl düştüğüne bakın. Bulutlu bir gökyüzü difüzör görevi görerek doğrudan gelen güneş ışığını yumuşatabilir ve sert gölgeleri azaltabilir. Bu durum, dengeli ışığın dramatik bir gökyüzünden daha önemli olabileceği bir portre veya yakın plan çekimi için son derece iyi sonuç verebilir. Adobe, bulutlu hava koşullarını portreler için doğal bir dağınık (difüz) ışık kaynağı olarak tanımlar. Adobe’nin difüz ışık rehberi

Birkaç adım hareket edin ve nesneyi farklı arka planlarla karşılaştırın. Gökyüzünün açık bir bölümüne dönük bir yüz, karanlık bir duvara veya sık ağaçlara bakan bir yüzden daha aydınlık görünebilir. Gökyüzü sahnenin belirleyici bir unsuruysa, ona bağlam kazandırmak için yeterince ön plan ekleyin; eğer boş ve parlak bir alansa, kadrajı nesnenin etrafında daha dar tutun. Bu, bir kamera ayarından ziyade bir kompozisyon tercihidir: her şeyi aydınlatmaya çalışmadan önce izleyicinin neyi fark etmesini istediğinize karar verin.

Bulutlu hava her zaman parlak ve eşit dağılmış bir ışık anlamına gelmez. Yoğun fırtına bulutları sahneyi loş bırakabilir; öte yandan bulutların arasındaki bir aralık, kısa süreli doğrudan güneş ışığı yaratabilir. Bir deneme karesi çekin, nesnenin pozlamasını kontrol edin ve ışık değiştikçe durumu yeniden değerlendirin. ISO 400–800 gibi sabit bir formül her kameraya, lense, nesneye veya bulut yoğunluğuna uymaz; Adobe bu aralığı bir başlangıç önerisi olarak sunar, gereken pozlama ise gerçek sahneye bağlıdır. Adobe’nin bulutlu gün ayarları rehberi

Pozlamayı belirlemeden önce nesneyi seçin

Yetersiz ışıkta, nesnenin hareketi ne kadar yavaş bir enstantane hızı kullanabileceğinizi belirler. Hareketsiz bir bina veya bir natürmort düzenlemesi, kamera desteklendiği takdirde daha uzun bir pozlamayı tolere edebilir. Yürüyen bir insan, bir evcil hayvan veya rüzgârda savrulan yapraklar ise aynı pozlama süresinde bulanıklaşabilir. Enstantane hızı, ışığın sensöre ne kadar süreyle ulaşacağını kontrol eder ve hareketin nasıl görüneceğini de etkiler; diyafram net alan derinliğini, ISO ise görüntü kumlanmasını (noise) etkiler. Cambridge in Colour’ın pozlama rehberi

Sahne çok karanlık göründüğünde şu sırayı takip edin: önce hareketin net görünmesi gerekip gerekmediğine karar verin, ardından nesnenin ne kadarının odakta kalacağını belirleyin ve son olarak ISO'yu gerektiği kadar yükseltin. Hareketli bir nesne için, enstantaneyi istediğiniz hareketi koruyacak kadar hızlı tutun, lensiniz izin veriyorsa diyaframı açın ve aksi takdirde görüntü çok karanlık çıkacaksa daha yüksek bir ISO'yu kabul edin. Hareketsiz bir nesne için, kamerayı sabit bir yüzeye veya tripoda sabitleyerek daha yavaş bir enstantane deneyin, ardından bulanıklık olup olmadığını inceleyin.

Pozlama dengesi fotoğrafta kendini belli eder. Geniş bir diyafram açıklığı görüntüyü aydınlatabilir ancak daha az alan derinliği bırakır; bu nedenle bir yüzün bir kısmı veya arka arkaya duran nesneler odak dışı kalabilir. Yavaş bir enstantane hızı hareketsiz bir sahneyi aydınlatabilir ancak hareketi bulanık olarak kaydeder. ISO'yu yükseltmek daha yüksek bir enstantane hızını korumaya yardımcı olabilir, ancak daha yüksek ISO görünür kumlanmayı artırabilir. Evrensel olarak en iyi olan tek bir ayar yoktur: fotoğrafta en çok önem verdiğiniz özelliği koruyan ödünü seçin.

Hızlı ve tutarlı bir kamera ayarlaması yapın

Fotoğraf makinenizde Diyafram Önceliği (A/Av) modu varsa, bir diyafram değeri seçin ve makinenin ışıkölçerinin bir enstantane hızı belirlemesine izin verin; fotoğrafı çekmeden önce bu hızı kontrol edin. Nesne hareketliyse, Enstantane Önceliği (S/Tv) modu enstantane hızını seçmenize izin verirken makine diyaframı ayarlar. Kameranız bu özelliği sunuyorsa, her iki modda da Otomatik ISO, aynı anda iki ayarı değiştirme ihtiyacını azaltabilir. Pozlama modları değişiklik gösterir, bu nedenle modelinizin kontrolleri ve sınırları için kullanım kılavuzunuza bakın. Cambridge in Colour bu yaygın mod davranışlarını açıklar ve kameranın seçilen her kombinasyon için doğru bir pozlama üretemeyebileceğini belirtir. Pozlama modları açıklaması

Bir deneme çekimi yapın ve yalnızca genel parlaklığa değil, doğrudan nesneye yakınlaşarak bakın. Nesne bulanıksa enstantane hızını artırın veya kamerayı sabitleyin; nesne net ancak çok karanlıksa diyaframı açın veya ISO'yu yükseltin. Arka plan parlak ve nesne karanlıksa, nesnenin daha açık bir ışığa bakması için konumunuzu değiştirin veya kameranın kareyi daha aydınlık işlemesini sağlamak için pozlama telafisini kullanın. Bunu yaptıktan sonra parlak alanları (highlights) tekrar kontrol edin: pozlama artırıldığında parlak bulutlar veya lambalar ayrıntı kaybedebilir.

Telefon kullanıyorsanız, odaklanmak için nesneye dokunun ve varsa pozlama ayarını düzenleyin. Hareketsiz bir nesne için telefonu bir duvara, korkuluğa veya masa üstüne yaslayarak sabitleyin. Hareket eden bir insan veya hayvan için, tek bir yavaş pozlamaya güvenmek yerine seri çekimi veya birkaç deneme yapmayı tercih edin. Özel kontroller telefona göre farklılık gösterir, ancak aynı öncelikler geçerlidir: nesneye odaklanın, kamera sarsıntısını sınırlandırın ve hareketin yeterince net olup olmadığını kontrol edin.

Bulutlu havayı kullanışlı bir arka plana dönüştürün

Gökyüzü parlak ancak nesne sönük olduğunda, büyük ve boş bir gökyüzünün kadraja hâkim olmasına izin vermeyin. Anlamlı bir ön plan eklemek için kamera açınızı alçaltın, daha da yaklaşın veya nesneye kontrast sağlayan bir arka plan seçin. Portreler için, yumuşak bulutlu hava doğrudan güneşin yarattığı sert gölgeleri azaltabilir; kişiyi yüzü açık gökyüzü ışığı alacak şekilde konumlandırın, ardından arka planın dikkat dağıtmadığından emin olun. Adobe’nin difüz ışık rehberi, bulutlu gökyüzünün özellikle portreler için dış mekân ışığını yumuşatabileceğini belirtmektedir. Dış mekânda difüz ışık kullanımı üzerine Adobe

Manzaralarda tamamen gri bir gökyüzünün katkısı çok az olabilir. Islak yapraklar, bir patika, dokulu bir duvar veya bir yansıma gibi daha küçük bir ayrıntıyı kadrajlamayı deneyin. Bulutların belirgin bir formu veya arasından sızan bir ışık huzmesi varsa, gökyüzünü alışkanlıktan kadraja dahil etmek yerine onları dengeli bir kompozisyonun parçası hâline getirin. Yararlı bir kontrol yöntemi iki kareyi karşılaştırmaktır: biri tüm sahneyi vurgulayan, diğeri ise gökyüzünün çoğunu dışarıda bırakan bir kare. Ana nesnenin daha net algılandığı versiyonu seçin.

Yağmuru konu olarak kullanın ve lensi koruyun

Yağmur, kuru havalarda kaybolan ayrıntılar sunar: asfalttaki yansımalar, yapraklar üzerindeki su damlaları veya sokakta şemsiyelerin oluşturduğu kontrast. Yağmurdan sonra su birikintileri ve ıslak yüzeyler binaları, ışıkları veya bulutları yansıtabilir. Adobe’nin yağmur fotoğrafçılığı rehberi, fırtınadan sonra yansımaları aramayı ve temizlenene kadar birden fazla karenin bozulmasına yol açabilecek su damlaları için lensi düzenli olarak kontrol etmeyi önerir. Adobe’nin yağmur fotoğrafçılığı rehberi

Düşen damlalar veya bir su sıçraması için, hareketi dondurmak adına daha hızlı bir enstantane kullanın. Daha sakin bir yansıma için kamerayı sabit tutun ve sahneye uyuyorsa suyun bulanıklaşmasına izin verin. Bu hedefler farklı pozlamalar gerektirir, bu nedenle birkaç deneme karesi çekin ve bunları kuru bir yerde inceleyin. Elde çekim yapıyorsanız, nesne hareketinin yanı sıra makine sarsıntısına da dikkat edin: nesnenin kendisi hareketsiz olsa bile kare bulanık çıkabilir.

Uygun bir yağmur korumasıyla suyu fotoğraf makinesinden ve lensten uzak tutun; üzerine damlalar geldiğinde ön optik elemanı temiz bir lens beziyle silin. Bir parasoley lensin önünü korumaya yardımcı olabilir, ancak ekipmanı her koşulda koruyamaz. Tripodu kaygan veya dengesiz zeminlere yerleştirmekten kaçının. Yağmur veya rüzgâr şiddetlenirse ekipmanınızı ya da güvenliğinizi riske atmak yerine korunaklı bir yere geçin; Adobe’nin tavsiyeleri de koşullar güvenli ve pratik bir çekim için fazla zorlayıcı hâle geldiğinde sığınacak bir yer bulmayı önermektedir. Yağmurda çekim için Adobe tavsiyeleri

İç mekânda veya korunaklı bir alternatif bulun

Hava koşulları dışarıda çekim yapmayı zorlaştırıyorsa, yakındaki bir pencere, üstü kapalı bir yürüyüş yolu, bir kapı girişi veya tente arayın. Bir pencere, natürmort bir nesne veya portre için yumuşak bir ışık sağlayabilir; nesneyi pencerenin yakınına yerleştirin, ardından ışığın yüz veya nesne üzerinde nasıl değiştiğini görmek için nesneyi hafifçe döndürün. Yarı saydam bir tül perde, doğrudan gelen pencere ışığını daha da yumuşatabilir. Adobe’nin pencere ışığı ve difüzyon ipuçları

Korunaklı bir konum ayrıca kamerayı sabitlemeyi ve lensi temiz tutmayı da kolaylaştırabilir. Bu durum daha fazla ışık sağlayacağını garanti etmez: özellikle pencereden uzaklaştıkça iç mekân dışarıdan daha loş olabilir. Nesneyi ışık kaynağına yaklaştırın, arka planı sadeleştirin ve dışarıdakiyle aynı enstantane, diyafram ve ISO tercihlerini uygulayın. Fotoğraf doğal ışığa bağlıysa, bir silüet elde etmek istemediğiniz sürece nesnenin tam arkasına parlak bir pencere yerleştirmekten kaçının.

Ayrılmadan önce bir dakikalık son kontrol

İdeal olmayan koşullarda son bir kare çekmek için bu kısa sırayı izleyin:

Zorlu koşullarda başarılı bir fotoğraf, genellikle belirli bir tercih etrafında şekillenen fotoğraftır: bir yüzdeki yumuşak ışık, net bir hareketli nesne, ıslak bir yansıma veya gri gökyüzünü önemsiz kılan yakın bir ayrıntı. Her seferinde tek bir ayarı değiştirin, sonucu inceleyin ve bu tercihi net bir şekilde yansıtan kareyi saklayın.

Kaynaklar

Bu konuyu keşfetmeye devam et