Küçük Bir Hayvan Karakterine Anlaşılır Bir Dinlenme Duruşu Kazandırma
Küçük bir hayvan karakterinin dinlenir gibi görünmesini sağlamak için net bir gövde şekliyle işe başlayın: oturduğunu, kıvrıldığını veya uzandığını belirleyin; ardından kafanın, patilerin, kuyruğun ve kulakların hedeflenen açıdan anlaşılır olmasını sağlayın. Duruşun ana kavisini sade tutun, gövdenin zeminle nerede temas ettiğini gösterin ve kürk, desen ya da yüz detayları eklemeden önce çizimi düz bir silüet olarak test edin. Bu rehber hayvan anatomisi eğitimine değil, tek bir illüstrasyona veya animasyon anahtar pozuna (key pose) odaklanmaktadır.
Duruşun yansıtmasını istediğiniz dinlenme türünü seçin
"Dinlenme" birden fazla farklı şekli ifade edebilir. Oturan bir karakter dikkatli hissedilebilir; kıvrılmış bir karakter derli toplu algılanır; serilmiş bir karakter ise daha fazla alan kaplar. Bunlar birer tasarım tercihidir, bu nedenle çizime başlamadan önce karakterin sahnede ne yaptığını—yerleştiğini, izlediğini ya da tembellik ettiğini—belirleyin. Bu niyet, duruşun net olup olmadığını anlamanız için kıstasınız olacaktır.
Aynı karakteri ve açıyı kullanarak birkaç küçük taslak çizim (thumbnail) yapın. Ayrıntı eklemek yerine gövde açısını veya kafa ile kuyruğun yerleşimini değiştirin. Her taslağı gerçek görüntüleme boyutunda karşılaştırın: en iyi başlangıç pozu, genel şekliyle bir açıklamaya ihtiyaç duymaksızın amaçlanan dinlenmeyi yansıtan duruştur. Küçük taslaklarla ve vücut tavrıyla başlayıp ardından hareket çizgisini (line of action) ve silüeti iyileştirmek, Larry’s Toon Institute tarafından tarif edilen pratik bir pozlama iş akışını takip eder.
Duruşu tek ve sade bir kavis etrafında oluşturun
Gövdeyi bir fasulye, oval veya uca doğru daralan bir kütle olarak kabataslak çizin; ardından duruşu düzenlemek için gövde boyunca serbest bir C şeklinde kavis çizin. Kıvrılma pozunda, sırtın baskın kavis olmasını sağlayın ve kafayı gövdeye doğru yaklaştırın. Oturma pozunda, zemine oturan butlara doğru bükülen daha dik bir kavis kullanın. Serilme pozunda ise üst hatlarının düz ve kaskatı bir çubuğa dönüşmesini engelleyerek gövdeyi uzatın.
Hareket çizgisi rehber niteliğinde bir kavistir; birebir bir omurga olmadığı gibi her parçanın aynı kavisi takip etmesi gerektiği anlamına da gelmez. Washington Üniversitesi'nin animasyon duruşu alıştırması geniş C veya S kavislerini tanımlamakta ve hareketsiz duran bir pozun bile hafif bir kavise sahip olabileceğini belirtmektedir. Dinlenen bir hayvan için bu fikir, kompozisyonel bir rehber olarak faydalıdır: karakterin seçilen tasarımını korurken, gövdenin bilinçli bir akışla dinlenir hissettirmesini sağlayın. Washington Üniversitesi: Proje 6a—Pozlama
Kafanın, patilerin ve kuyruğun bir bakışta ayrışmasını sağlayın
Küçük karakterler, özellikleri tek ve sıkışık bir ana hat içinde birleştiğinde genellikle netliğini kaybeder. Kafanın gövdeyle birleştiği yeri, yakındaki ve uzaktaki patileri ve kuyruğu kontrol edin. Bir kulak sırtın arkasında kayboluyorsa veya bir pati karınla birleşiyorsa, şeklinin anlaşılabilmesi için o parçayı biraz kaydırın veya döndürün. Parçalar arasında dar bir arka plan boşluğu bırakmak yeterli olabilir; her bir uzvu aşırı şekilde birbirinden ayırmanıza gerek yoktur.
Bu boşlukları negatif alan olarak değerlendirin. Örneğin, kıvrılmış bir pozda, burun ile ön patiler arasındaki görünür bir girinti, "başını içeri gömmüş" ile "baş gövdeyle kaynaşmış" arasındaki farkı netleştirebilir. Kuyruk sırtın kavisini yansıtabilir, ancak tam olarak gövde hattı boyunca ilerlerse ucu görünmez olabilir. Tasarıma hangisi uyuyorsa, onu ana hattın dışına taşıyın ya da sadece ucunun gövdeyi kesmesini sağlayın. Animation Mentor'un pozlama kılavuzu, bir duruş görsel olarak karmaşıklaştığında negatif alanları yönetmeyi ve üst üste binen şekilleri sadeleştirmeyi önermektedir. Animation Mentor: Kılavuz—Animasyon İçin Çekici Karakter Pozları Oluşturma
Zeminle teması gösterin
Dinlenme duruşunun inandırıcı bir temele ihtiyacı vardır. Hangi parçaların zemine temas ettiğine karar verin—örneğin butların altı, bir ön pati ve kuyruk ucu—ve bu temas noktalarını birbiriyle bağlantılı, dengeli bir düzen içinde çizin. Poz yine de yumuşak veya asimetrik hissettirebilir, ancak karakter havada asılı duruyor ya da kazara tek bir noktada dengede kalmaya çalışıyormuş gibi görünmemelidir.
Zemin çizgisini bir koltuk değneği olarak değil, bir kontrol aracı olarak kullanın. Hafif bir gölge veya zeminle ilgili sade bir ipucu teması güçlendirebilir, ancak gövde şekli ağırlığın nereye bindiğini zaten hissettirmelidir. Animasyonda duruş yönergeleri, bir pozu inandırıcı kılmanın bir parçası olarak ağırlık ve dengeyi vurgular; küçük bir hayvan tasarımında bunun pratik uygulaması, destekleyen bölgeleri gövdenin yerleşimiyle görsel olarak tutarlı hale getirmektir. Washington Üniversitesi: Proje 6a—Pozlama
Duruşu şekilsizleştirmeden rahat tutun
Rahat bir duruş yine de asimetriye ve ritme sahip olabilir. Bir kulağın diğerinden farklı bir açıda durmasını sağlayın, ön patileri hafifçe kademelendirin veya kafayı gövdenin ana kavisinden biraz uzağa çevirin. Bu küçük farklılıklar, katı ve simetrik bir düzenin önüne geçmeye yardımcı olur. Sadece birkaçını seçin; birbiriyle yarışan çok fazla açı, sakin bir durağanlığın huzursuz görünmesine neden olabilir.
İstenmeyen teğetler için dış hatları kontrol edin: iki konturun birbirine değdiği ve tek bir çizgi olarak devam ediyormuş gibi göründüğü noktalar. Kulak ucunun sırta tam ucundan değmesi, bir patinin tam olarak göğüs konturunda bitmesi veya kuyruğun butla aynı hizaya gelmesi sık rastlanan örneklerdir. Şekillerden birini, net bir boşluk veya bilinçli bir örtüşme yaratacak kadar kaydırın. Buradaki amaç maksimum ayrım değil, bilinçli bir gruplamadır.
Ayrıntı eklemeden önce bir silüet testi yapın
Karakter şeklini düz tek bir renkle doldurun, iç çizgileri gizleyin ve nihai yaklaşık boyutunda inceleyin. Üç soru sorun: Kafanın yönünü anlayabiliyor musunuz? Hangi parçaların gövdeyi desteklediğini görebiliyor musunuz? Genel şekil, amaçladığınız dinlenme türü olarak algılanıyor mu? Yanıtlardan biri belirsizse silüete geri dönün ve gözleri, kürkü, çizgileri ya da gölgelendirmeyi parlatmadan önce pozu ayarlayın.
Silüet, iç detaylar olmaksızın görünen dış hattır. Washington Üniversitesi'nin duruş alıştırması, bir pozun silüetiyle anlaşılıp anlaşılmadığını kontrol etmeyi önerir ve Animation Mentor'un kılavuzu da benzer şekilde duruş değerlendirmesinde anlam ve silüeti ayrı parçalar olarak ele alır. Küçük bir karakter için bu test, minik bir detayın veya dar bir boşluğun çizimin gerçekte görüleceği boyutta ne zaman kaybolacağını da ortaya koyar.
Ayrıntıları yalnızca okunurluğa katkı sağladığı yerlerde netleştirin
Silüet başarılı olduktan sonra, örtüşmeleri açıklamak için iç çizgiler ekleyin: kıvrılmış bir ön bacak için kısa bir çizgi, yanağın omuzla buluştuğu yerde bir kontur değişikliği veya uzaktaki patiyi ayırt eden sade bir işaret. Bu işaretleri büyük şekillerin gerisinde tutun. Bir ayrıntı küçük boyutta koyu bir düğüm veya kafa karıştırıcı bir karmaşa yaratıyorsa onu sadeleştirin veya kaldırın.
Son bir küçültme kontrolü ile bitirin. Resmi hedeflenen görüntüleme boyutuna küçültün ve tekrar bakmadan önce kısa bir süre başka bir yere bakın. İlk algı, belirsiz bir vücudu açıklamak zorunda kalan bir yüz ifadesinden değil, duruşun kendisinden gelmelidir. Kafa, zemine oturan taban ve seçilen dinlenme şekli bir bakışta hemen fark ediliyorsa tasarım görevini yerine getiriyor demektir. Edilmiyorsa önce en büyük şekilleri revize edin; doku ve çizgi cilası kafa karıştırıcı bir silüeti düzeltemez.