Noktalı Defterde Tablo Sayımı Referans Sayfası Nasıl Hazırlanır?
Noktalı bir tabloda bir sütun fazla geniş veya fazla dar olduğunda, sorun noktaların aralığı olmayabilir: sayım, aradaki boşlukları saymak yerine noktaları dahil etmiş veya sayfanın kullanılabilir kenar boşluklarını göz ardı etmiş olabilir. Defterinizdeki gerçek nokta aralıklarını ve kenar boşluklarını bir kez ölçün; ardından tekrarlanan genişlikleri kaydetmek ve sonraki sayfalarda çizmeden önce bölmeleri test etmek için kişisel bir referans sayfası kullanın.
Nokta sayımları neden yanlış çıkar?
Noktalar işaret noktalarıdır; yan yana iki nokta arasındaki aralıklar ise genellikle bir tabloyu ölçmek için kullandığınız birimlerdir. Bir dikdörtgen bir noktadan diğerine 12 nokta boyunca uzanıyorsa, 11 aralığı kapsar. Noktaların kendisini 12 birim olarak saymak, çizilen genişliği bir aralık fazla yapar. Aynı ayrım dikey olarak da geçerlidir: 9 noktalık bir sıra 8 aralığa işaret eder.
Her defterin sayfa boyunca belirli bir sayıya sahip olduğunu varsaymayın. Üreticiler bazı ürünlerde nokta aralığını belirtir—örneğin, LEUCHTTURM1917 ve Rhodia, belirtilen noktalı ızgara düzenleri için 5 mm aralık tanımlar—ancak bu teknik özellik, defterinizin kullanılabilir yazı alanına kaç tam aralığın sığdığını söylemez. Ürün boyutları, kenar boşlukları, ciltleme ve basılı ızgaranın başlangıç konumu her şeyi etkiler. LEUCHTTURM1917 defter çizgileri, Rhodia çizgileri ve Rhodia Webnotepad formatları, kontrol edilebilir ürün ayrıntılarının neden “A5” veya “noktalı ızgara”yı evrensel bir sayı olarak kabul etmekten daha yararlı olduğunu gösterir.
Kendi defterinizdeki ızgarayı ve kullanılabilir alanı ölçün
Milimetre göstergeli bir cetvel, bir kurşun kalem ve temsil edici tek bir sayfa kullanın. Defteri yazı yazarken durduğu gibi düz bir şekilde açın; cilt katına yakın alanın kullanımı dış kenara göre daha zor olabilir. Buradaki amaç bir üretim denetimi değil, pratik bir çalışma sayısı elde etmektir.
Nokta merkezleri arasını ölçün. Net bir yatay nokta dizisi seçin, cetveli merkezlerinden geçecek şekilde hizalayın ve birkaç aralık boyunca ölçüm yapın. Örneğin, birinci noktadan on birinci noktaya kadar ölçün: bu 10 aralıktır. Bir aralığı tahmin etmek için ölçülen mesafeyi 10'a bölün. Başka bir satırda tekrarlayın, ardından aynı şekilde dikey olarak da ölçün. Cetveli tam olarak hizalamak zorsa, küçük okuma hatalarının etkisini azaltmak için daha uzun bir diziyi ölçün.
Basılı noktaları değil, kullanılabilir aralıkları sayın. Tablo sınırları için rahatça kullanabileceğiniz en soldaki ve en sağdaki nokta sütunlarını seçin. Seçilen bir sütundan diğerine kadar kullanılabilir genişlikteki boşlukları sayın. Bu sınırı daha sonra yeniden oluşturabilmek için ilk ve son kullanılabilir nokta sütunlarını kaydedin.
Kenar boşluklarını ayrı olarak kaydedin. Kağıt kenarından soldaki ve sağdaki ilk kullanılabilir noktaya, ayrıca üst kenardan ilk kullanılabilir satıra kadar olan mesafeyi ölçün. Sayfa numarası, üst bilgi, cilt eğimi veya boş bırakmak istediğiniz yinelenen alanları not edin. Bu ölçümler, kağıt boyutlarının tek başına tablo genişliğini neden belirlemediğini açıklar.
Birden fazla sayfayı kontrol edin. Başlangıca, ortaya ve sona yakın bir sayfaya bakın. Kullanılabilir kenarlar veya hizalama farklıysa referansınızı güvenle çizebileceğiniz daha dar alana dayandırın ya da bir fark önemli olduğunda ayrı sayımlar belirleyin.
Ölçümleri bu deftere özel gözlemler olarak yazın; örneğin: “sol kullanılabilir nokta sütunu: ___; sağ kullanılabilir nokta sütunu: ___; kullanılabilir aralıklar: ___.” Defter üreticisi belirtmediği ve kendi kontrolünüz doğrulamadığı sürece milimetre aralığını bir tahmin olarak kabul edin. Noktalı ızgara formatları değişiklik gösterir: örneğin, Rhodia'nın ürün kılavuzu 5 mm'lik bir nokta düzenini tanımlarken, Webnotepad listesi farklı sayfa formatları sunar ve listelenen hangi boyutların noktalı ızgara olduğunu belirtir. Bu örnekler, başka bir modelin sayımını ödünç almak yerine elinizdeki defteri bizzat kontrol etmeyi destekler.
Gerçekten yeniden kullanabileceğiniz bir referans sayfası oluşturun
Arka tarafa yakın veya hızlıca bulabileceğiniz bir bölümde bir sayfa ayırın. Sayfaya net bir başlık verin; örneğin “Tablo kılavuzu — [defter/model veya ayırt edici açıklama]”. Kullanışlı bir referans, yalnızca açıklamasız bir sayılar dizisi değil, sayıların arkasındaki koşulları da kaydeder.
Kontrol ettiğiniz tarihi, sayfa veya defter açıklamasını, yaklaşık yatay ve dikey aralık ölçümlerini, kullanılabilir başlangıç ve bitiş nokta satır veya sütunlarını, toplam kullanılabilir aralık sayısını ve boş bıraktığınız kenar boşluklarını veya alanları ekleyin. Daha sonra yapılacak bir düzeltmeyi not etmek için yer bırakın. Defteri, kağıt formatını veya baskıyı değiştirirseniz eski sayımı sessizce devralmak yerine yeni bir kılavuz hazırlayın.
Aralık cinsinden ifade edilen ve sık kullandığınız tablo genişliklerinin kısa bir listesini ekleyin; örneğin “dar: 6; orta: 10; geniş: 14”. Bunlar örnek etiketlerdir, önerilen evrensel boyutlar değildir. Yardımcı olacaksa her birinin yanına amacını—belki “tarih”, “kısa not” veya “uzun not”—ve ölçülen kullanılabilir genişliğinize kaç sütun sığdığını not edin. Bir sayfa düzeni ızgarası tam da kenar boşlukları, sütunlar ve aralıklar ayrı tercihler olarak ele alınabildiği için kullanışlıdır; Microsoft'un düzen kılavuzu da benzer şekilde kenar boşluğu kılavuzlarını satır ve sütun kılavuzlarından ayırır. Microsoft Desteği: Sayfayı düzen kılavuzlarıyla yapılandırma.
Mürekkebe geçmeden önce tablo bölmelerini test edin
Ölçülen kullanılabilir genişliğinizin 31 aralık olduğunu varsayalım—bu açıklayıcı bir sayıdır, tipik bir defter özelliği değildir. Eşit genişlikte üç sütun ve iki eşit boşluk istiyorsunuz. Her boşluk 1 aralıksa, sütunlar 31 − 2 = 29 aralık kaplar ve bu da 3'e eşit olarak bölünemez. İki sütunu 10 aralık ve birini 9 aralık yapabilir, kenar boşlukları izin veriyorsa toplam alanı genişletebilir veya farklı bir boşluk planı uygulayabilirsiniz. Çizimden önce bu aritmetiği yapmak, seçtiğiniz sınırlar içinde “eşit sütunlar”ın mümkün olup olmadığını ortaya çıkarır.
Herhangi bir düzen için şu basit kontrolü kullanın: kullanılabilir aralıklar = sütun genişliklerinin toplamı + ara boşluk aralıklarının toplamı. Ara boşlukları sütunlardan ayrı tutun; aksi takdirde boşluğun sınır noktalarını iki kez atamak veya genişlik tükettiğini unutmak kolaydır. Örneğin, iki adet 1 aralıklı boşluğa sahip 8 aralıklı üç sütun toplamda 26 aralık gerektirir. Her iki dış sınırın da seçtiğiniz nokta sütunlarına denk geldiğini doğrulayın. Alan eşit bölünmediğinde, kalan aralıkları bilinçli olarak dağıtın ve fazladan aralığın hangi sütuna verildiğini yazın.
Testi referans sayfasına veya yedek bir sayfaya hafifçe taslak olarak çizin. Önce dış sınırları, ardından ara bölücüleri işaretleyin. Her bir genişliği sınır noktaları arasındaki boşluklar olarak sayın ve aralık sayısını çizginin üstüne veya altına yazın. Hem Microsoft'un hem de Adobe'nin düzen kılavuzları kenar boşluklarını, satır veya sütunları ve aralıkları ayrı düzen ayarları olarak ele alır; bu ayrımı elle uygulamak, sütun genişliğini olukla (gutter) karıştırmayı önlemeye yardımcı olur. Adobe InDesign: Cetvel kılavuzları oluşturma.
Kılavuzu gerçek bir tablo üzerinde doğrulayın
Haftalık planlayıcı veya basit bir takip çizelgesi gibi tekrar çizmeyi planladığınız sıradan bir tablo kullanın. Referans sayılarını kullanarak dış sınırını ve sütunlarını hafifçe işaretleyin. Çizgileri koyulaştırmadan önce üç şeyi kontrol edin: tablonun seçtiğiniz kenar boşlukları arasına sığması; her sütunun hedeflenen sayıda aralık içermesi; ve son sınırın kağıt kenarına taşmak yerine tam bir noktaya denk gelmesi.
Sığmıyorsa, her bölücüyü göz kararı kaydırmak yerine uyumsuzluğun kaynağını belirleyin. Toplam kullanılabilir aralıkları yeniden sayın, noktaları değil boşlukları saydığınızı kontrol edin ve planlanan ara boşlukların dahil edilip edilmediğini doğrulayın. Dış kenar boşluğu çok darsa tablo genişliğini azaltın veya farklı bir başlangıç sütunu seçin. Yalnızca tek bir bölücü kaymışsa o sütunun sayısını revize edin ve düzeltmeyi kılavuza not edin.
Referansı deftere özel tutun
Kişisel bir sayım kılavuzu, tek bir defter ve onun kullanılabilir sayfa alanı için pratik bir yardımcıdır. Başka bir deftere geçtiğinizde tekrar ölçüm yapın; aynı nominal sayfa boyutuna sahip ürünler bile kenar boşlukları, basılı ızgara yerleşimi veya sayılabilir alan açısından farklılık gösterebilir. Yeni defterinizin deseni özel işaretler içeriyorsa veya nokta aralığı farklıysa bu ayrıntıları kaydedin ve eski genişliklere güvenmeden önce düzeni orada test edin.
Dolayısıyla iyi bir referans sayfası bir bakışta dört pratik soruyu yanıtlar: kullanılabilir ızgara nerede başlar ve biter, kaç aralık mevcuttur, hangi genişlikleri ve boşlukları yeniden kullanıyorsunuz ve bölmeler gerçek bir sayfada test edildi mi? Bu notlar alındıktan sonra bir sonraki tabloyu planlamak, başkasının defterinden tahminler yürütmek yerine kendi kağıdınızdan yapılan hızlı bir sayım haline gelir.