Daha Büyüğüne Geçmeden Önce Üç Küçük Deney İçin Tek Bir Malzeme Kullanın
Büyük bir sanat eseri; ölçek, kompozisyon, aletler, birleşim yerleri, bitiş ve malzeme miktarı hakkında aynı anda kararlar verilmesini gerektirir. Daha anlaşılır bir başlangıç, açıkça etiketlenmiş tanıdık bir malzemeyi (kağıt, pamuklu kumaş, iplik, ince karton veya fırınlanmayan pratik kili) alıp ona üç ayrı soru sormaktır. Bir partiyi üç eşit çalışma parçasına bölün ve dördüncü bir parçayı da yedek olarak ayırın. İlk numuneyi formu değiştirmek, ikincisini malzemenin kendisiyle nasıl birleştiğini test etmek ve üçüncüsünü de yüzeyi başkalaştırmak için kullanın. Numune boyutunu, çalışma süresini, ışığı ve başlangıç miktarını elinizden geldiğince tutarlı tutun. Project Zero'nun Malzeme Keşfi (Materials Exploration) uygulaması, dikkatleri malzemelerin nasıl hareket ettiğine, nasıl şekil aldığına, nasıl bağlandığına ve sertlik ya da esnekliği nasıl açığa vurduğuna çeker. Bu makale, söz konusu yönlendirmeleri küçük bir masaüstü protokolüne dönüştürüyor. Süreci, etiketlenmiş üç numune size ne olduğunu ve hangi tek değişkenin yeni bir denemeyi hak ettiğini anlatabildiğinde tamamlarsınız; minyatür bitmiş sanat eserlerine benzediklerinde değil.
İlk deneyden önce malzemeyi paylaştırın
Kullanmaya hazır olduğunuz miktarın tamamını masaya serin. Hasarlı parçaları, içeriği belirsiz ürünleri ve bilmediğiniz bıçaklar, ısı, duman veya uzmanlık gerektiren işlemler gerektiren her şeyi ayırın. Kağıt, kumaş veya kartonu eşit boyutlarda kesin; ipliği eşit uzunluklarda ölçün; yumuşak pratik kilini benzer kütledeki parçalara bölün. Üç parçayı F (Form), B (Birleştirme) ve Y (Yüzey) olarak etiketleyin, ardından YD (Yedek) parçasını kol mesafesinin dışına koyun. Yedek parça; birebir bir tekrar veya gerekli bir birleştirme tırnağı içindir, ilk başta umut vadeden numuneyi büyütmek için değildir.
Alet takımını da sınırlandırın: uygun bir makas, cetvel, kurşun kalem, kör uçlu çentikleme aleti ve yalnızca malzeme için onaylanmış bir sabitleme ürünü. Her çalışmaya aynı zaman sınırını verin (örneğin on beş dakika). Havalandırma, kurutma, koruyucu ekipman ve atık yönetimi için geçerli ambalaj talimatlarına uyun. Açık alev, bilinmeyen çözücüler, mutfak gereçleri veya yapısal yükler ile doğaçlama yapmayın. Dar bir bütçe kısıtlaması yaratıcı bir ceza değildir; sonuçların okunabilir olmasını sağlar, çünkü böylece bir çalışma diğerlerinden habersizce daha fazla malzeme, zaman veya ekipman tüketemez.
İşlenmemiş malzemeyi kaydeden bir referans çizgisi oluşturun
Yedekten ince, işlenmemiş bir şerit ayırın veya orijinal halini tüketmeden fotoğraflayın. Gözlemlenebilir dört özelliği yalın terimlerle tanımlayın: düz veya kıvrık, esnek veya sert, kenarları kompakt veya yıpranmış/püsküllü, yüzeyi mat veya yansıtıcı. Masanın üzerinde bir kez hafifçe büküp serbest bırakın. Geri yaylanıp yaylanmadığını, kat izini koruyup korumadığını, çöküp çökmediğini veya basınca dair iz tutup tutmadığını not edin. Yıkıcı bir sınır testine varmadan çok önce durun.
Referans çizgisi, hafızanın sizin ölçüm biriminiz haline gelmesini önler. Daha sonra bir yüzey, yalnızca ne kadar lifli başladığını unuttuğunuz için pürüzlü görünebilir veya katlanmış bir numune, yalnızca orijinal tabaka zaten kıvrık olduğu için stabil görünebilir. Zarif, profesyonel veya sıkıcı gibi değerlendirme bildiren sözcüklerden kaçının. "Kenar bir katlamadan sonra görünür liflere ayrılıyor" ifadesi daha sonraki bir kesime veya birleştirmeye rehberlik edebilir; "malzeme ucuz görünüyor" ifadesi ise edemez.
Çalışma F: birleştirmeden veya süslemeden formu değiştirin
F numunesi için tek bir temel eylem seçin. Kağıt veya ince karton katlanabilir, rulo yapılabilir veya kesilip kaldırılabilir; kumaş pilelenebilir, bükülebilir veya büzülebilir; iplik değişken bir yarıçapta sarılabilir; yumuşak kil plaka haline getirilebilir, rulo yapılıp fitil haline getirilebilir veya içi açılarak bir oyuk oluşturulabilir. Bunların hepsini birleştirmeyin. Seçilen eylemi az sayıda, sayılabilir kez tekrarlayın ve yönü, boşlukları ve el pozisyonunu kaydedin.
Numuneyi bir dakika boyunca serbest bırakın. Ona yandan bakın ve masaya nerede değdiğini, nerede yüksekliği koruduğunu ve nerede çöktüğünü işaretleyin. Seçilen formda kalması için elinize ihtiyaç duyup duymadığını not edin. Yeniden üretebileceğiniz bir bükülme, eğri, kat veya gerilim çizgisini daire içine alın. Bir çatlak, esnemiş iplik veya kalıcı bir çöküntü oluşursa tamir etmek yerine tam yerini kaydedin. F'ye tutkal, dikiş, renk, kaplama veya fazladan bir destek eklemeyin; bunlar farklı bir soruyu cevaplar.
Çalışma B: tek bir bağlantı kurun ve hareketini gözlemleyin
B numunesini iki kanada veya segmente ayırın ve tek bir mütevazı bağlantı seçin. Kağıt iki yarıktan birbirine kilitlenebilir veya katlanmış bir tırnakla tutturulabilir; karton basit bir çentik kullanabilir; kumaşa aynı kumaştan dar bir şerit geçirilebilir; iplik bilinen tek bir düğümle bağlanabilir; uyumlu pratik kili üreticisi tarafından belirtilen birleştirme yöntemini kullanabilir. Bant, yapıştırıcı, iplik veya başka bir harici sabitleyici gerekliyse tam türünü ve miktarını kaydedin; çünkü bağlayıcı artık koşulların bir parçasıdır.
Tek bir ek yeri oluşturun, belirtilen oturma süresini bekleyin ve aynı nazik hareketlerle inceleyin: numuneyi ters çevirin, masa boyunca bir kez hareket ettirin ve yalnızca ağırlık taşımıyorsa dik tutun. Örtüşme yerinde kayma, dönme, açılma, bükülme veya kalınlaşma olup olmadığına dikkat edin. "Biraz örtüşme" yazmak yerine temas alanının uzunluğunu ölçün. Ön ve yan profilden fotoğraflayın. Açılan bir ek yeri yararlı bir kanıttır; orijinal koşulları tekrarlamak için yedeği kullanmadan önce açılmayı muhafaza edin. Bu numuneler nesneleri asmak, sıvı tutmak, yük taşımak veya yiyeceklere temas etmek için değildir.
Çalışma Y: tek bir yüzey eylemini üç bölgede çeşitlendirin
Y numunesinin ana hatlarını değiştirmeden koruyun ve yüzeyini üç eşit bölgeye artı dar ve işlenmemiş bir kenar boşluğuna bölün. Yalnızca yoğunluğu veya aralığı değiştirerek tek bir güvenli alet ve tek bir eylem kullanın. Kör bir uç hafif, orta ve derin çizgiler bastırabilir; kuru bir fırça seyrek, orta ve yoğun izler bırakabilir; iplik bir alanı üç farklı aralıkla geçebilir; kil aynı işareti üç farklı derinlikte alabilir. Malzemenizin kuruması gerekiyorsa yalnızca tüm bölgeler aynı kararlı duruma ulaştıktan sonra karşılaştırma yapın.
National Museum of Women in the Arts, öğrencilerden keşif izlerini bunları tekrar yapmaya yardımcı olacak alet ve detaylarla etiketlemelerini ister. Yalnızca "doku testi" değil, "kör uç, gövdeden dışarı doğru üç çekiş, orta basınç" gibi özlü talimatlar yazın. Bölgeleri doğrudan karşıdan, eğik ışık altında ve izin verilen hafif bir dokunuşla inceleyin. Kenar netliğini, kabartıyı, yansıtıcılığı ve esneklikteki herhangi bir değişikliği kaydedin. Malzeme toz haline gelirse, yapışkan kalırsa, dökülürse veya talimatlarının uygun olmadığını belirttiği bir şekilde değişirse durun.
Oturumun sonrasında da işe yarayacak gözlemler yazın
Her numuneye dört satır ayırın: ne yaptım; hemen ne değişti; bekledikten sonra ne kaldı; daha fazla çalışmayı ne sınırladı. Örneğin: "Kısa kenar boyunca üç kez katladım. İki çıkıntı görünür kaldı ve merkez yukarı kalktı. Bir dakika sonra ikinci çıkıntı hala formunu koruyordu. Dördüncü katlamada dış kenar yarılmaya başladı." Bu yaklaşım, F'yi başarılı, B'yi ise hayal kırıklığı olarak nitelendirmekten daha yararlıdır.
MoMA'nın Malzeme Laboratuvarı (Material Lab), dokunsal keşfi sanatçıların seçimleriyle ilişkilendirmek için küçük malzeme numunelerini etkinlik yönlendirmeleriyle eşleştirdi. Bu bağlantıyı somut tutun: notu numuneye iliştirin, fotoğraflara numune harfini dahil edin ve her üçü için de aynı arka planı, mesafeyi ve ışığı kullanın. Bir sonuç sizi şaşırttıysa ona bir anlam yüklemeden önce fiziksel farkı tanımlayın. Kazara oluşan bir yırtığı amaçlanan dışavurumcu bir etki olarak yeniden yorumlamayın; bu daha sonra bir fikir haline gelebilir ancak ilk etapta kaydedilen koşullar altında meydana gelmiş bir yırtıktır.
Genel bir puan vermeden üç farklı cevabı karşılaştırın
İşlenmemiş referans çizgisini, F, B ve Y'yi tek bir sıraya koyun. Her birine uygun bir soru sorun: Bir el veya destek olmadan F'nin formunun ne kadarı kalıyor? Aynı nazik hareketten sonra B'nin temas alanı nasıl değişiyor? Y'nin hangi bölgesi hem önden hem de açılı ışıkta ayırt edilebilir kalıyor? Numunelerin farklı görevleri vardır; bu nedenle birleşik bir puan veya bir güzellik yarışması yararlı ayrımları ortadan kaldırır.
Ardından çalışmalar arasında tek bir ilişki arayın. F'nin katı, B'nin yarığı için daha temiz bir kenar olabilir mi? B'deki kalınlık, Y'nin sığ izlerini gizliyor mu? Y'deki en derin basınç, F'nin bu çizgi boyunca bükülmesini kolaylaştırdı mı? National Gallery of Art'ın doku etkinliği, öğrencilerden hem süreçlerini hem de çıktılarını karşılaştırmalarını ister. Buradaki ayrımı takip edin: sadece fotoğrafta en çarpıcı görünen numuneyi değil, bir tepki üreten eylemi belirleyin. İki koşul fark edilmeden değiştiyse karşılaştırmayı sonuçsuz olarak işaretleyin ve küçük ölçekte tekrarlayın.
Bir sonraki talimatı bir numunenin yazmasına izin verin
Oturumu üç bölümden oluşan bir cümleyle kapatın: koru, değiştir ve değerlendir. Örneğin: "F'nin çift katını koru, yalnızca aralığı iki santimetreden bire düşürerek değiştir ve bir dakika sonra serbest kalan yüksekliği değerlendir." Başka bir çalışma, örtüşmeyi beş milimetre değiştirirken B'nin yarık genişliğini koruyabilir veya çizgi aralığını değiştirirken Y'nin kör aletini koruyabilir. Cümle iki değişiklik içeriyorsa bunu gelecekteki ayrı denemelere bölün.
Otomatik olarak büyütmeye geçmeyin. Önce notlarınızdan yararlanarak tepkiyi bir kez tekrarlayın. Daha büyük bir tabakanın daha uzun açıklıklar, farklı kuruma süreleri, yeni ek yerleri veya test etmediğiniz aletler getirip getirmeyeceğini değerlendirin. Yalnızca tepki tekrarlanabilir olduğunda, sınırı kabul edilebilir düzeyde kaldığında ve aynı veya açıkça belgelenmiş bir partiden yeterli malzeme kaldığında biraz daha büyük bir numuneye geçin. Üç çalışmayı tarih, malzeme adı, boyutlar, bekleme süresi ve fotoğraflarla birlikte saklayın. Aletleri talimatlarına göre temizleyin. Numuneler tamamlanmış bir malzeme sorgulaması ve bir sonraki karar için pratik bir yol haritasıdır.
Sık sorulan sorular
Malzemenin kağıt olması şart mı?
Hayır. Kumaş, iplik, ince karton ve açıkça etiketlenmiş fırınlanmayan pratik kili de işe yarayabilir. Aynı partiden tanıdık, tehlikesiz tek bir malzeme kullanın ve alet ile kullanım talimatlarına uyun.
Numunelerin hiçbiri iyi görünmüyorsa ne olur?
Görünüm, çalışmanın tamamlanma kriteri değildir. Bir numune; malzemenin nasıl şekillendiğini, birleştiğini veya bir yüzey eylemini nasıl kaydettiğini gösterdiğinde ve size bir sonraki adım için belirli bir değişken sunduğunda yararlıdır.
B çalışmasında iki birleştirme yöntemini karşılaştırabilir miyim?
Bu turda tek bir yöntem kullanın. Malzeme miktarını, temas alanını, bekleme süresini ve hareketi tutarlı tutarak yöntemleri karşılaştırmak istiyorsanız daha sonra eşit boyutta ikinci bir B numunesi yapın.