Een door AI geëxtraiteerd citaat toetsen aan de oorspronkelijke context

Begin met een bronvermelding of link bij het AI-antwoord. Open de gelinkte bron en controleer of de geciteerde bewoording erin staat; een zoekresultaatfragment of een andere pagina waarop het citaat wordt herhaald, is slechts een aanknopingspunt. Als het antwoord geen bron vermeldt, zoek dan een kenmerkende woordgroep tussen aanhalingstekens en voeg zo nodig een waarschijnlijke spreker, publicatie of onderwerp toe. Geef de voorkeur aan de oorspronkelijke toespraak, het interviewtranscript, rapport, boekfragment of de publicatie boven een pagina die het citaat alleen maar herhaalt.

Controleer of je de juiste editie of versie hebt. Een transcript, latere editie, bewerkt fragment en transcript van een opname kunnen verschillen. Als de AI een secundaire bron vermeldt maar het citaat aan iemand toeschrijft, stel dan vast of die secundaire bron de persoon rechtstreeks citeert of zelf parafraseert. Als je de oorspronkelijke bron niet kunt raadplegen, markeer dan de bewoording of sprekerstoeschrijving als niet geverifieerd, in plaats van de herhaalde versie als bevestiging te beschouwen.

Vergelijk het citaat van de AI woord voor woord met het origineel. Controleer het begin en einde, niet alleen het opvallende middendeel. Let op verwisselde termen, weggelaten nuances zoals “meestal” of “kan”, een gewijzigde tijd en een zin die is samengevoegd met woorden uit een andere passage. Een citaat kan hetzelfde algemene onderwerp behouden en toch de bewering veranderen door een nuance te wijzigen.

Interpunctie kan de lezing van een passage veranderen. Controleer of een vraagteken, dubbele punt, gedachtestreepje of punt ook in de bron staat en of het de verhouding tussen zinsdelen verandert. Beletseltekens duiden op weggelaten materiaal; bekijk de tekst aan beide kanten van elke weglating. In het schrijfhulpmiddel van John Jay College staat dat citaten niet zo mogen worden ingekort dat ze de betekenis van de auteur verkeerd weergeven, en wordt aangeraden de oorspronkelijke bewoording te controleren. De richtlijnen voor rechtstreekse citaten ondersteunen de aanpak om weglatingen te controleren op betekenis, en ze niet alleen als een opmaakdetail te behandelen.

Vierkante haken kunnen aangeven dat een woord is toegevoegd of gewijzigd om een passage in de nieuwe zin te laten passen. Vraag je af of de toevoeging een verwijzing verduidelijkt of de bron richting een sterkere bewering stuurt. Als de AI bewerkte bewoording presenteert als een ongewijzigd letterlijk citaat, corrigeer dit dan of vermeld dat het om een fragment met aangeduide wijzigingen gaat.

Houd niet op bij de geciteerde zin. Lees de alinea ervoor en erna en breid het leesvenster uit als voornaamwoorden, overgangen of een reactie verwijzen naar iets eerder in de tekst. Bepaal op welke vraag, bewering of gebeurtenis de spreker reageert. Let op nuances, voorbeelden, weerleggingen en of de spreker het punt later afzwakt of corrigeert.

Het UNC Writing Center adviseert schrijvers om lezers de omstandigheden rond een citaat te geven en de spreker te identificeren; het merkt ook op dat de woorden voor en na een citaat bepalen hoe lezers het begrijpen. De richtlijnen voor citaten ondersteunen een praktische toets: kun je uitleggen wat aanleiding gaf tot de uitspraak en hoe de omliggende passage de betekenis ervan begrenst? Zo niet, lees dan verder voordat je beslist of het fragment een eerlijke weergave is.

Controleer de eigen sprekerstoeschrijving van de bron: wie spreekt, wiens woorden worden weergegeven en of het om een rechtstreeks citaat gaat of om een citaat dat iemand anders aanhaalt. Maak in een interviewartikel bijvoorbeeld onderscheid tussen de woorden van de geïnterviewde en de samenvatting van de journalist. Maak in een rapport dat een eerder onderzoek aanhaalt onderscheid tussen de auteur van het rapport en de persoon die in het onderzoek wordt geciteerd. Een auteursvermelding of paginatitel alleen bewijst niet wie een bepaalde zin heeft uitgesproken.

Het Writing Center van de University of Wisconsin–Madison stelt dat exacte bewoording tussen aanhalingstekens moet staan en dat de bron moet worden vermeld, en dat ook geparafraseerde ideeën moeten worden gedocumenteerd. De richtlijnen voor citeren en parafraseren benadrukken een nuttig onderscheid: de sprekerstoeschrijving en de bronvermelding beantwoorden verschillende vragen. Controleer beide. Als de oorspronkelijke bron een groep, redacteur, vertaler of interviewer vermeldt in plaats van de persoon die de AI noemt, houd dat onderscheid dan aan.

Gebruik een korte controleaantekening met vier onderdelen: bewoording, weglatingen, spreker en interpunctie of bewerkingen. Noteer voor elk onderdeel wat de AI zegt, wat de bron laat zien en de pagina, alinea, tijdcode of sectie waarmee iemand dit kan controleren. Deze beknopte vergelijking is nuttiger dan één enkel oordeel als “nauwkeurig”, omdat ze precies laat zien waar het fragment standhoudt of moet worden gecorrigeerd.

Kies vervolgens een nauwkeurige conclusie: “komt overeen met de bron en context”, “bewoording komt overeen, maar context ontbreekt”, “bewerkt fragment”, “toeschrijving wijkt af” of “niet te verifiëren aan de hand van de oorspronkelijke bron”. Als weggelaten tekst het punt verandert, citeer dan een langere, doorlopende passage of leg de nuance in je eigen woorden uit. Als je de interpunctie of vierkante haken niet kunt ophelderen aan de hand van de beschikbare versie, vermeld die beperking dan. Corrigeer een citaat van de AI niet stilzwijgend om het vervolgens exact te laten lijken.