Hoe je dun papier schept wanneer de randen aan het zeefraam blijven kleven
Wanneer dun handgeschept papier in het midden loskomt, maar de randen aan het zeefraam blijven kleven, controleer dan eerst of het hele vel het opvangdoek kan raken. Verwijder de schepraamrand, bereid een gelijkmatig vochtig, veerkrachtig oppervlak voor en breng het vel over met een vloeiende kantelbeweging. Als een rand met de vorm begint mee te komen, pauzeer dan in plaats van verder te trekken.
Deze gids is bedoeld voor thuispapierscheppers die pas gevormde vellen van een zeefraam op een vilt of doek overbrengen. De onderstaande stappen voor probleemoplossing combineren gepubliceerde instructies voor papier maken met praktische diagnostische tests; de tests zijn beredeneerde suggesties, geen gerapporteerde experimentele resultaten.
Waarom komt het midden los terwijl de randen vast blijven zitten?
Afleggen is het overbrengen van een nat vel van de vorm naar een ander oppervlak. De vorm is het zeefraam; de schepraamrand is het aparte raam dat tijdens het vormen de grootte van het vel bepaalt. Het is belangrijk te weten welk onderdeel je vasthoudt: de verwijderbare schepraamrand mag niet tussen het papier en het opvangoppervlak blijven zitten. Het Museum of Fine Arts Boston licht deze onderdelen toe in de instructies voor handgeschept papier.
Een losgekomen midden met een vastzittende rand is een nuttige aanwijzing om ongelijkmatig contact te onderzoeken. Het wijst niet op één specifieke oorzaak. Controleer of een opstaande rand van het frame de randen boven het doek houdt, of het opvangoppervlak ongelijkmatig veerkrachtig is, of dat je beweging bij het overbrengen het midden steviger raakt dan de buitenrand. Behandel dit als hypotheses om te testen voordat je het recept van de pulp aanpast.
Kan het hele zeefraam het doek raken?
Bepaal bij een leeg zeefraam aan welke kant het vel wordt gevormd. Verwijder de schepraamrand en bekijk die kant van opzij. Is het gaas over het hele veloppervlak vrij toegankelijk, of steekt het omliggende frame erbovenuit? Controleer ook of het gaas slap hangt en of er tape in het werkgebied uitsteekt.
De basisinstructies voor de constructie van een vorm en schepraamrand van Hand Papermaking schrijven strak gespannen gaas voor dat door zwaarder gaas wordt ondersteund. Ook wordt gewaarschuwd dat tape op het bovenoppervlak niet breder mag zijn dan het frame, omdat dit de grootte van het vel beïnvloedt. Deze constructiedetails zijn het controleren waard wanneer steeds dezelfde rand blijft kleven.
Als diagnostische test leg je het lege zeefraam met de vormzijde omlaag op het voorbereide opvangdoek. Kijk of het doek het gaas bij alle vier de randen kan raken zonder het zeefraam omlaag te duwen. Als het frame die delen uit elkaar houdt, verhelp dan de belemmering of gebruik een vorm die volledig contact mogelijk maakt. Meer druk op het midden vertelt je niet of de rand het doek raakt.
Welk opvangoppervlak moet je voorbereiden?
Kies een schoon, absorberend opvangmateriaal met enige veerkracht. Hand Papermaking beveelt deze eigenschappen aan voor het afleggen en noemt wollen dekens, synthetisch zeemleer, dik niet-smeltbaar tussenmateriaal en huishoudlinnen als mogelijke materialen. Ook wordt uitgelegd dat het opvangmateriaal de textuur van het eindresultaat beïnvloedt. Zie “Afleg- en droogoppervlakken”.
Vereenvoudig de opstelling om het probleem te onderzoeken: leg één glad opvangdoek op een gelijkmatige onderlaag. Strijk kreukels glad en houd omgeslagen zomen buiten het velgebied. Zo kun je verschillen in contact beperken terwijl je onderzoekt waarom de rand blijft kleven. Als je tegelijk van doek en techniek verandert, wordt het lastiger te achterhalen wat heeft geholpen.
Neem een opvangdoek dat groter is dan het papier, zodat geen enkele rand erbuiten terechtkomt. Leg het op een draagbare, waterbestendige plank of in een schaal, zodat je het natte vel kunt verplaatsen terwijl het ondersteund blijft. Helen Hiebert beveelt in “Afleggen en vilt” extra grote vilten en een ondersteund, draagbaar aflegoppervlak aan.
Hoe laat je het dunne vel uitlekken en kantel je het over?
Laat genoeg water uit het pas gevormde vel lopen, zodat het bij het omkeren op het zeefraam blijft liggen. Maak het vilt klaar zodat het oppervlak overal even vochtig is. Dit zijn afzonderlijke vereisten: uitlekken helpt het vel heel te houden tijdens het omkeren, terwijl het vochtige opvangoppervlak het overbrengen ondersteunt. Ted Snider beschrijft beide in “Afleggen”.
Volg deze stappen voor het overbrengen:
- Verwijder de schepraamrand nadat je het vel hebt gevormd en laten uitlekken.
- Houd het zeefraam boven het opvangvilt met het papier naar beneden gericht.
- Breng één zijde voorzichtig in contact met het vilt.
- Kantel het in één vloeiende beweging over het vilt en houd onderweg contact.
- Maak de beweging af tot aan de tegenoverliggende rand en haal het zeefraam weg zodra het is losgekomen, zodat er geen druppels op het papier vallen.
Dit volgt de vloeiende kantelbeweging die wordt beschreven in Sniders instructies voor het afleggen.
Let tijdens het oplossen van het probleem op waar die beweging eindigt. Als je stopt nadat je het midden hebt aangedrukt en het zeefraam dan optilt, weet je niet of de verste rand evenveel contact heeft gehad. Maak een bewuste beweging over het hele vel in plaats van herhaald heen en weer te kantelen.
Wanneer is sponsen door het zeefraam nuttig?
Een andere gedocumenteerde methode is het vel met behulp van een spons over te brengen, vooral met apparatuur voor thuisgebruik die hiervoor geschikt is. De instructies van Arnold Grummer beschrijven hoe je fijn doek of tussenmateriaal tegen het natte vel legt, water verwijdert, het geheel van zeefraam, papier en doek omkeert en vervolgens met een spons door het zeefraam heen druk uitoefent voordat je het optilt. Volgens de maker hangt een geslaagde overdracht af van een geschikte waterlaag tussen de oppervlakken. Zie de vraag over het dekzeef in de FAQ van Arnold Grummer.
Als je deze methode gebruikt, houd dan het geheel ondersteund en beweeg de spons zonder het doek over het papier te slepen. Controleer het contact bij de lastige rand én in het midden. Behandel sponsen als een afzonderlijke methode om bij het volgende vel uit te proberen, in plaats van halverwege een gedeeltelijk losgekomen vel allerlei nieuwe handelingen toe te voegen.
Als een rand met de vorm begint mee te komen, stop dan met optillen. Je kunt voorzichtig proberen de vorm terug te laten zakken in de bestaande uitlijning en het contact te herstellen zonder te schuiven. Dit is een beredeneerde suggestie voor probleemoplossing, geen garantie op herstel. Als het vel eenmaal gescheurd of gevouwen is, kan het nuttiger zijn om het opnieuw te vormen dan de overdracht voort te zetten.
Hoe kun je de oorzaak bij de volgende paar vellen achterhalen?
Houd de vorm, de pulpbatch en de geschatte dikte van het vel gelijk terwijl je contact en beweging test. Gebruik de volgende volgorde als hulpmiddel bij het nemen van beslissingen; het doel is mogelijke oorzaken van elkaar te onderscheiden.
| Waarneming | Volgende controle of gecontroleerde wijziging |
|---|---|
| Dezelfde rand blijft elke keer vastzitten | Controleer daar de ruimte tussen frame en doek, de tape, de spanning van het gaas en het contact met het doek. |
| De laatste rand van de kantelbeweging blijft vastzitten | Maak de beweging af tot aan die rand en houd daarbij contact. |
| Het vastkleven verandert wanneer je een ander opvangdoek gebruikt | Vergelijk de veerkracht, vochtigheid, kreukels en textuur. |
| Dunne plekken komen steeds terug op dezelfde plaatsen in het zeefraam | Inspecteer en spoel het gaas voordat je een volgend vel vormt. |
| Het contact is gelijkmatig, maar de dunste vellen mislukken nog steeds | Test een iets dikker vel en houd de overdrachtsmethode ongewijzigd. |
Voor de laatste twee controles is er specifieke technische onderbouwing. Arnold Grummer legt uit dat verstopte openingen in het zeefraam dunne plekken kunnen veroorzaken en raadt aan het tussen de vellen door af te spoelen. Bij dompelvormen krijg je dikkere vellen door meer uitgelekte pulp toe te voegen en dunnere vellen door water toe te voegen. Een test met een dikker vel kan helpen bepalen of de huidige geringe dikte bijdraagt aan het mislukken, maar bewijst niet dat de dikte de enige oorzaak is. Zie de aanwijzingen van de maker voor het reinigen van het zeefraam en de dikte.
Wat doe je na een geslaagde overdracht?
Laat het natte papier tijdens het persen en drogen ondersteund liggen op het opvangmateriaal. Vilten bieden die ondersteuning en dragen ook bij aan het absorptievermogen en de oppervlaktestructuur, zoals wordt uitgelegd in “Vilten” van Hand Papermaking. Vermijd een onnodige extra overdracht alleen om de onderkant te bekijken.
Noteer welke combinatie het vel netjes liet loskomen: de oriëntatie van het zeefraam, het opvangmateriaal, de vochtigheidsvoorbereiding en de overdrachtsbeweging. Werk vervolgens met die opstelling toe naar dunnere vellen. Als de randen blijven zitten, ga dan eerst terug naar volledig contact rondom; met een consistente overdracht kun je het papier zelf beter afstellen.
