Jak couchować cienki papier, gdy jego krawędzie przywierają do sita
Gdy cienki papier ręcznie czerpany przenosi się na środku, ale jego krawędzie pozostają na sicie, najpierw sprawdź, czy cały arkusz może dotknąć tkaniny odbiorczej. Zdejmij ramkę dociskową, przygotuj równomiernie wilgotne, amortyzujące podłoże i przenoś arkusz jednym płynnym ruchem kołyszącym. Jeśli krawędź zacznie unosić się razem z formą, zatrzymaj się, zamiast ciągnąć ją dalej.
Ten poradnik jest przeznaczony dla osób czerpiących papier w domu i przenoszących świeżo uformowane arkusze z oprawionego sita na filc lub tkaninę. Poniższa kolejność rozwiązywania problemów łączy opublikowane instrukcje czerpania papieru z praktycznymi testami diagnostycznymi; są to uzasadnione propozycje, a nie opisane wyniki eksperymentów.
Dlaczego środek odchodzi, a krawędzie pozostają przytwierdzone?
Couching to przenoszenie mokrego arkusza z formy na inną powierzchnię. Forma to oprawione sito; ramka dociskowa jest osobną ramką, która nadaje arkuszowi kształt podczas formowania. Warto rozpoznać, którą część trzymasz: zdejmowana ramka dociskowa nie powinna znajdować się między papierem a powierzchnią odbiorczą. Museum of Fine Arts Boston objaśnia te elementy w swoich instrukcjach ręcznego czerpania papieru.
Środek, który odchodzi, gdy obwód pozostaje przytwierdzony, to cenna wskazówka, by sprawdzić równomierność przylegania. Sama w sobie nie wskazuje jednej przyczyny. Sprawdź, czy rant ramki nie utrzymuje krawędzi nad tkaniną, czy podłoże odbiorcze jest równomiernie amortyzujące oraz czy podczas przenoszenia mocniej dociskasz środek niż obwód. Potraktuj to jako hipotezy do sprawdzenia, zanim zmienisz recepturę masy papierniczej.
Czy sito pozwala każdej krawędzi dotknąć tkaniny?
Gdy forma jest pusta, ustal, po której stronie powstaje arkusz. Zdejmij ramkę dociskową i obejrzyj tę stronę z boku. Czy siatka jest dostępna na całej powierzchni arkusza, czy otaczająca ją rama wystaje ponad nią? Sprawdź też, czy siatka nie jest luźna i czy taśma nie wchodzi na obszar roboczy.
Instrukcje Hand Papermaking dotyczące budowy podstawowej formy i ramki dociskowej zalecają napiętą siatkę wzmocnioną grubszą siatką. Zwracają też uwagę, że taśma na górnej powierzchni nie powinna być szersza niż rama, ponieważ wpływa na rozmiar arkusza. Warto sprawdzić te szczegóły konstrukcji, jeśli papier za każdym razem przywiera wzdłuż tej samej krawędzi.
Jako test diagnostyczny połóż pustą formę stroną roboczą na przygotowanej tkaninie odbiorczej. Sprawdź, czy tkanina może zetknąć się z siatką w pobliżu wszystkich czterech krawędzi bez dociskania sita w dół. Jeśli rama utrzymuje te obszary w oddaleniu, usuń przeszkodę albo użyj formy zaprojektowanej tak, by umożliwiała pełny kontakt. Zwiększenie nacisku na środku nie pozwala ustalić, czy obwód dotyka tkaniny.
Jak przygotować powierzchnię odbiorczą?
Wybierz czysty, chłonny materiał odbiorczy, który zapewnia pewną amortyzację. Hand Papermaking zaleca takie właściwości do couchingu i wymienia między innymi wełniane koce, syntetyczną irchę, grubą flizelinę oraz domowe tkaniny. Wyjaśnia też, że materiał odbiorczy wpływa na fakturę gotowego papieru. Zobacz „Powierzchnie do couchingu i suszenia”.
Aby rozwiązać problem, uprość układ: połóż jedną gładką tkaninę odbiorczą na równym podkładzie. Wygładź zagniecenia i trzymaj podwinięte brzegi poza obszarem arkusza. To praktyczny sposób na ograniczenie różnic w przyleganiu podczas sprawdzania, dlaczego papier przywiera na krawędzi. Jeśli jednocześnie zmienisz tkaninę i technikę, trudniej będzie ustalić, co pomogło.
Tkanina odbiorcza powinna być większa niż arkusz, tak aby żadna jego krawędź nie wypadła poza nią. Przygotuj ją na przenośnej, wodoodpornej płycie lub w kuwecie, by móc przenosić mokry arkusz, nie tracąc dla niego podparcia. Helen Hiebert w tekście „Couching i filce” zaleca używanie filców większych od arkusza oraz podpartej, przenośnej powierzchni do couchingu.
Jak odsączyć i przenieść cienki arkusz ruchem kołyszącym?
Odsącz tyle wody ze świeżo uformowanego arkusza, by pozostał na formie po jej odwróceniu. Przygotuj filc tak, aby był równomiernie wilgotny. To dwa odrębne wymagania: odsączenie pomaga utrzymać arkusz na miejscu podczas odwracania, a wilgotna powierzchnia odbiorcza ułatwia jego przeniesienie. Ted Snider opisuje oba w tekście „Couching”.
Przenoś arkusz w następujący sposób:
- Po uformowaniu i odsączeniu arkusza zdejmij ramkę dociskową.
- Ustaw formę nad filcem odbiorczym papierem do dołu.
- Delikatnie przyłóż do filcu jedną stronę formy.
- Jednym płynnym ruchem kołyszącym przesuwaj formę na drugą stronę, utrzymując kontakt.
- Dokończ ruch przy przeciwległej krawędzi, a następnie odsuń uwolnioną formę, aby krople nie spadły na papier.
Ta metoda odpowiada ciągłemu ruchowi kołyszącemu opisanemu w instrukcjach couchingu Snidera.
Podczas diagnozowania problemu zwróć uwagę, gdzie kończy się ten ruch. Jeśli dociskasz środek, a następnie unosisz formę, nie sprawdzasz, czy dalsza krawędź otrzymała podobny nacisk. Wykonaj zdecydowany ruch przez cały arkusz, zamiast wielokrotnie kołysać formą w przód i w tył.
Kiedy warto odsączać arkusz gąbką przez sito?
Inną opisaną metodą jest przenoszenie arkusza z użyciem gąbki, szczególnie w przypadku odpowiedniego domowego sprzętu do czerpania papieru. Instrukcje Arnolda Grummera opisują przyłożenie cienkiej tkaniny lub flizeliny do mokrego arkusza, usunięcie wody, odwrócenie układu sito–papier–tkanina i przyłożenie gąbki przez sito przed jego uniesieniem. Producent zaznacza, że powodzenie przenoszenia zależy od uzyskania odpowiedniego połączenia wodnego. Zobacz pytanie o sito nakrywające w FAQ Arnolda Grummera.
Jeśli stosujesz tę metodę, podtrzymuj cały układ i przykładaj gąbkę, nie przesuwając tkaniny po papierze. Sprawdź kontakt także w pobliżu problematycznej krawędzi, a nie tylko na środku. Potraktuj odsączanie gąbką jako odrębną metodę do sprawdzenia na kolejnym arkuszu, zamiast wprowadzać kilka nowych czynności w połowie przenoszenia częściowo odklejonego arkusza.
Jeśli krawędź zaczyna podążać za formą, przestań ją unosić. Ostrożna próba ponownego przeniesienia polega na opuszczeniu formy z powrotem w jej pierwotne położenie i przywróceniu kontaktu bez przesuwania. To wniosek dotyczący rozwiązywania problemów, a nie udokumentowana gwarancja naprawy. Gdy arkusz już się rozerwał lub złożył, ponowne uformowanie go może być lepszym rozwiązaniem niż kontynuowanie przenoszenia.
Jak ustalić przyczynę podczas pracy z kilkoma kolejnymi arkuszami?
Podczas sprawdzania kontaktu i ruchu używaj tej samej formy, partii masy papierniczej i zbliżonej grubości arkuszy. Poniższa sekwencja pomoże Ci odróżnić możliwe przyczyny.
| Obserwacja | Kolejna kontrola lub zmiana jednej zmiennej |
|---|---|
| Za każdym razem przywiera ta sama krawędź | Sprawdź prześwit przy ramie, taśmę, naprężenie siatki i kontakt tkaniny w tym miejscu. |
| Przywiera krawędź, na której kończy się ruch kołyszący | Dokończ ruch przez tę krawędź, utrzymując kontakt. |
| Przywieranie zmienia się po zmianie tkaniny odbiorczej | Porównaj amortyzację, wilgotność, zagniecenia i fakturę. |
| W tych samych miejscach sita regularnie powstają cienkie fragmenty | Przed uformowaniem kolejnego arkusza sprawdź i wypłucz siatkę. |
| Kontakt jest równomierny, ale najcieńsze arkusze nadal się nie udają | Wypróbuj nieco grubszy arkusz, nie zmieniając metody przenoszenia. |
Dwie ostatnie kontrole mają konkretne uzasadnienie techniczne. Arnold Grummer wyjaśnia, że zatkane oczka sita mogą powodować powstawanie cienkich miejsc, i zaleca płukanie sita między kolejnymi arkuszami. W przypadku form zanurzeniowych dodanie odsączonej masy daje grubsze arkusze, a dolanie wody — cieńsze. Próba z grubszym arkuszem może pomóc ustalić, czy obecna grubość przyczynia się do niepowodzeń, ale nie dowodzi, że jest ich jedyną przyczyną. Zobacz wskazówki producenta dotyczące czyszczenia sita i grubości arkuszy.
Co zrobić po udanym przeniesieniu arkusza?
Pozostaw mokry papier na materiale odbiorczym, który go podtrzymuje, podczas przenoszenia do prasowania i suszenia. Jak wyjaśnia Hand Papermaking w tekście „Filce”, filce podpierają arkusz, a także zapewniają chłonność i wpływają na fakturę jego powierzchni. Nie wykonuj dodatkowego przeniesienia tylko po to, by obejrzeć spód arkusza.
Zapisz, jakie połączenie czynników pozwoliło czysto przenieść papier: ustawienie formy, materiał odbiorczy, sposób przygotowania jego wilgotności i ruch podczas przenoszenia. Następnie dąż do coraz cieńszych arkuszy, korzystając z tego samego ustawienia. Gdy krawędzie pozostają przytwierdzone, najpierw zadbaj o równomierny kontakt na całym obwodzie; powtarzalne przenoszenie ułatwi Ci ocenę, czy warto zmienić sam papier.