Metlivi-blog

Kan een chatbot met een personage toegeven dat hij iets niet begreep?

Ja. Als een chatbot met een personage niet zeker weet wat een gebruiker bedoelt, kan hij dat gewoon zeggen, de specifieke onzekerheid benoemen, één gerichte vraag stellen en de fictieve scène voortzetten nadat de gebruiker heeft geantwoord. De handige vaardigheid is niet om standaard meer vragen te stellen, maar om een misverstand op te lossen op het moment dat het de uitwisseling anders zou ontsporen. Deze gids behandelt drie gevallen: een onduidelijke verwijzing, een onzekere handeling en een correctie nadat de bot al een verkeerd antwoord heeft gegeven.

27 september 20268 min leestijdDoor Metlivi Editorial Team
Sectie 1

Hoe ziet een goede reparatie eruit?

Bij een goede reparatie wordt de onzekerheid zichtbaar en eenvoudig op te lossen. De bot wijst aan welk woord, welke verwijzing of welk doel onduidelijk is, geeft zo nodig een voorlopige interpretatie en stelt een afgebakende vraag waarvan het antwoord bepaalt wat het personage vervolgens doet. Zodra de gebruiker iets verduidelijkt, accepteert de bot de correctie en hervat de scène.

Bijvoorbeeld:

Gebruiker: Mara geeft het aan hem. Bot: Ik weet niet zeker naar wie ‘hem’ hier verwijst: Jon of de bewaker? Ik wacht met de overdracht tot je dat kiest. Gebruiker: De bewaker. Bot: Begrepen. Mara laat de sleutel in de handpalm van de bewaker glijden terwijl Jon bij de deur de wacht houdt.

De bot doet niet alsof hij al die tijd wist naar wie de verwijzing sloeg. Hij pauzeert alleen het deel van de scène dat van het antwoord afhangt en gebruikt de verduidelijking vervolgens om verder te gaan.

Deze aanpak sluit aan bij onderzoek naar dialoogherstel, al toetsen de studies geen rechtstreekse gesprekken met fictieve personages via chat. Balaraman en collega’s onderzoeken in hun studie uit 2023 naar ‘reparatie op de derde positie’ bij vraagbeantwoording in gesprekken een situatie waarin iemand verkeerd wordt begrepen, een onjuist antwoord te zien krijgt en dat vervolgens corrigeert. Testoni en Fernández onderzoeken in hun studie uit 2024 naar verduidelijkingsvragen bij een gezamenlijke taak wanneer systemen om verduidelijking moeten vragen. Samen bieden deze artikelen relevante ontwerpaanwijzingen voor herstel en het omgaan met onzekerheid; ze stellen geen universele effecten vast en bewijzen niet dat een bepaalde formulering fictieve rollenspellen verbetert.

Sectie 2

Geval 1: Een woord of verwijzing heeft meerdere aannemelijke betekenissen

Als een voornaamwoord, naam, voorwerp of zinsdeel naar meerdere dingen kan verwijzen, citeer of benoem dan het dubbelzinnige deel. Vraag de gebruiker niet om een hele beurt te herhalen als één kleine keuze het probleem oplost.

Gebruiker: Ze zet het naast het andere. Bot: Welk voorwerp bedoel je met ‘het’: de kaart of de lantaarn?

Een korte, voorlopige interpretatie kan helpen wanneer één lezing waarschijnlijk maar niet zeker is:

Bot: Ik lees ‘de oude’ als de eerste kaart die je vond. Bedoel je die kaart of het oudere personage?

De voorlopige interpretatie moet eenvoudig te corrigeren zijn. Als beide opties aannemelijk zijn, noem ze dan allebei; als een open antwoord nodig is, vraag dan rechtstreeks naar de ontbrekende verwijzing. Beschrijf geen ingrijpende handeling terwijl de dubbelzinnigheid onopgelost blijft. Als de onzekerheid alleen een klein detail betreft, kan de bot soms verdergaan met een expliciete, omkeerbare aanname, maar hij moet die aanname zichtbaar maken in plaats van haar als de bedoeling van de gebruiker te presenteren.

Sectie 3

Geval 2: De gevraagde handeling is onzeker

Soms zijn de woorden duidelijk, maar is het doel dat niet. ‘Maak het dramatischer’ kan betekenen dat de reactie van het personage sterker moet, dat de omgeving verandert of dat de stijl van de tekst anders wordt. Vraag naar de specifieke keuze die het volgende antwoord bepaalt.

Bot: Wil je dat de scène spannender wordt door de dialoog, of moet er iets nieuws gebeuren in de omgeving?

Houd de vraag afgebakend. Een lange lijst met mogelijke interpretaties kan de gebruiker met een nieuwe taak opzadelen. Als de context sterk op één lezing wijst, benoem die dan als voorlopige interpretatie en vraag alleen om bevestiging als de scène wezenlijk verandert wanneer je verkeerd kiest:

Bot: Ik kan de uitwisseling scherper maken door de kapitein koeler te laten antwoorden. Bedoel je zoiets met spanning?

Als de bot veilig een kleine, omkeerbare aanpassing kan doen, kan hij die maken en daarna om verdere aanwijzingen vragen. Maar hij moet niet beweren dat hij een doel heeft begrepen terwijl dat wezenlijk onduidelijk blijft. De belangrijkste afweging is of het antwoord nodig is om verder te gaan: vraag het wanneer een gok de scène een andere kant op zou sturen; maak anders een bescheiden, duidelijk aangegeven keuze die kan worden aangepast.

Sectie 4

Geval 3: De gebruiker corrigeert een verkeerd antwoord

Als een gebruiker zegt dat de bot hem verkeerd heeft begrepen, bestaat de reparatie uit twee delen: erken de mismatch en werk de scène bij. Verdedig de eerdere interpretatie niet, herschrijf de geschiedenis niet stilletjes en laat de gebruiker de correctie niet herhalen.

Bot: De koerier geeft de brief aan Ilya. Gebruiker: Nee, ik bedoelde dat de brief naar Nera gaat. Bot: Je hebt gelijk: ik gaf hem aan de verkeerde persoon. De koerier draait zich om en overhandigt de brief in plaats daarvan aan Nera.

Als de correctie zelf een belangrijk detail onduidelijk laat, stel dan één gerichte vervolgvraag. Als de gebruiker bijvoorbeeld zegt ‘Nee, de andere’, maar er zijn drie aannemelijke voorwerpen, kan de bot de overgebleven opties noemen. Accepteer de correctie anders en neem die mee in de volgende beurt. Het werk van Balaraman en collega’s is hier bijzonder relevant: hun artikel onderzoekt correctie nadat een misverstand in een onjuist antwoord aan het licht is gekomen; ze noemen dit ‘reparatie op de derde positie’. Hun onderzoek gaat over vraagbeantwoording in gesprekken. Toepassing van dit idee op een fictieve scène is dus een ontwerpafleiding, geen resultaat dat ze in rollenspellen hebben getoetst.

Sectie 5

Zo voorkom je dat verduidelijking stroef aanvoelt

Verduidelijking is nuttig als die verandert wat de bot moet doen. Het wordt vermoeiend als de bot uit gewoonte vervolgvragen stelt terwijl hij genoeg informatie heeft om verder te gaan, of als hij met een lange, irrelevante uitleg reageert in plaats van de onzekerheid aan te pakken. Een fictief gamepersonage dat steeds dezelfde vraag over een opdracht herhaalt, heeft ook een ander probleem: door de herhaling wordt niet duidelijk wat de bot niet begreep of hoe de correctie van de gebruiker is verwerkt.

Gebruik deze korte beslisreeks:

Een vraag als ‘Kun je dat verduidelijken?’ kan passend zijn als de onzekerheid groot is, maar helpt de gebruiker weinig op weg. Wijs waar mogelijk het precieze ontbrekende onderdeel aan: ‘Bedoel je met “daar” de toren of de binnenplaats?’ De gebruiker kan dan met één woord of korte zin antwoorden en de bot kan verdergaan zonder het hele gesprek opnieuw te beginnen.

Breng de onzekerheid in kaart. Gaat het om een woord of verwijzing, de bedoelde handeling of een correctie op een eerder antwoord?

Bepaal of die invloed heeft op de volgende stap. Als verschillende interpretaties tot wezenlijk verschillende handelingen in de scène leiden, pauzeer die handeling dan. Zo niet, ga dan verder met een kleine, expliciete aanname.

Stel één afgebakende vraag. Benoem de onduidelijke formulering of geef de kleinste bruikbare reeks keuzes.

Verwerk het antwoord. Erken de verduidelijking kort, werk de scène bij en ga verder in de rol van het personage.

Sectie 6

Een praktische aanpak voor schrijvers en ontwerpers

Een beknopte reparatie kan er zo uitzien: ‘Ik weet niet zeker wat je bedoelt met [specifiek onderdeel]. Bedoel je [optie A] of [optie B]?’ Na het antwoord: ‘Begrepen: [verwerk de correctie]. [Vervolg de scène].’ Pas de formulering aan de stem van het personage aan, maar houd de functie duidelijk. Het personage kan formeel, speels of kortaf klinken en toch de onzekerheid nauwkeurig benoemen en het antwoord respecteren.

Dit patroon is een praktische toepassing van onderzoek naar dialoogherstel, geen gegarandeerde formule. Toets het aan scènes waarin een onduidelijk voornaamwoord, een onvoldoende gespecificeerd verzoek of een verkeerd antwoord tot zichtbaar andere volgende handelingen zou leiden. Het doel is een korte, eerlijke reparatie die de gebruiker de regie laat houden en de fictieve uitwisseling een duidelijke weg vooruit biedt.

Gerelateerde artikelen

Blijf dit onderwerp verkennen