Jak przypisywać oscylatorom różne role podczas tworzenia brzmienia syntezatora
Przypisz każdemu oscylatorowi konkretne zadanie: ustal główne brzmienie, wzmocnij niskie tony, dodaj ruch lub jasność, ukształtuj atak albo moduluj inny oscylator. Najpierw zbuduj główne brzmienie, a potem dodawaj źródła tylko wtedy, gdy zapewniają coś, czego brzmienie potrzebuje.
Ten proces jest przeznaczony dla producenta tworzącego grywalny bas lub partię prowadzącą na podstawie zainicjalizowanego brzmienia syntezatora. Sprawdza się jako sposób podejmowania decyzji w różnych instrumentach, choć routing, przypisania obwiedni i elementy sterujące modulacją zależą od syntezatora. Poniższa mapa ról i przykładowe ustawienia to praktyczne punkty wyjścia, a nie pomiary ani fabryczne presety.
Wybierz role oscylatorów, zanim wybierzesz przebiegi
Zacznij od krótkiego opisu brzmienia, które chcesz uzyskać, na przykład „zaokrąglony bas z wyraźnym początkiem i równym wybrzmieniem”. Dzięki temu określisz trzy elementy do zaprojektowania: korpus brzmienia, początek i podtrzymywaną część. Następnie zdecydujesz, które z nich wymagają osobnych źródeł dźwięku.
Skorzystaj z tej mapy ról, aby wybrać kolejny dodatek. Nie musisz wykorzystywać wszystkich ról w jednym brzmieniu.
| Rola | Cel | Pierwszy eksperyment | Zachowaj, gdy… |
|---|---|---|---|
| Główne brzmienie | Nadaje brzmieniu jego charakter | Jeden oscylator na granej wysokości | Partia ma już odpowiedni podstawowy charakter |
| Podstawa niskich tonów | Dodaje warstwę o niższej wysokości | Cichy sinus o oktawę niżej | W danym rejestrze potrzeba mocniejszego wsparcia niskich tonów |
| Warstwa charakteru | Dodaje odrębny ton lub ruch | Drugi przebieg albo niewielki skan tablicy fal | Wprowadza słyszalną cechę, którą potrafisz nazwać |
| Warstwa ataku | Określa początek każdej nuty | Krótka warstwa o wyższej wysokości z własną obwiednią poziomu | Krótkie nuty stają się łatwiejsze do odróżnienia |
| Modulator | Zmienia barwę innego oscylatora | Proste źródło skierowane do wejścia modulacji | Uzyskany ton pasuje do brzmienia |
| Rozstrojony partner | Dodaje gęstość i zmienność wysokości | Podobny przebieg z lekkim rozstrojeniem | Ten ruch pasuje do partii muzycznej |
Numery oscylatorów nie przesądzają o ich zadaniach. Przydatnym nawykiem jest zapisanie zdania o każdym źródle: „Oscylator 2 zapewnia podstawę niskich tonów”. Jeśli podczas pracy zmieni się jego cel, zaktualizuj to zdanie.
Zbuduj samo główne brzmienie
Zainicjalizuj brzmienie, pozostaw jeden słyszalny oscylator i tymczasowo wyłącz efekty. Wybierz wygodny rejestr i zagraj faktyczny rytm, którego zamierzasz użyć. Dopasuj przebieg, filtr i obwiednię amplitudy, aż to pojedyncze źródło będzie pasować do partii.
Zanim zaplanujesz kolejne warstwy, sprawdź, jakie elementy sterujące udostępnia Twój instrument. Na przykład Ableton Analog ma niezależnie regulowane poziomy oscylatorów, strojenie zgrubne i precyzyjne oraz routing do dwóch filtrów. Dzięki tym elementom możesz osobno podejmować decyzje dotyczące wysokości, balansu i przetwarzania. Ableton Live 12: elementy sterujące oscylatorami Analog
Na tym etapie ogranicz modulację wysokości i unison. Zastanów się, czy brzmienie potrzebuje łagodniejszego początku, krótszego wybrzmienia czy innego podstawowego tonu. Rozwiąż te kwestie, zanim dodasz kolejny oscylator. W przeciwnym razie trudno będzie określić, które źródło wymaga korekty.
Zapisz tę prostą wersję. Będzie punktem odniesienia, gdy brzmienie warstwowe stanie się bardziej złożone.
Dodaj podstawę niskich tonów tylko tam, gdzie potrzebuje jej partia
W przypadku brzmienia basowego wypróbuj cichy oscylator sinusoidalny o oktawę niżej od głównego źródła. Tę rolę może pełnić także dedykowany suboscylator: suboscylator w Analog jest strojony o oktawę niżej od powiązanego z nim głównego oscylatora, a jego przebieg zależy od wyboru przebiegu głównego oscylatora. Ableton Live 12: działanie suboscylatora w Analog
Stopniowo podnoś poziom podstawy od zera, grając najniższe nuty partii. Następnie przejdź do najwyższych. Zachowaj ją tylko wtedy, gdy balans działa w całym tym zakresie. Ustawienie, które podoba się przy jednej przytrzymanej nucie, może wymagać korekty, gdy zmieni się rejestr partii.
Routing traktuj jako część tej roli. Jeśli syntezator pozwala na osobne ścieżki, spróbuj zachować prostą podstawę, a główne brzmienie kształtować mocniej. Jeśli oba źródła korzystają z tego samego filtra i wzmacniacza, podejmuj decyzje, słuchając ich razem; wspólna ścieżka nie pozwala regulować ich przetwarzania niezależnie.
Sprawdź także nakładanie się warstw. Current ma funkcję usuwającą składową podstawową z oscylatora tablicy fal, aby ułatwić połączenie go z suboscylatorem. To opcja specyficzna dla tego instrumentu, a nie krok wymagany w każdym brzmieniu. Minimal Audio Current: oscylatory tablicy fal
Nadaj warstwie charakteru jedną wyraźną różnicę
Zdecyduj, co ma wnieść druga słyszalna warstwa: kontrastowy przebieg, oktawę wyżej, zmieniającą się pozycję tablicy fal lub lekkie rozstrojenie. Zacznij od jednej różnicy, aby ocenić jej wkład.
Pozycja tablicy fal przydaje się w ruchomej warstwie charakteru. Instrukcja MASSIVE wyjaśnia, jak pozycja wybiera przebiegi w obrębie tablicy i jak modulacja pozwala przechodzić między nimi. Wynik zależy od wybranej tablicy fal. Native Instruments MASSIVE: elementy sterujące tablicą fal
Wypróbuj niewielki zakres przemiatania pozycji, pozostawiając główny oscylator bez zmian. Sprawdź, czy ruch pozostaje użyteczny przez cały czas trwania nuty. Jeśli sprawdza się tylko część przemiatania, zmniejsz jego zakres zamiast od razu dodawać więcej przetwarzania.
Jeśli chcesz dodać rozstrojonego partnera, zacznij od niewielkiego przesunięcia i porównaj kilka rejestrów. Zdecyduj, czy potrzebujesz kolejnego oscylatora, czy wystarczą elementy sterujące unisonem w instrumencie. Na przykład Current ma osobne elementy sterujące liczbą głosów unison, rozstrojeniem i szerokością; przetwarzanie szerokości obejmuje panoramowanie i manipulację fazą. To osobne decyzje, więc zwiększenie szerokości nie wymaga zmiany wszystkich parametrów strojenia. Minimal Audio Current: elementy sterujące unisonem
Przypisz osobną obwiednię, aby nadać warstwie rolę ataku
Warstwa ataku powinna mieć określone okno czasowe. Jeśli możliwa jest niezależna modulacja poziomu, ustaw szybki początek, krótki zanik i zerowy poziom podtrzymania. Obwiednia głównego oscylatora powinna być na tyle długa, by podtrzymywać resztę nuty.
Jako przykładowe ustawienie początkowe wypróbuj górny oscylator z atakiem 5 ms, zanikiem 120 ms, zerowym poziomem podtrzymania i wybrzmiewaniem 60 ms. Te wartości mają pomóc w odsłuchu. Dopasuj je do długości nut w partii oraz reakcji obwiedni instrumentu.
Porównaj krótkie nuty z przytrzymanymi. Podczas przytrzymanej nuty warstwa powinna ustąpić w wybranym przez Ciebie momencie. Jeśli nadal jest wyraźna, sprawdź poziom podtrzymania i głębokość modulacji. Jeśli syntezator ma tylko jedną wspólną obwiednię amplitudy, niezależne wygaszanie oscylatora może wymagać modulacji jego poziomu w mikserze albo osobnej ścieżki sygnału.
Wykorzystaj oscylator jako modulator
Oscylator może kształtować inne źródło bez bezpośredniego miksowania go z wyjściem. W terminologii FM sygnał z oscylatora nośnego trafia na wyjście, a modulator jest kierowany do innego operatora. Modulacja częstotliwości z szybkością audio może zmieniać barwę, a routing określa role operatorów. Native Instruments: Czym jest synteza FM?
Do prostego eksperymentu użyj fal sinusoidalnych, skieruj jedno źródło do obsługiwanego wejścia FM drugiego i zacznij od zerowej głębokości modulacji. Stopniowo ją zwiększaj. Wypróbuj częstotliwość modulatora równą częstotliwości nośnej, a następnie dwukrotnie wyższą. Odpowiada to stosunkom częstotliwości modulatora do nośnej 1:1 i 2:1. Native Instruments: terminologia FM i stosunki częstotliwości
Sprawdź nazewnictwo i ścieżkę sygnału w instrumencie. MASSIVE używa dedykowanego oscylatora modulującego do kilku celów, w tym do modulacji fazy głównych oscylatorów. W instrukcji opisano również wykorzystanie szybko opadającej obwiedni głębokości modulacji, aby podkreślić początek nuty. Native Instruments MASSIVE: oscylator modulujący
Aby usunąć bezpośredni dźwięk modulatora, użyj odpowiedniego elementu sterującego miksera lub routingu. Potem sprawdź, czy modulacja nadal działa; przełącznik zasilania oscylatora może wyłączyć potrzebne źródło.
Buduj brzmienie z trzema oscylatorami w przemyślanej kolejności
Poniższe przykładowe brzmienie przypisuje trzem słyszalnym źródłom odrębne zadania. Zakłada obecność trzech oscylatorów, osobnych regulatorów poziomu i obwiedni, którą można przypisać do poziomu oscylatora 3. Do tego ćwiczenia wystarczy wspólny filtr.
| Źródło | Przypisana rola | Ustawienie początkowe |
|---|---|---|
| Oscylator 1 | Główny korpus brzmienia | Piła, oryginalna wysokość, bez rozstrojenia |
| Oscylator 2 | Podstawa niskich tonów | Sinus, −12 półtonów, początkowo wyciszony |
| Oscylator 3 | Detal początku | Impuls, +12 półtonów, początkowo wyciszony; krótka obwiednia poziomu |
- Ukształtuj oscylator 1 za pomocą filtra dolnoprzepustowego i umiarkowanie krótkiej obwiedni amplitudy. Spraw, by partia muzyczna działała tylko z tym źródłem.
- Podnoś poziom oscylatora 2, aż dolna warstwa zapewni odpowiednie wsparcie. Zanim przejdziesz dalej, sprawdź cały zakres wysokości nut.
- Zastosuj do poziomu oscylatora 3 opisaną wyżej krótką obwiednię. Podnieś jego poziom, aż detal początku stanie się słyszalny.
- Zagraj krótkie i podtrzymywane nuty. Dostosuj zanik oscylatora 3, aby ustalić przejście między początkiem a korpusem brzmienia.
- W razie potrzeby obniż poziom wyjściowy, a następnie porównaj brzmienie z zapisaną wersją jednogłosową, słuchając z podobną głośnością.
- Stopniowo przywracaj efekty i sprawdzaj, czy każdy oscylator nadal spełnia przypisane mu zadanie.
W przypadku dwóch oscylatorów wybierz najprzydatniejszą rolę wspierającą: podstawę, charakter, atak lub modulację. Pozostałe pomiń w tej wersji. Po zapisaniu brzmienia, które już działa, możesz wypróbować inny podział ról.
Diagnozuj warstwy, sprawdzając przypisane im zadania
Gdy trudno zbalansować brzmienie, wróć do opisów ról. Wykonaj poniższe kroki, aby ustalić, co wymaga zmiany.
- Brzmienie jest pełniejsze, ale mniej wyraziste: Po kolei zmniejszaj poziom każdej warstwy wspierającej. Ustal, która przyćmiewa główne brzmienie, a następnie zmień jej poziom, rejestr lub czas trwania.
- Detal początku zanika: Sprawdź przypisanie obwiedni i zakres modulacji. Tymczasowo ścisz główną warstwę i porównaj rezultat.
- Ton zbyt mocno zmienia się w różnych rejestrach klawiatury: Sprawdź śledzenie klawiatury i ustawienia stałej częstotliwości. W Current wyraźnie rozróżniono tryby oscylatora śledzące klawiaturę i działające na stałej nucie. Current: tryby strojenia
- Kolejne powtórzenia nut różnią się bardziej, niż chcesz: Sprawdź elementy sterujące fazą początkową i losową. W dokumentacji Current opisano fazę losową jako zmianę fazy początkowej każdego nowego głosu. Current: elementy sterujące fazą oscylatora
- Eksperyment z modulacją nie daje żadnej zmiany: Zanim zmienisz przebiegi, sprawdź aktywację źródła, przypisanie celu i poziom modulacji.
Na koniec zagraj planowaną partię i po kolei wyciszaj każdą warstwę. W przypadku modulatora zmniejsz głębokość modulacji zamiast tylko jego bezpośredniego sygnału wyjściowego. Zachowaj źródło, jeśli słyszysz przypisany mu wkład. Zapisz brzmienie z krótką notatką opisującą role, aby kolejna edycja miała jasno określony cel.
