Jak kontrolować różnicę między brzmieniem akordów granych z góry i z dołu
Aby kontrolować różnicę między brzmieniem akordów granych z góry i z dołu na gitarze, dostosuj to, których strun dotykasz, sposób, w jaki przechodzi przez nie kostka, oraz to, które uderzenia akcentujesz. Najpierw ćwicz oba kierunki na tej samej małej grupie strun. Następnie świadomie wprowadź pełniejsze uderzenia w dół i lżejsze uderzenia w górę.
Ten poradnik jest przeznaczony dla gitarzystów, którzy potrafią chwycić akord, ale słyszą niepożądaną zmianę głośności, pełni lub klarowności za każdym razem, gdy zmienia się kierunek bicia. Poniższe ćwiczenia pomogą ci rozpoznać konkretną różnicę, którą słyszysz, i dobrać korektę, która na nią wpłynie.
Dlaczego uderzenia w górę i w dół brzmią inaczej?
Uderzenie w dół przebiega od strony strun basowych ku strunom wiolinowym; uderzenie w górę odwraca tę kolejność. Nawet jeśli oba obejmują te same struny, dźwięki zaczynają wybrzmiewać w innej kolejności. Możesz to sprawdzić, powoli przesuwając kostkę po akordzie w obu kierunkach i słuchając pierwszego dźwięku.
Zakres strun wprowadza kolejną różnicę. Pełne uderzenie w dół, po którym następuje uderzenie w górę obejmujące tylko cieńsze struny, daje dwa różne zestawy dźwięków. W lekcji Yamahy dla początkujących takie podejście — pełne uderzenie w dół i częściowe uderzenie w górę — przedstawiono jako sposób na urozmaicenie gry i ograniczenie zakresu ruchu przy uderzeniu powrotnym. Yamaha: Wzory bicia gitarowego dla początkujących
Podczas ćwiczeń skup się na trzech pytaniach: Czy jeden kierunek jest głośniejszy? Czy zawiera więcej basu? Czy jego początek brzmi ostrzej czy bardziej rozłożystej? To przydatne rozróżnienia, ponieważ cichsze uderzenie może nadal brzmieć jaśniej, a pełniejsze uderzenie nie musi być mocniej akcentowane.
Zdecyduj, czy zależy ci na równowadze, czy na wyraźnym kontraście
Wybierz cel, zanim zmienisz technikę. W płynnym akompaniamencie możesz chcieć uzyskać podobną głośność w obu kierunkach, zachowując różną kolejność dźwięków. W bardziej zróżnicowanym rytmie możesz woleć szerokie uderzenie w dół, po którym następuje krótkie, wyraźne uderzenie w górę.
Skorzystaj z poniższej tabeli, aby wybrać pierwszy test. To praktyczne wskazówki przydatne w rozwiązywaniu problemów, a nie uniwersalne wyjaśnienia dotyczące każdej gitary i każdego muzyka.
| Co słyszysz | Pierwsze porównanie do wypróbowania | Na co zwrócić uwagę |
|---|---|---|
| Uderzenia w górę brzmią cienko | Zagraj w obu kierunkach na tych samych trzech strunach | Czy różnica maleje, gdy zakres jest taki sam? |
| Uderzenia w górę nagle stają się głośne | Nie zmieniaj grupy strun i zagraj ciszej w górę | Czy możesz wyrównać głośność bez pomijania dźwięków? |
| Jeden kierunek haczy lub brzmi nierówno | Spróbuj nieznacznie zmienić kąt kostki | Czy kostka płynniej przechodzi przez grupę strun? |
| Każde uderzenie brzmi zbyt pełnie | Naprzemiennie graj pełny akord i jego część | Czy ograniczenie zakresu tworzy pożądaną przestrzeń? |
| Akcenty pojawiają się z opóźnieniem | Powtórz rytm na stłumionych strunach | Czy rytm nadal jest nierówny bez zmiany akordów? |
Zmieniaj jeden parametr naraz. Jeśli jednocześnie zmienisz zakres strun, kąt kostki, głośność i tempo, stracisz możliwość porównania, które ustawienie pomogło.
Najpierw wyrównaj zakres strun, potem głośność
Zacznij od znanego akordu i wybierz trzy sąsiadujące struny, które do niego należą. Graj w obu kierunkach tylko na nich. Na przykład użyj trzech najcieńszych strun w znanym akordzie otwartym, o ile każda nuta wybrzmiewa czysto.
Zagraj cztery powolne pary uderzeń w dół i w górę, zrób przerwę i powtórz. Przez cały czas używaj tej samej kostki i graj w tym samym miejscu. Twoim bezpośrednim celem jest usłyszeć po trzy dźwięki w każdym kierunku, zamiast pozwalać, by jedno uderzenie obejmowało więcej strun.
Następnie porównaj to z pełnym zestawem strun przewidzianym dla danego akordu. Uwzględnij jego układ: w lekcji Yamahy pokazano akordy Em i G na sześciu strunach, C i Am na pięciu oraz D na czterech. To, które struny obejmuje pełne uderzenie, zależy więc od granego akordu. Yamaha: Wzory bicia gitarowego dla początkujących
Jeśli przy wariancie na trzech strunach różnica znacznie się zmniejszy, najpierw skup się na ich doborze. Jeśli jedno uderzenie nadal jest wyraźnie głośniejsze przy tej samej grupie strun, przejdź do pracy nad atakiem i kontaktem kostki. To porównanie pomaga w diagnozie, ale nie dowodzi, że istnieje tylko jedna przyczyna.
Zmień kontakt kostki ze strunami, aby uzyskać płynniejszy ruch powrotny
Warto sprawdzić kąt kostki, gdy jedno uderzenie brzmi niezdarnie lub haczy. Nauczycielka gry na gitarze Jo Bywater zaleca, by kąt kostki zmieniał się wraz z kierunkiem ruchu, co zapewnia płynniejszy kontakt ze strunami. Sugeruje też wypróbowanie cieńszych, bardziej elastycznych kostek podczas nauki bicia. Jo Bywater: Wskazówki, jak poprawić gitarowe bicie
Wróć do grupy trzech strun. Wykonaj jedno uderzenie w dół i jedno w górę na tyle powoli, by zauważyć, gdzie kostka napotyka opór. Nieznacznie zmień jej kąt, a następnie powtórz tę samą parę uderzeń. Kieruj się brzmieniem i płynnością ruchu; celem nie jest wyraźnie większe przechylenie.
Sprawdź również, jak głęboko kostka wchodzi między struny. Najpierw wykonaj płytkie przejście samym czubkiem, a potem porównaj je ze swoim zwykłym sposobem gry. Zachowaj ten wariant, który pozwala czysto wydobyć wybrane dźwięki w obu kierunkach. Jeśli przy płytkim przejściu pomijasz dźwięki, zwiększ nieco głębokość kontaktu i powtórz ćwiczenie.
Do pierwszego porównania użyj swojej obecnej kostki. Jeśli później wypróbujesz inną, zagraj ten sam akord, na tej samej grupie strun i w tym samym tempie. Dzięki temu porównasz kostki bez wprowadzania kilku zmian techniki naraz.
Oddziel rytm od głośności
W tych ćwiczeniach graj równe ósemki: licz „1 i 2 i 3 i 4 i”, uderzając w dół na liczby, a w górę na „i”. W lekcji Alfred Music dotyczącej ruchu w dół i w górę przedstawiono go jako płynny ruch powrotny, przy którym uderzenie w górę wypada między kolejnymi liczonymi uderzeniami. Alfred Music: Sound Innovations for Elementary Class Guitar, przykładowe lekcje
Na początek ustaw przykładowe tempo 60 uderzeń na minutę, z jednym kliknięciem na każdą liczoną miarę. W razie potrzeby wybierz wolniejsze tempo. Podana wartość jest tylko sugestią; odpowiednie tempo pozwala usłyszeć i powtarzać zamierzoną różnicę.
Najpierw graj wszystkie uderzenia z podobną, umiarkowaną głośnością. Następnie powtórz ćwiczenie, grając ciszej w górę, ale zachowując pozycję tych uderzeń dokładnie w połowie odstępu między uderzeniami w dół. Zwróć uwagę, czy próba ściszenia uderzenia w górę nie powoduje jego opóźnienia.
Na koniec odwróć akcenty: graj wyraźniej w górę i ciszej w dół. To ćwiczenie sprawdza, czy potrafisz wybrać głośniejszy kierunek. Nie zmieniaj grupy strun, aby kontrast wynikał głównie z twojego ataku.
Kontroluj różnicę dzięki ćwiczeniu w trzech etapach
Poniższa sekwencja to autorska rutyna ćwiczeniowa oparta na opisanych wcześniej zasadach potwierdzonych w źródłach. Podane tempa i liczby powtórzeń to sugestie, a nie zmierzone standardy wykonania.
Etap 1: Ustal równy rytm
Lekko stłum struny dłonią, którą chwytasz akordy, nie dociskając ich do progów. Bywater zaleca ćwiczenie na stłumionych strunach, aby opanować rytm bicia przed dodaniem akordów. Jo Bywater: Wskazówki, jak poprawić gitarowe bicie
Przez cztery takty graj nieprzerwane ósemki w dół i w górę. Zwróć uwagę na równe odstępy między dźwiękami i płynny ruch powrotny. Powtórz raz, celowo akcentując uderzenie w dół, a następnie raz, akcentując uderzenie w górę. Jeśli zmiana akcentu zmienia puls, kontynuuj ten etap, zanim dodasz wybrzmiewający akord.
Etap 2: Wyrównaj brzmienie wybrzmiewającego akordu
Złap znany akord i przez cztery takty graj w obu kierunkach na tej samej grupie trzech strun. Staraj się uzyskać podobną głośność. Jeśli coś brzmi niewyraźnie, sprawdź każdą nutę z osobna; zanim porównasz uderzenia, popraw dźwięk, który nie wybrzmiewa w żadnym z kierunków.
Jeśli możesz, nagraj krótką próbę. Odsłuchując ją, wybierz tylko jedną obserwację: uderzenia w górę są głośniejsze, uderzenia w dół obejmują więcej strun albo odstępy są nierówne. Popraw ten element i nagraj kolejną próbę przy tych samych ustawieniach.
Etap 3: Celowo zmień pełnię brzmienia
Uderzeniem w dół obejmij wszystkie struny przewidziane dla akordu, a przy uderzeniu w górę pozostań przy wybranych trzech strunach. Powtórz przez cztery takty. To ćwiczenie wykorzystuje podejście Yamahy, w którym pełniejsze uderzenie w dół łączy się z krótszym uderzeniem w górę. Skup się na konkretnym zadaniu: zdecyduj, jaka różnica pasuje do akompaniamentu. Yamaha: Wzory bicia gitarowego dla początkujących
Na koniec wróć do uderzeń obejmujących te same trzy struny. Przełączanie się między jednakowym zakresem a celowo różnym zakresem daje konkretny test kontroli: czy potrafisz uzyskać każde z tych brzmień, kiedy je wybierzesz?
Przenieś wyćwiczone brzmienie na zmianę akordów
Gdy różnica stanie się zamierzona przy jednym akordzie, graj naprzemiennie dwa znane akordy, trzymając każdy przez pełny takt. Na początku graj nieprzerwane ósemki. Przez cały czas trzymaj się tego samego celu: wyrównanej głośności, cichszych uderzeń w górę lub pełniejszych uderzeń w dół.
Przy zmianie akordu ponownie sprawdź, od których strun zaczynasz i na których kończysz. Ścieżka uderzenia pasująca do jednego układu może przy kolejnym akordzie objąć niepożądaną strunę. Zwolnij na tyle, by osobno usłyszeć pierwsze uderzenie nowego akordu i powrotne uderzenie w górę.
Następnie zastosuj tę metodę w krótkim fragmencie, który już umiesz zagrać. Wskaż uderzenia, które powinny być wyraźniejsze, i te, które powinny być lżejsze. Traktuj te wybory jako część aranżacji utworu, zamiast zakładać, że każde uderzenie w dół musi być jednakowo mocne.
Celem jest powtarzalny wybór muzyczny. Powinieneś potrafić grać w obu kierunkach z wyrównaną głośnością, wybrać mniejszą grupę strun, aby uzyskać lżejszą reakcję, i umieścić akcent tam, gdzie wymaga tego rytm. Każdą korektę oceniaj, porównując zamierzone brzmienie z tym, które potrafisz konsekwentnie uzyskać.