Jak oznaczyć pominięty dźwięk w symbolu akordu

Najpierw zapisz podstawowy akord, a następnie umieść oznaczenie pominięcia w nawiasie, na przykład: Cm(no5). Wytyczne dotyczące symboli akordów opracowane przez Keitha Watersa, Bena Geyera i grupę SMT-Jazz Interest Group stosują dokładnie taki zapis dla pominiętego składnika akordu. Nawiasy ułatwiają odróżnienie tej instrukcji od jakości akordu i jego rozszerzeń. Wytyczne dotyczące symboli akordów

W swojej tabeli wybierz no albo omit i stosuj zapis konsekwentnie. C7(no5) i C7(omit5) oznaczają to samo pominięcie. Ważne są pełny zapis akordu wyjściowego i stopień, który ma zostać usunięty; zmiana skrótu nie zmienia zamierzonej harmonii.

Nie używaj bemola w znaczeniu „pomiń”. W udokumentowanej składni Dorico b5 obniża kwintę, natomiast no5 lub omit5 ją usuwa. Zatem C7(b5) oznacza zmienioną kwintę, G♭, a C7(no5) oznacza brak kwinty. Pomoc Dorico Elements: wpisy w wyskakującym oknie popover do modyfikacji symboli akordów

Numer pomijanego stopnia określa stopień liczony od prymy akordu, a nie pozycję w układzie palców. Nie wskazuje też stopnia tonacji utworu. Symbole akordów opisują harmonię niezależnie od znaków przykluczowych. Open Music Theory: symbole akordów

Przed zapisaniem oznaczenia sprawdź trzy rzeczy:

1. Zapisz dźwięki akordu wyjściowego, uwzględniając znaki chromatyczne.
2. Określ relację niepożądanego dźwięku do prymy.
3. Usuń ten stopień i porównaj pozostałe dźwięki z zamierzeniem.

Poniższe przykłady pokazują ten proces. Kolejność dźwięków służy tu sprawdzeniu składu akordu; nie określa konkretnego rejestru ani układu palców.

Akord wyjściowy	Dźwięki początkowe	Usunięty dźwięk	Wynikowy symbol	Pozostałe dźwięki
C-dur	C–E–G	G, kwinta	C(no5)	C–E
c-moll	C–E♭–G	G, kwinta	Cm(no5)	C–E♭
dominanta septymowa C	C–E–G–B♭	E, tercja	C7(no3)	C–G–B♭
C-dur z septymą wielką	C–E–G–B	G, kwinta	Cmaj7(no5)	C–E–B

W tych przykładach zachowano pierwotną jakość akordu i oznaczenie septymy, dodając informację o pominięciu. Wytyczne SMT rozróżniają dominantowe, durowe i molowe akordy septymowe oraz pokazują wprost przyrostek no5. Wytyczne dotyczące symboli akordów

Oznacz pominięcie, gdy brak danego dźwięku stanowi część instrukcji dla wykonawcy. Pomocne pytanie redakcyjne brzmi: Czy dodanie tego dźwięku zmieniłoby brzmienie, o które mi chodzi? Jeśli tak, wyraźne oznaczenie pominięcia pomaga przekazać zamiar.

Symbol akordu i konkretne wykonanie tego akordu nie muszą zawierać dokładnie tych samych dźwięków. Open Music Theory wyjaśnia, że akordy rozszerzone mogą sugerować pośrednie rozszerzenia, choć nie wszystkie sugerowane dźwięki muszą być rzeczywiście zagrane. Dlatego brak dźwięku w danym układzie nie oznacza automatycznie konieczności użycia dłuższej nazwy akordu. Open Music Theory: symbole akordów

Rozważ przykład decyzji aranżacyjnej: zapisujesz C–E–B dla partii klawiszowej. Jeśli liczą się dokładne wysokości i ich rozmieszczenie, zapisz je na pięciolinii. Jeśli podajesz symbol akordu i chcesz konkretnie wykluczyć G, Cmaj7(no5) wyraża to wykluczenie. Zdecyduj, co czytelnik ma odtworzyć, zanim określisz, ile informacji powinien zawierać symbol.

W przypadku partytury zespołowej zdecyduj też, do kogo odnosi się instrukcja. Brak dźwięku w partii jednego instrumentu nie oznacza, że nie pojawi się on w innych partiach. Jeśli tylko instrument klawiszowy ma pominąć G, umieść instrukcję w tej partii albo dodaj jasne oznaczenie dotyczące konkretnej partii, zamiast oczekiwać, że wspólny symbol akordu wyjaśni rozdział dźwięków.

Pominięcie usuwa składnik akordu. Zawieszenie określa, czym zastępuje się tercję. W podstawowym zapisie symboli akordów Csus4 zawiera C–F–G: F zastępuje E. Csus2 zawiera C–D–G. Sam zapis C(no3) nie oznacza, że wykonawca ma dodać F lub D. Open Music Theory: symbole akordów

W przypadku współbrzmienia składającego się z prymy i kwinty zwięzłą alternatywą jest C5. Wytyczne SMT wyraźnie określają C5 jako prymę i kwintę z pominiętą tercją. Przydaje się to, gdy zamierzony akord składa się z C i G, z dowolnymi zdwojeniami oktawowymi, które można zapisać osobno. Wytyczne dotyczące symboli akordów

Przy wyborze podobnie wyglądających symboli skorzystaj z poniższych wskazówek:

• Chcesz uzyskać C i G? Rozważ C5.
• Chcesz uzyskać C, G i B♭, z pominiętym E? Użyj C7(no3).
• Chcesz, by F zastępowało E w trójdźwięku C? Użyj Csus4.
• Potrzebujesz konkretnej oktawy, rozstawienia lub zdwojonego dźwięku? Zapisz układ na pięciolinii.

Różnica staje się jasna, gdy odczytujesz każdy symbol jako działanie: usuń tercję, zastąp tercję albo określ akord złożony z prymy i kwinty. Wybierz działanie odpowiadające zamierzonym dźwiękom.

Zanim dodasz oznaczenie pominięcia, sprawdź, czy zamierzonej harmonii nie opisuje już znana nazwa akordu. Na przykład Cadd9 oznacza trójdźwięk C-dur z dodanym D, bez sugerowanej septymy. C9 obejmuje w swojej podstawowej konstrukcji septymę. Jeśli chcesz uzyskać C–E–G–D, Cadd9 przekazuje tę informację bezpośrednio. Open Music Theory: symbole akordów

Oficjalny samouczek MusicXML ilustruje ten wybór nazewnictwa akordem A-dur z dodaną noną. Wyjaśnia, że można go też zinterpretować jako akord dominantowy nonowy z pominiętą septymą. Oba opisy da się zapisać, więc osobie tworzącej tabelę pomaga pytanie, która nazwa najczytelniej przekazuje zamierzoną harmonię. MusicXML 4.0: symbole i diagramy akordów

Praktyczna zasada redakcyjna: najpierw wypróbuj prostszą, pełną nazwę. Użyj oznaczenia pominięcia, gdy zachowanie pierwotnej nazwy akordu wnosi przydatną informację. Jeśli symbol gromadzi kilka wyjątków, zapisz obok niego dźwięki, aby wykonawca widział zamierzony rezultat bez odtwarzania długiej sekwencji działań.

Wprowadź instrukcję jako symbol akordu, aby aplikacja mogła zinterpretować jego składniki. W MuseScore Studio zaznacz nutę lub pauzę, naciśnij Ctrl+K w systemie Windows albo Cmd+K w systemie macOS i wpisz symbol. Podręcznik wymienia no3 wśród obsługiwanych modyfikatorów i dopuszcza nawiasy wokół części symbolu akordu. Naciśnij Esc, aby zakończyć wprowadzanie. Podręcznik MuseScore Studio: symbole akordów

Aby wypróbować przykład składni udokumentowany dla MuseScore, wpisz C7(no3). Po wyjściu z trybu edycji sprawdź wyświetlany symbol. MuseScore analizuje i formatuje rozpoznany tekst akordu po zakończeniu edycji, więc sprawdź zarówno gotowy zapis, jak i wpisane znaki. Podręcznik MuseScore Studio: symbole akordów

W Dorico Elements 6.2 w wyskakującym oknie popover do symboli akordów można wpisać omit lub no wraz ze stopniem; instrukcja podaje przykłady omit3 i no3. Zachowaj rozróżnienie między znaczeniem muzycznym a preferencją wyświetlania: program może sformatować zaakceptowany zapis zgodnie z ustawieniami symboli akordów. Pomoc Dorico Elements: wpisy w wyskakującym oknie popover do modyfikacji symboli akordów

Jeśli przenosisz partyturę między aplikacjami, sprawdź zaimportowany symbol i jego interpretację. MusicXML rozróżnia dodatki, modyfikacje i odejmowanie w odniesieniu do podstawowego typu akordu. Dzięki temu pominięcia można zapisać w uporządkowany sposób, ale warto na koniec sprawdzić faktycznie przeniesioną partyturę. MusicXML 4.0: element degree-type

Przed przekazaniem tabeli odczytaj symbol jako zestaw dźwięków. W przypadku C7(no3) zacznij od C–E–G–B♭ i usuń E. W przypadku Cmaj7(no5) zacznij od C–E–G–B i usuń G. Następnie porównaj wyniki z zamierzonymi dźwiękami, pamiętając o różnicy między B♭ a B.

Na koniec sprawdź trzy rzeczy: czy akord wyjściowy jest poprawny, czy przyrostek usuwa zamierzony stopień i czy zapis zawiera dość szczegółów dla wykonawcy. Gdy brak danego dźwięku ma być zachowany, zapisz no lub omit wraz z jego stopniem. Gdy liczą się dokładne rozstawienie i rejestr, zapisz też same dźwięki.

• Wytyczne dotyczące symboli akordów — Keith Waters, Ben Geyer i SMT-Jazz Interest Group
• Symbole akordów — Open Music Theory
• Symbole akordów — podręcznik MuseScore Studio
• Wpisy w wyskakującym oknie popover do modyfikacji symboli akordów — Dorico Elements 6.2
• Symbole i diagramy akordów — MusicXML 4.0
• Element degree-type — MusicXML 4.0