Placemat İpliği Zaten Beam Edildikten Sonra Yüzen Kenarlar Nasıl Eklenir

Yüzen kenar, dokuma yapısı kenar iplik ucunu tutarlı bir şekilde yakalamadığında weft'in (atkı ipliği) dönüş yapabileceği bir dış iplik sağlar. Tek bir açık shed'den karar vermek yerine, twil terslemeleri dahil olmak üzere tam basma tekerrürünü kontrol edin. Düz dokuma ve düzgün iç içe geçen düz dokuma kenarları genellikle bu eklemeye ihtiyaç duymaz. Handwoven'in yüzen kenarların ne zaman faydalı olduğu açıklamasına bakın.

Kontrolünüz için her shed'i sırayla açın ve her iki kenardaki makukun planlanan rotasını izleyin. Weft herhangi bir atkıda son iplik ucunun içinde mi dönüyor? Bu, yüzen kenarın çözebileceği sorundur. Doğru yakalanan ancak içeri çeken bir kenar, weft payı (allowance) konusunda da dikkat gerektirir.

Mevcut desen uçlarını kırklarda bırakınken ayrı yüzen kenarlar ekleyin. Peggy Osterkamp, yeni uçlar eklemeyi mevcut dış uçları dönüştürmekten ayırt eder; dönüştürme kenar desenini bozabilir. Onun “Floating Selvedges Part One” yazısı, iplik düzeni korunduğunda ayrı iplikler eklemeyi destekler.

Eşleşen warp ipliği, bir kargaç kancası, iki küçük makara veya kalem, yıkanan ipliği tutmak için klipsler ve iki ayarlanabilir ağırlık düzeni toplayın. Pratik bir başlangıç seçeneği, placemat warp ipliğiyle aynı iplik ve renk olacaktır, böylece eklenen kenar uçları kumaşta birleşir.

Her yüzen kenarı ayrı ayrı sarın. Osterkamp, bu iplikleri warp uzunluğunda yapmayı, bir makara veya kaleme sarmayı ve kaynağını ağırlıklı bir torbada asmayı önerir. Zaten beam edilmiş bir warp için, orijinal ölçülü warp uzunluğunu kullanmak, bu ölçüm mevcutsa basit ve muhafazakar bir seçimdir. Bkz. “A New Idea for Floating Selvedges.”

Orijinal uzunluk bilinmiyorsa, eklenen ipliğin kapsaması gerekeni ölçün: dokunacak kalan kumaş, tezgah içindeki rota, arka demirin arkasına asılan kısım ve bağlama payı. Yalnızca planlanan bitmiş placemat uzunluğunu kesmeyin; iplik ön çapa ve arka kaynağına da ulaşmalıdır.

Sol ve sağ kaynakları ayrı tutun ve ayrı ayrı iplik salabilmeleri için uygun hale getirin. Sarmaları asılırken makaralardan kaymaya güvenecek şekilde güvence altına alın. Aşağıdaki kurulum ağırlıklı kaynak torbalarını kullanır; asılı kaynak arka demire yaklaştığında her makaradan biraz iplik serbest bırakabilirsiniz.

Şaftlar dinlenme pozisyonundayken çalışın. Ağırlıkları bağlamadan önce tüm rotayı izleyin, böylece eklenen bir iplik komşu bir warp ucu ile kesişip kesişmediğini görebilirsiniz.

1. Mevcut warpın solundaki hemen boş bir kargaç dişini bulun.
2. Bu dişten yeni bir iplik geçirin, ön tarafta bağlama için yeterli iplik bırakın.
3. Arka kısmını kırklardan hiçbir kırka gözünden geçirmeden şaft alanından geçirin.
4. Arka demirin üzerinden taşıyın ve tezgahın arkasına, kendi ayrı kaynağına indirin.
5. Sağ tarafta tekrar edin, o ipliği mevcut sağ kenarın dışında tutun.

Osterkamp'ın talimatları, ayrı yapılmış yüzen kenarların kaleden, hiçbir kırktan geçmeden ve dış kargaç dişlerine girmeden önce kumaş apron çubuğuna bağlanmasını sağlar. Bu, yukarıdaki rotanın temelidir. “Floating Selvedges Part One”

Yandan bakıldığında, her iplik ön bağlantısından, kargaçtan, kırklardan, arka demirin üzerinden ve aşağı ağırlıklı kaynağına kadar uzanmalıdır. Warp demirine zaten sarılmış iplikten ayrı kalır. Her shed'i bir kez açın ve kırklara veya şaft çerçevelerine yanlışlıkla takılıp takılmadığını kontrol edin.

Dokuma başlamadan önce her eklenen ucu ön apron çubuğuna bağlayın. Bağlamayı, iplik komşu warp ile kesişmeden dış kargaç dişine doğru devam edecek şekilde konumlandırın. Mevcut warp beam edilmiş haldeyken bu iki eklemeyi yapabilirsiniz.

Her sarılmış kaynağı kendi küçük torbasına koyun ve dokuma sırasında ipliğin sabit kalması için yeterli ağırlık ekleyin. Osterkamp, örneğinde kenar başına yaklaşık üç ons (yaklaşık 85 gram) kullandığını belirtir, ancak çalışma gereksinimini ipliğin konumunda kalması için yeterli ağırlık olarak tanımlar. Bu rakamı her placemat ipliği için bir spesifikasyon değil, test edilecek bir örnek olarak değerlendirin. “A New Idea for Floating Selvedges”

Her iki torbanın serbest asıldığını, iplik kumaşa beslendiğinde yukarı kalkabilecekleri boşluğa sahip olduklarını kontrol edin. Zeminde dinlen bir torba, planlanan asılı gerilimi uygulayamaz. Devam etmeden önce kaynak uzunluğunu ayarlayın.

Eğer kumaş zaten dokunmuşsa, tanıtım noktasını kasıtlı olarak seçin. Placemat seti için, bir sonraki matten önceki hurda iplik ayracı, değişikliği yapmak için kullanışlı bir yerdir. Handwoven, ayrı kaynaklı bir değiştirme ucu, dokunmuş kumaşa iğneleyerek güvence altına almayı açıklar. Bu yaklaşımı hurda ayracında uygulayın, bitmiş matten dışarıda tutarak bağlayın. Bu yerleşim, onun ayrı iplik onarım yönteminin pratik bir uyarlamasıdır. Şimdi iplikler eklemek önceki weft dönüşlerini değiştirmez.

Her atkıda yüzen kenarlarla aynı ilişkiyi kullanın: yakın yüzen kenarın üzerinden girin ve uzak olanın altından çıkın. Dönüş atkısında, karşı taraftan üzerinden girin ve tekrar altından çıkın. Gist Yarn bu kuralı “How To Weave with a Floating Selvedge.” konusunda gösterir.

Bir tam desen tekrarı boyunca kısa bir hurda iplik örneği dokuyun. Her atkıdan sonra durun ve her iki dönüşü inceleyin. Test üç şeyi kanıtlamalıdır: weft her yüzen kenarı sarar, eklenen iki iplikden hiçbiri bir şaftı takip etmez ve arka kaynaklar beslenmeye serbest kalır. Bu sıra, ayarlamalar sonrası tekrar edebileceğiniz bir kontrolde rota ve makuk talimatlarını birleştirir.

Eğer bir yüzen kenar, shed'in dibine oturduğu için erişilmesi zor olursa, önce yakalayan el ile bulun ve makuk altından çıkması için yeterince kaldırın. Handwoven, bu düşük pozisyonun jak tezgahlarda oluşabileceğini açıklar. Gerekirse, hareketsiz tezgah çerçevesine bağlı bir ip halkası iplik daha yukarıda destekleyebilir; bunu hareketli bir şafta değil, çerçeveye bağlayın. Bkz. “Raising the Height of Floating Selvedges.”

Ana warp kendi demirinden ilerlerken, bu iki uç kendi ayrı kaynaklarından gelir. Kumaş ileri alındığında her iki sistemi de kontrol edin. Handwoven, sonradan eklenen yüzen kenarların, dokuma ilerledikçe ağırlıklarının yeniden konumlandırılmasını gerektirdiğini belirtir. “When Do I Need Floating Selvedges?”

Bu rutini kullanın:

1. Arka demirin altında ne kadar yol kaldığını kontrol edin.
2. Her kaynak torbasını destekleyin ve makarasından asılı boşluğu geri kazandırmak için yeterli iplik serbest bırakın.
3. Sarmayı tekrar güvence altına alın ve torbanın serbest asılmasına izin verin.
4. Ana warpı ileri alın ve dokuma gerilimini yeniden kurun.
5. Her iki kenar ipliğini ve bir sonraki makuk geçişini tekrar kontrol edin.

Eğer bir kenar gevşerse, ağırlık eklemeden önce kaynağı inceleyin: torba zemin tarafından desteklenmiş, tezgahda takılmış veya besleyememiş olabilir. Eğer kenar içeri çekilirse veya iplik aşıntıya uğrarsa, her atkının yeterli weft açısı veya eğrisi olup olmadığını kontrol edin. Handwoven, aşırı çekilmeyi yetersiz weft payıyla ilişkilendirir ve yüzen kenarı ikiye katlamanın görünür derecede daha kalın bir kenar yarattığını uyarır. “Two Ways to Wind Floating Selvedges”

Tam tekrar örneği her iki kenarı yakaladığında ve kaynaklar serbestçe beslendiğinde placematı devam ettirin. Mat boyunca aynı üstten giriş, alttan çıkış alışkanlığını koruyun ve iki asılı kaynağı her warp ileri alma kontrolünün bir parçası yapın. Bu, kalan warp boyunca eklenen uçları yönetmek için tekrarlanabilir bir yol sağlar.

• Ask Madelyn: Two Ways to Wind Floating Selvedges — Handwoven
• Ask Madelyn: When Do I Need Floating Selvedges? — Handwoven
• Selvedges And More, Oh, My! Floating Selvedges Part One — Peggy Osterkamp’s Weaving Blog
• Peggy’s Weaving Tips > A New Idea for Floating Selvedges — Peggy Osterkamp’s Weaving Blog
• How To Weave with a Floating Selvedge — Gist Yarn
• Ask Madelyn: Raising the Height of Floating Selvedges — Handwoven