Zaten Ayrıntılı Olarak Resmedilmiş Bir Konunun Arka Planı Nasıl Planlanır
Konunun mevcut ışığını, renklerini ve siluetini temel alarak dışa doğru ilerleyip arka planı planlayın. Birkaç küçük değer etüdü deneyin, odak alanını destekleyen en sade düzeni seçin ve boya eklemeden önce konunun kenarlarının nerede belirginleşmesi ya da arka planla birleşmesi gerektiğine karar verin.
Bu rehber, ana konuyu çoktan geliştirmiş ve şimdi çevresindeki alanı tamamlaması gereken ressamlar içindir. Uygulamadaki amaç, konuya bakmaya değer kılan ayrıntıları korurken arka planı tasarlayıp boyamaktır.
1. Tamamlanmış konunun zaten ne gerektirdiğini belirleyin
Resmi inceleyerek başlayın. Işığın yönünü, konunun en açık ve en koyu bölgelerini, baskın renklerini ve izleyicilerin önce fark etmesini istediğiniz ayrıntıyı kaydedin. Ayrıca ortamı gösteren görünür ipuçlarını da belirleyin: düz bir zemin, alt kısımda bir gölge ya da yansıyan bir renk.
Bu gözlemler bazı kısıtlar ortaya koyar. Örneğin, gölgeleri özenle işlenmiş seramik bir sürahi, ışık düzenine dair zaten ipuçları verir. Karşı tarafa parlak bir açıklık eklemek, bu düzeni yeniden ele almayı gerektirir. Sade bir arka plan size daha fazla özgürlük tanır; çünkü ışık ve perspektifle ilgili daha az ek karar içerir.
National Gallery, kompozisyonu tüm öğelerin genel bir etki yaratmak için birlikte çalışma biçimi olarak tanımlar. Burada bu ilkeyi, önerilen her arka plan biçimini mevcut konuyla ilişkisi içinde değerlendirerek uygulayın. National Gallery: Kompozisyon
Etütlere başlamadan önce tek cümlelik bir tasarım amacı yazın: “Arka plan, sürahinin açık renkli ağız kenarını belirginleştirmeli ve bir masa üstünü çağrıştırmalı.” Somut bir amaç, bu resme katkı sağlamayan çekici eklemeleri elemenizi kolaylaştırır.
2. Arka planın temel işlevini seçin
Arka plan silueti ayırabilir, bir mekânı kurabilir, derinlik hissi verebilir ya da dengesiz bir düzeni dengeleyebilir. Öncelikle tek bir işlev seçin. İkincil etkiler de zamanla ortaya çıkabilir; ancak her şeyi ek nesnelerle çözmeye çalışmak tasarımı denetlemeyi zorlaştırır.
Bu karar kılavuzunu başlangıç noktası olarak kullanın. Bunlar, resimlerin nasıl görünmesi gerektiğine dair katı kurallar değil, uygulamaya yönelik önerilerdir.
| Resmin ihtiyacı | Önce denenecek arka plan | Kontrol edilecek nokta |
|---|---|---|
| Konu kenarlarının daha net olması | Açıklık bakımından farklı, geniş bir alan | Önemli kontur okunaklı hâle geliyor mu? |
| Konum hissi | Sade bir yüzey ve arka plan düzlemi | Konu, bir yüzeyin üzerinde inandırıcı biçimde duruyor mu? |
| Daha fazla derinlik | Birkaç üst üste binen düzlem ya da biçim | Ek ayrıntı olmadan mekân anlaşılır mı? |
| Daha iyi denge | Boş alanda tek, sakin bir biçim | Konuyu ikinci bir odak noktasına dönüşmeden dengeliyor mu? |
| İnce ayrıntılara vurgu | Sade bir alan ya da yumuşak bir geçiş | İlk fark edilen şey ayrıntılı bölge olmaya devam ediyor mu? |
Derinlik içeren bir ortam seçerseniz tek tek nesneleri betimlemeden önce düzlemlerini çizin. Getty’nin manzara dersi ön plan, orta plan ve arka planı açıkça birbirinden ayırır; aynı planlama yöntemi daha küçük bir ortamı düzenlemeye de yardımcı olabilir. Yalnızca konuyu taşıyan bir yüzeyle arka plan düzlemi yeterli olabilir. Getty: Ön Plandan Arka Plana
3. Renk seçmeden önce üç değer eskizini karşılaştırın
Resimle aynı en-boy oranlarında üç küçük çizim yapın. Konunun konumunu ve yaklaşık siluetini kopyalayın, ardından bunları birkaç açık ve koyu kütleye indirgeyin. Daha geniş düzeni değerlendirebilmek için bu etütlerde tek tek ayrıntılara yer vermeyin.
Açık, orta değerli ve koyu bir arka planı deneyin. Burada değer, açıklık ya da koyuluk anlamına gelir. Gerekirse her seçenekte geniş çaplı değişimlere yer verin; örneğin açık renkli ağız kenarının arkasında biraz daha koyu, koyu renkli kulpun yanında ise daha açık bir geçiş kullanın.
Etütleri küçük boyutta karşılaştırın. Hangisi amaçladığınız odak alanını okunaklı kılıyor, hangisi genel biçimi koruyor ve hangisi en az dikkat dağıtıcı lekeyi oluşturuyor? Siluetin her noktasında eşit kontrast olmasını beklemeyin.
Getty, vurguyu rengin, dokunun, biçimin ya da boyutun farklılaşması gibi etkenlerle bir alanın öne çıkması olarak açıklar. Bunun yararlı bir uygulaması, en güçlü farklılıkları izleyicilerin önce fark etmesini istediğiniz konu bölümünün yakınında yoğunlaştırmaktır. Getty: Biçimsel Analizi Anlamak—Tasarım İlkeleri
Örnek bir sürahi etüdünde açık renkli seçenek, açık renkli ağız kenarını görünmez kılabilir; koyu seçenek ise kenarı belirginleştirirken kulpla birleştirebilir. Ağız kenarının arkasında genişçe koyu bir geçiş bulunan orta değerli bir alan daha iyi bir uzlaşma sağlayabilir. Bu, her açık renkli konunun sonucunu öngören bir kural değil, bir karar verme sürecidir.
4. Arka plan rengini konunun gerçek renklerinin yanında deneyin
İşe yarayan bir değer düzeni bulduktan sonra renk örnekleri hazırlayın. Bunları konunun baskın renginde boyanmış bir örneğin yanına koyun ya da resmin fotoğrafıyla karşılaştırın. Tek başına duran renk örnekleri, değerlendirmek istediğiniz ilişkiyi gösteremez.
Üç seçenekle başlayın: konu renginin daha sakin bir tonu, daha düşük doygunluklu bir zıt renk ve nötre yakın bir karışım. Açıklıklarını seçtiğiniz değer etüdüne makul ölçüde yakın tutun. Aksi hâlde renk ve değeri aynı anda değiştirir, hangi seçeneğin neden daha iyi çalıştığını anlamakta zorlanabilirsiniz.
Açık mavi sürahi örneği için bu seçenekler mavi-gri, düşük doygunluklu şeftali tonu ve sıcak bir nötr olabilir. Resmin amacına göre seçim yapın: Ağız kenarı okunaklı kalıyor mu, mavi hâlâ bilinçli bir tercih gibi görünüyor mu, arka plan istediğinizden fazla dikkat çekiyor mu? Belirli bir renk tonu zorunlu değildir.
Karışımı kullanmayı planladığınız boya ve uygulama yöntemiyle deneyin, ardından kuruduktan sonra inceleyin. GOLDEN, Glazing Liquid ürününün ıslakken süt gibi göründüğünü belirtir ve kuruduktan sonraki saydamlığını ve renk gücünü değerlendirmek için karışımların denenmesini önerir. Bu tavsiye özellikle yarı saydam bir akrilik arka plan planlıyorsanız önemlidir. GOLDEN: Glazing Liquid
5. Silueti ve çevresindeki boşlukları planlayın
Etüdünüzde konunun konturunu izleyin ve nerede keskin bir ayrım, nerede daha yumuşak bir geçiş, nerede ise bitişik değerlerin neredeyse birleştiği kısa bir bölüm istediğinizi işaretleyin. Görünürdeki ayrımı arka plan değerini ayarlayarak yumuşatabilirsiniz; konu kenarını her zaman yeniden boyamanız gerekmez.
Konunun çevresindeki boşlukları da başlı başına biçimler olarak inceleyin. Kulpun içindeki boşluğu, yaprağın altındaki üçgen alanı ve konuyla resim kenarı arasındaki mesafeyi kontrol edin. Kapalı boşluklarda, temsil ettikleri mekânla uyumlu bir arka plan uygulayın.
İstenmeyen hizalanmalara dikkat edin. Konuyla belirgin bir köşede birleşen masa kenarı ya da konunun dış çizgisini izleyen bir arka plan şeridi, rahatsız edici bir kesişme yaratabilir. Boyamaya karar vermeden önce etütte çizgiyi kaydırın, konunun arkasında kesin ya da kontrastını azaltın.
Kontur zor diye konunun çevresinde her yerde eşit genişlikte boyanmamış bir şerit bırakmaktan kaçının. Görünür bir kenarlık istiyorsanız genişliğini ve ritmini bilinçli biçimde tasarlayın. Aksi hâlde arka planın her bölümünün boyalı kenarla nasıl birleşeceğini planlayın.
6. Boyama yöntemini mevcut yüzeye uydurun
Uygulama yönteminden ayrı olarak tasarımı netleştirin. Asıl resim üzerinde çalışmadan önce, benzer bir artık yüzeyde mevcut yüzey, boya ve yaklaşık katman düzeniyle kapatıcılığı, fırça kullanımını ve varsa maskeleme yöntemini deneyin.
Akrilik arka planda, örtücü bir kaplamaya mı yoksa saydam bir ayarlamaya mı ihtiyacınız olduğunu sınayın. Alt rengin görünür kalmasını istiyorsanız sır tekniği işe yarar; onu değiştirmek istiyorsanız örtücü boyayı deneyin. GOLDEN, Glazing Liquid ürününün ince katlar hâlinde uygulanmasını belirtir ve aşırı kalın katların yapışkan kalabileceğini söyler. Her akrilik medyumu birbirinin yerine kullanılabilir saymak yerine, kullandığınız gerçek ürünün talimatlarına uyun. GOLDEN: Glazing Liquid
Suluboyada, konunun çevresini boyamaya mı yoksa bazı bölümler için maskeleme sıvısı kullanmaya mı karar verin. Winsor & Newton, Art Masking Fluid ürününün daha önce renklendirilmiş alanlar da dâhil kuru kâğıda uygulanabileceğini ve üzerine yıkama yapılmadan önce kuruması gerektiğini belirtir. Üretici ayrıca yüzey tutkallı uygun kâğıt kullanılmasını ve uzun süre uygulama yapmaktan kaçınılmasını önerir. Tüm uygulama ve çıkarma sürecini önce aynı özellikte boyalı bir artık yüzeyde deneyin. Winsor & Newton: Art Masking Fluid nasıl kullanılır
Diğer boya sistemlerinde, mevcut malzemelere uygun bir uygulama yöntemi seçerken aynı tasarım planını koruyun. Üreticinin önerilerini kontrol etmeden suluboya maskeleme yöntemini ya da akrilik medyum tarifini farklı bir yüzeye uygulamayın.
7. Geniş alanları boyayın, ardından birleşim yerlerini düzeltin
Boyamayı planladığınız alanı kaplamaya yetecek miktarda ana arka plan karışımını hazırlayın. Seçtiğiniz etüdü görünür bir yerde tutun ve en geniş alanlarla başlayın. Bu alanları rahatça kaplayan bir fırça kullanın; konturun daha fazla kontrol gerektirdiği yerlerde daha küçük bir fırçaya geçin.
Birbirinden ayrı arka plan boşluklarını aynı tasarımın parçaları olarak ele alın. Bir alan kulpun arkasından devam ediyorsa, kulpun içindeki rengi yanındaki alanla karşılaştırın. Doku ya da nesne eklemeden önce her ikisini de etütle karşılaştırın.
Geniş düzeni oluşturduktan sonra arka planla konu arasındaki birleşim yerlerini düzeltin. Boyanızın kuruma biçimine göre yönetilebilir bölümler hâlinde çalışın. Konturun üzeri kapandıysa, gerekli konu işaretlerini yeniden oluşturmadan önce boyanın uygun aşamaya gelmesini bekleyin.
Ortam ayrıntılarını teker teker ekleyin. Her eklemeden önce amacını belirleyin: konuyu taşıyan yüzeyi tanımlamak, bir örtüşmeyi açıklamak ya da boş bir köşeyi dengelemek. Katkısını tanımlayamıyorsanız eklemeyin. Konunun ayrıntılı olması, çevresindeki her alanı doldurmanız gerektiği anlamına gelmez.
8. Daha fazla ayrıntı eklemeden önce sonucu değerlendirin
Resme uzaktan bakın, ardından küçük bir fotoğrafını ve gri tonlamalı sürümünü inceleyin. Bu kontroller farklı sorulara yanıt verir: uzaktan bakmak genel düzeni değerlendirmenize, gri tonlamalı sürüm ise açıklık sorunlarını renk tercihlerinden ayırmanıza yardımcı olur.
| Fark ettiğiniz durum | Etütte önce denenecek ayar |
|---|---|
| Odak ayrıntısını bulmak zor | Hemen arkasındaki arka plan değerini değiştirin |
| Bir arka plan lekesi önce göze çarpıyor | Kontrastını, doygunluğunu ya da kenar keskinliğini azaltın |
| Konu ortama sonradan yapıştırılmış gibi duruyor | Kontur boyunca eşit kontrastı ve konunun taşıyıcı yüzeyle temasını yeniden değerlendirin |
| Ortam kalabalık görünüyor | Yeni bir biçim eklemeden önce birini çıkarın |
| Kapalı bir boşluk kopuk görünüyor | Onu çevresindeki arka plan düzlemiyle karşılaştırın |
Her seferinde tek bir değişkeni ayarlayın. Tonu, değeri, dokuyu ve kenar biçimini birlikte değiştirirseniz hangi değişikliğin işe yaradığını anlamak zorlaşır. Önerilen bir düzeltme resmin büyük bölümünü etkileyecekse küçük bir taslak etüde geri dönün.
Arka plan amacınızı karşıladığında durun: hedeflenen ayrıntı açıkça okunuyor, çevredeki alan bilinçli biçimde düzenlenmiş hissi veriyor ve ortam resmin ihtiyaç duyduğu kadar bilgi sağlıyor olmalı. Tamamlanmış bir arka plan, üzerine düşünülmüş tek bir renk alanı, birkaç geniş biçim ya da tanınabilir bir mekân olabilir. Bu konuya bitmiş resimde hak ettiği yeri veren betimleme düzeyini seçin.
