Basılı Fotoğraflar Olmadan Not Defteri Albümü (Scrapbook) Yapmaya Nasıl Başlanır?
Bir not defteri, bir kalem ve elinizde bulunan birkaç kâğıt parçasıyla bir anı defteri hazırlamaya başlayabilirsiniz. Her sayfayı küçük bir anı veya tema etrafında oluşturun; ardından neyin ne zaman gerçekleştiğini göstermek için bir bilet, not, fiş, ambalaj kâğıdı, çizim veya el yazısıyla yazılmış bir açıklamayı bir araya getirin. Basılı fotoğraflar şart değildir: sıradan kâğıt hatıralar da hikâyeyi aktarabilir ve baskı maliyeti sizin için uygun hale geldiğinde fotoğrafları daha sonra ekleyebilirsiniz.
Elinizde bulunan basit bir format seçin
Bir okul defteriyle, birbirine katlanıp zımbalanmış birkaç yaprak kâğıtla ya da elinizdeki kâğıtların takılı olduğu bir klasörle işe başlayın. Özel bir albüm satın almadan önce hâlihazırda elinizin altında olanları kullanın. Not defteriyle başlamak kolaydır ancak sayfaları genişletmek zor olabilir; klasör ise sayfaları eklemenize ve yeniden düzenlemenize olanak tanır, fakat küçük eşyaların kayıp düşmesini engelleyecek bir yöntem gerektirir. Defterin zorlanmadan kapanabilmesi için daha kalın parçaların etrafında biraz boşluk bırakın.
Doldurması kolay, dar kapsamlı bir tema seçin: bir ay, bir hobi, bir mevsim, bir gezi, bir okul dönemi veya küçük günlük anılardan oluşan bir koleksiyon. Odaklanmış bir tema size işlevsel bir ayıklama kuralı sağlar. Bir eşya temaya uymuyorsa, her şeyi sığdırmaya çalışmak yerine onu başka bir bölüm için bir zarfta saklayın.
Fotoğrafların yerini alabilecek hatıralar toplayın
Bir anı tanımlamaya yardımcı olacak eşyaları arayın: biletler, fişler, menüler, el yazısı listeler, haritalar, etiketler, tebrik kartları, ambalajlar, kurutulmuş kâğıt süsler veya bir sohbete dair kısa bir not. Bir anı defterinde çizimler, artık kâğıtlardan kesilmiş şekiller ve kısa açıklamalar da kullanılabilir. Müzeler, kartpostallar, reklamlar ve ticari kartlar gibi basılı efemeraları günlük hayata dair ipuçları sunabilecek materyaller olarak toplar; bu da sıradan basılı parçaların bile bir sayfaya nasıl bağlam kazandırabileceğini gösterir. The Metropolitan Museum of Art, “Immaterial: Paper”
Başlamadan önce, her çekmeceyi boşaltmak yerine küçük bir miktar materyal toplayın. Bunları üç gruba ayırın: kullanıma hazır, açıklama veya tarih gerekenler ve daha sonrası için saklanacaklar. Bir parça önemli veya narinse, ona dokunmadan saklayın ve detaylarını sayfaya el yazısıyla kopyalayın. Gazete kupürleri için, orijinali yapıştırmak yerine ilgili kısımları kopyalamayı veya özetlemeyi düşünün: gazete kâğıdı asidik olabilir ve çevresindeki materyallere zarar verebilir. New York State Archives, “Scrapbooks and Albums”
Tekrarlanabilir bir sayfa düzeni oluşturun
Basit bir düzen, süsleme malzemeleri olmadan başlamayı kolaylaştırır. Bir sayfayı üç göreve bölün: bir başlık, bir ana hatıra veya çizim ve kısa bir açıklama. Tarihi veya yaklaşık zamanı, yeri ve hatırlamak istediğiniz somut bir detayı yazın. Kesin bir tarih bilmiyorsanız, tahmin yürütmek yerine bunu dürüstçe belirtin; örneğin “sonbahar başı” veya “okul tatili sırasında bir gün”.
Parçaları yapıştırmadan önce yerleşimini ayarlayın. Önce en büyük parçayı yerleştirmeyi deneyin, ardından kenarlık olarak daha küçük bir not veya renkli bir kâğıt şeridi ekleyin. El yazısının okunaklı kalması için biraz boş alan bırakın. Belirli bir etkinlik için elinizde bir hatıra yoksa; sayfayı bir liste, hızlı bir eskiz, hafızadan çizilmiş bir harita ya da masada ne olduğunu, ne duyduğunuzu veya ne yaptığınızı anlatan birkaç cümle ile oluşturun.
Defteri karmaşıklaştırmadan ücretsiz malzemeleri kullanın
İşinize yarayacak malzemeler oldukça az olabilir: makas, kurşun kalem veya tükenmez kalem, cetvel, artık kâğıtlar ve gevşek parçalar için bir zarf. Arka planlar için temiz ambalajları veya kese kâğıtlarını yeniden kullanın; kâğıt parçalarını etiketler veya basit şekiller halinde kesin. Mürekkeple yazmadan önce yerleşimi planlamak için kurşun kalem kullanın. Renk katmak istiyorsanız, sayfayı elinizde bulunan malzemelerden seçeceğiniz bir veya iki tonla sınırlandırın; küçük bir renk grubunu tekrarlamak, birbiriyle alakasız hatıraların bir arada uyumlu görünmesini sağlayabilir.
Sayfaları engebeli hale getiren veya cildi zorlayan hacimli nesneler eklemekten kaçının. Bir hatıra sayfaya yapıştırmak için çok kalınsa, çok büyükse veya uygun değilse, üzerine bir etiket yazın ve anı defterinin yanında ayrı bir zarfta saklayın. Daha sonra doğru hikâyeyle yeniden eşleştirebilmek için zarfın üzerine tarihi veya sayfa konusunu ekleyin.
Orijinal eşyaları dikkatlice tutturun
Gündelik bir anı defteri için, eşyanın değerine uygun bir tutturma yöntemi seçin. El yazısıyla yazılmış bir kopya veya bir çizim serbestçe yapıştırılabilir. Daha sonra çıkarmak isteyebileceğiniz bir bilet veya not için, arkasını tamamen tutkalla kaplamak yerine kâğıttan bir cebe kaydırın veya kâğıt köşeliklerin altına sıkıştırın. Kongre Kütüphanesi (Library of Congress), albümler için kâğıt fotoğraf köşelikleri gibi yapışkansız yöntemleri önerir ve koruma amacıyla kendinden yapışkanlı bant, zımba ve ataş kullanılmamasını tavsiye eder. Library of Congress, “Preservation Measures for Scrapbooks and Albums”
Eşya benzersiz, eski veya manevi olarak çok değerliyse, onu kesmeyin veya yapıştırmayın. Avustralya Ulusal Arşivleri, orijinali korumak önemli olduğunda sayfa düzenlerinde fotoğrafların veya belgelerin kopyalarının kullanılmasını önerir ve yapıştırıcıların kâğıtta leke bırakabileceğini ya da çıkarılmasının zorlaşabileceğini açıklar. National Archives of Australia, “Creating a scrapbook” Pratik ve düşük maliyetli bir alternatif, eşyanın üzerindeki metni veya detayları sayfaya yazmak ve orijinali etiketli ayrı bir zarfta saklamaktır.
Hikâyenin ileride de anlaşılır kalmasını sağlayın
Neyle ilgili olduğunu unutursanız bir hatıra anlamını yitirebilir; bu nedenle hafızanız henüz tazeyken tanımlayıcı birkaç detay ekleyin. Önem taşıyan durumlarda kim, ne, nerede ve ne zaman bilgilerini not edin. Kopyalanmış bir alıntı veya kupür eklerseniz, nereden alındığını ve tarihini kaydedin; Avustralya Ulusal Arşivleri, kupürler için özellikle yayın adlarının ve tarihlerinin not edilmesini tavsiye eder. Zarar verebilecekse doğrudan hatıranın kendi üzerine yazı yazmayın.
Her sayfaya, içindekilerin ortak noktasını belirten “Cumartesi pazarı” veya “Bu ay okuduklarım” gibi bir başlık verin. Uzun bir günlük yazısı yazmanıza gerek yoktur. Bir veya iki özel cümle parçaları birbirine bağlayabilir: biletin ne için olduğu, etiketi neden sakladığınız veya el yazısı listenin ne işinize yaradığı gibi.
Anı defterini yıpranmayacağı bir yerde saklayın
Tamamlanan defteri doğrudan güneş ışığından, ısıdan ve nemden uzak, kuru bir yerde saklayın. ABD Ulusal Arşivleri, koşulların kâğıt ve yapıştırıcıları kırılgan hale getirebileceği veya küflenmeyi teşvik edebileceği gerekçesiyle anı defterlerinin düz bir şekilde saklanmasını, sıcak tavan aralarından ve nemli bodrum veya garajlardan kaçınılmasını tavsiye eder. National Archives, “Preserving Scrapbooks” Yeni ve hafif bir defter için önemli olan, aşırı sıcaklık veya nem dalgalanmalarının olduğu yerlerden kaçınmak ve üzerine ağır eşyalar yığmamaktır.
Her çalışmanın ardından kısa bir kontrol yapın: sayfalar takılmadan çevrilebilmeli, gevşek eşyalar etiketli ceplerinde durmalı ve defter baskı uygulamadan kapanabilmelidir. Bir sayfa çok kalabalıklaştıysa, fazlalıkları zorla sıkıştırmak yerine etiketli bir zarfa aktarın. Bu küçük alışkanlık, yeni basılı fotoğraflara ihtiyaç duymadan yeni sayfalar eklemeye devam etmeyi kolaylaştırır.