Sonradan Kolayca Bulabileceğiniz Bir Okuma Günlüğü Girdisi Nasıl Yazılır?
Kullanışlı bir okuma günlüğü, bir olay örgüsü özeti değildir. Her kitap, bölüm veya makale için metni tanımlayan, net ve odaklanmış tek bir soruyu yanıtlayan, önemli kanıtları bir sayfaya veya konuma bağlayan, verdiğiniz tepkiyi kaydeden ve girdiyi daha sonra yeniden bulmak için kullanabileceğiniz bir ipucuyla sonlanan derli toplu tek bir kayıt oluşturun. Bu çalışma akışı, okumayı her şeyi belgelemenizi gerektirmeksizin aranabilir bir fikirler izine dönüştürür.
Yapılandırılmış bir okuma günlüğü girdisi neleri içermelidir?
Tutarlı bir sıra halinde altı bölüm kullanın:
Bu yapı, günlüğü ders notlarına dönüştürmeden yerleşik birkaç çalışma pratiğini uyarlar. North Carolina Üniversitesi Öğrenme Merkezi (UNC Learning Center); bir metne ön inceleme yapmayı, onu önceden bildiklerinizle ilişkilendirmeyi, sorular sormayı ve okumayı yönetilebilir bölümlere ayırmayı önerir; bu adımlar doğal bir biçimde soru odaklı bir günlük girdisine dönüşür. UNC Learning Center’s reading-comprehension guidance Cornell Öğrenme Stratejileri Merkezi de aynı şekilde not almayı, tek bir zorunlu biçimden ziyade farklı durumlar için bir yöntem seçme ve değerlendirme süreci olarak tanımlar. Cornell Learning Strategies Center’s Cornell Note Taking System
Temel tasarım tercihi kapsamdır. Bir girdi; "Bu deneme dikkati nasıl tanımlıyor?" veya "Son bölüme gelindiğinde anlatıcının açıklamasında ne değişiyor?" gibi sonradan erişilebilir tek bir problemi çözmelidir. Eğer "Kitabın tamamı ne hakkında?" sorusunu yanıtlamaya çalışırsanız, muhtemelen tekrar dönüp bakması zor olan uzun bir özet üretirsiniz.
1. Adım: Yorumlamadan önce metni tanımlayın
Bu okumayı başka bir baskıdan, çeviriden, makaleden veya yeniden okumadan ayırt edebilmenizi sağlayacak yeterli kimlik bilgisiyle başlayın. Bir kitap için başlığı, yazarı, varsa çevirmeni, yayınevini, baskıyı veya yılı ve okuduğunuz sayfaları kaydedin. Dijital bir makale için başlığı, yazarı, yayını veya siteyi, belirtilmişse tarihi ve URL'yi kaydedin. Okuma tarihinizi ve dahil edilen bölüm veya kısım aralığını ekleyin.
Bu bürokratik bir külfet değildir. Sayfa numaraları baskılar arasında değişebilir ve kısmi bir okuma daha sonra tam bir okuma ile karıştırılmamalıdır. Biçimin sabit sayfaları yoksa bir başlık, paragraf etiketi, bölüm, kısım veya zaman damgası kullanın. Konumlandırma sistemi belirsiz olduğunda ayırt edici bir açılış ifadesini kopyalayın.
Ardından, iki veya üç kanıtla yanıtlanabilecek kadar odaklanmış bir soru yazın. Faydalı soru kalıpları şunlardır:
Yalnızca bir özet çıkarmaya davet eden sorulardan kaçının. "Ne oluyor?" sorusu genellikle fazlasıyla geniştir; "Açılışa dair anlayışımı hangi ayrıntı değiştiriyor?" sorusu ise size inceleyecek bir şey sunar.
2. Adım: Kanıtları belirsiz bir izlenimle değil, bir konumla yakalayın
Okurken yalnızca sorunuzu yanıtlamaya yardımcı olan kanıtları toplayın. Bir kayıt; kısa bir alıntı, aslına sadık bir açımlama veya bir örneğin açıklamasını içerebilir. Konumunu hemen ekleyin. Sayfayı daha sonra yeniden bulmak için hafızanıza güvenmeyin.
Kullanışlı bir kanıt satırı şu şekilde görünür:
Kanıt: “…” — s. 47, “…” ile başlayan paragraf
Basılı bir kitap için sayfayı ve bölümü ekleyin. Bir e-kitap için e-kitap konumunu veya bölümü ve kısa bir tanımlayıcı ifadeyi ekleyin. Çevrim içi bir makale için başlığı ve paragraf girişini ekleyin. Ses veya video için zaman damgasını ekleyin. Kendi ifadelerinizle açımlama (parafraz) yapıyorsanız, gelecekteki benliğinizin kendi ifadelerinizi kaynağınkilerle karıştırmaması için bunu açımlama olarak etiketleyin.
Kanıtı dengeli tutun. Dikkatle seçilmiş bir veya iki pasaj, kopyalanmış bir sayfalık metinden daha yararlıdır; çünkü günlüğün görevi kaynağa geri dönen bir yol muhafaza etmektir. Bir alıntı ihtiyacınız olandan daha uzunsa, asıl noktayı taşıyan tam cümleyi işaretleyin ve bunun neden önemli olduğunu açıklayın.
Cornell sistemi burada yararlı bir yapısal referanstır: Cornell, not almayı notlarınızdan ne istediğinize ve duruma hangi stratejinin uyduğuna dikkat ederek keşfedilecek ve uyarlanacak bir sistem olarak sunar. Kişisel bir okuma günlüğü için bu uyarlama basittir: soruyu düzenleyici yönlendirici, kanıtı not alanı ve son ipucunu ise gözden geçirme tutamacı olarak görün.
3. Adım: Kaynağın fikrini kendi tepkinizden ayırın
Her kanıt maddesinden sonra, her ikisi de yararlı olduğunda iki farklı cümle yazın:
Bu ayrım, yaygın bir günlük problemini önler: İlginç bir tepki varlığını korur, ancak bu tepkiyi doğuran pasaj ortadan kaybolur. Ayrıca yorumunuzun metin tarafından doğrudan ifade edilmiş gibi sunulmasını da engeller.
Tepkinizin nihai bir hüküm olması gerekmez. Bir kalıbı tanımlayabilir, pasajı daha önceki bir pasajla karşılaştırabilir, anlayışınızdaki bir değişikliği not edebilir veya çözümsüz kalan noktaları kaydedebilir. Spesifik tutun: "Açıklama burada daha az ikna edici çünkü şunu varsayıyor..." ifadesi, "Bu kısmı beğendim" ifadesinden daha yararlıdır.
Metin uzunsa, mini bir kayıt yazmadan önce küçük bir bölümü bitirin. UNC'nin rehberliği; başlıkları ve diğer yapısal işaretleri önceden incelemeyi, sorular sormayı ve okumayı yönetilebilir parçalara bölmeyi önerir. UNC Learning Center Her girdinin kendi sorusu ve geri çağırma ipucu olması koşuluyla, aynı bibliyografik kimlik altında tarihlendirilmiş birkaç girdi oluşturmak için bu parçaları kullanabilirsiniz.
4. Adım: Bir geri çağırma ipucu ekleyin ve girdiyi gözden geçirin
Geri çağırma ipucu, yalnızca hangi kitabı okuduğunuzu değil, içinde ne bulacağınızı size söyleyen derli toplu bir ifadedir. "Bölüm 3 notları" zayıftır. "Sınırlı bir editoryal tercih olarak dikkat" ise daha güçlüdür, çünkü daha sonra ihtiyaç duyabileceğiniz fikri doğrudan isimlendirir.
İpucunu ancak girdi tamamlandıktan sonra yazın. Ardından test edin: gövdeyi kapatın ve ipucunun aklınıza ne getirdiğini kendinize sorun. Kısa yanıtı ifade edebiliyor musunuz? Kanıtın yerini bulabiliyor musunuz? Yanıtınız hayırsa, ipucunu gözden geçirin veya yanıtı kısaltın.
Bu gözden geçirme adımı, kanıta dayalı bir tasarım tercihidir; ancak kapsamı doğru bir şekilde ifade edilmelidir. Kontrollü bir kelime deneyinde Karpicke ve Roediger, bir öge öğrenildikten sonra yapılan tekrarlı testlerin gecikmeli hatırlamayı geliştirdiğini, buna karşılık tek başına tekrarlı çalışmanın aynı gecikmeli hatırlama faydasını sağlamadığını saptamıştır. PubMed record for “The critical importance of retrieval for learning” Söz konusu çalışma okuma günlüklerini değil, yabancı dil kelime bilgisini test etmiştir; dolayısıyla herhangi bir belirli günlük formatının sabit bir sonuç üreteceğini kanıtlamaz. Yine de mütevazı bir uygulamayı destekler: günlüğün tüm girdisini yeniden okumadan önce, zaman zaman günlüğün yanıtını ipucundan yola çıkarak geri çağırın.
Uygulanabilir bir gözden geçirme ritmi, ipucunu kısa bir aradan sonra ve ardından bu fikre bir konuşma, proje veya gelecekteki bir okuma için ihtiyaç duyduğunuzda tekrar ziyaret etmektir. Gözden geçirme sırasında, orijinal girdiyi yeniden yazmak yerine tarihlendirilmiş bir satır ekleyin. Bu, yorumunuzun nasıl geliştiğini korur.
Boş bir okuma günlüğü şablonu
Tek bir okuma oturumu için bu yapıyı kopyalayın:
Şablon kasıtlı olarak tek bir kanıt maddesine izin verir. İkincisini yalnızca yanıtı netleştirdiğinde, nitelendirdiğinde veya karmaşıklaştırdığında ekleyin. Bir günlük girdisi, sonradan kullanılabilecek kadar eksiksiz olmalı; ancak kaydetmenin okumanın yerini alacağı kadar da tüketici olmamalıdır.
Minyatür örnek: kurgusal bir kitap
Aşağıdaki örnek kurgusaldır ve gerçek bir kitaba dair herhangi bir iddia taşımaz:
Bu girdiyi sonradan erişilebilir kılan şeylere dikkat edin: kimlik baskıyı ayırt eder, soru kapsamı sınırlar, kanıt bir konuma işaret eder, tepki belirgin bir biçimde okuyucuya aittir ve ipucu bölüm numarası yerine fikri isimlendirir.
Yaygın hatalar ve bunların düzeltilmesi
İlk olarak olay örgüsü özeti yazmak. Başlangıçtaki özeti bir soruyla değiştirin. Yalnızca bu soruyu yanıtlayan olay örgüsü ayrıntılarını tutun.
Konum belirtmeden alıntı toplamak. Her alıntıdan sonra durun ve sayfayı, başlığı, zaman damgasını veya tanımlayıcı ifadeyi kaydedin.
Tepki ile kanıtı birbirine karıştırmak. Sınırın görünür kalması için "Kaynak diyor ki" ve "Bence" gibi etiketler kullanın.
Tüm bir kitap için tek bir belirsiz ipucu kullanmak. Ayrı sorular için ayrı girdiler oluşturun. Kitap kimliğini tutarlı tutun, ancak ipucunu her bir girdiye özel kılın.
İlk yorumu nihai kabul etmek. Tarihli gözden geçirme notları ekleyin. Sonradan yapılan bir düzeltme faydalı bir bilgidir; orijinal tepkiyi silmek için bir gerekçe değildir.
Dolayısıyla tamamlanmış bir günlük, kaynağa dayandırılmış küçük yanıtlardan oluşan bir dizidir. Her girdi size ne okuduğunuzu, neyi anlamaya çalıştığınızı, ilgili kanıtın nerede bulunduğunu, bundan ne anlam çıkardığınızı ve daha sonra bunu nasıl geri çağıracağınızı söyler. Bu yapı, okumanın hazzına ve öngörülemezliğine alan bırakırken gözden geçirmeyi desteklemek için fazlasıyla yeterlidir.