Gunakan kemahiran analitis untuk satu pilihan harian

Cambridge mentakrifkan analitis sebagai meneliti sesuatu secara terperinci untuk mengetahui lebih lanjut tentangnya, dan menghuraikan pendekatan analitis sebagai kajian yang cermat dan sistematik terhadap sesuatu perkara. Apabila diterapkan pada keputusan peribadi, pendekatan ini tidak memerlukan pengiraan yang rumit. Maksudnya, perlahankan langkah secukupnya untuk membezakan maklumat yang anda miliki daripada makna yang anda berikan kepadanya. Lihat takrif “analytical” dalam Cambridge Dictionary.

Sebagai contoh, bayangkan anda mempunyai masa sejam pada hari Sabtu dan sedang mempertimbangkan untuk berjalan-jalan di kawasan kejiranan atau melukis di rumah. Soalannya bukan “Aktiviti manakah yang terbaik secara objektif?” Sebaliknya, “Aktiviti manakah yang lebih sesuai dengan perkara yang saya inginkan daripada masa sejam ini, berdasarkan masa dan maklumat yang saya ada?” Menyatakan soalan dengan jelas menjadikan keputusan itu kecil dan mudah dijawab.

Perbezaan tiga bahagian yang berguna ialah:

Tafsiran diperlukan: bukti tidak menentukan pilihan dengan sendirinya. Tujuannya adalah untuk melihat di mana pertimbangan anda bermula supaya anda boleh mengubahnya jika sesuatu andaian terbukti salah.

Tulis nota ringkas di bawah dua tajuk. Gunakan bahasa yang konkrit dan boleh disemak untuk bukti. Letakkan kesimpulan, ramalan dan tekaan di bawah tafsiran—walaupun semuanya terasa jelas.

Masa dan keadaan di sini hanyalah contoh, bukannya dapatan kajian atau dakwaan tentang orang biasa. Dalam keputusan anda sendiri, gantikannya dengan butiran yang boleh anda sahkan. “Saya ada masa sejam” ialah bukti jika anda telah menyemak jadual anda; “Saya akan lebih menikmatinya” ialah ramalan melainkan anda mempunyai asas yang jelas. Walaupun ramalan itu berasaskan pengalaman lalu, ia tetap ramalan tentang kejadian kali ini.

Ujian pantas: bolehkah orang lain menyemak pernyataan itu tanpa perlu bersetuju dengan pendapat anda? “Buku lakaran itu ada di atas meja saya” boleh disemak. “Melukis lebih berbaloi” bergantung pada perkara yang anda hargai. Nilai itu masih boleh menjadi penting; cuma, ia perlu menjadi sebahagian daripada penaakulan dan bukannya dikemukakan sebagai fakta yang diperhatikan.

1. Tetapkan soalan yang khusus

Elakkan soalan luas seperti “Bagaimanakah saya patut menghabiskan masa?” Cuba: “Untuk masa sejam yang lapang ini, patutkah saya berjalan-jalan atau melukis di rumah?” Jika anda mempunyai lebih daripada dua pilihan yang munasabah, senaraikannya, tetapi jangan terus menambah pilihan selepas anda mempunyai cukup maklumat untuk membuat keputusan yang wajar.

2. Nyatakan keutamaan untuk kali ini

Pilih dua atau tiga kriteria yang penting hari ini. Anda mungkin mementingkan kemudahan untuk memulakan aktiviti, berada di luar rumah, menghasilkan sesuatu daripada masa itu atau berkongsi aktiviti dengan seseorang. Ini ialah keutamaan, bukannya ukuran sejagat tentang cara terbaik menggunakan masa. Sesuatu keutamaan yang penting pada satu hari mungkin kurang penting pada hari lain.

3. Kumpulkan bukti yang berkaitan dengan keputusan sahaja

Semak butiran yang boleh mengubah pilihan anda: masa yang tersedia, sama ada anda mempunyai bahan yang diperlukan, sama ada rakan anda lapang atau cuaca semasa jika anda mempertimbangkan aktiviti di luar. Jangan kaji setiap kemungkinan sudut. Learning Strategies Center di Cornell menghuraikan kaedah membaca aktif yang bermula dengan meninjau bahan, membentuk soalan dan membaca untuk mencari jawapannya. Pengajaran umum yang berguna untuk keputusan kecil ini ialah mengarahkan perhatian kepada soalan yang perlu anda selesaikan. Lihat tinjauan Cornell tentang sistem membaca buku teks.

4. Bandingkan pilihan berdasarkan kriteria yang sama

Perbandingan ringkas boleh mendedahkan pertukaran manfaat tanpa berpura-pura mengira pilihan terbaik secara objektif:

Butiran dalam jadual ialah contoh input. Jadual anda mungkin membawa kepada pilihan yang berbeza kerana kekangan dan keutamaan anda tidak sama. Elakkan memberikan skor angka kepada pilihan melainkan angka itu mewakili skala yang telah anda takrifkan dan boleh gunakan secara konsisten; ketepatan yang tidak berasas boleh membuat tekaan kelihatan seperti ukuran.

5. Buat pilihan, kemudian semak penaakulan anda

Jika berada di luar rumah ialah keutamaan utama anda dan cuaca mengizinkan, berjalan-jalan mungkin lebih sesuai. Jika anda lebih suka berada di dalam rumah dan menghasilkan sesuatu, melukis mungkin lebih sesuai. Jika cuaca satu-satunya perkara penting yang belum diketahui, semaknya sebelum membuat keputusan. Jika tiada pilihan yang jelas sesuai, cuba satu pilihan tanpa komitmen besar dan perhatikan sama ada aktiviti itu sesuai dengan masa sejam tersebut. Semakan kemudian boleh membantu anda membuat keputusan yang lebih baik lain kali; itu tidak membuktikan bahawa pilihan terdahulu tidak bijak.

Nyatakan ketidakpastian dengan jelas melalui pilihan kata anda. “Laluan itu biasa bagi saya” menerangkan pengalaman. “Saya akan rasa tenang semasa berjalan-jalan” meramalkan hasilnya. “Saya suka berjalan-jalan kali terakhir” ialah bukti tentang kejadian lalu, tetapi tidak menjamin perasaan anda hari ini. Ungkapan seperti “saya mengesyaki,” “berdasarkan kali terakhir” dan “saya belum menyemaknya” membantu menandakan perbezaan itu.

Bezakan juga fakta daripada nilai. “Masa yang diperlukan kira-kira setengah jam” ialah kekangan praktikal jika anggaran itu tepat. “Itu terlalu banyak mengambil masa lapang saya” ialah pertimbangan berdasarkan keutamaan anda. Sesuatu keputusan boleh dibuat dengan pertimbangan yang baik walaupun bergantung pada keutamaan; pemikiran analitis tidak bermaksud mengetepikan cita rasa peribadi.

Jika butiran penting tidak dapat disahkan tepat pada masanya, pertimbangkan sama ada pilihan itu boleh diubah suai. Anda boleh mula melukis dan berjalan-jalan sebentar kemudian, atau memilih aktiviti di dalam rumah jika ramalan cuaca belum pasti dan keluar rumah kurang penting berbanding memastikan masa sejam itu mudah diisi. Pilihan yang fleksibel boleh menjadi langkah bijak apabila maklumat tidak lengkap.

Sebelum membuat pilihan, tanya diri anda:

Pendekatan ini berasaskan pemeriksaan yang teliti dan perhatian yang dipandu oleh soalan, bukannya janji bahawa setiap keputusan mempunyai satu jawapan yang betul secara objektif. Center for Teaching and Learning di Stanford menasihatkan pembaca supaya menetapkan matlamat, mencari maklumat yang relevan secara terpilih dan menguji pemahaman mereka. Bagi pilihan harian, pendekatan yang serupa ialah menentukan keputusan, menumpukan perhatian pada bukti yang berkaitan dengannya dan menyemak sama ada kesimpulan anda masih munasabah. Lihat panduan Stanford tentang pembacaan yang cekap.

Anda tidak memerlukan hamparan elektronik untuk mengisi masa sejam yang lapang. Soalan yang jelas, beberapa pemerhatian dan label yang jujur untuk andaian anda selalunya sudah cukup untuk membuat pilihan dengan sengaja—dan mengetahui perkara yang penting bagi anda pada masa akan datang.

Sumber yang dinamakan menyokong takrif dan teknik umum. Contoh mesej, contoh ciri, langkah perbualan dan kad keputusan ialah penyesuaian editorial untuk kegunaan harian dan tidak menjanjikan hasil tertentu.