Zmień jedno miejsce wyzwalacza lub zakres działania po jednym zdarzeniu

Korzystaj wyłącznie z opatrzonej datą notatki sporządzonej na podstawie jednego rzeczywistego zdarzenia. Potwierdź istniejący wyzwalacz, pierwsze wykonane działanie, faktyczne miejsce, przybliżoną godzinę rozpoczęcia i zakończenia oraz oznaczenie ukończenia lub punkt zatrzymania. Nie uzupełniaj nieznanych pól. Nie dodawaj innych przykładów, nie obliczaj średniej i nie wybieraj kilku zdarzeń, które zdają się potwierdzać tę samą historię. Jeśli zapis łączy więcej niż jedno zdarzenie, rozdziel je przed kontynuowaniem albo zakończ. Jeden zweryfikowany zapis wiąże korektę z tym, co się wydarzyło, a nie z wyobrażeniem idealnej rutyny. Zapobiega też przekształceniu tego przeglądu w ogólną ocenę danej osoby lub całego dnia.

Ustal, czy zadanie wiąże się z terminem, instrukcją bezpieczeństwa, zgodą, przekazaniem, wymaganą kolejnością lub innym warunkiem określonym przez osobę odpowiedzialną za zadanie. Zachowaj te warunki. Zakres działania opcjonalnego może być elastyczny, ale nie można ograniczać wymaganego obowiązku poniżej jego wiążącego kryterium ukończenia tylko po to, by stworzyć mniejszy krok. Podobnie wspólnego lub trwale przypisanego przedmiotu nie można przenosić bez odpowiedniej zgody. Jeśli nie możesz osobiście zmienić ani miejsca wyzwalacza, ani zakresu działania, zapisz ten fakt i zakończ. W artykule zmienia się tylko jeden szczegół, nad którym masz osobistą kontrolę; nie uchyla on praw innego właściciela, nie zmienia definicji ukończenia ani nie tworzy działania zastępczego.

Wybierz jedną z dwóch ścieżek. Miejsce wyzwalacza oznacza przeniesienie tego samego istniejącego przedmiotu lub widocznego elementu do jednego innego miejsca, w którym już bywasz w ramach tej samej rutyny; jego znaczenie i działanie pozostają bez zmian. Zakres działania oznacza zapisanie mniejszej pierwszej części tego samego działania, przy pozostawieniu istniejącego wyzwalacza w dotychczasowym miejscu. Wybierz tylko jedną ścieżkę. Nie dodawaj oznaczeń kolorystycznych, duplikatów sygnałów, nowego sprzętu, przypomnień, nagród ani drugiego działania. Nie przenoś przedmiotu, jeśli jego nowe miejsce utrudniałoby inne zadanie, ujawniało prywatne informacje albo wymagało zgody, której nie masz. Nie zmniejszaj zakresu, jeśli miałoby to zafałszować ukończenie.

Przy zmianie miejsca zapisz: „Gdy istniejący przedmiot znajduje się w [nowym potwierdzonym miejscu], wykonaj [niezmienione działanie]”. Przy zmianie zakresu zapisz: „Przy [niezmienionym wyzwalaczu] wykonaj [mniejszą pierwszą część]”, a następnie dodaj rzeczywisty wymóg ukończenia, jeśli taki istnieje. Zastąp pola w nawiasach faktami z własnego zdarzenia; podane formuły nie są propozycjami działań. Użyj znanych, bezpośrednich sformułowań i jednego czasownika opisującego działanie. Zapisz raz starą i nową wartość, aby różnica była widoczna, a następnie usuń starą instrukcję. Nie przewiduj skutków, nie wyznaczaj dziennego celu ani nie twórz kilku wersji na różne sytuacje.

Jeśli ta sama zwykła sytuacja wystąpi ponownie, zapisz jedno zdarzenie, korzystając z tych samych pól: data, wyzwalacz, działanie, miejsce, godzina rozpoczęcia i zakończenia oraz oznaczenie ukończenia. Nie wywołuj tej sytuacji, nie planuj testu, nie obserwuj bez przerwy ani nie zbieraj informacji o innej osobie. Jeśli w okresie, w którym notatka naturalnie ma zastosowanie, nie wystąpi porównywalne zdarzenie, zamknij ją z adnotacją „nie zaobserwowano”. Jeśli zmiana zostanie pominięta, zapisz, jak faktycznie przebiegło działanie, bez karania się ani natychmiastowego wprowadzania kolejnej zmiany. Do tego etapu wystarczy jedno zdarzenie, ponieważ celem jest sprawdzenie jednej różnicy, a nie ustalenie częstotliwości lub długoterminowego wyniku.

Po jednej obserwacji wybierz jeden ograniczony wniosek: zachowaj aktualną instrukcję do jednego przyszłego, porównywalnego zdarzenia, zostaw możliwą korektę do osobnej, późniejszej decyzji albo usuń instrukcję i zakończ. Jeśli nie było obserwacji, możesz wybrać jedną z tych samych trzech opcji bez oceniania braku zdarzenia. Nie obliczaj wskaźnika, nie przyznawaj odznaki, nie przenoś pominiętego działania na później ani nie ogłaszaj, że istnieje nawyk. Zachowaj pierwotny zapis, pojedyncze zmienione pole i wynik zaobserwowany lub niezaobserwowany. Zakończ ten przegląd, zamiast rozpoczynać serię, cykliczne meldunki lub stały system korekt.